Ісуса сына Нава 11 разьдзел

 

 

Пачуўшы гэта, Явін, цар Асорскі, паслаў да Ёвава, цара Мадонскага, і да цара Шымронскага, і да цара Ахсафскага,

 

Тые пакъ речи егда слышал естъ Явинъ, царь Азорескъ, послалъ ко Іоваву, царю Маданеску, и къцарю Сомерону, и къ царю Ахзафу,

і да цароў, якія жылі на поўначы на гары і на раўніне з паўднёвага боку Хінэрота, і на нізкіх мясьцінах, і ў Нафот-Доры на захад,

 

и къ царемъ, иже живяху на горах ко стране полуночной и на ровнинахъ Ценерофскыхъ, противъ полудни, в поляхъ теже и в ровнинах Доръ по брегу моря,

да Хананэяў, якія жылі на ўсход і да мора, да Амарэяў і Хэтэяў, да Фэрэзэяў і да Евусэяў, якія жылі на гары, і да Эвэяў, якія жылі каля Эрмона ў зямлі Масіфе.

 

и к Хананеаномъ от усходу солнца и от западу, и ко Амореаномъ, и къ Етеаномъ, и къ Ферезеаномъ, и ко Евузеаномъ на горахъ, и къ Еввеаном, иже живяху под горою Гермонъ в земли Насфатъ.

І выступілі яны і ўсё рушэньне іхняе зь імі шматлікі народ, які мноствам раўняўся пяску марскому на беразе; і коней і калясьніц было вельмі многа.

 

И сниидошеся вси з войски своими, людие велми мнози, яко песокъ, иже естъ по брегу моря, ездцевъ теже и возовъ множество, без числа.

І сабраліся ўсе цары гэтыя, і прыйшлі і разьмясьціліся табарам разам каля водаў Мэромскіх, каб зацяцца зь Ізраілем.

 

И зъехалися суть вси цари сии вкупу к водамъ Мерое, абы билися со сынми Ізраилевыми.

Але Гасподзь сказаў Ісусу: ня бойся іх, бо заўтра, пад гэты самы час, Я аддам усіх на пабіваньне Ізраіля; а коням іхнім падрэж жылы і калясьніцы іхнія спалі агнём.

 

И рече Господь ко Исусу: «Не бойся их, понеже утро в сей же часъ Азъ предам всехъ сихъ язвеныхъ пред лицем сыновъ Ізраилевых, конем их подрежеши жилы, а возы их спалиши огнем».

Ісус і зь ім увесь народ, здольны ваяваць, неспадзявана выйшлі на іх да водаў Мэромскіх і напалі на іх.

 

Тогда иде Исусъ з войском Ізраилевым к водамъ Мерое скоро битися с ними и нагле наскочи на нихъ.

І аддаў іх Гасподзь у рукі Ізраільцянам, і пабілі яны іх, і гналіся за імі да Сідона вялікага і да Місрэфот-Маіма і да даліны Міцфы на ўсход, і перабілі іх, так што нікога зь іх не засталося, хто ацалеў бы.

 

И предалъ естъ их Господь Богъ в руце людемъ Ізраилевым, ониже поразивши их и гонили е даже до Сидона великаго, и даже к водамъ Масрефот, и даже до поля Масфы, еже естъ къ выходу солнца страны тое. И побилъ ест всехъ, и ни единаго от нихъ не живилъ,

І абышоўся Ісус зь імі так, як сказаў яму Гасподзь: коням іх перарэзаў жылы і калясьніцы іхнія спаліў агнём.

 

но учинилъ такъ, якоже повелел былъ ему Господь Богъ; конемъ теже их жилы подрезалъ и возы их огнем спалилъ.

Тым самым часам Ісус, вярнуўшыся, узяў Асор і цара яго забіў мечам;

 

И скоро потомъ навративъся, добылъ градъ Азоръ и царя его убилъ мечем, Азоръ убо град от стародавна межи всеми царствы тыми наславнейший был естъ.

і пабілі ўсё, што дыхала, што было ў ім, мечам, пракляўшы: не засталося ніводнай душы; а Асор спаліў ён агнём.

 

И побилъ в немъ всехъ людей, и не оставилъ ни единого живого, но всехъ выгубилъ даже до конца, градъ же той созже огнемъ.

І ўсе гарады цароў гэтых і ўсіх цароў іх узяў Ісус і пабіў мечам, пракляўшы іх, як загадаў Майсей, раб Гасподні;

 

И вси иные грады околичные здобывалъ и царей их поималъ и побилъ, якоже повеле ему Моисей, рабъ Божий.

