Ісуса сына Нава 22 разьдзел

 

 

І паклікаў Егошуа [сыноў] Рубэна, Гада і паловы пакаленьня Манасы,

 

Часу того позвалъ ест Исусъ воины от поколения Рувинова и Гадова и полуплемени Манасиина и рече к нимъ:

і сказаў ім: «Вы споўнілі ўсё, што вам загадаў Майсей, слуга ГОСПАДА, і слухалі голас мой у-ва ўсім, што я загадаў вам.

 

«Се, учинили есте вси речи, еже приказалъ вамъ былъ Моисей, рабъ Божий. Мне теже во всихъ делехъ послушни былистеa

Вы не пакінулі братоў вашых усе гэтыя дні доўгія аж да сёньняшняга дня, і захавалі выкананьне прыказаньняў ГОСПАДА, Бога вашага.

 

и не опустили есте братией ваших, от давного часу даже и по днесь храняще заповеди Господа, Бога вашего.

І цяпер даў ГОСПАД, Бог ваш, супакой братам вашым, як абяцаў ім. Цяпер вяртайцеся і ідзіце ў намёты вашыя і ў зямлю ўласнасьці вашай, якую даў вам Майсей, слуга ГОСПАДА, за Ярданам.

 

Сего ради, понеже далъ естъ Господь, Богъ вашъ, отпочинутие братии вашей и покой, якоже обещалъ естъ, навратитеся жъ и идите до домовъ вашихъ и до земли достоания вашего, еже далъ вамъ естъ Моисей, рабъ Божий, предъ Іорданомъ.

Толькі пільна намагайцеся выконваць прыказаньні і закон, які загадаў вам Майсей, слуга ГОСПАДА. Любіце ГОСПАДА, Бога вашага, і хадзіце па ўсіх шляхах Ягоных, захоўвайце прыказаньні Ягоныя, туліцеся да Яго і служыце Яму ўсім сэрцам сваім і ўсёю душою сваёю».

 

Тако же да будеть: да сохраните и наполните приказание и законъ, еже написалъ вамъ Моисей, рабъ Божий, да возлюбите Господа, Бога вашего, и да ходите въ путехъ Его и соблюдете заповеди Его, и наследуйте Его, и поработайте Ему всимъ серцемъ вашимъ и всею душею вашею».

І дабраславіў іх Егошуа, і адпусьціў іх, і яны вярнуліся ў намёты свае.

 

И благослави ихъ Исусъ, и отпусти ихъ. Они же навратилися суть в достоания своя и в домы своя.

Адной палове калена Манасы Майсей даў уласнасьць у Башане, а другой палове Егошуа даў уласнасьць між братоў іхніх на заходнім беразе Ярдану. І Егошуа адпусьціў іх у намёты іхнія, і дабраславіў іх,

 

Половине же поколения Манасиине дал былъ Моисей, рабъ Божий, достоание у Васане. И сего ради другой половине того жъ поколения, иже была остала, далъ естъ Исусъ часть посреди братии ихъ, за Іорданомъ, ко стране на западъ солнца. И егда отпущалъ е Исусъ до домовъ ихъ и благославялъ е,

і сказаў ім, кажучы: «Вы вяртаецеся ў намёты свае з багацьцямі вялікімі, з мноствам жывёлы, срэбрам, золатам, медзьдзю, жалезам і вялікаю колькасьцю адзеньня; падзяліце здабычу з ворагаў вашых паміж братамі вашымі».

 

и рече к нимъ: «С великою користию и богатествомъ навратитеся в домы ваши, съ златомъ и съ сребром, с медью и з железом, и с ризами различными и розделите користь, юже побрали есте от враговъ ваших з братиею вашею».

І павярнуліся сыны Рубэна, сыны Гада і палова калена Манасы, і пакінулі сыноў Ізраіля ў Шыло, што ў зямлі Ханаан, каб ісьці ў зямлю Гілеад, у зямлю ўласнасьці сваёй, у якой пасяліліся паводле [слова] з вуснаў ГОСПАДА праз Майсея.

