Да Эфэсянаў 5 разьдзел
Пасланьне да Эфэсянаў
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад Л. Дзекуць-Малея
Дык вось, наследуйце Бога, як дзеці ўмілаваныя,
Дык будзьце насьлядоўцамі Бога, як умілаваныя дзе́ці,
і паступайце ў любові, як і Хрыстус палюбіў нас і аддаў сябе за нас як дар і ахвяру Богу на прыемны пах.
і хадзеце ў любві, як і Хрыстос палюбіў нас і выдаў Сябе́ за нас, як дар і ахвяру Богу, на пах прые́мны.
А распуста, і ўсялякая нячыстасць, і сквапнасць няхай нават не згадваюцца сярод вас, як гэта належыць святым.
А блуд і ўсякая нячыстасьць або прагавітасьць няхай і не ўспамінаюцца ў вас, як і гожа сьвятым;
Таксама і непрыстойнасць, і пустаслоўе, і вульгарнасць нягожыя для вас. Наадварот, няхай лепш будзе падзяка.
ані агідныя і благія словы або жарты і няпрыстойнасьці; але ле́пш падзяка.
Вы павінны ведаць, што ніякі распуснік, або нячысты, ці сквапны, гэта значыць ідалапаклоннік, не мае спадчыны ў Валадарстве Хрыста і Бога.
Бо ве́дайце, што ніякі блудзень, ці нячысты, ці хцівец, які хваліць ідалаў, ня мае спадчыны ў Царстве Хрыста і Бога.
Няхай ніхто не зводзіць вас марнымі словамі, бо праз гэта прыходзіць Божы гнеў на непаслухмяных сыноў.
Няхай ніхто ня зводзіць вас пустымі словамі, бо за гэтае прыходзіць гне́ў Божы на сыноў спраціўле́ньня.
Не будзьце ж іх супольнікамі.
Дык ня будзьце супольнікамі іх.
Калісьці вы былі цемрай, а цяпер вы святло ў Пану. Паступайце, як дзеці святла.
Вы былі калісь це́мрай, а цяпе́р — сьвятло́ ў Госпадзе: паступайце-ж, як дзе́ці сьвятла́,
Бо плод святла ёсць ва ўсялякай дабрыні, справядлівасці і праўдзе.
бо плод Духа ёсьць у ўсякай дабраце́ і праведнасьці, і праўдзе;
Імкніцеся да таго, што даспадобы Пану.
выпрабоўвайце, што ўгодна Богу,
Не бярыце ўдзел у бясплённых справах цемры, а лепш выкрывайце іх.
і ня прыймайце ўчасьця ў бясплодных дзе́яньнях це́мры, а ле́пш дакарайце.
Бо пра тое, што яны робяць патаемна, нават сорамна казаць.
Бо аб тым, што робіцца імі тайна, сорамна й гаварыць.
А ўсё, што выкрываецца праз святло, становіцца яўным, бо ўсё, што становіцца яўным, ёсць святло.
Усякі-ж дакор робіцца яўным ад сьвятла́, бо ўсё, што робіцца яўным, ёсьць сьвятло;
Таму сказана: «Прачніся, які спіш, і ўваскрэсні, і Хрыстус асветліць цябе».
дык і кажа: устань, сьпя́чы, і ўскрэсьні з мертвых, і асьве́ціць цябе́ Хрыстос.
Глядзіце дакладна, як паступаеце, не як неразумныя, а як мудрыя.
Дык глядзе́це, паступайце асьцярожна, не як бязглуздыя, але як мудрыя,
Выкарыстоўвайце час, бо дні ліхія.
выкупляючы час, бо дні хітрыя.
Не будзьце ж неразважнымі, але пазнавайце, што ёсць воляй Пана.
Дзеля гэтага ня будзьце неразважлівымі, але пазнавайце, што́ ёсьць Воля Божая.
І не ўпівайцеся віном, ад якога бывае распуста, але напаўняйцеся Духам,
І ня ўпівайцеся віном, бо ў ім распуста, але напаўняйцеся Духам,
настаўляючы саміх сябе псальмамі, гімнамі і духоўнымі песнямі, спяваючы і праслаўляючы Пана ў вашых сэрцах.
гаворачы ад сябе́ псальмамі і гымнамі, і пе́сьнямі духоўнымі, пяючы і іграючы Госпаду ў сэрцах вашых,
Дзякуйце заўсёды за ўсё Богу і Айцу ў імя Пана нашага Езуса Хрыста.
дзякуючы заўсёды і за ўсё Богу і Айцу ў імя Госпада нашага Ісуса Хрыста,
Падпарадкоўвайцеся адзін аднаму ў боязі Хрыстовай.
пакараючыся сабе́ ўзае́мна ў страху Божым.
Жонкі, падпарадкоўвайцеся сваім мужам, як Пану,
Жанчыны, пакарайцеся сваім мужом, як Госпаду,
бо муж — галава жонкі, як і Хрыстус — Галава Касцёла. Ён — Збаўца цела.
бо муж ёсьць галава жаны, як і Хрыстос галава Царквы́, і Ён жа збавіцель це́ла;
Таму, як Касцёл падпарадкоўваецца Хрысту, так і жонкі падпарадкоўваюцца ва ўсім мужам.
але, як царква́ пакараецца Хрысту, гэтак і жонкі сваім мужом у-ва ўсім.
Мужы, любіце сваіх жонак, як і Хрыстус палюбіў Касцёл і аддаў сябе за яго,
Мужы, любе́це жонкі свае́, як і Хрыстос палюбіў Царкву і выдаў Сябе́ за яе́,
каб асвяціць яго, ачысціўшы купеллю вады і словам,
каб асьвяціць яе́, ачысьціўшы купальняй воднаю у слове;
каб ён з’явіўся перад Ім слаўным Касцёлам, які не мае плямы, ці заганы, ці чаго-небудзь падобнага, і каб ён быў святы і беззаганны.
каб паставіць яе́ Сабе́ слаўнаю, Царкву гэную, бяз плямы ці заганы ці чаго гэткага, але каб яна была сьвятая і беззаганная.
Так павінны мужы любіць сваіх жонак, як сваё цела. Хто любіць сваю жонку, любіць самога сябе.
Гэтак павінны мужы любіць сваіх жанок, як це́лы свае́: хто любіць жонку сваю, самога сябе́ любіць.
Бо ніхто ніколі не меў нянавісці да свайго цела, але корміць і даглядае яго, як і Хрыстус свой Касцёл,
Бо ніхто ніколі ня ме́ў не́навісьці да свайго це́ла, але жывіць і грэець яго, як і Госпад Царкву;
бо мы члены Ягонага цела.
бо мы — чле́ны це́ла Яго, ад це́ла Яго і ад касьце́й Яго.
Таму пакіне мужчына бацьку свайго і маці і злучыцца са сваёй жонкай, і будуць двое адным целам.
Дзеля гэтага пакіне чалаве́к айца свайго і матку і прыле́піцца да жонкі свае́й, і будуць двое ў адным це́ле (Быцьцё 2:24).
Вялікая таямніца гэтая, а кажу я ў дачыненні да Хрыста і да Касцёла!
Тайна гэтая валікая; я-ж кажу аб Хрысьце́ і Царкве́.
Дык няхай кожны з вас любіць сваю жонку так, як самога сябе, а жонка няхай паважае мужа.
Дык і вы, усякі па сабе́, кожны хай любіць жонку сваю як самога сябе́; жонка-ж няхай баіцца мужа свайго.
