Да Галятаў 4 разьдзел
Пасланьне да Галятаў
Пераклад Антонія Бокуна → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Кажу вось: увесь час, пакуль спадкаемца — немаўля, ён нічым ня лепшы за слугу, хоць ён пан усяго,
Глаголю же: в нелико летъ наследникъ младенець естъ, ничимъ не делится от раба, господь всемъ сый •
але ён пад наглядчыкамі і аканомамі аж да вызначанага бацькам часу.
Но под повелители, и приставники естъ даже до нарочитаго часу от отца •
Гэтак і мы, калі былі немаўлятамі, былі паняволеныя стыхіям сьвету.
Тако и мы егда бехомъ младенци, подъ начатки закона бехомъ порабощени •
А калі прыйшла поўня часу, Бог паслаў Сына Свайго, Які быў з жанчыны і быў пад Законам,
Егда же приде кончина летомъ, посла Богъ Сына Своего • Ражающегося от жены • Бывающего подъ закономъ •
каб адкупіць тых, якія пад Законам, каб нам атрымаць усынаўленьне.
Да подзаконныя искупит, и да восынение приимемъ •
А як вы — сыны, Бог паслаў у сэрцы вашыя Духа Сына Свайго, Які кліча: «Абба, Ойча!»
А якоже есте сынове Божии, посла Богъ духъ Сына Своего, во серца ваша вопиющи: Авва Отче •
Так што ты ўжо не слуга, але сын; а калі сын, дык і спадкаемца Бога праз Хрыста.
И тако уже неси раб, но сынъ • Аще ли же сын, то и наследник Божій Ісусъ Христомъ •
Але тады, ня ведаючы Бога, вы служылі тым, якія паводле прыроды ня ёсьць богі.
Но тогда убо не ведуще Бога, служисте тымъ еже не суть по естеству богове •
Цяпер жа, пазнаўшы Бога, а больш пазнаныя Богам, як вы вяртаецеся ізноў да нядужых і ўбогіх стыхіяў, якім зноў хочаце служыць нанова?
Ныне же познавше Бога, и наболей познани суще от Него • Како возвращаетеся паки, на немощныя и худыя початки, имъже опять знову служити хощете?
Вы сочыце за днямі, і месяцамі, і порамі, і гадамі.
Дней сматряете, и месеце, и времена, и лета •
Баюся за вас, ці не надарма я працаваў у вас.
Боюся о васъ, еда како надармо трудихся в васъ •
Прашу вас, браты, будзьце, як і я, бо і я, як вы. Вы нічым ня скрыўдзілі мяне.
Будьте яко и азъ, занеже азъ есмъ яко вы • Братия молюся вамъ, ничим же мене обидесте •
А вы ведаеце, што я ў нядужасьці цела дабравесьціў вам раней,
Весте убо яко в немощи плоти моей благовестих вамъ первее •
і вы не пагардзілі спакусай маёй, якая ў целе маім, і не адапхнулі, але прынялі мяне, як анёла Божага, як Хрыста Ісуса.
И вы искушения плоти моея, еже у теле моемъ, не уничижисте, ни оповергосте • Но яко Ангела Божия пріясте мя, яко Христа Ісуса •
Дык якое было шчасьце вашае! Бо сьведчу вам, што калі б было магчыма, вырваўшы вочы вашыя, вы далі б мне.
Идеже естъ ныне благославенство ваше • Сведетельствую убо вамъ, яко аще было бы то мощно • Очи ваше вынемши дали бы ми есте •
Дык ці ж я стаўся ворагам вашым, кажучы вам праўду?
Прото лі же врагъ вамъ быхъ, иже правду на васъ глаголю?
Рупяцца пра вас нядобра, але хочуць аддзяліць вас [ад нас], каб вы рупіліся пра іх.
Похлебують вамъ иніи недобре, но от церкви васъ отвратити хотять • Дабы есте их наследовали •
А добра рупіцца пра добрае заўсёды, а ня толькі, калі я прысутны ў вас,
Добро же ест наследовати в добром всегда • А не толико внегда приходимо к вамъ •
дзеткі мае, якімі ізноў мучуся ў радзінах, пакуль не ўкшталтуецца ў вас Хрыстос.
Чадьца моя яже опять в болести рожу, дондеже вообразиться в вас Христосъ •
Хацеў бы я цяпер быць прысутным у вас і зьмяніць голас мой, бо я зьбянтэжаны вамі.
Хотех же ныне пріити к вам и изменити гласъ мой • Яко не домышляюся о васъ •
Скажыце мне вы, якія хочаце быць пад Законам: ці ж вы ня слухаеце Закону?
Поведите ми иже подъ законом хощете быти: закона ли не слышите?
Бо напісана, што Абрагам меў двух сыноў: аднаго ад служкі і аднаго ад свабоднай.
Писано бо ест яко Авраамъ два сына имелъ • Единаго от рабы, а другаго от свободныя •
Але той, які ад служкі, народжаны паводле цела, а той, які ад свабоднай, — праз абяцаньне.
Но еже бе от рабы, по плоти родися а еже от свободныя по обетованию •
Гэта ёсьць алегорыя. Бо гэта два запаветы: адзін — ад гары Сынай, які нараджае на няволю, які ёсьць Агар.
Яже суть иначе сказаема • Сия бо еста два завета • Единъ от горы Синай, в работу ражая, а той знаменовала Агаръ •
Бо Агар ёсьць гара Сынай у Арабіі і адпавядае цяперашняму Ерусаліму, які ў няволі з дзецьмі сваімі;
Синай убо гора ест во Аравіи, прилагаеть же ся нынейшему Ерусалиму • И работаеть со чады своими •
а Ерусалім, які ўгары, — свабодны, ён ёсьць маці ўсім нам.
А вышній Ерусалимъ свободенъ естъ, иже ест мати всемъ намъ •
Бо напісана: «Узьвесяліся, няплодная, якая не нараджала; загукай і закрычы ты, якая, якая ня мучылася ў радзінах, бо шмат дзяцей у самотнай, больш, чым у той, якая мае мужа».
Пишеть убо: возвеселися неплодна неражающия, воскочи и возпіи неболевшия, яко многа чада одинокое • Паче нежели имущее мужа •
А мы, браты, паводле Ісаака — дзеці абяцаньня.
Мы же братия по Исаакову обетованию чада есмо •
Але як тады той, які быў народжаны паводле цела, перасьледаваў таго, які паводле духа, гэтак і цяпер.
И яко тогда онже по плоти родися, гоняше духовнаго • Тако и ныне •
Але што кажа Пісаньне? «Выгані служку і сына ейнага, бо сын служкі ня будзе спадкаемцам разам з сынам свабоднай».
Но что глаголеть Писание? Изъждени рабу и сына ея • Не имать бо дедичити сынъ рабынинъ, съ сыномъ свободныя •
Дык вось, браты, мы — дзеці ня служкі, але свабоднай.
Сего ради братия несмы чада рабыни, но свободныя •
