Да Рымлянаў 3 разьдзел

 

 

Дык вось, у чым жа перавага быць Юдэем, альбо якая карысьць ад абразаньня?

 

У чым жа перавага Юдэяў? Або якая карысьць з абразаньня?

Вялікая, ва ўсіх праявах, а найперш у тым, што ім даверана слова Божае.

 

Надта вялікую! Перш таму, што ім паверана Слова Божае (паручана).

Бо што ж? калі некаторыя ня верылі, хіба ж няверства іхняе зьнішчыць вернасьць Божую?

 

А калі некаторыя не паверылі? Ці ж іх недаверства знявечыць вернасьць Божую?

Зусім не. Бог верны, а кожны чалавек ілжывы, як напісана: «Ты праведны ў словах Тваіх і пераможаш, у судзе Тваім».

 

Ніякім чынам! Бо Бог яўляецца верным (праўдамоўным), а кожны чалавек — ілгун, як пра гэта напісана: "Каб быў прызнаны справядлівым у словах сваіх ды аказаўся пераможцам, калі будуць цябе судзіць".

А калі нашая няпраўда выяўляе праўду Божую, дык што скажам? няўжо будзе Бог несправядлівы, калі паказвае гнеў? — кажу, па-чалавечы разважаючы.

 

Калі наша несправядлівасьць уваразьняе (узвышае) Божую справядлівасьць, то што можам сказаць? Ці Бог несправядлівы, калі выяўляе гнеў? (калі гневацца?) — кажучы па людзку.

Зусім не. Бо як жа тады Богу судзіць сьвет?

 

Ніякім чынам! Бо як жа тады Бог будзе судзіць сьвет?

Бо, калі вернасьць Божая ўзвышаецца маёю нявернасьцю на славу Божую, завошта яшчэ мяне ж судзіць, як грэшніка?

 

Але калі праз маё лгарства (хлусьню) праўда Божая тым больш выяўляцца на Ягону хвалу (славу), дык якім чынам я маю быць суджаны як грэшнік?

І ці ж не рабіць нам зло, каб выйшла на дабро, як некаторыя ўпікаюць нас і кажуць, быццам мы гэтак вучым? Справядлівы суд на такіх.

 

Дык некаторыя нас ачарняюць і кажуць, што мы так вучым: "Чыніма зло, каб выйшла дабро?" Такіх вось чакая справядлівая кара.

Дык што ж? ці маем мы перавагу? Зусім не; бо мы ўжо даказалі, што як Юдэі, так і Эліны, усе пад грэхам,

 

Дык што? Ці мы маем перавагу? Ніякім чынам! Ужо раней мы даказалі, што Юдэі як Грэкі пад уладай граха,

як напісана: «няма праведнага аніводнага;

 

як напісана: "Ніхто ня ёсьць справядлівы,

няма, хто разумеў бы; няма, хто Бога шукаў бы;

 

ніхто не разумее, ніхто не шукае Бога,

усе зьбіліся з тропу, нягодныя сталіся ўсе: няма, хто тварыў бы дабро, няма аніводнага».

 

усе сыйшлі з дарогі (зьбіліся), заадно сталіся ліхімі. Няма, хто б чыніў дабро, няма аніводнага.

Горла іхняе — дамавіна адчыненая, лісьлівяць яны языком; атрута асьпідаў у іх на губах;

 

Горла іх — гроб адкрыты, языкамі сваімі — хлусяць (крывадушаць), у вуснах іхніх — яд зьмяіны.

вусны ў іх поўныя ліхаслоўя і горычы.

 

Вусны іхнія — поўныя праклёнаў і горычы;

Ногі ў іх борздыя на праліваньне крыві;

 

ногі іхнія скорыя да праліцьця (праліву) крыві,

разбурэньне і згубнасьць на іхніх дарогах;

 

зьнішчэньне ды гора на іхніх дарогах,

яны ня ведаюць шляхоў міру.

