Да Галятаў 4 разьдзел
Пасланьне да Галятаў
Пераклад Яна Станкевіча → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Вось жа скажу: пакуль спадкаемца бязьлетак, ён нічым ня розьніцца ад нявольніка, хоць і спадар усяго;
Глаголю же: в нелико летъ наследникъ младенець естъ, ничимъ не делится от раба, господь всемъ сый •
Але ён падданы апякуном а дамаверам аж да року айцом прызначанага.
Но под повелители, и приставники естъ даже до нарочитаго часу от отца •
Гэтак і мы, пакуль былі бязьлеткамі, былі паняволены наваламі сьвету;
Тако и мы егда бехомъ младенци, подъ начатки закона бехомъ порабощени •
Але як прышла паўніня часу, Бог паслаў Сына Свайго, народжанага із жонкі, народжанага пад Законам,
Егда же приде кончина летомъ, посла Богъ Сына Своего • Ражающегося от жены • Бывающего подъ закономъ •
Каб адкупіць тых, што пад Законам, каб мы адзяржалі ўсынаўленьне.
Да подзаконныя искупит, и да восынение приимемъ •
А як вы сынове, Бог паслаў у сэрцы вашыя Духа Сына Свайго, Каторы гукае: «Аўва, Войча!»
А якоже есте сынове Божии, посла Богъ духъ Сына Своего, во серца ваша вопиющи: Авва Отче •
Затым ты ўжо не нявольнік, але сын; а калі сын, дык спадкаемца Божы пераз Хрыста.
И тако уже неси раб, но сынъ • Аще ли же сын, то и наследник Божій Ісусъ Христомъ •
Але тады запраўды, ня знаўшы Бога, вы былі ў няволі ў тых, што з прыроды не багі;
Но тогда убо не ведуще Бога, служисте тымъ еже не суть по естеству богове •
Цяпер жа, пазнаўшы Бога, або валей кажучы, будучы пазнаныя Богам, нашто зварачаецеся ізноў да кволых а галетных навалаў, у каторых ізноў нанава хочаце быць у няволі?
Ныне же познавше Бога, и наболей познани суще от Него • Како возвращаетеся паки, на немощныя и худыя початки, имъже опять знову служити хощете?
Назірайце дні а месяцы а поры а гады.
Дней сматряете, и месеце, и времена, и лета •
Баюся за вас, ці запраўды не дарма я працаваў меж вас.
Боюся о васъ, еда како надармо трудихся в васъ •
Будзьце, як я; бо я, як вы; браты, прашу вас. Вы нічым ня ўкрыўдзілі мяне.
Будьте яко и азъ, занеже азъ есмъ яко вы • Братия молюся вамъ, ничим же мене обидесте •
Бо ведаеце, што ў кволасьці цела я абяшчаў Евангелю вам уперад,
Весте убо яко в немощи плоти моей благовестих вамъ первее •
І спакусы мае ў целе маім вы ўлегцы ня мелі, і не адхінулі з грэбаваньням, але прынялі мяне, як ангіла Божага, як Хрыста Ісуса!
И вы искушения плоти моея, еже у теле моемъ, не уничижисте, ни оповергосте • Но яко Ангела Божия пріясте мя, яко Христа Ісуса •
Што за шчасьце тады было ваша! Сьветчу вам, што, калі б льга было, вы вылупілі б вочы свае і далі імне.
Идеже естъ ныне благославенство ваше • Сведетельствую убо вамъ, яко аще было бы то мощно • Очи ваше вынемши дали бы ми есте •
Дык нягож я стаў непрыяцелям вашым, кажучы вам праўду?
Прото лі же врагъ вамъ быхъ, иже правду на васъ глаголю?
Ня добрая рупатлівасьць іхная праз вас, бо хочуць аддзяліць вас, каб вы рупіліся празь іх.
Похлебують вамъ иніи недобре, но от церкви васъ отвратити хотять • Дабы есте их наследовали •
Добры рупіцца заўсёды праз добрае, а ня толькі, як я прытомны ў вас.
Добро же ест наследовати в добром всегда • А не толико внегда приходимо к вамъ •
Дзеткі мае, дзеля каторых я ізноў у трудненьню, пакуль не ўхармуецца ў вас Хрыстос!
Чадьца моя яже опять в болести рожу, дондеже вообразиться в вас Христосъ •
Зычыў бы я цяпер быць із вамі і адмяніць голас свой, бо я заклапочаны ўзглядам вас.
Хотех же ныне пріити к вам и изменити гласъ мой • Яко не домышляюся о васъ •
Скажыце імне вы, што зычыце быць пад Законам, хіба вы ня слухаеце Закону?
Поведите ми иже подъ законом хощете быти: закона ли не слышите?
Бо напісана, што Абрагам меў двух сыноў, аднаго зь нявольніцы, а другога з вольніцы.
Писано бо ест яко Авраамъ два сына имелъ • Единаго от рабы, а другаго от свободныя •
Але тый, што зь нявольніцы, быў народжаны подле цела; а тый, што з вольніцы — подле абятніцы.
Но еже бе от рабы, по плоти родися а еже от свободныя по обетованию •
У гэтым ёсьць атумекі; бо гэта дзьве змовы: адна з гары Сынайскае, што родзе ў няволю, каторая ё Гаґар,
Яже суть иначе сказаема • Сия бо еста два завета • Единъ от горы Синай, в работу ражая, а той знаменовала Агаръ •
бо Гаґар ё гара Сынай ув Арабе і адказуе цяперашняму Ерузаліму, бо ён ізь дзецьмі сваімі ў няволі.
Синай убо гора ест во Аравіи, прилагаеть же ся нынейшему Ерусалиму • И работаеть со чады своими •
А вышні Ерузалім вольны; ён — маці ўсіх нас.
А вышній Ерусалимъ свободенъ естъ, иже ест мати всемъ намъ •
Бо напісана: «Цешся бясплодная, каторая не радзіла; крыкні а загукай ты, што ня труднішся родамі; бо ў пакіненай шмат болей дзяцей, чымся ў маючай мужа».
Пишеть убо: возвеселися неплодна неражающия, воскочи и возпіи неболевшия, яко многа чада одинокое • Паче нежели имущее мужа •
А мы, браты, дзеці абятніцы подле зразы Ісака.
Мы же братия по Исаакову обетованию чада есмо •
Але як тады народжаны подле цела перасьледаваў народжанага подле духа, так і цяперака.
И яко тогда онже по плоти родися, гоняше духовнаго • Тако и ныне •
Але што кажа Пісьмо? «Выкінь нявольніцу й сына ейнага, бо ніяк сын нявольнічын ня будзе спадкаемцам разам із сынам вольнічыным».
Но что глаголеть Писание? Изъждени рабу и сына ея • Не имать бо дедичити сынъ рабынинъ, съ сыномъ свободныя •
Дык, браты, мы дзеці не нявольнічыны, але вольнічыны.
Сего ради братия несмы чада рабыни, но свободныя •
