1 да Карынфянаў 12 разьдзел

 

 

А што да духоўных дароў, браты, — я не хачу, каб вы заставаліся ў няведанні.

 

Адносна ж духоўных [дароў], браты, не хачу, каб вы ня ведалі.

Вы ведаеце, што, калі вы былі язычнікамі, вы хадзілі да безгалосых ідалаў, так, як бы вялі вас.

 

Вы ведаеце, што, калі былі вы паганамі, да ідалаў безгалосых скіроўваліся, быццам вялі вас.

Таму аб’яўляю вам, што ніхто, гаворачы ў Духу Божым, не скажа: «Анафема Ісусу»; і ніхто не можа сказаць: «Ісус — Госпад!» — акрамя як у Святым Духу.

 

Дзеля гэтага паведамляю вам, што ніхто, хто гаворыць у Духу Божым, ня скажа праклёну на Ісуса; і ніхто ня можа назваць Ісуса Госпадам, як толькі ў Духу Сьвятым.

Але ёсць адрозненні ў дараваннях, а Дух — той самы.

 

Ёсьць адрозьненьні ў дарах, але Дух той самы;

І ёсць адрозненні ў служэннях, а Госпад — той самы.

 

і ёсьць адрозьненьні ў служэньнях, але Госпад той самы;

І ёсць адрозненні ў дзеяннях; а Бог — той самы, што робіць усё ва ўсіх.

 

і ёсьць адрозьненьні ў дзеяньнях, але Бог той самы, Які ўсё ў-ва ўсіх робіць.

Але кожнаму даецца выяўленне Духа на карысць.

 

А кожнаму даецца выяўленьне Духа дзеля карысьці.

Бо аднаму праз Духа даецца слова мудрасці, другому — слова ведання тым самым Духам;

 

Бо аднаму даецца праз Духа слова мудрасьці, а другому — слова веданьня праз таго самага Духа;

іншаму — вера ў тым жа Духу, а яшчэ іншаму — дар вылечвання ў адным Духу,

 

а іншаму — вера ў тым самым Духу; а іншаму — дары́ аздараўленьня ў тым самым Духу;

а іншаму — чыніць цуды; а іншаму — прароцтва; а іншаму — распазнаванне духаў; іншаму — розныя роды моў; а другому — тлумачэнне моў.

 

іншаму — рабіць цуды, іншаму — прароцтва, іншаму — распазнаваньне духаў, іншаму — разнастайныя мовы, а іншаму — тлумачэньне моваў.

Але ўсё гэта робіць адзін і той самы Дух, раздаючы кожнаму асобна, як Ён хоча.

 

А ўсё гэтае робіць адзін і той самы Дух, надзяляючы кожнага асобна, як Ён хоча.

Бо як цела адно і мае многа членаў, але ўсе члены [аднаго] цела, хоць іх шмат, — гэта адно цела, так і Хрыстос.

 

Бо як цела адно, але ма́е шмат членаў, і ўсе члены аднаго цела, хоць іх і шмат, ёсьць адно цела, гэтак і Хрыстос.

Бо і ў адным Духу мы ўсе хрысціліся ў адно цела — іудзеі ці эліны, рабы ці свабодныя, і ўсе мы былі напоены адным Духам.

 

Бо мы ўсе адным Духам ахрышчаны ў адно цела, ці Юдэі, ці Грэкі, ці слугі, ці вольныя, і ўсе напоены адным Духам.

Бо і цела — не адзін член, а многа.

 

Бо і цела — гэта не адзін член, але шмат.

Калі нага скажа: «Таму што я не рука, то я не ад цела», гэта не значыць, што таму яна не ад цела.

 

Калі скажа нага: «Як я не рука, я не ад цела», хіба дзеля гэтага яна не ад цела?

І калі вуха скажа: «Таму што я не вока, то я не ад цела», гэта не значыць, што таму яно не ад цела.

 

І калі скажа вуха: «Як я ня вока, я не ад цела», хіба дзеля гэтага яно не ад цела?

Калі б усё цела было вока, дзе быў бы слых? Калі б усё яно было слых, то дзе быў бы нюх?

 

Калі ўсё цела — вока, дзе слых? Калі ўсё — слых, дзе нюх?

Але цяпер Бог размясціў члены — кожны з іх — у целе, як Ён захацеў.

 

Але цяпер Бог разьмясьціў члены, кожны з іх асобна, у целе, як Сам хацеў.

Бо, калі б усе былі адзін член, то дзе было б цела?

 

А калі б усе былі адзін член, дзе цела?

Але цяпер многа членаў, а цела адно.

 

Але цяпер членаў шмат, а цела адно.

І не можа вока сказаць руцэ: «Ты мне не патрэбна», ці зноў жа галава нагам: «Вы мне не патрэбны».

 

Ня можа вока сказаць руцэ: «Я ня ма́ю ў табе патрэбы», або таксама галава нагам: «Я ня ма́ю ў вас патрэбы».

Але наадварот: тыя члены цела, якія здаюцца слабейшымі, — яны неабходныя.

 

Але члены цела, якія лічацца слабейшымі, нашмат больш патрэбныя,

А тыя члены цела, якія нам здаюцца менш пачэснымі ў целе, — іх мы акружаем яшчэ большай пашанай; і нашы саромныя члены набываюць яшчэ большую прыстойнасць,

 

і тыя, якія нам падаюцца менш пачэснымі ў целе, атачаем асаблівай пашанай, і нашыя непрыстойныя [члены] маюць асаблівую павагу.

а нашы прыстойныя ў гэтым патрэбы не маюць. Але Бог сабраў цела, даўшы большую пашану таму, хто мае большую нястачу,

 

А нашыя паважаныя [члены] ня маюць [такой] патрэбы. Але Бог спалучыў цела, даўшы тым, якія маюць недахопы, асаблівую пашану,

каб не было падзелу ў целе, а каб члены аднолькава рупіліся адзін аб адным.

 

каб не было падзелу ў целе, але члены адзін пра аднаго клапаціліся.

І калі пакутуе адзін член, пакутуюць з ім усе члены; і калі славіцца адзін член, разам радуюцца ўсе члены.

 

І калі церпіць адзін член, церпяць з ім усе члены; калі славіцца адзін член, радуюцца з ім усе члены.

А вы — цела Хрыстова і паасобна члены.

 

Вы ж — Цела Хрыстовае, а паасобна — члены.

І некаторых Бог паставіў у царкве, па-першае, Апосталамі, па-другое, прарокамі, па-трэцяе, настаўнікамі; потым даў сілы, потым дары вылечвання, падтрымкі, кіравання, [розныя] роды моў.

 

І адных Бог паставіў у царкве, па-першае, апосталамі, па-другое, прарокамі, па-трэцяе, настаўнікамі; пасьля — [тых, хто ма́е] сілы, пасьля — дары́ аздараўля́ньня, дапамага́ньня, гаспадарава́ньня, разнастайныя мовы.

Ці ўсе Апосталы? Ці ўсе прарокі? Ці ўсе настаўнікі? Ці ўсе робяць цуды?

 

Ці ўсе апосталы? Ці ўсе прарокі? Ці ўсе настаўнікі? Ці ўсе сілы?

Ці ўсе маюць дар вылечвання? Ці ўсе гавораць мовамі? Ці ўсе тлумачаць?

 

Ці ўсе маюць дары́ аздараўля́ньня? Ці ўсе гавораць мовамі? Ці ўсе тлумачаць?

Але вы рупцеся аб большых дарах. А я пакажу вам шлях яшчэ лепшы.

 

Рупцеся пра дары́ большыя, і я пакажу вам шлях яшчэ лепшы.