Ісуса сына Нава 5 разьдзел

 

 

Калі ўсе цары Амарэйскія, якія жылі па гэты бок Ярдана да мора, і ўсе цары Ханаанскія, якія каля мора, пачулі, што Гасподзь высушыў воды Ярдана перад сынамі Ізраілевымі, пакуль пераходзілі яны, тады аслабла сэрца іхняе, і ня стала ўжо ў іх духу супроць сыноў Ізраілевых.

 

Внегда же услышали сее вси цари Аморейскии, ониже жили суть за Іорданомъ, ко стране на заходъ солнца, и вси цари земли Ханаанъ, иже владяху близъкими странами моря Великаго, иже высушилъ Господь Богъ реку Іорданъ предъ сынми Ізраилевыми, поки прейдоша ю, сомглело естъ сердце их и якобы не остала душа в них, боячися сыновъ Ізраилевыхъ.

У той час сказаў Гасподзь Ісусу: зрабі сабе вострыя нажы і абрэж сыноў Ізраілевых другі раз.

 

В то время рече Господь ко Исусу: «Наделай собе ножей каменныхъ и обрежъa удругое сыны Ізраилевы».

І зрабіў сабе Ісус крамянёвыя нажы, і абрэзаў сыноў Ізраільскіх на пагорку Аралот.

 

И вделалъ естъ Исусъ, якоже повелелъ ему Господь, и обрезал сыны Ізраилевы на Холме обрезковъ.b

Вось прычына, чаму абрэзаў Ісус увесь народ, які выйшаў зь Егіпта, мужчынскага полу; усе здольныя ваяваць памерлі ў пустыні па дарозе, пасьля выхаду зь Егіпта;

 

И сия была потреба другого обрезания: вси людие, иже вышли были із Египта, мужеска полу, вси боевници изомроша во пустыни, обяходячи долгие пути пустыни, сии вси обрезаны были.

а ўвесь народ, што выйшаў, быў абрэзаны, а ўвесь народ, які нарадзіўся ў пустыні ў дарозе, пасьля выхаду зь Егіпта, ня быў абрэзаны;

 

Людие пак, нароженныи в пустыни в четырдесятъ летехъ, егда ходиша по широкости пустыни, не беша обрезаны,

бо сыны Ізраілевыя сорак гадоў хадзілі па пустыні, пакуль не перамёр увесь народ, здольны да вайны, які выйшаў зь Егіпта, бо не паслухаліся голасу Гасподняга, а ім Гасподзь прысягаўся, што яны ня ўбачаць зямлі, якую Гасподзь з прысягаю абяцаў бацькам іхнім, даць зямлю, дзе малако і мёд,

 

поколе не погибоша вси, иже не послухаша слова Божия, имже обещалъ былъ дати землю, плынущую млекомъ и медом.

а замест іх паставіў сыноў іхніх. Гэтых абрэзаў Ісус, бо яны былі неабрэзаныя; бо іх, у дарозе, не абрэзалі.

 

Тыхъ сынове въступили суть на места отцевъ своихъ, и тыхъ обрезалъ естъ Исусъ, понеже яко нарожени тако были не обрезани, а нижъ их кто на пути обрезывалъ.

Калі ўвесь народ быў абрэзаны, заставаўся ён на сваім месцы ў табары, пакуль ня выздаравеў.

 

И егда вси обрезани были, пожиша ту, в полцехъ на томъ месте, дондеже исцелеша.

І сказаў Гасподзь Ісусу: сёньня Я зьняў з вас сарамату Егіпецкую. Чаму і называецца тая мясьціна «Галгал» аж да сёньня.

 

И рече Господь ко Исусу: «Днесь есмъ отнялъ укоризну египетскую от васъ». И названо естъ место то Галгала даже и поднесь.

І стаялі сыны Ізраілевыя табарам у Галгале і ўчынілі Пасху ў чатырнаццаты дзень месяца ўвечары на раўнінах Ерыхонскіх;

 

И были суть сынове Ізраилевы въ Галгалех, и учиниша ту празникъ Пасхы въ четырнадесятый день месеца перваго к вечеру на полехъ Ерихонских.

і на другі дзень Пасхі пачалі есьці з пладоў зямлі гэтай, праснакі і сушаныя зярняты ў самы той дзень;

 

И ядоша от плодовъ земли тое во день вторый, и хлебы пресные, и пражмо того ж лета.

а манна перастала падаць на другі дзень пасьля таго, як яны пачалі есьці плады зямлі, і ня было болей манны ў сыноў Ізраілевых, а яны елі ў той год плады зямлі Ханаанскай.

 

И преста манна, яко почали ясти от жита и от овощу земли тое, а ниже поживаша к томуc манны сынове Ізраилевы, но ядоша того лета плоды земли Ханаанъ.

Ісус, будучы паблізу Ерыхона, зірнуў і бачыць, і вось стаіць перад ім чалавек, і ў руцэ ў яго аголены меч. Ісус падышоў да яго і сказаў яму: ці наш ты, ці зь непрыяцеляў нашых?

 

И егда былъ ест Исусъ на поли града Ерихона, воздвиже очи свое и узре мужа, стояща противу ему и держаща мечь извлеченъ. И приступив к нему, рече: «Нашъ ли еси, чили неприятелский?»

Ён сказаў: не, я правадыр войска Гасподняга, цяпер прыйшоў. Ісус упаў тварам сваім на зямлю і пакланіўся і сказаў яму: што гаспадар мой скажа рабу свайму?

 

Он же отвеща к нему: «Никако, но есмъ воевода силы Господьни, и ныне приидохъ». Тогда паде Исусъ на лице свое и поклонися ему до земли, и рече: «Господи! что велиши рабу твоему, да учиню?»

Правадыр войска Гасподняга сказаў Ісусу: здымі абутак твой з ног тваіх, бо месца, на якім ты стаіш, сьвятое. Ісус так і зрабіў.

 

Тое же рече к нему: «Иззуй боты из ногу твоихъ, место бо, на немже стоиши, свято ест».d И учинилъ ест Исусъ все, елико былъ ему росказал.

Ерыхон замкнуўся і быў замкнуты ад страху сыноў Ізраілевых: ніхто ня выходзіў і ніхто не ўваходзіў.