Ісуса сына Нава 24 разьдзел

 

 

І сабраў Ісус усе плямёны Ізраілевыя ў Сіхем і склікаў старэйшынаў Ізраіля і правадыроў яго, і судзьдзяў яго і наглядчыкаў яго, і сталі перад Богам.

 

Собралъ же естъ Исусъ вся поколения Ізраилева в Сихемъ, и позвалъ старейшинъ людскихъ и князей, и судей, и вчителевъ теже, и стали суть ту пред Господем.

І сказаў Ісус усяму народу: так кажа Гасподзь Бог Ізраілеў: «за ракою жылі бацькі вашыя спрадвеку, Тара, бацька Абрагама і бацька Нахора, і служылі іншым багам.

 

И рече Исусъ к людем: «Сие глаголеть Господь, Богъ Ізраилев. За рекою живяху отцеве ваши от початку, Фаран, отець Авраамов, и Нахоръ,a и служили суть богом чужимъ.

Але Я ўзяў бацьку вашага Абрагама з-за ракі і вадзіў яго па ўсёй зямлі Ханаанскай, і памножыў семя ягонае і даў яму Ісаака.

 

И взялъ есми отца вашего, Авраама, от страны Мезопотамии и приведохъ его до земли Ханаани, и розмножих его, и дахъ ему Ісаака, сына,

Ісааку даў Якава і Ісава. Ісаву даў Я гару Сэір у спадчыну; а Якаў і сыны ягоныя перайшлі ў Егіпет.

 

и Іса[а]ку далъ есмъ Іякова и Ісава.c С тых же дву Ісаву дахъ гору Сеиръ владети ею. Іяковъ пакъ и сынове его вниидоша въ Египетъ,

І паслаў Я Майсея і Аарона і пакараў Егіпет пошасьцямі, якія ўчыніў Я сярод яго, і потым вывеў вас.

 

и пустихъ тамъ Моисея и Ааронаc, и поразихъ Египетъ многими чудесы и знамены.

Я вывеў бацькоў вашых зь Егіпта, і вы прыйшлі да мора. Тады Егіпцяне гналіся за бацькамі вашымі з калясьніцамі і вершнікамі да Чэрмнага мора.

 

И изведохъ васъ васъ и отцевъ ваших зъ Египта, и пришли есте к морю, и гониша Египтяне отцевъ вашихъ на конехъ и на возехъ к морю Чермному.

Але яны заенчылі да Госпада, і Ён паклаў цемру паміж вамі і Егіпцянамі і навёў на іх мора, якое іх і накрыла. Вочы вашыя бачылі, што Я зрабіў у Егіпце. Многа часу прабылі вы ў пустыні.

 

И возопиша сынове Ізраилевы к Господу, и Той положи тмы межи ними и Египътяны, и наведе на них море и потопи е. Видеша отцеве ваши вси речи, еже учинихъ въ Египте. И пребысте в пустыни за много летъ.

І прывёў Я вас да зямлі Амарэяў, якія жылі за Ярданам; яны ўступілі ў бітву з вамі, але Я аддаў іх у рукі вашыя, і вы атрымалі ў спадчыну зямлю іхнюю, і Я вынішчыў іх перад вамі.

 

И въвелъ есмъ васъ до земли Аморея, иже живяше предъ Іорданом. И егда воевашеся с вами, предалъ есмъ ихъ в руце ваше, и взяли есте землю ихъ, погубивше е.

Паўстаў Валак, сын Сэпфораў, цар Маавіцкі, і пайшоў вайною на Ізраіля, паслаў і паклікаў Валаама, сына Вэоравага, каб ён пракляў вас;

 

Тогда восталъ естъ Валакъ, сынъ Сефоровъ, царь Моавъский, и воева на людей Ізраилевыхъd. И послал ест, и позвал Валаама, сына Вехорова, абы злоречил вамъ,

але Я не хацеў слухаць Валаама, — і ён дабраславіў вас, і Я выбавіў вас з рук ягоных.

 

Азъ же не хотехъ послушати его, но воспять устами егожъ во место злоречения далъ есмъ вамъ благославение и избавилъ есмъ васъ з руку его.

Вы перайшлі Ярдан і прыйшлі да Ерыхона. І пачалі ваяваць з вамі жыхары Ерыхона, Амарэі і Фэрэзэі, і Хананэі і Хэтэі, і Гергесэі і Эвэі і Евусэі, але Я аддаў іх у вашыя рукі.

