1 Яна 3 разьдзел

 

 

Паглядзіце, якую любоў даў нам Бацька, каб мы былі названыя дзецьмі Божымі; і мы ёсць дзеці Божыя. Таму свет не ведае нас, бо не ўведаў Яго.

 

Паглядзіце, якою любоў'ю абдарыў нас Айцец, што мы называемся дзецьмі Божымі і імі ёсьць! Таму сьвет не знае нас, бо свет не пазнаў Яго.

Улюбёныя, мы цяпер дзеці Божыя і яшчэ не адкрыта, якія будзем. Ведаем, што калі Ён адкрыецца, мы будзем падобныя да Яго, бо ўбачым Яго, як Ён ёсць.

 

Дарагія, цяпер мы дзяцьмі Божымі, але яшчэ ня выявілася, кім мы будзем. Ведаем, што калі аб'явіцца, будзем падобныя да Яго, бо ўбачым Яго такім, якім Ён.

І кожны, хто мае гэтую надзею на Яго, ачышчае сябе так, як Ён чысты.

 

Кожны, хто мае такую надзею ў Ім, (ачышчае) — усьвячае сябе, падобна як Ён сьвяты.

Кожны, хто чыніць грэх, чыніць і беззаконне, і грэх ёсць беззаконне.

 

Кожны, хто грашыць, дапушчаецца беззаконьня, бо грэх — беззаконьнем.

І вы ведаеце, што Ён з’явіўся, каб узяць [нашы] грахі, і граху ў Ім няма.

 

Ведаеце, што Ён аб'явіўся на тое, каб зьняць грахі: у Ім жа няма граха.

Кожны, хто застаецца ў Ім, не грашыць; кожны, хто грашыць, не бачыў Яго і не ўведаў Яго.

 

Кожны, хто трывае (прабывае) у Ім, не грашыць, ніводзін жа з тых, што грашаць, ня бачыў Яго, ані Яго пазнаў.

Дзеткі, няхай ніхто не ўводзіць вас у зман; хто творыць праведнасць, той праведны, як і Ён праведны.

 

Дзеткі! Хай ніхто вас ня зводзіць. Хто паступае справядліва — справядлівы, так як Ён справядлівы.

Хто чыніць грэх, той ад д’ябла, бо д’ябал грашыць ад пачатку. Дзеля таго з’явіўся Сын Божы, каб разбурыць зробленае д’яблам.

 

Хто грашыць, той з д'ябла, бо д'ябал ад пачатку грашыць. Сын Божы аб'явіўся таму, каб зьнішчыць даконы д'ябла.

Кожны, народжаны ад Бога, не чыніць граху, бо насенне Яго застаецца ў ім, і ён не можа грашыць, бо ад Бога народжаны.

 

Кожны, хто нарадзіўся з Бога — не грашыць, бо трывае ў ім насеньне — зародак Божы, такі ня можа грашыць, бо ён нарадзіўся з Бога.

Гэтым выяўляюцца дзеці Божыя і дзеці д’ябла: кожны, хто не творыць праведнасці, — не ад Бога, як і той, хто не любіць свайго брата.

 

Гэтым выяўляюцца: дзеці Божыя і дзеці д'ябла: кожны, хто не спаганяе справядлівасьці, не з Бога, ды той хто ня любіць брата свайго.

Бо вось гэтая вестка, якую вы чулі ад пачатку: каб мы любілі адзін аднаго,

 

Бо такая аб'ява (воля Божая), каторую чулі вы ад пачатку, каб мы любілі адзін другога.

не так, як Каін, які быў ад ліхога і забіў свайго брата. І чаму ён забіў яго? Бо ўчынкі яго былі ліхія, а яго брата — праведныя.

 

Не як Каін, бо ад ліхога быў і забіў брата свайго. А чаму яго забіў? Бо ўчынкі яго былі благія, а брата справядлівыя.

Не здзіўляйцеся, браты, калі свет ненавідзіць вас.

 

Не дзівіцеся, браты, калі сьвет ненавідзіць вас.

Мы ведаем, што мы перайшлі са смерці ў жыццё, бо любім братоў; той, хто не любіць, застаецца ў смерці.

 

Мы ведаем, што перайшлі са сьмерці да жыцьця, бо любім братоў; хто ня любіць, трывае ў сьмерці.

Кожны, хто ненавідзіць свайго брата, — чалавеказабойца, а вы ведаеце, што ніводзін чалавеказабойца не мае вечнага жыцця, што заставалася б у ім.

 

Кожны, хто ненавідзіць брата свайго — забойца (душагуб), а ведаеце, што ніводзін забойца ня мае ў сабе жыцьця вечнага.

З таго ведаем мы любоў, што Ён за нас паклаў жыццё Сваё; і мы павінны за братоў жыцці класці.

 

З гэтага пазналі мы міласьць, бо Ён аддаў жыцьцё сваё за нас, так і мы павінны аддаваць жыцьцё за братоў.

А хто мае дабрабыт у гэтым свеце і бачыць свайго брата ў нястачы і закрые ад яго сваё сэрца, як можа застацца ў ім любоў Божая?

 

Калі б хто меў маёмасьць гэтага сьвету, ды бачыў, што брат ягоны жыве ў недастатку (бядзе) і зачыніў бы сэрца сваё перад ім, дык як можа быць у ім міласьць да Бога?

Дзеткі, будзем любіць не словам і не языком, але ўчынкамі і праўдаю.

 

Дзеткі, не любіма словам і языком але чынам (дзейнасьцю) і праўдай.

І з гэтага мы ўведаем, што мы — ад праўды і супакоім перад Ім наша сэрца,

 

Па гэтым пазнаем што мы з праўды ды ўспакоім перад Ім нашыя сэрцы (сумленьне).

бо калі сэрца абвінавачвае нас, гэта таму, што Бог большы за наша сэрца і ведае ўсё.

 

А калі нашае сэрца асуджае (вінаваціць, ганіць) нас, дык Бог вялікшы ад нашага сэрца (важнейшым) і ведае ўсё.

Улюбёныя, калі наша сэрца не абвінавачвае нас, мы маем адкрытасць да Бога;

 

Даражэнькія, калі сэрца (сумленьне) асуджае нас, маем давер у Бога.

і чаго б мы ні прасілі, атрымаем ад Яго, бо выконваем Яго запаведзі і робім тое, што Яму падабаецца.

 

Аб што прасіць будзем, атрымаем ад Яго, бо спаўняем Ягоныя прыказаньні і робім тое, што Яму падабаецца. А прыказаньні Ягонае такое: каб мы верылі ў імя Ягонага Сына, Езуса Хрыста і рабілі тое, што Яму падабаецца.

А запаведзь Яго гэтая, каб мы верылі ў імя Яго Сына Ісуса Хрыста і любілі адзін аднаго, як Ён і даў нам запаведзь.

 

А прыказаньне Ягонае такое: каб мы верылі ў імя Ягонага Сына, Езуса Хрыста і любілі адзін другога, як Ён нам загадаў.

І той, хто выконвае Яго запаведзі, застаецца ў Ім, і Ён — у тым. А што Ён застаецца ў нас, мы пазнаём па Духу, Які Ён даў нам.

 

Хто спаўняе Ягоныя прыказаньні, трывае (прабывае) у Богу, а Бог у ім: а гэта, што Ён прабывае ў нас. Пазнаём па Духу, якога Ён нам даў.