Лукаша 3 разьдзел

 

 

А ў пятнаццаты год кіравання кесара Тыберыя, калі Понцій Пілат быў намеснікам Іудзеі, а чацвёртаўладальнікам Галілеі быў Ірад, Філіп жа, яго брат, быў чацвёртаўладальнікам Ітурэі і Траханіцкай зямлі, а Лісаній чацвёртаўладальнікам Авіліны,

 

У пятнаццатае лета панаваньня Тыберыя цэзара, калі Пілат Понтыцкі гаспадарыў у Юдэі, Ірад быў чацьвертаўладнікам у Галілеі, Піліп — брат ягоны — чацьвертаўладнікам у Ітурэі й Траханіцкай краіне, а Лізані — чацьвертаўладнікам у Авілінеі;

пры першасвятары Ганну і Каіяфе, было слова Божае да Іаана, сына Захарыевана, у пустэльні.

 

Пры архісьвятарах Ганьне й Кайяфе, быў голас Божы да Яна, сына Захарыя ў пустыні.

І ён прайшоў усё наваколле Іардана, абвяшчаючы хрышчэнне пакаяння дзеля адпушчэння грахоў,

 

І ён прайходзіў па ўсіх ваколіцах Йарданскіх, абвяшчаючы хрышчэньне пакаяньня дзеля адпушчэньня грахоў.

як напісана ў кнізе слоў прарока Ісаіі: «Голас прапаведніка ў пустэльні: «Падрыхтуйце дарогу Госпаду, простымі зрабіце Яму сцежкі;

 

Як напісана ў кнізе слоў прароцтва Ісайі прарока: — голас усклікаючага ў пустыні: прыгатуйце шлях Госпаду, прастуйце сьцежкі Яму.

кожны дол няхай напоўніцца, а кожная гара і пагорак няхай панізяцца, і крывое няхай выпрастаецца, і выбоістыя дарогі стануць гладкімі;

 

Усякі дол няхай выпаўніцца і ўсякая гара й пагорак няхай зьнізяцца, крывізны выпрастаюцца і ўхабы згладзяцца.

і ўбачыць кожнае стварэнне выратаванне Божае».

 

І ўбачыць усякае цела збавеньне Божае.

Дык ён казаў натоўпам, што выходзілі, каб хрысціцца ў яго: Гадзючыя выпадкі, хто паказаў вам уцякаць ад будучага гневу?

 

І гаварыў людзям, калі прыйходзілі хрысьціцца да яго: — параджэньне гадаўя? хто паказаў вам уцякаць ад надыходзячага гневу?

Дык стварыце годныя плады пакаяння і не пачынайце казаць самім сабе: «Бацька ў нас Аўраам». Бо кажу вам, што Бог можа з гэтых камянёў узняць дзяцей Аўрааму.

 

Утварэце плён годны пакаяньня, і не пачынайце гаварыць сабе: — маем айца Абрагама; бо кажу вам — з камяньня гэтага Бог можа ўзьняць дзяцей Абрагаму.

Ужо ж і сякера ляжыць пры корані дрэў; дык кожнае дрэва, што добрага плоду не родзіць, ссякаюць і кідаюць у агонь.

 

Ужо й сякера пры карані дрэваў паложана: усякае дрэва, якое ня прыносіць добраго плёну, будзе сьсечана і ў агонь укінена.

І натоўпы пыталіся ў яго, кажучы: Дык што нам рабіць?

 

І пыталі людзі ў яго: што-ж нам рабіць?

Ён жа ў адказ ім казаў: Хто мае два хітоны, няхай дасць таму, хто не мае, і хто мае ежу, няхай гэтак жа зробіць.

 

Ён-жа ў адказ ім казаў: — хто мае дзьве адзежыны, падзяліся з тым, хто ня мае; і хто мае ежу, няхай робіць таксама.

Прыйшлі ж і зборшчыкі падаткаў хрысціцца і сказалі яму: Настаўніку, што нам рабіць?