 

И потомъ шли есте черезъ Іорданъ, и пришли есте ко Ерихону, и воевашеся с вами мужи града того; к тому Хананейстии, Аморейстии, Ферезейстии, Ефейстии, Еръгизейстии, Еввейстии и Евузейстии, и предахъ их всих в руце ваше.

Я паслаў перад вамі шаршнёў, якія прагналі іх ад вас, двух цароў Амарэйскіх, ня мечам тваім і ня лукам тваім зроблена гэта.

 

И послалъ есми предъ лицем вашим шершниe, ониже выжалили е из градовъ ихъ двухъ царей Аморейскихъ, не оружиемъ ани лукомъ вашимъ изгнани быша.

І даў Я вам зямлю, на якой ты не працаваў, і гарады, якіх вы не будавалі, і вы жывяце ў іх; зь вінаградных і аліўкавых садоў, якіх вы не садзілі, вы ясьце плады.

 

И далъ есми вамъ землю, о нейже не трудистеся, и грады, ихже есте не ставили, да поживете в нихъ, и винограды и сады маслинные, ихже не насадисте.

Дык вось, бойцеся Бога і служэце Яму ў чысьціні і шчырасьці; адкіньце багоў, якім служылі бацькі вашыя за ракою ў Егіпце, а служэце Госпаду.

 

Протожъ ныне бойтеся Господа, Бога вашего, и служите Ему всимъ серцемъf и совершенымъ! И заверзите от себе боги чуждии, имже служили суть отцеве ваши въ Мезопотамии и во Египте, и поработайте Господу Богу!

Калі ж не спадоба вам служыць Госпаду, дык выберыце сабе сёньня, каму служыць, ці багам, якім служылі бацькі вашыя, што былі за ракою, ці багам Амарэяў, у зямлі якіх жывяце; а я і дом мой будзем служыць Госпаду.

 

Пакли же не добро ся вамъ видить служити Господу, Богу Ізраилеву, gсе, дается вамъ на волю, выберите собе днесь, еже ся любитъ, кому хощоте служити: тым ли богомъ, имже послужиша отцеве ваши въ Мезопотамии, чили пакъ богомъ Аморейскимъ, в нихже земли ныне пребываете. Азъ же и домъ мой служити будемъ Господу Богу».

І адказваў народ і сказаў: не, ня будзе таго, каб мы пакінулі Госпада і пачалі служыць іншым багам!

 

Отвещаша вси людие и рекоша: «Отступи сее от насъ, абыхомъ опустили Господа, Бога нашего, и служили богомъ чужимъ!

Бо Гасподзь — Бог наш, Ён вывеў нас і бацькоў нашых зь зямлі Егіпецкай, з дому рабства, і рабіў перад вачамі нашымі вялікія азнакі і захоўваў нас на ўсім шляху, па якім мы ішлі, і сярод усіх народаў, празь якія мы праходзілі.

 

Господь убо, Богъ нашъ, Той естъ вывелъ насъ и отцевъ нашихъ изъ Египта, з дому роботы, и учинилъ естъ видящимъ намъ дивы великие, и съхранилъ насъ во всехъ путехъ нашихъ, по нихже ходихомъ, и во всехъ народехъ, скрозе нихже идохомъ,

Гасподзь прагнаў ад нас усе народы і Амарэяў, якія жылі ў гэтай зямлі. Таму і мы служыцьмем Госпаду, бо Ён — Бог наш.

 

и погубил пред нами вси языки Аморейские, живущие на земли сей, до неяже увошли есмо. Сего ради служити будемъ Господу, яко Той естъ Богъ нашъ».

Ісус сказаў народу: ня зможаце служыць Госпаду, бо Ён Бог сьвяты, Бог руплівец, не пацерпіць беззаконьня вашага і грахоў вашых.

 

И рече Исусъ к людем Ізраилевымъ: «Не возможете служити Господу, Богъ убо святъ естъ и силный миловникъ, а ниже отпустить безакония и грехъ вашихъ:

Калі вы пакінеце Госпада і будзеце служыць чужым багам, дык Ён навядзе на вас ліха і вынішчыць вас, пасьля таго як дабрачыніў вам.

 

естъли же вы опустите Господа, Бога вашего, и будете служити богомъ чужимъ, обратится на васъ и засмутить, и погубить васъ, Онже учинилъ вамъ первее добро».

