Ісуса сына Нава 10 разьдзел

 

 

Калі Аданісэдэк, цар Ерусалімскі, дачуўся, што Ісус узяў Гай і аддаў яго праклёну, і што гэтак сама зрабіў з Гаем і царом яго, як зрабіў і зь Ерыхонам і царом яго, і што жыхары Гаваона пастанавілі спрымірэнства зь Ізраілем і засталіся сярод іх,

 

И егда слышал сее Адониседехъ, царь Ерусалима, яко взялъ естъ Исусъ градъ Гай и сказилъ и, теже елика учинилъ ест граду Ерихону и царю его, и по тому же учинилъ естъ и граду Гай и царю его, а иже поддалися суть Гаваонитяне людемъ Ізраилевымъ и заветъ завещали с ними,

тады ён вельмі спалохаўся, бо Гаваон горад вялікі, як адзін з царскіх гарадоў, і большы за Гай, і ўсе жыхары яго людзі адважныя.

 

ужаснеся серце его вельми, градъ убо воистинну былъ естъ великъ Гаваон и единъ от градъ царскихъ, и больший нежели градъ Гай, и мужи, иже жиша в немъ, беша вельми сильни.

Таму Аданісэдэк, цар Ерусалімскі, паслаў да Гагама, цара Хэўронскага і да Фірама, цара Ярмуцкага, і да Яфія, цара Дахіскага, і да Дэвіра, цара Эглонскага, каб сказаць:

 

Тогда послалъ Адония-Седехъ, царь Ерусалимескъ, ко Ахаму, царю Хевронеску, и ко Фарану, царю Еримотъ, и ко Яфию, царю Ляхисъ, и ко Давиру, царю Еглонъ, глаголя:

прыйдзеце да мяне і памажэце мне пабіць Гаваон за тое, што ён спрымірыўся зь Ісусам і сынамі Ізраілевымі.

 

«Приедьте ко мне и дайте ми помощъ, да добудемъ града Гаваона, понеже поддалися суть Исусу и сыномъ Ізраилевымъ».

Яны сабраліся, і пайшлі пяць цароў Амарэйскіх: цар Ерусалімскі, цар Хэўронскі, цар Ярмуцкі, цар Эглонскі, яны і ўсё рушэньне іхняе і спыніліся табарам каля Гаваона, каб ваяваць зь ім.

 

В той часъ собравъшися пять царей Аморейскихъ — царь Ерусалимский, царь Хевронеский, царь Еримотъ, царь Лахисъ, царь Еглонъ — вкупе з войскы своими, идоша и облягоша градъ Гаваонъ.

Жыхары Гаваона паслалі да Ісуса ў табар, у Галгал, сказаць: не адвядзі рукі тваёй ад рабоў тваіх; прыйдзі да нас хутчэй, выратуй нас і дай нам дапамогі; бо сабраліся супроць нас усе цары Амарэйскія, якія жывуць на горах.

 

Тогда мужи, живущии въ Гаваоне, суще во обляжении, послали ко Исусу, онже в ты часы былъ з войскомъ во станехъ въ Галъгалахъ, и усказали суть к нему, глаголюще: «Не отнимай руки твоея от рабовъ твоих, но поспеши, приедь скоро и дай помощъ и высвободи нас, понеже зъехашеся на насъ вси цари Аморейскые, иже живуть на горахъ».

Ісус пайшоў з Галгала сам, і зь ім увесь народ, здольны ваяваць, і ўсе мужчыны адважныя.

 

И иде Исусъ с Галгалъ и все войско Ізраилево с нимъ, мужи пресилнии.

І сказаў Гасподзь Ісусу: ня бойся іх, бо Я аддаў іх у рукі табе: ніхто зь іх ня ўстоіць перад абліччам тваім.

 

Тогда рече Господь ко Исусу, глаголя: «Не бойся их, в руце бо твое предалъ есмъ е и ни единый з нихъ не возможеть спротивитися тобе».

І прыйшоў на іх Ісус раптоўна, бо ўсю ноч ішоў ён з Галгала.

 

И иде на нихъ целую нощь Исусъ со хватанием, вышедъ з Галгал, и ударил на них.

Гасподзь наслаў на іх разгубленасьць, калі ўбачылі Ізраільцянаў, і яны пабілі іх у Гаваоне моцным разгромам, і гналі іх па дарозе да ўзвышшаў Вэтарона, і білі іх да Азэка і да Македа.

