Яна 7 разьдзел

 

 

І пасля гэтага Ісус хадзіў па Галілеі; бо па Іудзеі Ён не хацеў хадзіць, таму што іудзеі шукалі нагоды Яго забіць.

 

Потым Езус хадзіў па Галілеі, бо не хацеў прабываць у Юдэі, бо Юдэі сабіраліся забіць Яго.

А было блізка іудзейскае свята — Стаўленне Буданоў.

 

Надыходзіла Юдэйскае сьвята Палатак.

Тады Яго браты сказалі Яму: «Пайдзі адсюль і ідзі ў Іудзею, каб і Твае вучні ўбачылі Твае ўчынкі, што Ты робіш;

 

Сказалі затым Яму Яго браты: "Адыйдзіся ад гэтуль, а ідзі ў Юдэю, каб і вучні Твае аглядалі дакананьні Твае, якія робіш.

бо ніхто нічога не робіць употай, а сам стараецца быць вядомым. Калі Ты гэта робіш, пакажы Сябе свету.

 

Бо ніхто не рабіў чаго колечы тайна, калі сам хацеў паказацца на публічнасьці. Калі такія рэчы чыніш, дай пазнацца сьвету".

Бо нават Яго браты не верылі ў Яго.

 

Бо і браты Яго ня верылі ў Яго.

Ісус жа ім кажа: Мой час яшчэ не надышоў, а для вас заўсёды час.

 

Кажа ім затым Езус: "Яшчэ не прыйшла Мая пара, а ваш час заўсёды падходзіць.

Свет не можа ненавідзець вас, Мяне ж ён ненавідзіць, бо Я сведчу пра яго, што яго ўчынкі ліхія.

 

Вас сьвет ня можа ненавідзець, а Мяне ненавідзець, бо Я сьведчу аб ім, што яго паступкі, учынкі ліхія.

Вы ідзіце на свята; Я не пайду на гэтае свята, таму што мой час яшчэ не прыспеў.

 

Вы ідзіце на гэта сьвята, а Я не пайду на гэта сьвята, бо час Мой яшчэ не надыйшоў".

І, сказаўшы гэта, Ён застаўся ў Галілеі.

 

Гэта сказаўшы, застаўся ў Галілеі.

Калі ж Яго браты пайшлі на свята, тады і Ён пайшоў: не адкрыта, а [як бы] ўпотай.

 

Але калі браты Яго адправіліся і Ён пайшоў на сьвята, ня яўна, але тайком.

І вось іудзеі шукалі Яго на свяце і казалі: Дзе Ён?

 

А ў час сьвята шукалі Яго Юдэі і казалі: "Дзе Ён?"

І шмат спрэчак было пра Яго ў натоўпах: адны казалі: Ён добры, іншыя [ж] казалі: Не, наадварот, ашуквае людзей.

 

Гаварылася пра Яго між людзей многа. Адны казалі, што Ён добры, а другія гаварылі, што не, што зводзіць народ.

Ніхто, аднак, адкрыта не казаў пра Яго з-за боязі перад іудзеямі.

 

Але ніхто не гаварыў пра Яго яўна, бо баяліся Юдэяў.

А ў палавіне ўжо свята, увайшоў Ісус у святыню і вучыў.

 

А калі сьвята ўпалавіналася Езус увайшоў у сьвятыню і стаў навучаць.

І здзіўляліся іудзеі, кажучы: Як Ён ведае Пісанні, не вучыўшыся?

 

А Юдэі дзівіліся і казалі: "Як Ён можа знаць Пісаньне, бо ж не вучоны?"

Тады ў адказ ім Ісус сказаў: Маё вучэнне не Маё, а Таго, Хто паслаў Мяне.

 

Езус казаў ім: "Мая навука не мая, але Таго, Хто Мяне паслаў.

Калі хто хоча выконваць Яго волю, той даведаецца пра вучэнне, ці ад Бога яно, ці Я Сам ад Сябе кажу.

 

Калі хто хоча спаўняць волю Ягоную, той з навукі пазнае, ці яна ад Бога, ці я Сам ад Сябе гавару.

Хто кажа сам ад сябе, той шукае ўласнай славы; а хто шукае славы Таго, Хто паслаў Яго — Той праўдзівы, і няправеднасці ў Ім няма.

 

Хто з сябе самога гаворыць, той сваёй спахвала шукае, але хто шукае хвалы Таго, Хто Яго паслаў, той праўдамоўны ды няма ў ім беззаконьня (неправасьці).

Ці не Маісей вам даў закон? Ды ніхто з вас не выконвае закона. За што вы хочаце забіць Мяне?

