Ісуса сына Нава 7 разьдзел

 

 

А сыны Ізраіля дапусьціліся злачынства, бо ўзялі рэчы заклятыя, бо Ахан, сын Кармія, сына Заўдыя, сына Зэраха, з калена Юды, узяў нешта з рэчаў заклятых. І разгневаўся ГОСПАД на сыноў Ізраіля.

 

Сынове пакъ Израилевы переступили суть заповедь Исусову и украли от тыхъ речей, еже были отложены Господу Богу, понеже Ахан, сынъ Харъмиевъ, сына Завдиева от племеня Іюдина, взялъ нечто с тыхъ речей отложеныхъ,a и разгневался Господь на сыны Израилевы.

Егошуа паслаў з Ерыхону людзей у Гай, які каля Бэт-Авэну на ўсход ад Бэтэлю, кажучы ім: «Ідзіце і выведайце зямлю». Яны пайшлі і агледзелі Гай,

 

В той часъ послалъ естъ Исусъ мужей от Ерихона ко граду Гай, иже ест подле Вефт-Анена, къ востоку солнца от града Вефиля, и рече имъ: «Идите и согледайте землю». Они же наполниша повеление его и, шедши, высмотрели град Гай.

і, вярнуўшыся, сказалі Егошуа: «Няхай не ідзе ўвесь народ, але няхай пойдуць дзьве або тры тысячы і зьнішчаць горад. Не турбуй увесь народ, бо мала ворагаў».

 

И навратившеся, рекли суть Исусу: «Да не идуть вси людие, но толико две или три тысещи мужей да идуть и добудуть града. Почто бы все войско працевало для малыхъ неприятелей?»

І выбралася каля трох тысячаў ваяроў, але яны кінуліся ўцякаць перад жыхарамі Гаю.

 

И шло естъ три тысещи воинъ, ониже, пришедше, скоро навратишеся и побегоша, и поражены суть от мужей града Гай,b

Жыхары Гаю забілі з іх каля трыццаці шасьці чалавек, гонячы іх ад брамы аж да Шэбарыму, і забівалі іх на спуску з гары. І саслабела сэрца народу, і сталася, як вада.

 

и забито естъ от них тридесеть и шесть мужей. И гонили их неприятеле от врат градовыхъ даже до Саворима, и падли суть, якобы пораженыи, утекающе. И ужаслося естъ серце людей, и ростаяся, яко снегъ.

Тады Егошуа разьдзёр адзеньне сваё і ўпаў на аблічча сваё на зямлю перад Каўчэгам ГОСПАДА, ён і старшыні Ізраіля, аж да вечара, і пасыпалі попелам галовы свае.

 

Исусъ же расторга на собе ризы своя и паде ниць на земли, моляся пред Кивотомъ Божиимъ даже до вечера самъ и вси старейшины Ізраилевы с ним, и посыпаша перстию главы свое.

І маліўся Егошуа, кажучы: «О, Госпадзе, ГОСПАДЗЕ, чаму захацеў Ты пераправіць народ гэты за раку Ярдан, каб выдаць нас у рукі Амарэйцаў і выгубіць? Лепш бы мы заставаліся і жылі за Ярданам!

 

И рече Исусъ: «Горе мне, Господи, Боже мой! Еда ли прото завелъ еси людей сихъ за реку Іордан, абы предалъ насъ в руце Амореомъ и погубилъ насъ? Лепей было намъ, якоже и почали есмо жити, остати за Іорданемъ.

Госпадзе, што маю сказаць, калі бачу, як Ізраіль уцякае перад ворагамі?

 

Господи Боже, что реку азъ, видяй, ано людие Ізраилевы утекають и тылъ подают врагомъ своимъ?

Пачуюць Хананейцы і ўсе жыхары зямлі, і акружаць нас, і сатруць імя нашае з зямлі. І што тады зробіш для імя Твайго вялікага?»

 

Услышат Хананеи и иныи, живущии на земли сей, и съберутся в купу, и обыйдут нас, и загубять имя наше на земли. И что учиниши имени Твоему великому?»

І сказаў ГОСПАД Егошуа: «Устань! Чаму ляжыш ніцма на зямлі?

 

И рече Господь ко Исусу: «Въстани, почто лежиши на земли?

Ізраіль саграшыў, яны парушылі запавет, які Я заключыў з імі, і ўзялі сабе тое, што было заклятае, укралі гэта, затаілі і схавалі паміж рэчаў сваіх.

 

Согрешиша убо людие Ізраилевы и преступиша заповедь: взяли суть и украли от тыхъ речей, иже отданы были Мне въ Ерихоне, и солгали суть, и съкрили межи сосуды своими;

Таму сыны Ізраіля не ўстаялі перад ворагамі сваімі і ўцяклі ад іх, бо яны падпалі пад закляцьце. Ня буду Я больш з вамі, пакуль ня вынішчыце спаміж сябе заклятага.

 

а ниже будуть мощи стати людие Ізраилевы против врагомъ своим, но утекуть пред ними, понеже согрешиша и осквернишеся в речахъ заповедных. Сего ради не буду более с вами, дондеже не загубите того, онже учинилъ естъ грехъ сей межи вами.c

Устань, ачысьці народ і скажы ім: “Ачысьціцеся да заўтра, бо вось што кажа ГОСПАД, Бог Ізраіля: "Заклятае ёсьць у цябе, Ізраілю! Таму не ўстаіцё перад ворагамі сваімі, пакуль ня прымеце заклятага спаміж сябе"”.