 

Бог же небеский смутил их пред лицем людей Ізраилевыхъ и поразил е язвою великою в Гаваоне. И гонилъ их Исусъ путемъ, еже ведеть къ Веф-Ерону, и билъ их даже до Асеха и до Мацеда.

А калі яны беглі ад Ізраільцянаў па схіле гары Вэтаронскай, Гасподзь кідаў па іх зь нябёсаў вялікімі камянямі да самага Азэка, і яны гінулі: болей было тых, якія загінулі ад камянёў, чым тых, каго забілі сыны Ізраілевыя мечам.

 

И егда бежаху пред сыны Ізраилевыми до долины Вефa-Еронъ, Господь Богъ перепустилъ на не камение великое, еже падало на них с неба даже до Азефа. И померло их многим болей от камения градового, нежели от оружия сыновъ Ізраилевыхъ.

Ісус заклікаў Госпада ў той дзень, у які аддаў Гасподзь Амарэяў у рукі Ізраілю, калі пабіў іх у Гаваоне, і яны былі пабітыя перад абліччам сыноў Ізраілевых, і сказаў перад Ізраільцянамі: стой, сонца, над Гаваонам, і месяц, над далінаю Аялонскаю!

 

Тогда рече Исусъ къ Господу Богу в той день, в оньже былъ поразилъ Амореанъ, пред лицемъ сыновъ Ізраилевыхъ глаголя: «Солнце противу Гаваону да не двизается и месець противъ долине Гаилонъ!»

І спынілася сонца, і месяц стаяў, пакуль народ помсьціў ворагам сваім. Ці ж ня гэта напісана ў кнізе Справядлівага: стаяла сонца сярод неба і не сьпяшалася на захад амаль цэлы дзень?

 

И стояло естъ Солнце и Месець, дондеже людие Ізраилевы не помстилися надъ враги своими. И написано ест сее во Книгахъ Справедливыхъ Людей. И тако ста солнце посреди неба, якобы за един день, а не зашло.

І ня было такога дня ні раней, ні пасьля таго, у які Гасподзь слухаў бы голас чалавечы. Бо Гасподзь змагаўся за Ізраіля.

 

Не былъ первей ани потомъ такъ долгый день, егда Богъ услышалъ человека и егда воевалъ за людей Ізраилевыхъ.

Потым вярнуўся Ісус і ўвесь Ізраіль зь ім у табар, у Галгале.

 

И навратися воспять Исусъ со всеми людми Ізраилевыми до станов своих, на место Галгалы.

А тыя пяць цароў уцяклі і схаваліся ў пячоры ў Македзе.

 

Царей пакъ пять, еже утекли, были исокрилися до пещеры града Мацеды.

Калі Ісусу данесьлі і сказалі: «знайшліся пяць цароў, яны хаваюцца ў пячоры ў Македзе»,

 

Возвестиша же сее Исусу, яко пять царей знайдены суть, иже сокрилися в пещере града Мацеды.

Ісус сказаў: «прывалеце вялікія камяні да вусьця пячоры і прыстаўце да яе людзей пільнаваць іх;

 

Исусъ же приказалъ естъ товаришомъ своимъ, глаголя: «Привалите камение великое на дирю пещеры и приставте к нимъ мужей разумныхъ, да стрегуть их в пещере той.

а вы ня спыняйцеся, а перасьледуйце ворагаў вашых і зьнішчайце заднюю частку войска іхняга і не давайце ім уцячы ў гарады іхнія, бо Гасподзь Бог ваш аддаў іх у рукі вашыя».

 

Вы же не стойте, но гоните воследъ враговъ вашихъ, и когоколи з них угоните, убийте и не дайте имъ, абы утекали во грады своя, яже предалъ естъ Господь, Богъ нашъ, в руце наша».

Пасьля таго як Ісус і сыны Ізраілевыя цалкам пабілі іх вельмі вялікім разгромам, і рэшткі іх паўцякалі ў гарады ўмацаваныя,

 

И егда поразили суть враги своя тако, иже не оставиша с них ни единаго, кроме толико тых, иже убежаша во грады ограженные пред людми Ізраилевыми,

увесь народ вярнуўся ў табар да Ісуса ў Македзе зь мірам, і ніхто з сыноў Ізраілевых не паварушыў языком сваім.