 

Ці не Майсей даў вам Закон, але ніхто з вас не спаўняе Закону.

Натоўп адказаў: У Табе дэман! Хто шукае забіць Цябе?

 

Чаму хочаце Мяне забіць? — Адказала грамада, кажучы: "Чарта маеш, хто хоча Цябе забіць?"

Адказаў Ісус і сказаў ім: Адзін учынак Я зрабіў, і вы ўсе здзіўляецеся.

 

У адказ сказаў Езус ім: "Я даканаў адзін пачын, а ўсе дзівіцеся.

Вось Маісей даў вам абразанне, — хоць яно не ад Маісея, але ад бацькоў, — вы і ў суботу абразаеце чалавека.

 

Дык жа Майсей устанавіў абразаньне, хоць яно не ад Майсея, але ад вашых продкаў і вы абразаеце ў шабат.

Калі чалавек у суботу прымае абразанне, каб не быў парушаны закон Маісееў, чаму на Мяне гневаецеся, што Я ўсяго чалавека зрабіў здаровым у суботу?

 

Калі тады можна абразаць чалавека ў шабат, не нарушаючы Майсеявага Закону, дык чаму злуіцёся на Мяне, калі Я ўсяго чалавека вылечыў у шабат?

Не судзіце з выгляду, а судзіце справядлівым судом.

 

Дык не судзіце па знешнасці, але судзіце справядлівым судом".

Тады некаторыя з іерусалімлян казалі: Ці не Той гэта, Каго яны шукаюць забіць?

 

Дык некаторыя з жыхароў Ерузаліма казалі: "Ці гэта Той, Каторага хочуць забіць?"

І вось Ён адкрыта гаворыць, і нічога Яму не кажуць. Няўжо сапраўды ўведалі начальнікі, што гэта Хрыстос?

 

Бо вось яўна навучае і нічога Яму ня кажуць. Ці сапраўды пераканаліся старэйшыны, што Ён Хрыстус?

Але ж мы ведаем Гэтага чалавека, адкуль Ён, а калі Хрыстос прыйдзе, ніхто не будзе ведаць, адкуль Ён.

 

Але аб Ім ведаем, скуль родам, а пра Хрыстуса, калі паявіцца, ніхто ведаць ня будзе, скуль Ён прыходзіць".

Усклікнуў тады ў святыні Хрыстос, навучаючы і кажучы: І ведаеце Мяне і ведаеце, адкуль Я; але Я прыйшоў не ад Самога Сябе, ды праўдзівы Той, Хто паслаў Мяне, Якога вы не ведаеце;

 

А Езус навучаючы ў сьвятыні ў голас сказаў: "І Мяне знаеце і ведаеце скуль Я, Я Сам ад Сябе не прыйшоў, але верагодны Той, Хто Мяне паслаў, а Якога вы ня знаеце.

Я ведаю Яго, таму што Я ад Яго, і Ён Мяне паслаў.

 

Я Яго знаю, бо Я ад Яго, бо Ён Мяне паслаў.

Тады яны шукалі, як схапіць Яго, але ніхто не наклаў на Яго рукі, бо яшчэ не надышла Яго гадзіна.

 

Дык маніліся Яго ўзяць, але ніхто не падняў на Яго рукі, бо яшчэ не прыйшла Яго пара.

З натоўпу ж многія ўверавалі ў Яго і казалі: Няўжо Хрыстос, калі прыйдзе, зробіць болей знакаў, чым Гэты зрабіў?

 

А спасярод натоўпу многа ўверыла ў Яго і яны казалі: "Ці ж калі Хрыстус прыйдзе, болей цудаў даканае, чым тыя, якія Ён учыніў?"

Фарысеі пачулі гэтыя погаласкі пра Яго ў натоўпе, і паслалі першасвятары і фарысеі служак, каб схапіць Яго.

 

А калі фарызэі пачулі, што людзі так пра Яго гавораць, дык паслалі фарызэі і князі слугаў, каб Яго ўзяць.

Ісус жа сказаў [ім]: Яшчэ нядоўга пабуду Я з вамі і пайду да Таго, Хто паслаў Мяне.

 

Сказаў ім тады Езус: "Кароткі толькі час буду з вамі, бо пайду да Таго, Хто Мяне паслаў.

Будзеце шукаць Мяне, і не знойдзеце [Мяне], і, дзе буду Я, туды вы не можаце прыйсці.

 

Будзеце Мяне шукаць і ня знайдзеце, а дзе Я буду, вы туды ня можаце прыйсьці".

Тады іудзеі казалі між сабою: Куды Ён збіраецца ісці, што мы не знойдзем Яго? Ці не збіраецца Ён ісці да высяленцаў між эленаў і навучаць эленаў?

