1 да Карынфянаў 11 разьдзел
Першае пасланьне да Карынфянаў
Пераклад П. Татарыновіча → Пераклад Антонія Бокуна
Будзьце пасьлядоўнікамі маімі, як я Хрыстусавы.
Станьцеся пераймальнікамі маімі, як і я — Хрыста.
Хвалю вас, браты, што ўсё маё памятаеце ды трымаецеся маіх павучэнняў так, як перадаў я вам.
Хвалю вас, браты, што вы ўсё маё па́мятаеце і трымаецеся традыцыі так, як я перадаў вам.
І хочу, каб вы ведалі, што кажнаму мужчыне галава Хрыстус, а жанчыне галава мужчына, Хрыстусу-ж галава Бог.
Хачу, каб вы ведалі, што ўсякаму мужу галава Хрыстос, а галава жонцы — муж, а галава Хрысту — Бог.
Кажны мужчына, што моліцца зь ненакрытаю галавою, ганьбіць сваю галаву.
Усякі муж, які моліцца або прарочыць з накрытаю галавою, сароміць сваю галаву.
А кажная жанчына, што моліцца зь ненакрытаю галавою, ганьбіць сваю галаву; гэта бо тое самае, якбы яна была абголеная;
А ўсякая жанчына, якая моліцца або прарочыць з ненакрытаю галавою, сароміць сваю галаву, бо гэта тое самае, быццам яна паголеная.
бо калі жанчына не накрывае галавы, дык няхай стрыжэцца; а калі ёй сорамна стрыгчыся, ці галіцца, хай накрываецца.
Бо, калі жанчына не накрывае галавы, няхай стрыжэцца; а калі жанчыне сорамна стрыгчыся ці галіцца, няхай накрывае галаву.
Мужчыне ня сьлед накрываць галаву, ён бо вобраз і слава Бога, а жанчына — слава мужчыны;
Бо муж не павінен накрываць галаву, бо ён — вобраз і слава Бога; а жонка ёсьць слава мужа.
бо ня мужчына ад жанчыны, але жанчына ад мужчыны;
Бо ня муж ад жонкі, але жонка ад мужа.
і ня мужчына створаны для жанчыны, а жанчына для мужчыны.
І ня муж створаны праз жонку, але жонка праз мужа.
Таму-то жанчына й павінна мець на галаве знак падуладнасьці, дзеля Анёлаў.
Дзеля гэтага жонка павінна мець на галаве [знак] улады дзеля анёлаў.
Аднак у Богу ні мужчына без жанчыны, ні жанчына без мужчыны;
Зрэшты, ані муж бяз жонкі, ані жонка бяз мужа, у Госпадзе.
бо як жанчына з мужчыны, так мужчына праз жанчыну; а ўсё — ад Бога.
Бо як жонка ад мужа, так і муж праз жонку, а ўсе — ад Бога.
Падумайце самы: ціж прыстоіць жанчыне маліцца Богу зь ненакрытай галавою?
Судзі́це самі ў сабе, ці належыць жанчыне з ненакрытай галавою маліцца Богу?
Ціж сама натура ня вучыць вас, што калі мужчына запускае валасы, дык брыдка яму;
Ці сама прырода ня вучыць вас, што калі мужчына расьці́ць валасы, гэта ганьба для яго,
а як жанчына запускае доўгія валасы, дык для яе гэта чэсьць, ёй бо валасы на прыкрыцьцё даныя.
а калі жанчына расьці́ць валасы, гэта слава для яе, бо валасы дадзеныя ёй замест адзеньня.
А каліб хто меў ахвоту спрачацца, то мы ня маем гэтага звычаю, ані такжа Божая Эклезія.
А калі хто думае спрачацца, мы ня маем гэткага звычаю, ані цэрквы Божыя.
Робячы вам гэтыя заўвагі, я не магу пахваліць вас затое, што зьбіраецеся не на лепшае, але на горшае.
А загадваючы гэтае, не хвалю вас, бо вы зыходзіцеся не на лепшае, але на горшае.
Перадусім бо — чую — што як зыходзіцеся ў набожні, паўстае між вамі разлад, і гэтаму крыху веру;
Бо, па-першае, чую, што калі вы зыходзіцеся ў царкве, між вамі ёсьць падзел, і я часткова веру,
бо мусяць быць рожнадумствы, каб выявіліся між вамі выпрабаваныя.