 

и потомъ навратишеся вси людие ко Исусу въ Мацеду, и вси полки Ізраилевы быша целы и здравы, и никтоже тогда противъ сыномъ Ізраилевымъ не смелъ ани вуръкнути.

Тады Ісус сказаў: адчынеце вусьце пячоры і выведзіце да мяне зь пячоры пяці цароў тых.

 

В той часъ заповедалъ естъ Исусъ, глаголя: «Отвалите камение от дири пещеры и выведите ко мне пять царй, иже в ней съкрилися суть».

Так і зрабілі: вывелі да яго зь пячоры пяці цароў тых: цара Ерусалімскага, цара Хэўронскага, цара Ярмуцкага, цара Ліхіскага і цара Эглонскага.

 

И учиниша отроци его, якоже заповеда имъ, и вывели суть к нему пять царей с пещеры — царя Ерусалимска, царя Хевронеска, царя Еримот, царя Лахисъ, царя Еглонъ.

Калі вывелі цароў гэтых да Ісуса, Ісус заклікаў усіх Ізраільцян і сказаў правадырам войска, якія хадзілі зь ім: падыдзеце, наступеце нагамі вашымі на шыі царам гэтым. Яны падышлі і наступілі нагамі сваімі на шыі ім.

 

И егда выведены были к нему, созвалъ всехъ мужей Ізраилевыхъ и рече ко князем войска, еже с нимъ беша: «Идите и ступайте ногама вашима на горла царем симъ». Они же егда шли и ступали на горла ихъ,

Ісус сказаў ім: ня бойцеся і не жахайцеся, будзьце цьвёрдыя і мужныя; бо так зробіць Гасподзь з усімі ворагамі вашымі, зь якімі будзеце ваяваць.

 

рече опять к нимъ Исусъ: «Не бойтеся и не страшитеся, но укрепитеся и будьте мужъни, понеже тако учинить Господь, Богъ нашъ, всемъ врагомъ вашимъ, с коими же вы воеватися будете».

Потым пакараў іх Ісус і забіў іх і павесіў іх на пяці дрэвах: і віселі яны на дрэвах да вечара.

 

И повелелъ естъ Исусъ побити тыхъ пяти царей, и повесилъ их на пяти расохахъ. И висели суть до вечера.

А як заходзіла сонца, загадаў Ісус, і зьнялі іх з дрэваў, і кінулі іх у пячору, у якой яны хаваліся, і прывалілі вялікія камяні да вусьця пячоры, якія там да сёньня.

 

b И егда запало солнце, повеле дружине, абы их сложили с расохъ. Они же, сложивши, вметали их до пещеры, в нейже ся были сокрили, и заклали суть дирю ея камениемъ великимъ, еже ест тамъ даже и до днешнего часу.

Таго ж самага дня ўзяў Ісус Макед, і пабіў яго мечам і цара яго, і пракляў іх і ўсё, што дыхала, што было ў ім: нікога не пакінуў, хто б ацалеў; і зрабіў з царом Македскім гэтак сама, як і з царом Ерыхонскім.

 

Того же дня добылъ Исусъ града Мацеды и побилъ оружиемъ всехъ, царя и живущихъ в немъ, и не оставилъ в немъ ни единаго осталца. И учинилъ естъ царю града Мацеды, яко былъ учинилъ царю града Ерихона.

І пайшоў Ісус і ўсе Ізраільцяне зь ім з Македа да Ліўны і ваяваў супроць Ліўны;

 

Потомъ иде со всеми людми Ізраилевыми Исусъ от Мацеды-града до Ловны,

і аддаў Гасподзь і яе ў рукі Ізраілю, і цара яе, і зьнішчыў яе Ісус мечам і ўсё, што дыхала, што было ў ёй: нікога не пакінуў у ёй, хто б ацалеў, і зрабіў з царом яе гэтак сама, як і з царом Ерыхонскім.

 

и добылъ града Ловны, понеже предалъ ест и Господь и царя его в руце Исусове, и побие всехъ живущихъ оружиемъ, и не остави в немъ ничегожъ. И учинил царю града Ловны, яко учинилъ ест царю града Ерихона.

Зь Ліўны пайшоў Ісус і ўсе Ізраільцяне зь ім да Лахіса і разьмясьціўся каля яго табарам і ваяваў супроць яго;

 

Из Ловны пакъ иде Исусъ к Лахису со всем войскомъ Ізраилевым и обляже градъ, и добываше его.

