Ісуса сына Нава 24 разьдзел

 

 

І зьбер Ігошуа ўсі плямёны Ізраелявы да Сыхему, і згукаў старцоў Ізраелю, і галавы іх, і судзьдзяў іхных, і нагляднікаў іхных, і сталі яны перад Богам.

 

Собралъ же естъ Исусъ вся поколения Ізраилева в Сихемъ, и позвалъ старейшинъ людскихъ и князей, и судей, и вчителевъ теже, и стали суть ту пред Господем.

І сказаў Ігошуа ўсяму люду: «Гэтак кажа СПАДАР, Бог Ізраеляў: "За ракою жылі айцове вашыя здаўна, Фераг, ацец Абрагамаў, ацец Нагораў, і служылі іншым багом.

 

И рече Исусъ к людем: «Сие глаголеть Господь, Богъ Ізраилев. За рекою живяху отцеве ваши от початку, Фаран, отець Авраамов, и Нахоръ,a и служили суть богом чужимъ.

І Я ўзяў айца вашага Абрагама з за ракі, і вадзіў яго па ўсёй зямлі Канаанскай, і размножыў насеньне ягонае, і даў яму Ісака.

 

И взялъ есми отца вашего, Авраама, от страны Мезопотамии и приведохъ его до земли Ханаани, и розмножих его, и дахъ ему Ісаака, сына,

І даў Ісаку Якава а Ісава. І даў Ісаву гару Сэір на спадак яму; Якаў жа а сынове ягоныя зышлі да Ягіпту.

 

и Іса[а]ку далъ есмъ Іякова и Ісава.c С тых же дву Ісаву дахъ гору Сеиръ владети ею. Іяковъ пакъ и сынове его вниидоша въ Египетъ,

І паслаў Я Масея а Аарона, і зразіў Ягіпет, як Я зрабіў сярод яго, потым Я вывеў вас.

 

и пустихъ тамъ Моисея и Ааронаc, и поразихъ Египетъ многими чудесы и знамены.

І вывеў Я айцоў вашых ізь Ягіпту, і вы прышлі аж да мора, і гналіся Ягіпцяне за айцамі вашымі зь цялежкамі а коньнікамі да Чырвонага мора.

 

И изведохъ васъ васъ и отцевъ ваших зъ Египта, и пришли есте к морю, и гониша Египтяне отцевъ вашихъ на конехъ и на возехъ к морю Чермному.

І загаласілі да СПАДАРА, і Ён палажыў цемень памеж вас і Ягіпцян, і навёў на іх мора, каторае іх і пакрыла. І бачылі вочы вашы, што Я зрабіў у Ягіпце. І вы прабывалі на пустыні шмат дзён.

 

И возопиша сынове Ізраилевы к Господу, и Той положи тмы межи ними и Египътяны, и наведе на них море и потопи е. Видеша отцеве ваши вси речи, еже учинихъ въ Египте. И пребысте в пустыни за много летъ.

І прывёў Я вас да зямлі Аморэяў, што жылі за Ёрданом; і яны ваявалі з вамі; і даў Я іх у рукі вашы, і вы адзяржалі на спадак зямлю іхную, і Я выгубіў іх перад вамі.

 

И въвелъ есмъ васъ до земли Аморея, иже живяше предъ Іорданом. И егда воевашеся с вами, предалъ есмъ ихъ в руце ваше, и взяли есте землю ихъ, погубивше е.

І паўстаў Валак Цыпоронак, кароль Моаўскі, і ваяваў із Ізраелям, і паслаў і пагукаў Валаама Веоронка, каб ён пракляў вас.

 

Тогда восталъ естъ Валакъ, сынъ Сефоровъ, царь Моавъский, и воева на людей Ізраилевыхъd. И послал ест, и позвал Валаама, сына Вехорова, абы злоречил вамъ,

Але Я ня зычыў паслухаць Валаама; і ён дабраславенствам дабраславіў вас, і Я выбавіў вас із рукі яго.

 

Азъ же не хотехъ послушати его, но воспять устами егожъ во место злоречения далъ есмъ вамъ благославение и избавилъ есмъ васъ з руку его.

І вы перайшлі Ёрдан, і прышлі да Ерыхону. І ваявалі з вамі спадары Ерыхону, Аморэй а Ферэзэй, Канаанянін а Гэціч а Ґерґесэй а Гэвей а Евусэй; але Я аддаў іх у рукі вашы.

