1 да Карынфянаў 12 разьдзел

 

 

Ня хочу, браты, заняхаіць вас у нясьведамасьці аб духоўных дарах.

 

Адносна ж духоўных [дароў], браты, не хачу, каб вы ня ведалі.

Вы-ж знаеце, што як былі паганамі, дык цягнула вас нясутрымна да немых бажкоў;

 

Вы ведаеце, што, калі былі вы паганамі, да ідалаў безгалосых скіроўваліся, быццам вялі вас.

вось-жа ведайце: ніхто, прамаўляючы ў Духу Божым ня выскажа анатэмы (выкляцьця на Езуса; і толькі той, хто ёсьць пад уплывам Духа Святога кажа: «Усеспадар Езус».

 

Дзеля гэтага паведамляю вам, што ніхто, хто гаворыць у Духу Божым, ня скажа праклёну на Ісуса; і ніхто ня можа назваць Ісуса Госпадам, як толькі ў Духу Сьвятым.

Дары ласкі — розныя, але Дух той самы;

 

Ёсьць адрозьненьні ў дарах, але Дух той самы;

і ёсьць рожніцы ў паслугаванні, а Усеспадар (Госпад) той самы;

 

і ёсьць адрозьненьні ў служэньнях, але Госпад той самы;

ды ёсьць рожніцы і ў дзейнасьці, але Бог той самы, які дзее ўсё ў-ва ўсіх.

 

і ёсьць адрозьненьні ў дзеяньнях, але Бог той самы, Які ўсё ў-ва ўсіх робіць.

Кажнаму даецца выяўленне Духа на карысьць:

 

А кожнаму даецца выяўленьне Духа дзеля карысьці.

аднаму даецца праз Духа слова мудрасьці, другому слова веды водле тагож Духа;

 

Бо аднаму даецца праз Духа слова мудрасьці, а другому — слова веданьня праз таго самага Духа;

іншаму вера ў тым-жа Духу, а йшчэ іншаму дар аздараўляння ў тым адзіным Духу;

 

а іншаму — вера ў тым самым Духу; а іншаму — дары́ аздараўленьня ў тым самым Духу;

аднаму дар цудадзейства, а другому прароцтва, іншаму распазнаванне духаў, іншаму языкаведзтва, або ўмеласьць тлумачэння моваў.

 

іншаму — рабіць цуды, іншаму — прароцтва, іншаму — распазнаваньне духаў, іншаму — разнастайныя мовы, а іншаму — тлумачэньне моваў.

А ўсё гэта даконывае адзін і той самы Дух, самахоць надзяляючы кажнага паасобна.

 

А ўсё гэтае робіць адзін і той самы Дух, надзяляючы кожнага асобна, як Ён хоча.

Так як цела ёсьць адно, а частак (чэлесаў) мае шмат і ўсе яны, хоць іх шмат, становяць адно цела — гэтак і Хрыстус.

 

Бо як цела адно, але ма́е шмат членаў, і ўсе члены аднаго цела, хоць іх і шмат, ёсьць адно цела, гэтак і Хрыстос.

Усе бо мы ахрышчаны адным Духам у вадно цела, ці-то Юдэйцы, ці Грэкі, нявольнікі ці вольныя, і ўсе адным Духам перапоены.

 

Бо мы ўсе адным Духам ахрышчаны ў адно цела, ці Юдэі, ці Грэкі, ці слугі, ці вольныя, і ўсе напоены адным Духам.

Бо і цела ня ёсьць адной часткай (чэлесам), але многімі.

 

Бо і цела — гэта не адзін член, але шмат.

Каліб так сказала нага: «Яж ня рука і таму да цела не належу», дык ціж праз гэта і не належыць?

 

Калі скажа нага: «Як я не рука, я не ад цела», хіба дзеля гэтага яна не ад цела?

І каліб вуха сказала: «Я ня вока, дык да цела не належу», дык няўжо праз гэта й не належыць?

