Да Рымлянаў 3 разьдзел
Пасланьне да Рымлянаў
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад Яна Станкевіча
У чым жа перавага юдэяў, ці якая карысць ад абразання?
Дык што за перавага ў Жыда, альбо што за карысьць із абразаньня?
Вялікая ва ўсіх адносінах. Перадусім у тым, што ім давераны словы Бога.
Шмат усяляк. Наўперад, што ім былі давераны Пісьмы Божыя.
Бо калі некаторыя і сталіся нявернымі, то ці іхняе нявер’е знішчыць Божую вернасць?
Бо што ж? Калі некатрыя былі няверныя, нявернасьць іхная памярцьвіць вернасьць Божую?
Канешне, не! Бог праўдзівы, а кожны чалавек ілжывы, як напісана: «Каб ты апраўдаўся ў словах Тваіх і перамог, калі будзеш асуджаны».
Няхай ня станецца! Але няхай будзе Бог праўдзівы, а кажны чалавек манлівы, як напісана: «Каб Ты быў аправены ў словах Сваіх і перамог, як будзеш у судзе Сваім».
Калі ж нашая несправядлівасць адкрывае Божую справядлівасць, дык што скажам? Ці ж Бог, — кажучы па-чалавечы, — несправядлівы, калі гневаецца?
А калі наша несправядлівасьць адкрывае справядлівасьць Божую, дык што мы скажам? што Бог несправядлівы, калі выказуе гнеў? (кажу палюдзку).
Канешне, не! Бо як жа можа Бог асудзіць свет?
Няхай ня станецца! Бо як Богу судзіць сьвет?
Калі ж праўда Бога праз мой падман узрастае на Яго славу, за што ж яшчэ мяне судзяць, як грэшніка?
Бо калі праўда Божая маёй маною была ў збытку на славу Яму, чаму ж яшчэ я таксама бываю суджаны, як грэшнік?
І ці не рабіць нам дрэннае, каб вышла дабро, як некаторыя абгаворваюць нас і кажуць, быццам мы гэтак вучым? Такіх чакае справядлівы прысуд.
І ці ня чыньма ліха, каб сталася дабро, як нас крыўдна вінуюць, і як некатрыя несправядліва цьвердзяць, што мы казалі? Справядлівы суд на такіх.
Дык што ж? Ці маем перавагу? Зусім не, бо мы ўжо сцвердзілі, што і юдэі, і грэкі — усе пад грахом,
Дык што ж? Ці мы лепшыя? Ані не. Бо мы ўперад давялі, што як Жыды, так і Грэкі, усі пад грэхам,
як напісана: «Няма ніводнага справядлівага,
Як было напісана: «Няма справядлівага ні воднага,
няма разумнага, няма таго, хто шукаў бы Бога.
Няма разумеючага, ніхто ня шукае Бога;
Усе заблукалі, усе разам сталі нягоднымі; няма таго, хто рабіў бы дабро, няма ніводнага.
Усі адвярнуліся разам, сталі бескарысныя; няма чынячага дабрыню, няма ні воднага.
Горла іх — адчыненая магіла. Языкамі сваімі гавораць падступна. Яд змяіны на іхніх вуснах;
Горла іхнае — адчынены гроб; языкамі сваімі ашукуюць; атрута гадава пад вуснамі іхнымі.
поўныя праклёну і злосці іх вусны.
Рот іхны поўны праклёну а гарчэлі.
Іх ногі хуткія да праліцця крыві,
Ногі іхныя борздыя на разьліцьцё крыві;
знішчэнне і мучэнне на шляхах іхніх;
Разьвярненьне а згуба на дарогах іхных;
яны не пазналі дарогі спакою.
І дарогі супакою яны не пазналі.
Няма Божай боязі перад іх вачыма».
Няма страху Божага перад ачыма іхнымі».
Мы ж ведаем, што тое, што кажа Закон, адносіцца да тых, хто пад Законам, каб кожныя вусны былі закрытыя і каб увесь свет прызнаў віну перад Богам,
Вось жа, мы ведаем, што што-колечы Закон кажа, кажа да тых, што пад Законам, каб кажны рот заткнёны быў і ўвесь сьвет апынуўся пад судам Божым,
бо справамі Закону не апраўдаецца перад Ім ніякае цела, таму што праз Закон пазнаецца грэх.
Бо ўчынкамі Закону не аправіцца ніякае цела перад Ім, бо Законам пазнаецца грэх.
Цяпер незалежна ад Закону выявілася Божая справядлівасць, пра якую сведчаць Закон і Прарокі.
Але цяпер без Закону справядлівасьць Божая зьявілася, пасьветчаная Законам а прарокамі,
Справядлівасць Божая ўдзяляецца праз веру ў Езуса Хрыста ўсім веруючым без розніцы.
Справядлівасьць Божая перазь веру ў Ісуса Хрыста, у вусіх і на ўсіх вернікаў; бо нямаш розьніцы,
Бо ўсе зграшылі і пазбаўлены Божай славы,
Бо ўсі ізграшылі і спабыты славы Божае,
але атрымліваюць апраўданне дарма, паводле Ягонай ласкі, праз адкупленне ў Езусе Хрысце.
адзержуюць аправеньне дарма, з ласкі Ягонае, адкупленьням у Хрысту Ісусу,
Яго ўстанавіў Бог як уміласціўленне ў Ягонай крыві праз веру, каб паказаць сваю справядлівасць у адпушчэнні грахоў, учыненых раней,
Каторага Бог выдаў на адкупленьне перазь веру ў кроў Ягоную, дзеля паказаньня справядлівасьці Свае ў дараваньню грахоў, уперад учыненых, у часе цярплівосьці Божае,
у час цярплівасці Божай, каб выявіць сваю справядлівасць ў цяперашні час, бо Ён справядлівы і апраўдвае таго, хто верыць у Езуса.
Да паказаньня справядлівасьці Свае ў цяперашнім часе, каб Ён справядлівым быў і праўдзячым таго, хто зь веры Ісусавае.
Дык дзе ж пахвальба? Адкінута. Якім законам? Учынкаў? Не, але законам веры.
Дык ідзе хвальня? яна вылучана. Якім законам? учынкамі? Не, але законам веры.
Бо мы лічым, што чалавек апраўдваецца праз веру незалежна ад учынкаў Закону.
Бо мы ўважаем, што людзіна правіцца вераю, бяз учынкаў Закону.
Ці ж Бог ёсць толькі юдэяў, а язычнікаў не? Так, і язычнікаў,
Ці Бог Жыдоў толькі? ці не народаў таксама? Але, таксама народаў;
таму што адзін ёсць Бог, які апраўдвае абрэзанага з веры і неабрэзанага праз веру.
Бо запраўды Бог адзін, Каторы праўдзе абразаньне подле веры і неабразаньне вераю.
Дык ці Закон лічым непатрэбным з прычыны веры? Канешне, не! Наадварот, умацоўваем Закон.
Дык мы касуем Закон вераю? Няхай ня станецца так! але Закон мацуем.
