1 да Карынфянаў 11 разьдзел
Першае пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад Антонія Бокуна
Наследуйце мяне, як і я наследую Хрыста.
Станьцеся пераймальнікамі маімі, як і я — Хрыста.
Хвалю вас, што вы памятаеце пра мяне і захоўваеце тое, што я пераказаў вам.
Хвалю вас, браты, што вы ўсё маё па́мятаеце і трымаецеся традыцыі так, як я перадаў вам.
Хачу, каб вы ведалі, што галава кожнага мужчыны — Хрыстус, галава жанчыны — мужчына, а Хрысту галава — Бог.
Хачу, каб вы ведалі, што ўсякаму мужу галава Хрыстос, а галава жонцы — муж, а галава Хрысту — Бог.
Кожны мужчына, які моліцца або прарочыць з пакрытаю галавою, сароміць сябе.
Усякі муж, які моліцца або прарочыць з накрытаю галавою, сароміць сваю галаву.
І кожная жанчына, што моліцца або прарочыць з непакрытаю галавою, сароміць сябе, бо выглядае, як аголеная.
А ўсякая жанчына, якая моліцца або прарочыць з ненакрытаю галавою, сароміць сваю галаву, бо гэта тое самае, быццам яна паголеная.
Калі жанчына не пакрывае галавы, то няхай і абстрыжэцца. Калі стрыгчыся ці галіцца жанчыне сорам, няхай пакрывае сваю галаву.
Бо, калі жанчына не накрывае галавы, няхай стрыжэцца; а калі жанчыне сорамна стрыгчыся ці галіцца, няхай накрывае галаву.
Мужчына не павінен пакрываць сабе галаву, бо ён вобраз і адлюстраванне хвалы Божай. Жанчына ж — адлюстраванне хвалы мужчыны.
Бо муж не павінен накрываць галаву, бо ён — вобраз і слава Бога; а жонка ёсьць слава мужа.
Бо не мужчына ад жанчыны, але жанчына ад мужчыны.
Бо ня муж ад жонкі, але жонка ад мужа.
І не мужчына быў створаны дзеля жанчыны, але жанчына дзеля мужчыны.
І ня муж створаны праз жонку, але жонка праз мужа.
Таму жанчына павінна мець на галаве знак улады над ёю з увагі на анёлаў.
Дзеля гэтага жонка павінна мець на галаве [знак] улады дзеля анёлаў.
Аднак у Пану няма ні жанчыны без мужчыны, ні мужчыны без жанчыны.
Зрэшты, ані муж бяз жонкі, ані жонка бяз мужа, у Госпадзе.
Бо, як жанчына ад мужчыны, так і мужчына праз жанчыну, а ўсё ад Бога.
Бо як жонка ад мужа, так і муж праз жонку, а ўсе — ад Бога.
Мяркуйце самі: ці належыць, каб жанчына малілася Богу з непакрытаю галавою?
Судзі́це самі ў сабе, ці належыць жанчыне з ненакрытай галавою маліцца Богу?
Або ці сама прырода не вучыць нас, што, калі мужчына адрошчвае валасы, то яму ганьба.
Ці сама прырода ня вучыць вас, што калі мужчына расьці́ць валасы, гэта ганьба для яго,
Але, калі жанчына адрошчвае валасы, для яе гэта гонар, бо валасы дадзены ёй замест пакрыцця.
а калі жанчына расьці́ць валасы, гэта слава для яе, бо валасы дадзеныя ёй замест адзеньня.
А калі б хто захацеў спрачацца, то ні мы не маем такога звычаю, ні Касцёлы Божыя.
А калі хто думае спрачацца, мы ня маем гэткага звычаю, ані цэрквы Божыя.
Даючы гэтыя настаўленні, я не хвалю таго, што вы збіраецеся разам не на карысць, але на шкоду.
А загадваючы гэтае, не хвалю вас, бо вы зыходзіцеся не на лепшае, але на горшае.
Бо, перш за ўсё, я чую, што, калі вы збіраецеся разам як Касцёл, сярод вас паўстае разлад. І ў гэта я часткова веру.
Бо, па-першае, чую, што калі вы зыходзіцеся ў царкве, між вамі ёсьць падзел, і я часткова веру,
Бо павінны быць у вас падзелы, каб і выпрабаваныя маглі выявіцца сярод вас.