 

І калі скажа вуха: «Як я ня вока, я не ад цела», хіба дзеля гэтага яно не ад цела?

Каліб усё цела было вокам, дык дзе слых? Або каліб усё было слых, дык дзеж тады нюх?

 

Калі ўсё цела — вока, дзе слых? Калі ўсё — слых, дзе нюх?

Алеж Бог разьмяркаваў чэлесы — кажнага зь іх — у целе, як Сам хацеў.

 

Але цяпер Бог разьмясьціў члены, кожны з іх асобна, у целе, як Сам хацеў.

І каліб усё было адным чэлесам, дык дзе тады цела?

 

А калі б усе былі адзін член, дзе цела?

Цяпер-жа чэлесаў шмат, а цела адно.

 

Але цяпер членаў шмат, а цела адно.

Ня можа сказаць вока руццэ: «Ты непатрэбная мне»; або галава — нагам: «Вы непатрэбныя мне».

 

Ня можа вока сказаць руцэ: «Я ня ма́ю ў табе патрэбы», або таксама галава нагам: «Я ня ма́ю ў вас патрэбы».

Бо-ж часткі цела, што здаюцца слабейшымі, шмат патрабнейшыя,

 

Але члены цела, якія лічацца слабейшымі, нашмат больш патрэбныя,

і якія ўважаем менш пачэснымі ў целе, тым-большай прыстойнасьцю ахоўваем тыя, што ўходзяць у нас за няпрыстойныя,

 

і тыя, якія нам падаюцца менш пачэснымі ў целе, атачаем асаблівай пашанай, і нашыя непрыстойныя [члены] маюць асаблівую павагу.

прыстойныя бо гэтага не патрабуюць: Бог так разьмяркаваў цела, што прыдаў больш увагі тым часткам, якім яе не хапала,

 

А нашыя паважаныя [члены] ня маюць [такой] патрэбы. Але Бог спалучыў цела, даўшы тым, якія маюць недахопы, асаблівую пашану,

каб ня было разладу ў целе, але каб усе часткі аднолькава адна аб другой рупіліся.

 

каб не было падзелу ў целе, але члены адзін пра аднаго клапаціліся.

І як цярпіць адна часьціна, цярпяць зь ёю ўсе часьціны, а калі услаўляецца адна частка, радуюцца зь ёю ўсе часткі.

 

І калі церпіць адзін член, церпяць з ім усе члены; калі славіцца адзін член, радуюцца з ім усе члены.

Вы-ж — цела Хрыстуса, а паасобна — часьціны (чэлесы).

 

Вы ж — Цела Хрыстовае, а паасобна — члены.

І адных паставіў Бог у Эклезіі: па-першае Апосталаў, па-другое Прарокаў, па-трэцяе Вучыцялёў: далей — сілы цудадзейныя, аздараўляльныя, дапаможныя, гаспадарныя, моваведныя.

 

І адных Бог паставіў у царкве, па-першае, апосталамі, па-другое, прарокамі, па-трэцяе, настаўнікамі; пасьля — [тых, хто ма́е] сілы, пасьля — дары́ аздараўля́ньня, дапамага́ньня, гаспадарава́ньня, разнастайныя мовы.

А ціж усе Апосталамі? Ці ўсе Прарокамі? Ці ўсе Вучыцелямі?

 

Ці ўсе апосталы? Ці ўсе прарокі? Ці ўсе настаўнікі? Ці ўсе сілы?

Ці ўсе маюць дар цудадзейскі? Ці дар аздараўляння? Ці ўсе моваведамі? Ці ўсе тлумачамі?

 

Ці ўсе маюць дары́ аздараўля́ньня? Ці ўсе гавораць мовамі? Ці ўсе тлумачаць?

Дабівайцеся вышэйшых дараў, а я пакажу вам шлях найвышэйшы.

 

Рупцеся пра дары́ большыя, і я пакажу вам шлях яшчэ лепшы.