 

яны ня знаюць дарогі супакою,

Няма страху Божага перад вачамі ў іх».

 

няма ў іх боязі Божай прад вачыма.

А мы ведаем, што закон, калі што гаворыць, гаворыць да тых, хто пад законам, так што замыкаюцца ўсякія вусны, і ўвесь сьвет робіцца вінаваты перад Богам,

 

А ведаем, што ўсё, што вясьціць Закон, вясьціць тым, што пад Законам (пад уладай Закону), каб зашчаміць усім вусны, ды каб увесь сьвет падчыніўся Богу.

бо дзеямі закона не апраўдаецца перад Ім ніякая плоць; бо законам спазнаецца грэх.

 

Так як з законнасьці ўчынкаў ніводзін чалавек ня зможа перад Ім (Богам) апраўдацца, бо праз Закон пазнаецца грэх.

Але сёньня, незалежна ад закона, зьявілася праведнасьць Божая, пра якую сьведчаць закон і прарокі,

 

Вось цяпер выявілася справядлівасць Божая незалежна ад Закону, пасведчана Законам і прарокамі.

праведнасьць Божая празь веру ў Ісуса Хрыста ва ўсіх і на ўсіх вернікаў; бо няма розьніцы,

 

Гэта Божыя праз веру ў Езуса Хрыста ўсім (для ўсіх), што (у Яго) вераць. Бо няма розніцы,

бо ўсе зграшылі і пазбаўлены славы Божай,

 

таму, што ўсе саграшылі і пазбаўлены хвалы Божай,

атрымліваючы апраўданьне дарам, паводле мілаты Ягонай, адкупленьнем у Ісусе Хрысьце,

 

апраўданьне ж атрымоўваюць дарма, праз Ягоную ласку, праз адкупленьне, якое ў Езусе Хрысьце;

Якога Бог прынёс у ахвяру ўмілажальваньня ў Крыві Ягонай празь веру, для паказу справядлівасьці Ягонай ў дараваньні грахоў, учыненых раней,

 

Яго вось устанавіў Бог перамольнай (адплатай) ахвярай (жэртвай) праз веру моцай Ягонай крыві, для выказаньня справядлівасьці Сваёй адносна раней дапушчаных грахоў — калі не караў іх мінулых (папярэдніх) грахоў,

у доўгім цярпеньні Божым, для паказу справядлівасьці Ягонай ў сёньняшні час, — хай зьявіцца Ён справядлівы і апраўдае таго, хто веруе ў Ісуса.

 

у час цярплівасьці Божай, каб аказаць справядлівасць у гэты час, ды аказацца справядлівым і апраўдаць таго, хто верыць у Езуса.

Дзе ж тое, чым пахваліцца? зьнішчана. Якім законам? законам учынкаў? Не, а законам веры.

 

Дзе ж тады прычына да хвальбы? Адкідаецца! Якім Законам? Ці законам учынкаў? Не — але законам веры.

Бо мы прызнаём, што чалавек апраўдваецца вераю, незалежна ад дзеяў закона.

 

Мы перакананы, што чалавек атрымоўвае апраўданьне праз веру, незалежна ад спаўненьня загадаў Закона.

Няўжо Бог ёсьць Бог Юдэяў толькі, а не й язычнікаў? Вядома, і язычнікаў;

 

Ці ж (няўжо) Бог ёсьць Богам толькі Юдэяў? А не паганаў таксама?

бо адзін Бог, Які апраўдае абрэзаных па веры і неабрэзаных празь веру.

 

Адзін бо ёсьць Бог, Каторы абрэзанага апраўдае з веры (бо вераць), а неабрэзанага — праз веру.

Дык вось, ці ж мы не касуем закон вераю? Зусім не; а сьцьвярджаем закон.

 

Дык ці праз веру (вераю) касуем Закон? Ніякім чынам! Наадварот! Мы толькі Закон устанаўляем пацьвярджаем.