1 царстваў 6 разьдзел

 

 

І быў Каўчэг ГОСПАДА ў зямлі Філістынскай сем месяцаў.

 

И былъ естъ Кивотъ Господень въ земли Филистымской седмъ месецевъ.

І паклікалі Філістынцы сьвятароў і варажбітоў, і спыталіся: «Што маем зрабіць з Каўчэгам ГОСПАДА? Парайце нам, як маем адаслаць яго на месца ягонае».

 

И потомъ созваша Филистымляне жерци и волхвы, глаголюще: «Что учинимъ съ Кивотомъ Господьнимъ?a Скажите намъ, како пошлемы и на место свое».

Яны сказалі: «Калі будзеце адсылаць Каўчэг Бога Ізраіля, не адсылайце яго пустым, але тое, што належыцца, аддайце за грэх, і тады паздаравееце. І даведаецеся, чаму не адступае рука Ягоная ад вас».

 

Они же реша имъ: «Аще отсылаете Кивотъ Бога Ізраилева, не отсылайте его дща, но что прилежить на вас, отдайте ему за грехъ, и тако исцелеете и познаете, чему рука Божия не одышла от васъ».

Яны спыталіся: «Чым і як маем Яму за грэх аднагародзіцца?» Яны адказалі: «Паводле ліку валадароў Філістынскіх зрабіце пяць болек залатых і пяць мышэй залатых, бо пляга тая самая дакранулася ўсіх вас і валадароў вашых.

 

Они же реша: «Что естъ, иже воздадимъ за грехъ?» И отвещаша жерци: «По числу странъ Филистымскихъ пять задковъ златыхъ учините и пять мышей златыхъ, понеже рана единакова была всемъ вамъ и воеводамъ вашимъ;

Зрабіце выявы болек і выявы мышэй, якія нішчаць зямлю, і аддайце славу Богу Ізраіля, каб Ён адхіліў руку Сваю ад вас, ад багоў вашых і ад зямлі вашай.

 

прото уделайте подобенъство задковъ ваших и подобенство мышей, ониже зказили суть землю, и хвалу воздайте Богу Ізраилеву, да от[ъ]иметь руку Свою от васъ, и от боговъ ваших, и от земли вашее.

Чаму вы робіце цьвёрдымі сэрцы вашыя, як Эгіпет і фараон зрабілі цьвёрдым сэрца сваё, бо яны не дазволілі ім адыйсьці, калі [Бог] караў іх.

 

Почто отягъчаете сердца ваша, яко отягчил Египетъ и фараонъ сердце свое?b Понеже внегда погубленъ бысть, тогда отпустилъ их и отошли суть.

І цяпер падрыхтуйце новы воз і дзьве дойныя каровы, на якіх не было ярма, і запражыце кароваў у вазы, а цялятаў іхніх адвядзіце дамоў.

 

Сего для возмете и учините возъ новый и две краве отеленыхъ, на нихже еще не было въскладано ярмо, и запряжите е в возъ, і заврите телята их дома;

І вазьміце Каўчэг ГОСПАДА, і пастаўце яго на воз, а выявы залатыя, якія маеце аддаць Яму за грэх, палажыце ў скрынку збоку яго. І так пусьціце яго ў дарогу.

 

и возмите Кивотъ Господень, и возложите и на возъ, и дары златыи, еже есте дали за грехъ вашъ, вложите въ скриницу на боку его, и пустите и, да идеть.

І глядзіце, калі ён накіруецца дарогай да межаў сваіх да Бэт-Шэмэшу, ведайце, што гэта [Бог] навёў на вас гэтае вялікае няшчасьце; а калі не, будзем ведаць, што не рука Ягоная да нас дакранулася, але гэта было выпадкова».

 

И позоруйте: естъли же пойдеть путем страны своея, прямо къ ВефЗамесу, той ест, иже допустил на насъ великое злое сее; ащели ни, тогда познаете, иже рука Божия не доткнулася насъ, но съ пригоды пришло ест на насъ».

І зрабілі людзі такім чынам. І ўзялі дзьве дойныя каровы, і запрэглі іх у воз, а цялятаў іхніх затрымалі ў хляве.

 

И учинили они суть тако. И вземши две краве, еже кормили телята, запрягли е в возъ, и телята их заперли дома.

І паставілі Каўчэг ГОСПАДА на воз, і скрынку з залатымі мышамі і выявамі болек.

 

И возложили Кивот Божий на возъ и скриницу, в нейже были мыши златые и уподобление задковъ.