 

И идоша в домы своя сынове Рувинови и Гадови и половина племеня Манасиина от сыновъ Ізраилевыхъ из Силома, иже естъ в земли Ханаани, яко вниити имъ в землю Галаадъ, еже была дана имъ Моисеомъ по повелению Господьню.

І прыйшлі яны ў ваколіцы Ярдану ў зямлі Ханаан, і пабудавалі каля Ярдану ахвярнік, вялікі з выгляду.

 

И егда пришли суть ко громадамъ Іорданскимъ в земли Ханаани, уделаша ту, у Іорданя, олтарь великий вельми.

І пачулі сыны Ізраіля, што сыны Рубэна, сыны Гада і палова калена Манасы пабудавалі ахвярнік каля Ярдану ў зямлі Ханаан на беразе сыноў Ізраіля.

 

Сие внегда услышали суть сынове Ізраилевы и певныи послове о том имъ поведели, иже уделали суть олтарь превеликий сынове Рувинови и Гадови и половина поколения Манасиина у громадъ Іорданскихъ в земли Ханаани противу сыномъ Ізраилевымъ,

І пачулі сыны Ізраіля, і сабралася ўся грамада Ізраіля ў Шыло, каб выйсьці ваяваць супраць іх.

 

собралися суть вси до Силома, абы шли и билися с ними.

І паслалі сыны Ізраіля да сыноў Рубэна, сыноў Гада і паловы калена Манасы ў зямлю Гілеад Пінхаса, сына Элеазара сьвятара,

 

И напредъ послали к нимъ послы до земли Галаадъ — Финиеса, сына Елиозарова, жерца,

а з ім дзесяць князёў, князя з кожнага дому бацькоў, з усіх каленаў Ізраіля, і кожны быў галавою дому бацькоў сваіх у дружынах Ізраіля.

 

и десеть князей с ним, по единому с кажного поколения.

Яны прыйшлі да сыноў Рубэна, сыноў Гада і паловы калена Манасы ў зямлю Гілеад і прамовілі да іх, кажучы:

 

Они же пришли суть к сыном Рувиновымъ и Гадовымъ и к полуплемени Манасиину до земли Галаадъ и рекоша к нимъ:

«Гэта кажа ўся грамада ГОСПАДА: “Што гэта за нявернасьць? Чаму вы няверныя Богу Ізраіля і пакінулі вы ГОСПАДА, пабудаваўшы сабе ахвярнік і ўзбунтаваўшыся сёньня супраць ГОСПАДА?

 

«Сие въсказують вамъ вси люди Божия. Яковое то естъ преступление ваше? Почто есте отступили от Господа, Бога вашего, вделавше собе олтарь кумирский, и от служъбы Господа, Бога своего, отступуете?

Ці мала вам беззаконьня з Пэору, ад якіх не ачысьціліся мы яшчэ да сёньняшняга дня і прыйшла пляга на грамаду ГОСПАДА?

 

Еда ли мало ся вамъ мнить быти, ижь есте съгрешили, кланяющеся кумиру Вел-Зегору?b Се, тое безаконие и той грехъ даже и по днесь на васъ пребываеть, и мнози от людей Ізраилевыхъ греха для того погибоша.

А вы сёньня адступіліся ад ГОСПАДА і паднялі бунт супраць ГОСПАДА, а заўтра ўзгарыцца гнеў Ягоны на ўсю грамаду Ізраіля.

 

Вы есте днесь опустили Господа Бога и за утра гневъ Его на всихъ людей Ізраилевыхъ возгорится.

