Ісуса сына Нава 5 разьдзел

 

 

І было, як пачулі ўсі каралі Аморэйскія, каторыя на гэтым баку Ёрдану, к мору, і ўсі каралі Канаанскія, каторыя ля мора, што высушыў СПАДАР ваду Ёрдану перад сынамі Ізраелявымі, пакуль пераходзілі яны, тады скволела сэрца іхнае, і ня стала ўжо ў іх духу перад сынамі Ізраелявммі.

 

Внегда же услышали сее вси цари Аморейскии, ониже жили суть за Іорданомъ, ко стране на заходъ солнца, и вси цари земли Ханаанъ, иже владяху близъкими странами моря Великаго, иже высушилъ Господь Богъ реку Іорданъ предъ сынми Ізраилевыми, поки прейдоша ю, сомглело естъ сердце их и якобы не остала душа в них, боячися сыновъ Ізраилевыхъ.

Таго часу сказаў СПАДАР Ігошуу: «Зрабі сабе мячы з крамянёў і ўзноў абрэж сыноў Ізраелявых другім наваратам».

 

В то время рече Господь ко Исусу: «Наделай собе ножей каменныхъ и обрежъa удругое сыны Ізраилевы».

І зрабіў сабе Ігошуа мячы з крамянёў, і абрэзаў сыноў Ізраелявых на «Ўзгорку абразаньня».

 

И вделалъ естъ Исусъ, якоже повелелъ ему Господь, и обрезал сыны Ізраилевы на Холме обрезковъ.b

І во прычына, чаму абрэзаў Ігошуа ўвесь люд, каторы вышаў зь Ягіпту, мужчынаў: усі здольныя да вайны памерлі на пустыні на дарозе, па выхадзе зь Ягіпту;

 

И сия была потреба другого обрезания: вси людие, иже вышли были із Египта, мужеска полу, вси боевници изомроша во пустыни, обяходячи долгие пути пустыни, сии вси обрезаны были.

Бо абрэзаны быў увесь люд, што вышаў; але ўвесь люд, што радзіўся на пустыні на дарозе, па выхадзе зь Ягіпту, ня быў абрэзаны;

 

Людие пак, нароженныи в пустыни в четырдесятъ летехъ, егда ходиша по широкости пустыни, не беша обрезаны,

Бо сорак год хадзілі сынове Ізраелявы па пустыні, пакуль ня скончыўся ўвесь народ, здольны да вайны, што вышаў зь Ягіпту, каторыя ня слухалі голасу СПАДАРА, і каторым СПАДАР прысягаў, што яны не абачаць зямлі, праз каторую прысягаў СПАДАР бацьком іхным, даць нам зямлю, ідзе цячэць малако а мёд.

 

поколе не погибоша вси, иже не послухаша слова Божия, имже обещалъ былъ дати землю, плынущую млекомъ и медом.

А сыноў іхных, каторых устанавіў замест іх, абрэзаў Ігошуа, бо яны былі не абразаныя; бо не абразалі іх на дарозе.

 

Тыхъ сынове въступили суть на места отцевъ своихъ, и тыхъ обрезалъ естъ Исусъ, понеже яко нарожени тако были не обрезани, а нижъ их кто на пути обрезывалъ.

І было, як скончылі абразаць увесь народ, то заставаўся ен на сваіх месцах у табару, пакуль не ачуняў.

 

И егда вси обрезани были, пожиша ту, в полцехъ на томъ месте, дондеже исцелеша.

І сказаў СПАДАР Ігошуу: «Сядні Я скаціў з вас ган ягіпецкі». Затым і завецца тое месца «Ґілґал», нават дагэгуль.

 

И рече Господь ко Исусу: «Днесь есмъ отнялъ укоризну египетскую от васъ». И названо естъ место то Галгала даже и поднесь.

І разьлягліся сынове Ізраелявы табарам у Ґілґале, і рабілі Пасху на чатырнанцаты дзень месяца ўвечары на раўнінах Ерыхонскіх.

 

И были суть сынове Ізраилевы въ Галгалех, и учиниша ту празникъ Пасхы въ четырнадесятый день месеца перваго к вечеру на полехъ Ерихонских.

І елі з пладоў зямлі на другі дзень Пасхі праснакі а сушаныя зярняты таго ж дня.

 

И ядоша от плодовъ земли тое во день вторый, и хлебы пресные, и пражмо того ж лета.

А манна перастала падаць назаўтрае, як яны елі з пладоў зямлі, і ня было болей манны ў сыноў Ізраелявых, але яны елі таго году плады зямлі Канаанскае.

 

И преста манна, яко почали ясти от жита и от овощу земли тое, а ниже поживаша к томуc манны сынове Ізраилевы, но ядоша того лета плоды земли Ханаанъ.

І было, як быў Ігошуа ля Ерыхону, і ўзьняў вочы свае, і абачыў, і вось, чалавек стаіць перад ім, і ў руццэ ягонай меч на галі. Ігошуа падышоў да яго й сказаў яму: «Ці ты наш, ці зь непрыяцеляў нашых?»

 

И егда былъ ест Исусъ на поли града Ерихона, воздвиже очи свое и узре мужа, стояща противу ему и держаща мечь извлеченъ. И приступив к нему, рече: «Нашъ ли еси, чили неприятелский?»

Ён сказаў: «Не; бо я вайводца войска СПАДАРОВАГА, цяпер прышоў». Ігошуа паў відам сваім на зямлю, і пакланіўся, і сказаў яму: «Што спадар мой скажа слузе свайму?»

 

Он же отвеща к нему: «Никако, но есмъ воевода силы Господьни, и ныне приидохъ». Тогда паде Исусъ на лице свое и поклонися ему до земли, и рече: «Господи! что велиши рабу твоему, да учиню?»

І сказаў вайводца войска СПАДАРОВАГА Ігошуі: «Здыймі вобуй свой з нагі свае, бо месца, на каторым ты стаіш, сьвятое». І зрабіў Ігошуа так.

 

Тое же рече к нему: «Иззуй боты из ногу твоихъ, место бо, на немже стоиши, свято ест».d И учинилъ ест Исусъ все, елико былъ ему росказал.