зрэшты, усе гарады, што ляжалі на ўзвышшы, не палілі Ізраільцяне, апрача аднаго Асора, які спаліў Ісус.

 

Кроме градовъ, еже были на холмехъ и на горахъ поставленыa, иные грады спалиша сынове Ізраилевы; самъ теже градъ Азоръ найтвердъший огнемъ выпалилъ.

А ўсю здабычу з гарадоў гэтых і быдла разрабавалі сыны Ізраілевыя сабе; а людзей усіх перабілі мечам, так што вынішчылі ўсіх іх: не пакінулі ніводнай душы.

 

И всю користь з градовъ тыхъ и скот розделиша собе сынове Ізраилевы, побивши всех людей.

Як загадаў Гасподзь Майсею, рабу Свайму, так Майсей наказаў Ісусу, а Ісус так і зрабіў: не адступіўся ад ніводнага слова ва ўсім, што загадаў Гасподзь Майсею.

 

Якоже повелел былъ Господь Бог Моисею, рабу своему, тако и Моисей приказлъ Исусу Навину; Исус же вси речи наполнилъ и ни единого слова не поминулъ от всехъ заповедей, еже заповедал былъ Господь Богъ Моисеови.

Такім чынам Ісус узяў усю гэтую нагорную зямлю, усю зямлю паўднёвую, усю зямлю Гашэн і нізінныя мясьціны, і раўніну і гару Ізраілевую, і нізінныя мясьціны каля гары,

 

И добылъ ест Исусъ всея земли, еже на горах к полудню, и земли Гесенлиb, и ровнины, и страны на западъ солнца, и гору Езраилеву и поля ея,

ад гары Халак, якая прасьціраецца да Сэіра, да Ваал-Гада ў даліне Ліванскай, каля гары Эрмона, і ўсіх цароў іх узяў, пабіў іх і пазабіваў.

 

и теже часть горы Сеиръ, еже уступуеть даже до Вал-Гата по ровнине Ливанской под гору Гермонъ, и всех царей их поималъ и побилъ.

Доўгі час Ісус вёў вайну з усімі гэтымі царамі.

 

За долгии часы воевался Исусъ съ царми сими,

ня было горада, які заключыў бы мір з сынамі Ізраілевымі, апрача Эвэяў, жыхароў Гаваона: усё ўзялі яны вайною;

 

и не бе градъ, ижебы не поддался сыномъ Ізраилевым, кроме толико Еувея, иже живяше в Гаваоне; всихъ иныхъ, воюя, добылъ,

бо ад Госпада было тое, што яны зжарсьцьвілі сэрца сваё і вайною сустракалі Ізраіля — дзеля таго, каб былі праклятыя і каб ня было ім літасьці, а каб зьнішчаны былі так, як загадаў Гасподзь Майсею.

 

Божие бо осужение было, абы затвердело серце их и билися с людми Ізраилевыми, и пали предъ ними, и не были годни ни единое лютости, якоже заповедалъ Богъ Моисеови.

Тым самым часам прыйшоў Ісус і пабіў Энакімаў на гары, у Хэўроне, у Давіры, у Анаве, на ўсёй гары Юдавай і на ўсёй гары Ізраілевай; з гарадамі іхнімі аддаў іх Ісус праклёну;

 

Того теже часу прииде Исусъ и погуби поколение Енахимъ з горы Хевронъ, и Давиръ, и Надав, и со всехъ горъ Іюдиныхъ а Ізраилевых, и грады их сказилъ,

не засталося ніводнага з Энакімаў у зямлі сыноў Ізраілевых, засталіся толькі ў Газе, у Гэце і ў Азоце.

 

и не оставилъ ни единаго з роду Енахимъ в земли сыновъ Ізраилевых, кроме едино градовъ сихъ — Газа и Етъ, и Азотъ, в нихже самих толико остали суть врази.

Такім чынам узяў Ісус усю зямлю, як казаў Гасподзь Майсею, і аддаў яе Ісус Ізраільцянам, разьдзельна па плямёнах іхніх. І супакоілася зямля ад вайны.

 

И взялъ естъ всю землю, якоже глагола Господь Богъ к Моисеови, и далъ ю сыномъ Ізраилевым, абы владели ею по частямъ въ племенохъ своихъ. И престала естъ земля от боевъ.