Ісуса сына Нава 11 разьдзел

 

 

І сталася, што Явін, валадар Хацору, пачуў пра гэта, і змовіўся з Ёвавам, валадаром Мадону, і з валадаром Шымрону, і з валадаром Ахшафу,

 

Тые пакъ речи егда слышал естъ Явинъ, царь Азорескъ, послалъ ко Іоваву, царю Маданеску, и къцарю Сомерону, и къ царю Ахзафу,

і з валадарамі поўначы, якія жылі ў гарах і ў Арабе з паўднёвага боку Кінэрэту, і ў Шэфэлі, і на ўзвышшах Дору каля мора,

 

и къ царемъ, иже живяху на горах ко стране полуночной и на ровнинахъ Ценерофскыхъ, противъ полудни, в поляхъ теже и в ровнинах Доръ по брегу моря,

з Хананейцамі на ўсходзе і на захадзе, з Амарэйцамі, Хетамі, Пэрэзэямі, Евусэямі, з Хівеямі, якія [жывуць] каля падножжа Гермону ў зямлі Міцпа.

 

и к Хананеаномъ от усходу солнца и от западу, и ко Амореаномъ, и къ Етеаномъ, и къ Ферезеаномъ, и ко Евузеаномъ на горахъ, и къ Еввеаном, иже живяху под горою Гермонъ в земли Насфатъ.

Выйшлі яны ўсе з дружынамі сваімі, народ шматлікі, быццам пясок на беразе мора, і коньнікі, і калясьніцы ў вялікай лічбе.

 

И сниидошеся вси з войски своими, людие велми мнози, яко песокъ, иже естъ по брегу моря, ездцевъ теже и возовъ множество, без числа.

І сабраліся ўсе гэтыя валадары, і разлажыліся табарам у адным месцы каля водаў Мэрому, каб ваяваць супраць Ізраіля.

 

И зъехалися суть вси цари сии вкупу к водамъ Мерое, абы билися со сынми Ізраилевыми.

І сказаў да Егошуа ГОСПАД: «Ня бойся іх, бо заўтра ў гэты самы час Я пакладу іх забітымі перад абліччам Ізраіля. Коні іхнія ты акульгавіш, а калясьніцы іхнія спаліш агнём».

 

И рече Господь ко Исусу: «Не бойся их, понеже утро в сей же часъ Азъ предам всехъ сихъ язвеныхъ пред лицем сыновъ Ізраилевых, конем их подрежеши жилы, а возы их спалиши огнем».

І Егошуа і ўсё войска ягонае з ім прыйшлі раптоўна да водаў Мэрому, і напалі на іх.

 

Тогда иде Исусъ з войском Ізраилевым к водамъ Мерое скоро битися с ними и нагле наскочи на нихъ.

І аддаў іх ГОСПАД у рукі Ізраіля, і ён разьбіў іх, і гнаўся за імі аж да Вялікага Сідону і Місрэфот-Маіму і аж да даліны Міцпа на ўсходзе, і забівалі іх, і не пакінулі ў іх рэшткаў.

 

И предалъ естъ их Господь Богъ в руце людемъ Ізраилевым, ониже поразивши их и гонили е даже до Сидона великаго, и даже к водамъ Масрефот, и даже до поля Масфы, еже естъ къ выходу солнца страны тое. И побилъ ест всехъ, и ни единаго от нихъ не живилъ,

І зрабіў Егошуа так, як яму сказаў ГОСПАД: коні іхнія акульгавіў, а калясьніцы іхнія спаліў агнём.

 

но учинилъ такъ, якоже повелел былъ ему Господь Богъ; конемъ теже их жилы подрезалъ и возы их огнем спалилъ.

У той час Егошуа вярнуўся і здабыў Хацор, і валадара ягонага забіў мячом, а Хацор перад гэтым быў сталіцай усіх валадарстваў гэтых.

 

И скоро потомъ навративъся, добылъ градъ Азоръ и царя его убилъ мечем, Азоръ убо град от стародавна межи всеми царствы тыми наславнейший был естъ.

І выбіў ён усякую душу, што там была, вострывам мяча, і аддаў закляцьцю, і не пакінуў анікога, а Хацор спаліў анём.

 

И побилъ в немъ всехъ людей, и не оставилъ ни единого живого, но всехъ выгубилъ даже до конца, градъ же той созже огнемъ.

І ўсе гарады, і валадароў іхніх Егошуа забіў вострывам мяча, і аддаў закляцьцю, як загадаў Майсей, слуга ГОСПАДА.