Калі думаеце, што зямля ўласнасьці вашай нячыстая, перайдзіце ў зямлю ўласнасьці ГОСПАДА, дзе Сяліба ГОСПАДА, і жывіце ў нас. Не бунтуйцеся супраць ГОСПАДА, і нас не бунтуйце, пабудаваўшы ахвярнік акрамя ахвярніка ГОСПАДА, Бога нашага.

 

Естъли же ся вамъ видить, иже землю имате нечисту достоания вашего, идите жъ в землю, иде жъ храмъ Господень естъ, и живите межи нами; толико абы есте от Господа не отступовали и от нашего товаришства, делающе собе олтарь кроме олтаря Бога своего.

Калі Ахан, сын Зэраха, парушыў загад ГОСПАДА адносна заклятага, ці ж гнеў ГОСПАДА не прыйшоў на ўсю грамаду Ізраіля? Ён адзін [саграшыў], няхай бы ён адзін і памёр за беззаконьне сваё!”»

 

Се, Аханъ преступил заповедь Божию и для его на всих людей гнев Божий розгореся,c той толико сам бе. О абы теже былъ сам умеръ въ гресе своем!»

І адказалі сыны Рубэна, сыны Гада і палова калена Манасы, і прамовілі да начальнікаў тысячаў Ізраіля:

 

Тогда отвещаша сынове Рувинови и Гадови и половина племеня Манасиина княземъ, иже были послани от людей Ізраилевых:

«Бог багоў, ГОСПАД, Бог багоў, ГОСПАД, Ён Сам ведае гэта, і Ізраіль няхай ведае! Калі мы ў буньце і адступніцтве ад ГОСПАДА [ўчынілі гэта], не пашкадуе Ён нас у сёньняшнім дні.

 

«Пресилный Господь Богъ, Той весть, и братия наша, людие Ізраилевы, да ведають: естъли же на преступление закону Божия учинихомъ олтарь сей, да не соблюдеть насъ Господь Богъ, но скоро да помстить над нами!

І калі зрабілі мы ахвярнік, каб адступіць ад ГОСПАДА і складаць на ім цэласпаленьні і ахвяры хлебныя, і ахвяры мірныя, няхай Сам ГОСПАД разьбярэцца.

 

И естъли же есмо и тымъ умысломъ уделали, яко приносити намъ на немъ жертвы всихсозжения или мирныя, Господь Богъ да возрить на то и судить!

Ці ж не зрабілі мы гэта з руплівасьці і з думкаю, што скажуць заўтра сыны вашыя сынам нашым: “Што [супольнага] ў вас і ГОСПАДА, Бога Ізраіля?

 

Но более прото мыслили есмо и розъмолвяли, вкупе глаголюще, еда за утра или потом рекуть сынове ваши сыномъ нашимъ: “И что вамъ до насъ и до Господа, Бога Ізраилева?

ГОСПАД паставіў на Ярдане мяжу між намі і вамі, сыны Рубэна і сыны Гада, і таму вы ня маеце ніякай часткі ў ГОСПАДА!” І сыны вашыя адвернуць сыноў нашых ад страху перад ГОСПАДАМ.

 

Розделъ положилъ естъ Господь Богъ межи вами и нами, сынове Рувиновы и Гадови, сию реку Іорданъ, а протожъ не будете имете части о Господи с нами!” И таковыми словы отвратили бы сынове ваши сыновъ наших от боязни Божией!

І сказалі мы: “Паставім сабе ахвярнік не для цэласпаленьняў і не для ахвяраў крывавых,

 

Сего ради мнели есмо, иже добро уделаемъ, и рекли есмо: Учинимы собе олтарь не приношений деля на нем всихсозжения или жертвъ мирныхъ,

але як сьведчаньне паміж намі і вамі, і паміж нашчадкамі нашымі, што мы хочам выконваць службу ГОСПАДА перад абліччам Ягоным праз цэласпаленьні нашыя, ахвяры крывавыя і ахвяры мірныя”. І ня скажуць заўтра сыны вашыя сынам нашым: “Вы ня маеце часткі ў ГОСПАДА”.