 

И потомъ шли есте черезъ Іорданъ, и пришли есте ко Ерихону, и воевашеся с вами мужи града того; к тому Хананейстии, Аморейстии, Ферезейстии, Ефейстии, Еръгизейстии, Еввейстии и Евузейстии, и предахъ их всих в руце ваше.

Я паслаў перад вамі шаршні, і прагналі яны іх ад вас, двух каралёў Аморэйскіх; не мячом тваім ані лукам тваім.

 

И послалъ есми предъ лицем вашим шершниe, ониже выжалили е из градовъ ихъ двухъ царей Аморейскихъ, не оружиемъ ани лукомъ вашимъ изгнани быша.

І даў Я вам зямлю, над каторай вы не марыліся, і месты, каторых вы не станавілі, і вы жылі ў іх; зь вінных а аліўных садоў, каторых вы не садзілі, вы ясьцё".

 

И далъ есми вамъ землю, о нейже не трудистеся, и грады, ихже есте не ставили, да поживете в нихъ, и винограды и сады маслинные, ихже не насадисте.

А цяпер бойцеся СПАДАРА і служыце Яму ў супоўнасьці а праўдзе; аддальце багі, каторым служылі бацькі вашыя за ракою а ў Ягіпце, і служыце СПАДАРУ.

 

Протожъ ныне бойтеся Господа, Бога вашего, и служите Ему всимъ серцемъf и совершенымъ! И заверзите от себе боги чуждии, имже служили суть отцеве ваши въ Мезопотамии и во Египте, и поработайте Господу Богу!

І калі ліха ў вачох вашых служыць СПАДАРУ, то выбярыце сабе цяпер, каму служыць, ці багом, каторым служылі бацькі вашыя, быўшы за ракою, ці багом Аморэяў, у каторых зямлі жывіцё, а я а дом мой будзем служыць СПАДАРУ».

 

Пакли же не добро ся вамъ видить служити Господу, Богу Ізраилеву, gсе, дается вамъ на волю, выберите собе днесь, еже ся любитъ, кому хощоте служити: тым ли богомъ, имже послужиша отцеве ваши въ Мезопотамии, чили пакъ богомъ Аморейскимъ, в нихже земли ныне пребываете. Азъ же и домъ мой служити будемъ Господу Богу».

І адказаваў люд, і сказаў: «Крый Божа, каб мы пакінулі СПАДАРА, каб служыць іншым багом!

 

Отвещаша вси людие и рекоша: «Отступи сее от насъ, абыхомъ опустили Господа, Бога нашего, и служили богомъ чужимъ!

Бо СПАДАР, Бог наш, Ён Тый, Каторы ўзьвёў нас а бацькоў нашых ізь зямлі Ягіпецкае, з дому нявольнікаў, і каторы рабіў перад ачыма нашымі гэтыя вялікія знакі, і ахараняў нас у вусёй дарозе, па каторай мы йшлі, і сярод усіх людаў, пераз каторыя мы праходзілі.

 

Господь убо, Богъ нашъ, Той естъ вывелъ насъ и отцевъ нашихъ изъ Египта, з дому роботы, и учинилъ естъ видящимъ намъ дивы великие, и съхранилъ насъ во всехъ путехъ нашихъ, по нихже ходихомъ, и во всехъ народехъ, скрозе нихже идохомъ,

І прагнаў СПАДАР ад віду нашага ўсі люды й Аморэя, жыхара зямлі. Таксама мы будзем служыць СПАДАРУ, бо Ён Бог наш».

 

и погубил пред нами вси языки Аморейские, живущие на земли сей, до неяже увошли есмо. Сего ради служити будемъ Господу, яко Той естъ Богъ нашъ».

І сказаў Ігошуа люду: «Ня зможаце служыць СПАДАРУ, Бо Ён Бог сьвятасьцяў, ён Бог завіднік, Ён не даруе выступаў вашых а грахоў вашых.

 

И рече Исусъ к людем Ізраилевымъ: «Не возможете служити Господу, Богъ убо святъ естъ и силный миловникъ, а ниже отпустить безакония и грехъ вашихъ:

Бо калі вы пакінеце СПАДАРА й будзеце служыць чужым багом, то Ён павернецца супроці вас, зробе ліха вам і выгубе вас просьле тога, як Ён добра дзеяў вам».

 

естъли же вы опустите Господа, Бога вашего, и будете служити богомъ чужимъ, обратится на васъ и засмутить, и погубить васъ, Онже учинилъ вамъ первее добро».

І сказаў люд Ігошуі: «Не, мы СПАДАРУ будзем служыць».