І каровы пайшлі простаю дарогаю ў накірунку Бэт-Шэмэшу, і ідучы па гэтым шляху, не зыходзілі ані ўправа, ані ўлева. А валадары Філістынскія ішлі за імі аж да межаў Бэт-Шэмэшу.

 

И шли суть кравы прямо путемъ, иже ведеть къ Веф-Самесу; и путемъ единымъ ступали, идуще и ревуще и не уклоняющеся ни направо, ни налево. Но и воеводы Филистымскии шли суть за возомъ даже до пределовъ Веф-Самескых.

А ў Бэт-Шэмэшы на раўніне жалі пшаніцу. І падняўшы вочы, убачылі [жняцы] Каўчэг, і ўсьцешыліся, убачыўшы яго.

 

Веф-Самешане же тогда жали пшеницу в долине, и воздвигше очи, узрели суть Кивотъ и возрадовашеся, видяще и.

А воз узьехаў на поле Егошуа з Бэт-Шэмэшу і затрымаўся там. І ляжаў там камень вялікі. І яны пасеклі воз на дровы, а кароваў склалі ў ахвяру цэласпаленьня для ГОСПАДА.

 

И возъ пришол ест на поле Ісуса Веф-Замитскаго и стал естъ ту. И беша на томъ месте камень великий; иссекавше воз на дрова, и кравы збиша, и возложиша на ня во всесозжение Господеви.

І лявіты зьнялі Каўчэг Божы і скрынку, якая ляжала побач яго, у якой знаходзіліся выявы залатыя, і палажылі іх на вялікім камяні. І склалі ў той дзень людзі Бэт-Шэмэшу ГОСПАДУ ахвяры цэласпаленьня і ахвяры крывавыя.

 

Левгытове же сложиша Кивотъ Божий и скриницу, еже бе с нимъ, в нейже были суть дары златыи, и поставиша на камени великомъ; мужи же Веф-Самитстии принесоша всясозжения и пожроша жертвы в той день Господеви.

І пяць валадароў Філістынскіх бачылі гэта, і вярнуліся ў Экрон у той самы дзень.

 

И пять воеводъ Филистымских видели суть сее и навратилися въ Аккарон въ день той.

Вось болькі залатыя, складзеныя Філістынцамі ГОСПАДУ за грэх: адзін — за Ашдод, адзін — за Газу, адзін — за Ашкелён, адзін — за Гат і адзін — за Экрон.

 

Сии же суть задкове златыи, еже даша Филистымляне за грехъ Господу: Азотъ — единъ, Газа — единъ, Аскалонъ — единъ, Етфъ — единъ и Аккаронъ — единъ;c

А залатыя мышы былі паводле лічбы гарадоў Філістынскіх пяці валадароў іхніх, ад умацаванага гораду да пасяленьня, якое без муроў. Камень жа той вялікі, на якім паставілі Каўчэг ГОСПАДА на полі Егошуа з Бэт-Шэмэшу, ёсьць сьведкам гэтаму аж па сёньняшні дзень.

 

и мыши златыи по числу градъ Филистымских, пяти странъ их, от града ограженнаго даже и до села, еже было безъ ограды, и даже до каменя великаго, на немже поставиша Кивотъ Господень, иже ест и до сего дня на поли Ісуса Веф-Замитскаго.

І ўдарыў ГОСПАД людзей Бэт-Шэмэшу, якія заглядалі ў Каўчэг ГОСПАДА, і выбіў з народу з пяцідзесяці тысячаў семдзясят чалавек. І народ быў у жалобе, бо ГОСПАД ударыў народ так страшнай карай.

 

Поразилъ же Г[оспо]дь мужей Веф-Замитских, прото иже видели сут Кивот Господень, и уморил от мужей седмъдесятъ и от людей посполитых пятдесятъ тысещей;d и плакашеся мужи, яко учинилъ ест Господь в людех язъву велию.

І сказалі людзі Бэт-Шэмэшу: «Хто можа стаць перад ГОСПАДАМ, гэтым Сьвятым Богам? Да каго Ён пяройдзе ад нас?»

 

И реша мужи Веф-Заметстии: «Кто будеть мощи стати предъ Господемъ, Богомъ святымъ симъ?e И к кому пошлемы Кивотъ Его от насъ?»

І паслалі яны пасланцоў да жыхароў Кірыят-Ярыму, кажучы: «Вярнулі Філістынцы Каўчэг ГОСПАДА. Прыходзьце і забярыце яго да сябе».

 

И пустиша послы къ живущимъ въ Кариат-Иариме, глаголюще: «Одослали суть Филистымляне Кивотъ Господень, приидите и отвезите и к вамъ».