 

Протожъ въстани и посвяти людей, и речеши к нимъ: “Посвятитеся к заутрею. Сее воистинну глаголеть Господь, Богъ Ізраилевъ: Крадежъ речей, Богу отданыхъ, посреди васъ естъ, людие Ізраилевы; и не возможете стати противъ врагомъ вашимъ, поколе не погубите мужа, грехомъ тымъ посквернившего васъ”.

Дзеля гэтага заўтра раніцаю будзеце падыходзіць па каленах, а калена, на якое ГОСПАД пакажа жэрабям, няхай ідзе па родах, а род, на які пакажа ГОСПАД, няхай ідзе па сем’ях, а сям’я, на якую пакажа ГОСПАД, няхай ідзе па адным чалавеку.

 

Сего для да зберутся утро рано вси и да приступить единый каждый к поколению своему, и на которое поколение жребей падетьd, да приступить тое по племенох своихъ, а племена по мужехъ.

У каго знойдуцца рэчы заклятыя, будзе спалены разам з усім, што да яго належыць, бо ён парушыў запавет ГОСПАДА і дапусьціўся злачынства ў Ізраілі».

 

И кто з нихъ знайденъ будеть въ греху семъ, той да созженъ будеть и все имение его огнемъ, понеже преступилъ естъ заповедь Божию и учинилъ грехъ тяжкий в людехъ Ізраилевых».

І ўстаў Егошуа рана, і загадаў падыходзіць Ізраілю па каленах. І жэрабям паказана было калена Юды.

 

Тогда Исусъ въставъ рано и поставилъ ест людей Ізраилевыхъ по поколениахъ своих, и паде жребей на поколение Іюдино.

І загадаў падыходзіць родам Юды, і жэрабям быў паказаны род Зэраха. І загадаў падыходзіць роду Зэраха сем’ямі, і жэрабем паказана была сям’я Заўдыя.

 

И егда поставил поколение Іюдино по племенохъ его, паде жребей на племя Зарино. И тое розделилъ по домехъ, знайден естъ домъ Завдиевъ.

І загадаў падыходзіць паасобным мужчынам з сем’ямі сваімі, і жэрабям быў паказаны Ахан, сын Кармія, сына Заўдыя, сына Зэраха, з калена Юды.

 

Той пакъ домъ розделилъ на единого каждого мужа, и знайде Ахана, сына Хармиева, сына Завдиева, сына Зарова с поколенья Іюдина.

І сказаў Егошуа Ахану: «Сыне мой, аддай славу ГОСПАДУ, Богу Ізраіля, і падзякуй, і скажы мне, што ты зрабіў. Ня ўтойвай ад мяне».

 

И рече Исусъ къ Ахану: «Сыну мой, дай хвалу Господу, Богу Ізраилевуe, и познайся, скажи ми, что еси учинил и не потаи от мене».

І адказаў Ахан Егошуа, і сказаў: «Сапраўды, саграшыў я перад ГОСПАДАМ, Богам Ізраіля. Вось што я зрабіў.

 

Отвеща Аханъ ко Исусу и рече: «Воистинну азъ есмъ съгрешилъ пред Господемъ, Богомъ Ізраилевымъ, и сее учиних:

Убачыў я між здабычы прыгожы плашч з Шынэару, дзьвесьце сыкляў срэбра і залаты пруток у пяцьдзясят сыкляў вагі. Зажадаў я іх, і забраў іх, і схаваў у зямлі ў сярэдзіне намёту майго, а срэбра пад імі».

 

узрелъ есми межи иными речами користей плащъ брунатный велми добрый и двесте сиклев сребра, и правило златое пятьдесяти сиклевъ и пожадахъ того, и узяхъ, и сокрихъ тое в земли противу половици стану моего, и сребро то закопалъ есми в землю».

І Егошуа выслаў пасланцоў, і яны пабеглі ў намёт, і знайшлі там усё схаванае ў тым самым месцы, і срэбра пад ім.

 

Тогда послалъ Исусъ отроки своя, ониже шедше во станъ его и знашли суть вси речи сокриты на месте томъ, и сребро теже.

І забралі іх з сярэдзіны намёту, і прынесьлі да Егошуа і да ўсіх сыноў Ізраіля, і палажылі перад абліччам ГОСПАДА.

 

И взявши е в стану, принесли ко Исусу и ко всемъ сыном Ізраилевым, и повергоша е предъ Господемъ Богомъ.

І Егошуа ўзяў Ахана, сына Зэраха, срэбра, плашч і пруток золата, і сыноў ягоных, і дачок, і валоў, і аслоў, і авечак, і сам намёт, і ўсё ягонае, і ўвесь Ізраіль з ім, і вывеў іх у даліну Ахор.

 

Тогда взялъ Исусъ Ахана, сына Зариина, сребро и плащъ, и правило златое, сыны теже его и дщеры, волы, ослы и овце, и станъ теже его со всеми надобьями, и вси людие Ізраилевы с нимъ, и ведоша ихъ до долины Ахоръ.

І там сказаў Егошуа: «За тое, што ты навёў на нас гора, няхай ГОСПАД навядзе на цябе гора ў гэты дзень». І ўкаменаваў яго ўвесь Ізраіль камянямі, а [ўсё] ягонае агнём было спалена.

 

И рече Исус: «Понеже засмутил еси насъ, да засмутит тебе Господь Богъ в сей день». И камением убиша его вси сынове Ізраилевы, и все имение его огнемъ спалиша.

І накідалі на яго купу камянёў вялікую, якая [захавалася] да сёньняшняга дня. І адвярнуўся гнеў ГОСПАДА ад іх, таму назвалі тое месца далінаю Ахор аж да сёньня.

 

И наметаша на нь кучу великую камения, еже ест даже и до днешнего дня. И тако отвратися гневъ Божий от них. И прозваша место то долина Ахоръ даже и по днес.