 

И вси иные грады околичные здобывалъ и царей их поималъ и побилъ, якоже повеле ему Моисей, рабъ Божий.

Толькі ўсе гарады, што стаяць на ўзгорышчы, не паліў Ізраіль, акрамя Хацору, які спаліў Егошуа.

 

Кроме градовъ, еже были на холмехъ и на горахъ поставленыa, иные грады спалиша сынове Ізраилевы; самъ теже градъ Азоръ найтвердъший огнемъ выпалилъ.

І ўсю здабычу з гэтых гарадоў і жывёлу падзялілі сыны Ізраіля паміж сабою. Толькі людзей усіх выбілі вострывам мяча аж да вынішчэньня іх, не пакідаючы нікога, хто дыхае.

 

И всю користь з градовъ тыхъ и скот розделиша собе сынове Ізраилевы, побивши всех людей.

Як загадаў ГОСПАД Майсею, слузе Свайму, так загадаў Майсей Егошуа, і Егошуа ўсё выканаў; не прапусьціў аніводнага слова з таго, што загадаў ГОСПАД Майсею.

 

Якоже повелел былъ Господь Бог Моисею, рабу своему, тако и Моисей приказлъ Исусу Навину; Исус же вси речи наполнилъ и ни единого слова не поминулъ от всехъ заповедей, еже заповедал былъ Господь Богъ Моисеови.

І Егошуа завалодаў усёю зямлёю гэтаю: гарамі, і ўсім Нэгевам, і ўсёю зямлёю Гашэн, і Шэфэлёй, і Арабай, і гарамі Ізраіля, і раўнінамі іхнімі,

 

И добылъ ест Исусъ всея земли, еже на горах к полудню, и земли Гесенлиb, и ровнины, и страны на западъ солнца, и гору Езраилеву и поля ея,

ад гары Халак, якая падымаецца да Сэіру, аж да Баал-Гаду ў даліне Лібану, каля падножжа гары Гермон. А ўсіх валадароў іхніх перамог і забіў іх.

 

и теже часть горы Сеиръ, еже уступуеть даже до Вал-Гата по ровнине Ливанской под гору Гермонъ, и всех царей их поималъ и побилъ.

Шмат дзён Егошуа ваяваў супраць валадароў гэтых.

 

За долгии часы воевался Исусъ съ царми сими,

Ніводзін горад не заключыў міру з сынамі Ізраіля, апрача Хівеяў, жыхароў Гібэону. Усе [гарады] былі ваяваньнем здабытыя.

 

и не бе градъ, ижебы не поддался сыномъ Ізраилевым, кроме толико Еувея, иже живяше в Гаваоне; всихъ иныхъ, воюя, добылъ,

Бо ад ГОСПАДА было, каб зрабіць цьвёрдымі сэрцы іхнія, каб яны ваявалі супраць Ізраіля і каб аддаць іх закляцьцю, і не было для іх міласэрнасьці, але каб вынішчыць іх, як загадаў ГОСПАД Майсею.

 

Божие бо осужение было, абы затвердело серце их и билися с людми Ізраилевыми, и пали предъ ними, и не были годни ни единое лютости, якоже заповедалъ Богъ Моисеови.

У той час Егошуа прыйшоў і выбіў сыноў Анака ў гарах, у Хеўроне, і ў Дэбіры, і ў Анаве, і ў-ва ўсіх гарах Юды, і ў-ва ўсіх гарах Ізраілю, і Егошуа аддаў закляцьцю іх і ўсе гарады іхнія.

 

Того теже часу прииде Исусъ и погуби поколение Енахимъ з горы Хевронъ, и Давиръ, и Надав, и со всехъ горъ Іюдиныхъ а Ізраилевых, и грады их сказилъ,

Не засталося [сыноў] Анака ў зямлі сыноў Ізраіля, толькі ў гарадах Газа, Гат і Ашдод яны засталіся.

 

и не оставилъ ни единаго з роду Енахимъ в земли сыновъ Ізраилевых, кроме едино градовъ сихъ — Газа и Етъ, и Азотъ, в нихже самих толико остали суть врази.

І захапіў Егошуа ўсю зямлю, як прамовіў ГОСПАД да Майсея, і аддаў яе ў спадчыну сынам Ізраіля, падзяліўшы для каленаў іхніх. І зямля супакоілася ад войнаў.

 

И взялъ естъ всю землю, якоже глагола Господь Богъ к Моисеови, и далъ ю сыномъ Ізраилевым, абы владели ею по частямъ въ племенохъ своихъ. И престала естъ земля от боевъ.