бо мусяць быць між вамі і герэзіі, каб вартыя выявіліся між вамі.
Вашы сходзіны ня ёсьць ужо спажываннем Вячэры Усеспадаравай;
Далей, калі вы зыходзіцеся разам, няма [ў вас] спажываньня вячэры Госпадавай,
кажны бо хапаецца наўперад спажыць сваю вячэру й адзін бывае галодны, а другі падпілы.
бо кожны сьпяшаецца зьесьці ўласную вячэру, і адзін [застаецца] галодным, а другі ўпіваецца.
Ціж ня маеце дамоў, каб есьці й піць? Ці мо ганьбіць хочаце Божую эклезію ды ўпакорваць тых, якія нічога ня маюць? Што сказаць вам? Хваліць вас? За гэта не пахвалю.
Хіба вы дамоў ня маеце, каб есьці і піць? Або пагарджаеце царквою Божаю і сароміце тых, якія ня маюць? Што скажу вам? Ці пахвалю вас за гэтае? Не пахвалю.
Я бо ад Самага Усеспадара прыняў ды тое й вам перадаў, што: Усеспадар Езус тае ночы, ў якой быў выданы, ўзяў хлеб,
Бо я ад Госпада прыняў і тое вам перадаў, што Госпад Ісус у тую ноч, калі быў выдадзены, узяў хлеб
і аддаўшы падзяку, паламаў і сказаў: «Прыймеце і ешце, гэта ёсьць Цела маё, што за вас даецца; гэта рабеце на маю памятку» (Мт. 26:26; Мк. 14:22; Лк. 22:19).
і, падзякаваўшы, паламаў і сказаў: «Вазьміце, ешце, гэта ёсьць Цела Маё, якое за вас ломіцца. Рабіце гэта на ўспамін пра Мяне».
Такжа і кіліх па вячэры, кажучы: «Гэты кіліх ёсьць новы запавет у маёй Крыві. Гэта рабеце кажны раз, як будзеце піць на маю памятку».
Таксама і келіх пасьля вячэры, кажучы: «Гэты келіх ёсьць Новы Запавет у Крыві Маёй. Гэта рабіце, калі будзеце піць, на ўспамін пра Мяне».
Бо кажны раз як есьцімеце хлеб гэты й піцімеце кіліх, сьмерць Усеспадара зьвяшчаць будзеце, пакуль Сам прыйдзе.
Бо кожны раз, калі вы ясьцё хлеб гэты і п’іцё келіх гэты, сьмерць Госпада абвяшчаеце, аж пакуль Ён прыйдзе.
Хто, восьжа, спажываўбы гэты хлеб, ці піўбы Усеспадаравы кіліх нягодна, будзе вінаваты за Цела Усеспадара і Кроў.
Так што хто есьць хлеб гэты ці п’е келіх Госпадавы нягодна, вінны будзе Цела і Крыві Госпадавай.
Дык хайжа дасьледвае сябе самога чалавек і гэтак есьць з хлеба таго ды п’е з кіліха таго.
Няхай жа выпрабоўвае сябе чалавек і гэтак няхай есьць з хлеба гэтага і п’е з келіха гэтага.
Хто бо есьць і п’е нягодна, асуд сабе есьць і п’е, не разрожніваючы Цела Госпада.
Бо хто есьць і п’е нягодна, той есьць і п’е прысуд сабе, не зважаючы на Цела Госпадава.
Ось таму шмат у вас кволых і хворых ды ня мала і ўмірае.
Дзеля гэтага сярод вас шмат слабы́х і хворых, і даволі памірае.
А каб мы самы сябе судзілі, дык ня быліб суджаныя.
Бо калі мы зважаем на саміх сябе, ня будзем су́джанымі.
І калі Госпад судзіць нас, Ён тым папраўляе нас, каб ня былі разам із сьветам засуджанымі.
А калі мы су́джаныя, Госпад кара́е нас, каб не былі мы асуджаныя разам са сьветам.
Таму вось, браты мае, калі зьбіраецеся есьці, чакайце адзін другога;
Так што, браты мае́, зыходзячыся на вячэру, адзін на аднаго чакайце.
калі-ж хто галодны, няхай есьць дома, каб зьбірацца вам не на засуд. Іншыя справы заладжу, як прыду.
А калі хто галодны, няхай есьць дома, каб зьбірацца вам не на асуджэньне. А пра ўсё пазасталае загада́ю, калі прыйду.