 

Ды гаварылі Юдэі між сабой: "Куды ж Ён пойдзе, што мы Яго ня знойдзем? Ці меўся пайсьці да паган разкінутых і паган навучаць?

Што гэта за слова, якое Ён сказаў: «Будзеце шукаць Мяне і не знойдзеце [Мяне], і, дзе буду Я, туды вы не можаце прыйсці?»

 

Што ж гэта за навука, якую абвяшчае: "Шукаць Мяне будзеце і ня знойдзеце ды дзе Я буду, вы туды прыйсьці ня можаце?"

А ў апошні, вялікі дзень Свята стаяў Ісус і ўсклікнуў, кажучы: Калі хто з вас засмяг, няхай прыходзіць да Мяне і п’е.

 

А ў апошні вялікі дзень сьвята стаў Езус і казаў у голас: "Калі хто смагне, хай прыходзіць да Мяне і п'е.

Хто веруе ў Мяне, як кажа Пісанне, у таго з нутра пацякуць рэкі жывой вады.

 

А хто верыць у Мяне, як кажа Пісаньне: рэкі жывой вады пацякуць з Яго нутра.

Гэта ж Ён сказаў пра Духа, што павінны былі атрымаць тыя, хто ўвераваў у Яго; яшчэ не было [на іх Святога] Духа, таму што Ісус яшчэ не быў праслаўлены.

 

А так казаў аб Духу, якога мелі атрымаць веручыя ў Яго. Бо Дух ня быў яшчэ сасланы, бо Езус ня быў яшчэ праслаўлены.

Тады [многія] з натоўпу, пачуўшы гэтыя словы, казалі: Гэта сапраўды Прарок.

 

Многія спаміж людзей, чуючы гэту навуку, казала: "Гэта сапраўды Прарок".

Іншыя казалі: Гэта Хрыстос. — А іншыя казалі: Хіба ж з Галілеі прыйдзе Хрыстос?

 

Іншыя ж казалі: "Гэта Хрыстус". А яшчэ іншыя даказвалі: "Ці ж Хрыстус прыйдзе з Галілеі?

Ці не ў Пісанні сказана, што Хрыстос прыйдзе ад патомства Давідавага і з Віфлеема, таго паселішча, адкуль быў Давід?

 

Ці ж Пісаньне ня піша, што Хрыстус прыйдзе з роду Давіда, і з горада Бэтлеем, скуль быў Давід?"

І вось зрабіўся з-за Яго разлад у натоўпе;

 

З гэтае прычыны дайшло да раздваеньня ў народзе.

некаторыя ж з іх хацелі схапіць Яго, але ніхто не наклаў на Яго рук.

 

Дык некаторыя з іх хацелі Яго ўзяць, але ніхто не падняў на Яго рукі.

І вось прыйшлі служкі да першасвятароў і фарысеяў, і тыя сказалі ім: Чаму вы не прывялі Яго?

 

Прыйшлі затым слугі да перадавых сьвятароў і фарызеяў. А яны сказалі: "Чаму вы Яго не прывялі?"

Служкі адказалі: Ніколі так не гаварыў чалавек, [як Гэты чалавек].

 

Слугі адказалі: "Ніводзін чалавек так не гаварыў як Ён".

Тады фарысеі адказалі ім: Няўжо і вас ашукалі?

 

Дык адказалі ім фарызэі: "Ці і вы ім зьведзены?

Хіба хто-небудзь з начальнікаў увераваў у Яго ці з фарысеяў?

 

А ці ўверыў у Яго хоць хто з фарызэяў або князёў?

Але гэты натоўп не ведае закона, — яны пракляты.

 

А гэта зборышча, які ня знае Закону, пракляты".

Кажа ім Нікадзім, што прыходзіў да Яго раней21 і быў адным з іх:

 

Сказаў ім Мікода, той, што прыходзіў да Яго ноччу, а быў адным з іх:

Хіба наш закон судзіць чалавека, не выслухаўшы яго спярша і не даведаўшыся, што ён робіць?

 

"Ці ж закон наш асуджае чалавека, чым перш яго не праслухае і не праверыць, што ён робіць?"

Яны сказалі ў адказ яму: Няўжо і ты з Галілеі? Даследуй і пабач, што з Галілеі прарок не прыходзіць.

 

У адказ яму сказалі: "Ці і Ты не Галілеец? Праслядзі за Пісаньнем, а пераканаешся, што Прарок не з'явіцца з Галілеі.

І пайшоў кожны ў свой дом.

 

Дый разыйшліся кожны ў свой дом.