 

И рекоша людие ко Исусу: «Николи того не будеть, якоже ты глаголеши, но Господу Богу, Тому самому служити будемъ».

І сказаў Ігошуа люду: «Вы сьветкі празь сябе, што вы абралі сабе СПАДАРА, служыць Яму?» І яны адказалі: «Сьветкі».

 

И рече паки Исусъ к людемъ: «Сведетели вы есте сами того, яко избрасте Господа за Бога собе служити Ему». Отвещаша людие: «Се, мы есмо сведетели».

«А цяпер аддальце чужыя багі, каторыя пасярод вас, і нахінеце сэрца свае да СПАДАРА, Бога Ізраелявага».

 

И рече к нимъ Исус: «Выверзите жъ ныне богы чуждия, иже суть посреди васъ, и наклоните серца ваша к Господу, Богу вашему».

І сказалі люд Ігошуі: «СПАДАРУ, Богу нашаму, будзем служыць і голасу Яго будзем слухаць».

 

Тогда рекоша людие ко Исусу: «Господу, Богу нашему, будемъ служити и полнити заповеди Его».

І ўчыніў Ігошуа змову зь людам таго дня, і ўставіў яму ўставы а суд ў Сыхеме.

 

И завеща Исусъ с людми заветъ въ той день в Сихеме, и положи пред ними приказания Божия и суды,

І ўпісаў Ігошуа словы гэтыя ў кнігу права Божага, і ўзяў вялікі камень, і пастанавіў яго там пад дубам, каторы ля сьвятыні СПАДАРОВАЕ.

 

и написал вся слова тая во книгахъ Закона Божия. И взялъ камен велми великий предъ всими людми и положил и под дубом, иже былъ во Святыни Господьней,

І сказаў Ігошуа ўсяму люду: «Вось, камень гэты будзе нам за сьветку, бо ён чуў усі словы СПАДАРОВЫ, каторыя Ён гутарыў із намі, ён будзе за сьветку супроці вас, каб вы не адракліся СПАДАРА, Бога свайго».

 

и рече ко всемъ людемъ: «Се, камень сей будеть вамъ на сведецство, яко слышали есте вся слова Божия, еже глаголалъ есмъ к вамъ, абы есте потомъ не заперли и не лгали Господемъ, Богом вашимъ».

І адпусьціў Ігошуа люд, кажнага да спадку свайго.

 

И по сем роспустил естъ Исусъ людей единого каждого в домъ свой и в достоание свое.h

І сталася просьле гэтага, што памер Ігошуа Нунянок, слуга СПАДАРОЎ, сту дзесяцёх год.

 

И по сихъ умре Исусъ, сынъ Навинъ, рабъ Божий, егда былъ во сту и в десети летех.

І пахавалі яго ў граніцы спадку ягонага ў Фімнаф-Сэрагу, каторы на гары Яхрэмавай, на поўнач ад гары Гааш.

 

И погребоша и во стране достоания его Тамнаф-Саре, во граде, еже естъ на горе Ефраимъ, на стране полуночной горы Гаиасъ.

І служыў Ізраель СПАДАРУ ўсі дні Ігошуі і ўсі дні старцоў, каторых дні працягнуліся тады просьле Ігошуі, і каторыя ведалі ўсю справу СПАДАРОВУ, якую Ён учыніў Ізраелю.

 

И служили суть Господу Богу людие Ізраилевы по вся дни, поколе справовал их Исус, сынъ Навин, и старейшины людей, ониже долго живи были по Исусе и ониже знали вся дела Божия, еже учинилъ естъ людемъ Ізраилевымъ.

І косьці Язэпавы, каторыя ўзьнесьлі сынове Ізраелявы зь Ягіпту, пахавалі ў Сыхеме, у дзелі поля, каторае купіў Якаў у сыноў Гамора, айца Сыхемавага, за сто манэтаў, і сталася яно спадкам сыном Яээпавым.

 

Кости пакъ Іосифовы, еже взяли были ізъ Египту, похранили суть в Сихеме на части поля, еже былъ купил Іяковъ от сыновъ Еморовыхъ, отца Сихемова, за сто ягнетъ. И досталося было поле то в достоание сыном Іосифовым.

І Елеазар Ааронёнак памер, і пахавалі яго на ўзгорку Фінегаса, сына ягонага, каторы даны яму на гары Яхрэмавай.

 

Умре теже и Елиазаръ-жрець, сынъ Аароновъ. И погребоша и въ Гаваоте, граде Финеиса, сына его, еже даша ему на горе Ефраим.i