Да Рымлянаў 3 разьдзел

Пасланьне да Рымлянаў
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад Антонія Бокуна

 
 

У чым жа перавага юдэяў, ці якая карысць ад абразання?
 
Дык якая перавага Юдэя, ці якая карысьць ад абразаньня?

Вялікая ва ўсіх адносінах. Перадусім у тым, што ім давераны словы Бога.
 
Вялікая ў-ва ўсіх адносінах, а найперш у тым, што ім даверана слова Божае.

Бо калі некаторыя і сталіся нявернымі, то ці іхняе нявер’е знішчыць Божую вернасць?
 
Бо што, калі некаторыя не паверылі? Ці недаверства іхняе зьнішчыць веру Божую?

Канешне, не! Бог праўдзівы, а кожны чалавек ілжывы, як напісана: «Каб ты апраўдаўся ў словах Тваіх і перамог, калі будзеш асуджаны».
 
Няхай ня станецца! Бог ёсьць праўдзівы, а ўсякі чалавек хлусьлівы, як напісана: «Каб Ты быў праведны ў словах Тваіх і перамог у судзе Тваім».

Калі ж нашая несправядлівасць адкрывае Божую справядлівасць, дык што скажам? Ці ж Бог, — кажучы па-чалавечы, — несправядлівы, калі гневаецца?
 
А калі нашая няправеднасьць зьяўляе праведнасьць Божую, што скажам? Ці Бог, Які выяўляе гнеў, няправедны? Кажу па-чалавечаму.

Канешне, не! Бо як жа можа Бог асудзіць свет?
 
Няхай ня станецца! Бо як жа Бог будзе судзіць сьвет?

Калі ж праўда Бога праз мой падман узрастае на Яго славу, за што ж яшчэ мяне судзяць, як грэшніка?
 
Бо калі праўда Божая праз маю хлусьлівасьць памнажаецца на славу Ягоную, за што яшчэ мяне судзяць як грэшніка?

І ці не рабіць нам дрэннае, каб вышла дабро, як некаторыя абгаворваюць нас і кажуць, быццам мы гэтак вучым? Такіх чакае справядлівы прысуд.
 
І ці не рабіць нам благое, каб выйшла добрае, як некаторыя блюзьняць на нас і кажуць, што мы гэтак кажам? Справядлівы суд на такіх!

Дык што ж? Ці маем перавагу? Зусім не, бо мы ўжо сцвердзілі, што і юдэі, і грэкі — усе пад грахом,
 
Дык што? Ці мы лепшыя? Зусім не! Бо мы ўжо давялі, што і Юдэі, і Грэкі, — усе пад грэхам,

як напісана: «Няма ніводнага справядлівага,
 
як напісана: «Няма праведнага аніводнага;

няма разумнага, няма таго, хто шукаў бы Бога.
 
няма таго, хто разумее; няма таго, хто шукае Бога.

Усе заблукалі, усе разам сталі нягоднымі; няма таго, хто рабіў бы дабро, няма ніводнага.
 
Усе ўхіліліся, разам нягодныя; няма таго, хто робіць дабро, няма аніводнага.

Горла іх — адчыненая магіла. Языкамі сваімі гавораць падступна. Яд змяіны на іхніх вуснах;
 
Горла іхняе — магіла адчыненая; языкамі сваімі ашукваюць, атрута зьмяіная на губах іхніх.

поўныя праклёну і злосці іх вусны.
 
Вусны іхнія поўныя абмовы і горычы.

Іх ногі хуткія да праліцця крыві,
 
Ногі іхнія хуткія на праліцьцё крыві,

знішчэнне і мучэнне на шляхах іхніх;
 
зьнішчэньне і няшчасьце на шляхах іхніх,

яны не пазналі дарогі спакою.
 
і шляху супакою яны не пазналі.

Няма Божай боязі перад іх вачыма».
 
Няма страху Божага перад вачыма іхнімі».

Мы ж ведаем, што тое, што кажа Закон, адносіцца да тых, хто пад Законам, каб кожныя вусны былі закрытыя і каб увесь свет прызнаў віну перад Богам,
 
А мы ведаем, што Закон усё, што гаворыць, гаворыць да тых, якія пад Законам, каб усе вусны былі загароджаныя і ўвесь сьвет стаўся вінаватым перад Богам,

бо справамі Закону не апраўдаецца перад Ім ніякае цела, таму што праз Закон пазнаецца грэх.
 
бо справамі Закону не апраўдаецца перад Ім ніякае цела; бо праз Закон пазнаецца грэх.

Цяпер незалежна ад Закону выявілася Божая справядлівасць, пра якую сведчаць Закон і Прарокі.
 
А цяпер, незалежна ад Закону, зьяўлена праведнасьць Божая, засьведчаная праз Закон і Прарокаў,

Справядлівасць Божая ўдзяляецца праз веру ў Езуса Хрыста ўсім веруючым без розніцы.
 
праведнасьць Божая праз веру ў Ісуса Хрыста для ўсіх і на ўсіх тых, якія вераць; бо няма розьніцы,

Бо ўсе зграшылі і пазбаўлены Божай славы,
 
бо ўсе зграшылі і пазбаўлены славы Божае,

але атрымліваюць апраўданне дарма, паводле Ягонай ласкі, праз адкупленне ў Езусе Хрысце.
 
атрымліваючы апраўданьне дарма ласкай Ягонай праз адкупленьне ў Хрысьце Ісусе,

Яго ўстанавіў Бог як уміласціўленне ў Ягонай крыві праз веру, каб паказаць сваю справядлівасць у адпушчэнні грахоў, учыненых раней,
 
Якога Бог пастанавіў [быць] ахвярай перамольнай у крыві Ягонай праз веру, дзеля выяўленьня праведнасьці Сваёй праз дараваньне грахоў, учыненых раней, у [час] цярплівасьці Божае,

у час цярплівасці Божай, каб выявіць сваю справядлівасць ў цяперашні час, бо Ён справядлівы і апраўдвае таго, хто верыць у Езуса.
 
дзеля выяўленьня праведнасьці Сваёй у цяперашні час, каб быў Ён праведны і апраўдваў таго, хто верыць у Ісуса.

Дык дзе ж пахвальба? Адкінута. Якім законам? Учынкаў? Не, але законам веры.
 
Дык дзе тое, чым хваліцца? Выключана. Якім законам? [Законам] учынкаў? Не, але законам веры.

Бо мы лічым, што чалавек апраўдваецца праз веру незалежна ад учынкаў Закону.
 
Дык мы лічым, што чалавек апраўдваецца вераю, незалежна ад учынкаў Закону.

Ці ж Бог ёсць толькі юдэяў, а язычнікаў не? Так, і язычнікаў,
 
Няўжо Бог толькі Юдэяў, а не паганаў таксама? Так, і паганаў,

таму што адзін ёсць Бог, які апраўдвае абрэзанага з веры і неабрэзанага праз веру.
 
бо адзін Бог, Які апраўдае абразаньне з веры і неабразаньне праз веру.

Дык ці Закон лічым непатрэбным з прычыны веры? Канешне, не! Наадварот, умацоўваем Закон.
 
Дык мы зьнішчаем Закон праз веру? Няхай ня станецца! Але ўсталёўваем Закон.