І сказаў народ Ісусу: не, мы Госпаду будзем служыць.

 

И рекоша людие ко Исусу: «Николи того не будеть, якоже ты глаголеши, но Господу Богу, Тому самому служити будемъ».

Ісус сказаў народу: вы сьведкі за сябе, што выбралі вы сабе Госпада — служыць Яму? Яны адказалі: сьведкі.

 

И рече паки Исусъ к людемъ: «Сведетели вы есте сами того, яко избрасте Господа за Бога собе служити Ему». Отвещаша людие: «Се, мы есмо сведетели».

Дык вось, адкіньце чужых багоў, якія ў вас, і павярнеце сэрца сваё да Госпада Бога Ізраілевага.

 

И рече к нимъ Исус: «Выверзите жъ ныне богы чуждия, иже суть посреди васъ, и наклоните серца ваша к Господу, Богу вашему».

Народ сказаў Ісусу: Госпаду Богу нашаму будзем служыць і голасу Яго будзем слухацца.

 

Тогда рекоша людие ко Исусу: «Господу, Богу нашему, будемъ служити и полнити заповеди Его».

І заключыў Ісус з народам запавет у той дзень і даў яму пастановы і закон у Сіхеме.

 

И завеща Исусъ с людми заветъ въ той день в Сихеме, и положи пред ними приказания Божия и суды,

І ўпісаў Ісус словы гэтыя ў кнігу закона Божага, і ўзяў вялікі камень, і ўзяў вялікі камень і паклаў яго там пад дубам, які каля сьвятыні Гасподняй.

 

и написал вся слова тая во книгахъ Закона Божия. И взялъ камен велми великий предъ всими людми и положил и под дубом, иже былъ во Святыни Господьней,

І сказаў Ісус усяму народу: вось камень гэты будзе нам сьведка, бо ён чуў усе словы Госпада, якія Ён гаварыў з намі; ён хай будзе сьведка супроць вас, каб вы не зманілі перад Богам вашым.

 

и рече ко всемъ людемъ: «Се, камень сей будеть вамъ на сведецство, яко слышали есте вся слова Божия, еже глаголалъ есмъ к вамъ, абы есте потомъ не заперли и не лгали Господемъ, Богом вашимъ».

І адпусьціў Ісус народ, кожнага ў свой надзел.

 

И по сем роспустил естъ Исусъ людей единого каждого в домъ свой и в достоание свое.h

Пасьля гэтага памёр Ісус, сын Наваў, раб Гасподні, было яму сто дзесяць гадоў.

 

И по сихъ умре Исусъ, сынъ Навинъ, рабъ Божий, егда былъ во сту и в десети летех.

І пахавалі яго ў межах яго надзелу ў Тамнат-Сараі, што на гары Яфрэмавай, на поўнач ад гары Гааша.

 

И погребоша и во стране достоания его Тамнаф-Саре, во граде, еже естъ на горе Ефраимъ, на стране полуночной горы Гаиасъ.

І служыў Ізраіль Госпаду ва ўсе дні Ісуса і ва ўсе дні старэйшынаў, жыцьцё якіх прадоўжылася пасьля Ісуса, і якія бачылі ўсе дзеі Госпада, якія Ён учыніў Ізраілю.

 

И служили суть Господу Богу людие Ізраилевы по вся дни, поколе справовал их Исус, сынъ Навин, и старейшины людей, ониже долго живи были по Исусе и ониже знали вся дела Божия, еже учинилъ естъ людемъ Ізраилевымъ.

І косьці Язэпа, якія вынесьлі сыны Ізраіля зь Егіпта, пахавалі ў Сіхеме, на дзялянцы поля, якое купіў Якаў у сыноў Эмора, бацькі Сіхемавага за сто манет і якое дасталася ў надзел сынам Язэпавым.

 

Кости пакъ Іосифовы, еже взяли были ізъ Египту, похранили суть в Сихеме на части поля, еже былъ купил Іяковъ от сыновъ Еморовыхъ, отца Сихемова, за сто ягнетъ. И досталося было поле то в достоание сыном Іосифовым.

Памёр і Элеазар, сын Аарона, і пахавалі яго на пагорку Фінээса, сына ягонага, які дадзены яму на гары Яфрэмавай.

 

Умре теже и Елиазаръ-жрець, сынъ Аароновъ. И погребоша и въ Гаваоте, граде Финеиса, сына его, еже даша ему на горе Ефраим.i