бо мусяць быць між вамі і герэзіі, каб вартыя выявіліся між вамі.
Таму, калі вы збіраецеся дзеля гэтага, то гэта не спажыванне Вячэры Пана,
Далей, калі вы зыходзіцеся разам, няма [ў вас] спажываньня вячэры Госпадавай,
бо кожны бярэцца раней з’есці ўласны спажытак. Так адзін застаецца галодным, а другі п’янее.
бо кожны сьпяшаецца зьесьці ўласную вячэру, і адзін [застаецца] галодным, а другі ўпіваецца.
Хіба не маеце дамоў, каб есці і піць? Ці вы пагарджаеце Касцёлам Божым і прыніжаеце тых, хто не мае? Што сказаць вам? Ці пахваліць вас? За гэта не пахвалю!
Хіба вы дамоў ня маеце, каб есьці і піць? Або пагарджаеце царквою Божаю і сароміце тых, якія ня маюць? Што скажу вам? Ці пахвалю вас за гэтае? Не пахвалю.
Я прыняў ад Пана тое, што і вам перадаў, што Пан Езус у тую ноч, калі быў выданы, узяў хлеб,
Бо я ад Госпада прыняў і тое вам перадаў, што Госпад Ісус у тую ноч, калі быў выдадзены, узяў хлеб
узнёс падзяку, паламаў і сказаў: «Гэта Цела Маё, якое за вас будзе выдана. Гэта чыніце на Маю памяць».
і, падзякаваўшы, паламаў і сказаў: «Вазьміце, ешце, гэта ёсьць Цела Маё, якое за вас ломіцца. Рабіце гэта на ўспамін пра Мяне».
Таксама ўзяў пасля вячэры келіх, кажучы: «Гэта ёсць келіх новага запавету ў Крыві Маёй. Кожны раз, калі Яго будзеце піць, чыніце гэта на Маю памяць».
Таксама і келіх пасьля вячэры, кажучы: «Гэты келіх ёсьць Новы Запавет у Крыві Маёй. Гэта рабіце, калі будзеце піць, на ўспамін пра Мяне».
Кожны раз, калі будзеце есці гэты Хлеб і піць з гэтага келіха, абвяшчайце смерць Пана, пакуль Ён не прыйдзе.
Бо кожны раз, калі вы ясьцё хлеб гэты і п’іцё келіх гэты, сьмерць Госпада абвяшчаеце, аж пакуль Ён прыйдзе.
Таму той, хто будзе есці гэты Хлеб ці піць з келіха Пана нягодным чынам, будзе вінаваты ў граху супраць Цела і Крыві Пана.
Так што хто есьць хлеб гэты ці п’е келіх Госпадавы нягодна, вінны будзе Цела і Крыві Госпадавай.
Няхай выпрабоўвае сябе чалавек, а потым няхай есць гэты Хлеб і п’е з гэтага келіха.
Няхай жа выпрабоўвае сябе чалавек і гэтак няхай есьць з хлеба гэтага і п’е з келіха гэтага.
Бо хто есць і п’е, не зважаючы на Цела Пана, той есць і п’е на сваё асуджэнне.
Бо хто есьць і п’е нягодна, той есьць і п’е прысуд сабе, не зважаючы на Цела Госпадава.
Праз гэта сярод вас многа слабых ды хворых, і даволі памірае.
Дзеля гэтага сярод вас шмат слабы́х і хворых, і даволі памірае.
Бо, калі б мы судзілі саміх сябе, то не былі б асуджанымі.
Бо калі мы зважаем на саміх сябе, ня будзем су́джанымі.
Калі ж судзіць нас Пан, то дакарае нас, каб мы не былі асуджаныя разам са светам.
А калі мы су́джаныя, Госпад кара́е нас, каб не былі мы асуджаныя разам са сьветам.
Таму, браты мае, калі збіраецеся на пасілкі, чакайце адзін аднаго.
Так што, браты мае́, зыходзячыся на вячэру, адзін на аднаго чакайце.
Калі хто галодны, няхай есць дома, каб вы не збіраліся на асуджэнне. Іншыя справы вырашу, калі прыйду.
А калі хто галодны, няхай есьць дома, каб зьбірацца вам не на асуджэньне. А пра ўсё пазасталае загада́ю, калі прыйду.