 

но на знамя и на сведение межи вами и нами и межи сыны вашими и сыны нашими, абы есмо служили посполу Господу Богу и за право имели приносити с вами жертвы всихсозжения и мирныя, и победныя, и абы николи не рекли напотомъ сынове ваши сыномъ нашимъ: “Не имаете вы части с нами о Господи, Богу нашем”.

Калі яны так заўтра скажуць нам і нашчадкам нашым, мы скажам: “Вось падабенства ахвярніка ГОСПАДА, які зрабілі бацькі нашыя не для цэласпаленьняў, не для ахвяраў крывавых, але каб гэта было сьведчаньнем між намі і вамі”.

 

Пакли же въсхотят рещи, отповедять имъ, глаголюще: “Се олтарь Божий, иже уделали суть отцеве наши не к жертвам всихсозжения или посвящения, но на знамя и на сведение наше и ваше”.

Далёкія мы, каб бунтавацца супраць ГОСПАДА і адварочвацца, каб не ісьці за Ім, пабудаваўшы ахвярнік для цэласпаленьняў, ахвяраў хлебных і ахвяраў крывавых, [іншы, чым] ахвярнік ГОСПАДА, Бога нашага, які перад Сялібай Ягонай».

 

Отступи от насъ грехъ сей, абыхом имели отлучитися от Господа, Бога нашего, и от заповедей Его и делати олтарь иный ко приношению жертовъ, кроме олтаря Господа, Бога нашего, еже учинен естъ предъ храмомъ Его!»

І пачуў сьвятар Пінхас, і князі грамады, і начальнікі дружынаў Ізраіля, якія з ім, гэтыя словы, што прамовілі сыны Рубэна, сыны Гада і сыны Манасы, і былі яны добрымі ў вачах іхніх.

 

Сия же слова услышавши, послове — Финеисъ, сынъ Елиазара-жерца, и князи людстии, иже беша с ним, — укрочены суть и с радостию приняша слова сыновъ Рувиновыхъ и Гадовыхъ и полуплеменя Манасиина.

І Пінхас, сын Элеазара сьвятара, сказаў сынам Рубэна, сынам Гада і сынам Манасы: «Пераканаліся мы сёньня, што сярод вас ГОСПАД, бо вы не дапусьціліся нявернасьці адносна ГОСПАДА, і захавалі сыноў Ізраіля ад рукі ГОСПАДА!»

 

И рече Финиес, сынъ Елиазара-жерца, к нимъ: «Ныне познахомъ, яко Господь естъ с вами и несте винни грехомъ симъ, иже мыслихом на вас, и избавили есте сыны Ізраилевы от гневу Божия».

І Пінхас, сын Элеазара сьвятара, і князі вярнуліся ад сыноў Рубэна і сыноў Гада з зямлі Гілеад у зямлю Ханаан, да сыноў Ізраіля, якім прынесьлі словы гэтыя.

 

И навратися воспят Финиесъ съ князми от сынов Рувиновыхъ и Гадовыхъ из земли Галаадъ до страны Хананейское к сыномъ Ізраилевым и возвестил имъ слова та.

І справа гэтая была добрай у вачах сыноў Ізраіля, і дабраславілі Бога сыны Ізраіля, і не гаварылі больш, каб ісьці супраць іх ваяваць, каб спустошыць зямлю, абжытую сынамі Рубэна і сынамі Гада.

 

И полюбишеся всемъ слышащимъ е, и похвалиша Бога сынове Ізраилевы, и не глаголаша к тому: «Подимо и биймося с ними, и сказимъ землю их».

А сыны Рубэна і сыны Гада клікалі над ахвярнікам: «Гэта сьведка між намі, што ГОСПАД ёсьць Бог».

 

И назвали суть сынове Рувиновы и Гадови олтарь, еже уделали, «Сведение наше», яко Господь, Той самъ ест Богъ.