Да Рымлянаў 3 разьдзел

 

 

Дык якая перавага іудзея, ці якая карысць ад абразання?

 

У чым жа перавага Юдэяў? Або якая карысьць з абразаньня?

Вялікая ва ўсіх адносінах. Перш за ўсё ў тым, што ім былі даручаны словы Божыя.

 

Надта вялікую! Перш таму, што ім паверана Слова Божае (паручана).

Бо што? Калі некаторыя не ўверавалі, хіба іх нявер’е знішчыць веру Божую?

 

А калі некаторыя не паверылі? Ці ж іх недаверства знявечыць вернасьць Божую?

Зусім не2. Бог жа праўдзівы, а кожны чалавек ілгун, як напісана: «Праведны ў Тваіх словах і пераможаш у Тваім судзе».

 

Ніякім чынам! Бо Бог яўляецца верным (праўдамоўным), а кожны чалавек — ілгун, як пра гэта напісана: "Каб быў прызнаны справядлівым у словах сваіх ды аказаўся пераможцам, калі будуць цябе судзіць".

Калі ж наша няправеднасць паказвае праведнасць Божую, што скажам? Няўжо няправедны Бог, што наводзіць гнеў? Я кажу па-чалавечы.

 

Калі наша несправядлівасьць уваразьняе (узвышае) Божую справядлівасьць, то што можам сказаць? Ці Бог несправядлівы, калі выяўляе гнеў? (калі гневацца?) — кажучы па людзку.

Зусім не. Бо як Бог будзе судзіць свет?

 

Ніякім чынам! Бо як жа тады Бог будзе судзіць сьвет?

А калі маёю маною праўда Божая ўзвышаецца для Яго славы, за што яшчэ я асуджаюся як грэшнік?

 

Але калі праз маё лгарства (хлусьню) праўда Божая тым больш выяўляцца на Ягону хвалу (славу), дык якім чынам я маю быць суджаны як грэшнік?

І хіба не зневажаюць нас, і як некаторыя сцвярджаюць, што мы кажам: «Давайце рабіць зло, каб выйшла дабро». Суд над такімі справядлівы.

 

Дык некаторыя нас ачарняюць і кажуць, што мы так вучым: "Чыніма зло, каб выйшла дабро?" Такіх вось чакая справядлівая кара.

Дык што? Ці маем мы перавагу? Ніколькі. Бо мы ўжо высветлілі раней, што і іудзеі, і эліны — усе пад грахом,

 

Дык што? Ці мы маем перавагу? Ніякім чынам! Ужо раней мы даказалі, што Юдэі як Грэкі пад уладай граха,

як напісана: «Няма ніводнага праведнага,

 

як напісана: "Ніхто ня ёсьць справядлівы,

няма нікога, хто разумее, няма нікога, хто шукае Бога.

 

ніхто не разумее, ніхто не шукае Бога,

Усе збіліся з дарогі, усе разам зрабіліся нягодныя; няма нікога, хто робіць дабро, няма ніводнага.

 

усе сыйшлі з дарогі (зьбіліся), заадно сталіся ліхімі. Няма, хто б чыніў дабро, няма аніводнага.

Горла іх — раскрытая магіла, сваімі языкамі яны ашуквалі, змяіны яд пад іх губамі;

 

Горла іх — гроб адкрыты, языкамі сваімі — хлусяць (крывадушаць), у вуснах іхніх — яд зьмяіны.

іх вусны поўныя пракляцця і гаркоты;

 

Вусны іхнія — поўныя праклёнаў і горычы;

іх ногі хуткія на праліццё крыві;

 

ногі іхнія скорыя да праліцьця (праліву) крыві,

руйнаванне і няшчасце на іх дарогах,

 

зьнішчэньне ды гора на іхніх дарогах,

а дарогі міру яны не пазналі.

 

яны ня знаюць дарогі супакою,

Няма страху Божага перад іх вачыма».

 

няма ў іх боязі Божай прад вачыма.

Але мы ведаем, што ўсё, што гаворыць закон, ён гаворыць да тых, хто пад законам, каб усе вусны змоўклі і ўвесь свет стаў падсудны Богу;

 

А ведаем, што ўсё, што вясьціць Закон, вясьціць тым, што пад Законам (пад уладай Закону), каб зашчаміць усім вусны, ды каб увесь сьвет падчыніўся Богу.

бо са справаў закона не будзе апраўданы перад Ім ніякае цела: бо праз закон пазнаецца грэх.

 

Так як з законнасьці ўчынкаў ніводзін чалавек ня зможа перад Ім (Богам) апраўдацца, бо праз Закон пазнаецца грэх.

Але цяпер, незалежна ад закона, з’явілася праведнасць Божая, пра якую сведчаць закон і прарокі;

 

Вось цяпер выявілася справядлівасць Божая незалежна ад Закону, пасведчана Законам і прарокамі.

а праведнасць Божая праз веру ў Ісуса Хрыста для ўсіх [і на ўсіх] вернікаў. Бо няма розніцы,

 

Гэта Божыя праз веру ў Езуса Хрыста ўсім (для ўсіх), што (у Яго) вераць. Бо няма розніцы,

бо ўсе саграшылі і пазбаўлены3 славы Божай,

 

таму, што ўсе саграшылі і пазбаўлены хвалы Божай,

і апраўдваюцца дарма Яго ласкай праз выкуп, што ў Ісусе Хрысце;

 

апраўданьне ж атрымоўваюць дарма, праз Ягоную ласку, праз адкупленьне, якое ў Езусе Хрысьце;

Якога Бог паставіў у ахвяру прымірэння ў Яго крыві праз веру, каб выявіць Сваю праведнасць праз дараванне раней учыненых грахоў,

 

Яго вось устанавіў Бог перамольнай (адплатай) ахвярай (жэртвай) праз веру моцай Ягонай крыві, для выказаньня справядлівасьці Сваёй адносна раней дапушчаных грахоў — калі не караў іх мінулых (папярэдніх) грахоў,

у цярплівасці Божай: для доказу Сваёй праведнасці ў цяперашні час, каб быць Яму праведнымі апраўдваць таго, хто веруе ў Ісуса.

 

у час цярплівасьці Божай, каб аказаць справядлівасць у гэты час, ды аказацца справядлівым і апраўдаць таго, хто верыць у Езуса.

Дык дзе ж пахвальба? Яна была выключана. Праз які закон? Закон учынкаў? Не, праз закон веры.

 

Дзе ж тады прычына да хвальбы? Адкідаецца! Якім Законам? Ці законам учынкаў? Не — але законам веры.

Бо мы лічым, што чалавек апраўдваецца вераю, незалежна ад учынкаў закона.

 

Мы перакананы, што чалавек атрымоўвае апраўданьне праз веру, незалежна ад спаўненьня загадаў Закона.

Хіба Ён Бог іудзеяў толькі? Ці не Ён і Бог язычнікаў? Так, і язычнікаў,

 

Ці ж (няўжо) Бог ёсьць Богам толькі Юдэяў? А не паганаў таксама?

бо сапраўды адзіны Бог, Які апраўдвае абрэзаных з веры і неабрэзаных праз веру.

 

Адзін бо ёсьць Бог, Каторы абрэзанага апраўдае з веры (бо вераць), а неабрэзанага — праз веру.

Дык мы адмяняем закон праз веру? Зусім не, але мы закон сцвярджаем.

 

Дык ці праз веру (вераю) касуем Закон? Ніякім чынам! Наадварот! Мы толькі Закон устанаўляем пацьвярджаем.