Да Галятаў 4 разьдзел
Пасланьне да Галятаў
Пераклад Сабілы і Малахава → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Але я кажу: на ўвесь час, пакуль спадкаемец зьяўляецца няпаўналетнім, ён нічым ня адрозьніваецца ад раба, хаця і зьяўляецца гаспадаром усяго;
Глаголю же: в нелико летъ наследникъ младенець естъ, ничимъ не делится от раба, господь всемъ сый •
але пад апякунамі і аканомамі ён знаходзіцца аж да тзрміна, які вызначыў бацька.
Но под повелители, и приставники естъ даже до нарочитаго часу от отца •
Гэтак і мы, пакуль былí дзяцьмі, былі паняволены стыхіямі гэтага сьвету;
Тако и мы егда бехомъ младенци, подъ начатки закона бехомъ порабощени •
а як прыйшла паўната часу, дык паслаў Бог Сына Свайго, Які быў народжаны ад жанчыны і стаў пад Законам,
Егда же приде кончина летомъ, посла Богъ Сына Своего • Ражающегося от жены • Бывающего подъ закономъ •
каб адкупіць тых, што пад Законам, каб нам атрымаць усынаўленьне.
Да подзаконныя искупит, и да восынение приимемъ •
І таму, што вы — сыны, дык паслаў Бог Духа Сына Свайго ў сэрцы вашыя, Які галосе: «Абба, Та́тачка!»
А якоже есте сынове Божии, посла Богъ духъ Сына Своего, во серца ваша вопиющи: Авва Отче •
Так што ты ўжо ня раб, але сын; а калі сын, дык і спадкаемец Бога праз Хрыста.
И тако уже неси раб, но сынъ • Аще ли же сын, то и наследник Божій Ісусъ Христомъ •
Але тады, калі яшчэ ня ведалі Бога, вы служылі тым, якія ў сапраўднасьці ня богі.
Но тогда убо не ведуще Бога, служисте тымъ еже не суть по естеству богове •
Але цяпер пазнаўшы Бога, а лепей: пазнаныя Богам, навошта ізноў навяртаецеся да немачных і бедных стыхіяў, якім ізноў нанава хочаце служыць?
Ныне же познавше Бога, и наболей познани суще от Него • Како возвращаетеся паки, на немощныя и худыя початки, имъже опять знову служити хощете?
Вы пільнуецеся дней і месяцаў, і часоў, і гадоў.
Дней сматряете, и месеце, и времена, и лета •
Баюся за вас, ці ня марна я працаваў у вас.
Боюся о васъ, еда како надармо трудихся в васъ •
Прашу вас, браты, будзьце як я, таму што і я, як вы. Вы нічым мяне ня пакрыўдзілі:
Будьте яко и азъ, занеже азъ есмъ яко вы • Братия молюся вамъ, ничим же мене обидесте •
Вы ведаеце, што ў мінулы раз я абвясьціў вам Эвангельле ў немачы цела,
Весте убо яко в немощи плоти моей благовестих вамъ первее •
і вы ня пагрэбавалі і ня пага́рдзілі мною пры выпрабаваньні маім у целе маім, але прынялі мяне, як Ангела Бога, як Хрыста Ісуса.
И вы искушения плоти моея, еже у теле моемъ, не уничижисте, ни оповергосте • Но яко Ангела Божия пріясте мя, яко Христа Ісуса •
Як жа вы былі шчасьлівымі! І сьведчу вам, што, калі б гэта было магчымым, вы бы, вырваўшы вочы свае, адда́лі б іх мне.
Идеже естъ ныне благославенство ваше • Сведетельствую убо вамъ, яко аще было бы то мощно • Очи ваше вынемши дали бы ми есте •
Дык няўжо я стаў вашым ворагам, ка́жучы вам праўду?
Прото лі же врагъ вамъ быхъ, иже правду на васъ глаголю?
Рупяцца аб вас ня з добрым (намерам), але хочуць вас адвярнуць, каб вы ру́піліся аб іх.
Похлебують вамъ иніи недобре, но от церкви васъ отвратити хотять • Дабы есте их наследовали •
Ле́пей для вас ру́піцца аб добрым заўсёды, а ня толькі ў маёй прысутнасьці ў вас.
Добро же ест наследовати в добром всегда • А не толико внегда приходимо к вамъ •
Дзеткі мае, з-за якіх я ізноў цярплю мукі нараджэньня, пакуль ня будзе выяўлены ў вас Хрыстос!
Чадьца моя яже опять в болести рожу, дондеже вообразиться в вас Христосъ •
Хацеў бы я быць зараз у вас і зьмяніць голас мой, таму што я ў разгубленасьці аб вас.
Хотех же ныне пріити к вам и изменити гласъ мой • Яко не домышляюся о васъ •
Скажэце мне тыя, што хочаце жыць пад Законам: хіба́ вы Закону ня слухаецеся?
Поведите ми иже подъ законом хощете быти: закона ли не слышите?
Бо напісана: Абрагам меў двух сыноў: аднаго ад рабыні і аднаго ад вольнай.
Писано бо ест яко Авраамъ два сына имелъ • Единаго от рабы, а другаго от свободныя •
Але, які ад рабыні, той народжаны па целу; а які ад вольнай — праз абяцаньне.
Но еже бе от рабы, по плоти родися а еже от свободныя по обетованию •
Гэта ёсьць алегарычнае выказваньне. Бо гэта ёсьць два Запаветы: адзін — ад гары Сінай, які нараджае ў рабства, і які ёсьць Ага́ра,
Яже суть иначе сказаема • Сия бо еста два завета • Единъ от горы Синай, в работу ражая, а той знаменовала Агаръ •
бо Ага́ра ёсьць гара Сінай у Арабіі і адпавядае цяперашняму Ярузаліму, што знаходзіцца ў рабстве зь дзецьмі сваімі;
Синай убо гора ест во Аравіи, прилагаеть же ся нынейшему Ерусалиму • И работаеть со чады своими •
а вышэйшы (нябесны) Ярузалім ёсьць вольны, які ёсьць маткай усім нам.
А вышній Ерусалимъ свободенъ естъ, иже ест мати всемъ намъ •
Бо напісана: «узьвесяліся, няплодная, якая ня можа нарадзіць; усклікні і закрычы, якая ня мучыцца ад дзетанараджэньня; таму што пакінутая мае многа больш дзяцей, чым тая, што мае мужа».
Пишеть убо: возвеселися неплодна неражающия, воскочи и возпіи неболевшия, яко многа чада одинокое • Паче нежели имущее мужа •
Мы ж, браты, паводля Ісаку зьяўляемся дзецьмі абяцаньня.
Мы же братия по Исаакову обетованию чада есмо •
Але, як тады той, што народжаны па целу, гнаў таго, што (народжаны) па духу, так і цяпер.
И яко тогда онже по плоти родися, гоняше духовнаго • Тако и ныне •
Але што гаворыць Пісаньне? «Выгані рабыню і сына ейнага, бо ня будзе спадкаемцам сын рабыні разам з сынам вольнай».
Но что глаголеть Писание? Изъждени рабу и сына ея • Не имать бо дедичити сынъ рабынинъ, съ сыномъ свободныя •
Так што, браты, мы зьяўляемся дзецьмі ня рабыні, але вольнай.
Сего ради братия несмы чада рабыни, но свободныя •