і аддаў Гасподзь Лахіс у рукі Ізраілю, і ўзяў ён яго на другі дзень, і пабіў яго мечам і ўсё, што дыхала, што было ў ім, так як абышоўся зь Ліўнаю.

 

И предалъ ест Господь Богъ градъ Лахисъ в руце сыномъ Ізраилевым, и добыша его на другий день, и побиша в нем всехъ людей оружием, якоже и во граде Ловне.

Тады прыйшоў на дапамогу Лахісу Гаарм, цар Газэрскі; але Ісус пабіў яго і народ ягоны так, што нікога ў яго не пакінуў, хто б ацалеў.

 

Того часу пришолъ былъ з войском царь Гирамъ Газерескъ на помощь граду Лахису, егож поразилъ естъ Исусъ со всеми людми даже наконец.

І пайшоў Ісус і ўсе Ізраільцяне зь ім з Лахіса да Эглона і разьмясьціўся каля яго табарам і ваявалі супроць яго;

 

От Лахиса же иде къ Еглону, и обогнавъ град,

і ўзялі яго таго ж самага дня і пабілі яго мечам, і ўсё, што дыхала, што было ў ім у той дзень, пракляў ён, як зрабіў з Лахісам.

 

добылъ его в той жъ день и побилъ всехъ людей, иже беша в нем, по всему, якоже учинил и Лахису.

І пайшоў Ісус і ўсе Ізраільцяне зь ім з Эглона да Хэўрона і ваявалі супроць яго;

 

От Еглона пак града иде со всеми людми Ізраилевыми до Хеврона,

і ўзялі яго і пабілі яго мечам, і цара яго, і ўсе гарады яго, і ўсё, што дыхала, што было ў ім; нікога не пакінуў, хто б ацалеў, як зрабіў ён і з Эглонам: пракляў яго і ўсё, што дыхала, што было ў ім.

 

и добылъ града Хеврона, и побилъ всехъ людей, живущихъ в немъ, и не оставилъ жадныхъ останковъ. И побил все дышущее во всехъ градехъ, прилежащих к нему, царя теже их убил. И яко учинил ест граду Еглону, тако и Хеврону — вся, еже знайде в них, погуби оружиемъ.

Потым зьвярнуўся Ісус і ўвесь Ізраіль зь ім да Давіра і ваяваў супроць яго;

 

Оттуду же навратися к Давиру-граду и добылъ его

і ўзяў яго і цара яго, і пабілі іх мечам, і праклялі ўсё, што дыхала, што было ў ім: нікога не засталося, хто ацалеў бы; як зрабіў з Хэўронам і з царом яго, так зрабіў з Давірам і царом яго, і як абышоўся зь Ліўнаю і царом яе.

 

и сказил, и царя их убилъ, и всех людей во градехъ околичныхъ его оружиемъ побил, и не остави в нихъ ни единого. И якож учинилъ естъ градом Хеврону и Ловне и царемъ их, тако учинил граду Давиру и царю его.

І пабіў Ісус усю зямлю нагорную, і нізкія мясьціны і зямлю каля гор, і ўсіх цароў іх: нікога не пакінуў, хто ацалеў бы, і ўсё, што дыхала, пракляў, як загадаў Гасподзь Бог Ізраілеў;

 

И тако добылъ ест Исусъ всея земли горнее и полуденное и по ровнинах і Асерофа съ царми их; не оставилъ в них ничего живого, но все, еже могло дыхати, погубилъ, якоже повелелъ былъ ему Господь, Богъ Ізраилевъ,

пабіў іх Ісус ад Кадэс-Варні да Газы і ўсю зямлю Гашэн аж да Гаваона;

 

от Кадес-Варны даже до Газама, всю землю Есемлю даже до Гаваона.

і ўсіх цароў гэтых і землі іхнія Ісус узяў адным разам, бо Гасподзь Бог Ізраілеў змагаўся за Ізраіля.

 

Всехъ царей и земли их единымъ выштиемъ здобывалъ и сказил, Господь убо, Богъ Ізраилевъ, воевалъ ест вместо его.

Потым Ісус і ўсе Ізраільцяне зь ім вярнуліся ў табар, у Галгале.

 

И навратися назадъ со всеми людми Ізраилевыми до становъ своих в Галгалы.