 

Прыйшлі й мытнікі хрысьціца й сказалі яму: — вучыцель! што нам рабіць?

І ён ім сказаў: Не спаганяйце нічога больш, чым вызначана вам.

 

Ён-жа сказаў ім: — нічога больш таго, што вам вызначана.

Пыталіся ж у яго і воіны, кажучы: А нам што рабіць? — І сказаў ім: Ні ў кога нічога не вымагайце, не даносьце і задавальняйцеся сваёю платаю.

 

Пыталіся ў яго таксама й войны, кажучы: — а мы? што мы маем рабіць? і сказаў ім: — нікога не абірайце, нікога не абмаўляйце, і задавальняйцеся сваею заплатаю.

Калі ж народ чакаў і ўсе разважалі ў сваіх сэрцах пра Іаана, ці не Хрыстос ён,

 

Народу-ж, які быў тады ў надзеі, і ўсе думалі ў сэрцах сваіх пра Яна — ці ня Хрыстос ён, —

Іаан адказаў, кажучы ўсім: Я вадою хрышчу вас; а ідзе Мацнейшы за мяне, у Якога я няварты развязаць раменьчык Яго сандаляў; Ён вас будзе хрысціць Святым Духам і агнём;

 

Ян адказаў, гаворачы да усіх: — я вас хрышчу вадою, але йдзе Мацнейшы за мяне, у Яко я недастойны разьвязаць рамень абутку Ягонага; Ён будзе хрысьціць вас Духам Сьвятым і агнём;

у Яго руцэ веялка, каб ачысціць Свой умалот і сабраць пшаніцу ў Сваё сховішча, а мякіну спаліць незгасальным агнём.

 

Веялка Яго ў руцэ Ягонай, і Ён ачысьціць гумно Сваё й зьбярэ пшаніцу ў сьвіран Свою, мякіну-ж спаліць агнём незгасальным.

Дык, і шмат у чым іншым настаўляючы, ён дабравесціў народу.

 

І шмат чаго іншага навучальнага дабравесьціў людзям.

А Ірад, чацвёртаўладнік, выкрываны ім за Ірадыяду, жонку свайго брата, і за ўсё ліхое, што Ірад зрабіў,

 

Ірад-жа чацьвертаўладнікам, якому Ян дакараў за Ірадыяду, жонку брата свайго, і за ўсё, што Ірад учыніў ліхое,

дадаў да ўсяго і тое, што зняволіў Іаана ў турму.

 

Прылажыў да ўсяго іншага й тое, што замкнуў Яна ў вязьніцу.

І сталася: калі хрысціўся ўвесь народ і Ісус, ахрысціўшыся, маліўся, расчынілася неба,

 

Было-ж, калі хрысьціўся ўвесь народ, і Ісус таксама хрысьціўся й маліўся, — разчынілася неба;

і зышоў Святы Дух у цялесным выглядзе, як голуб на Яго, і голас з неба пачуўся: Ты Мой Сын Улюбёны, у Табе знайшоў Я задавальненне.

 

І Дух Сьвяты зыйшоў на Яго ў цялесным выглядзе, як голуб, і быў голас з неба, прамаўляючы: Ты Сын Мой улюбены, у Табе Маё дабраволеньне.

А Сам Ісус, пачынаючы Сваё служэнне, меў гадоў каля трыццаці, быў, як думалі, Сын Іосіфаў, Іліеў,

 

Сам-жа Ісус, калі пачынаў Сваё служэньне, быў у веку лет трыццацёх, і быў, як думалі: сын Язэпаў, Іліеў;

Матфатаў, Лявіеў, Мялхіеў, Іяннаеў, Іосіфаў,

 

Матфатаў, Левіін, Мелхіеў, Йанаеў, Язэпаў;

Матафіеў, Амосаў, Навумаў, Гесліеў, Нагееў,

 

Маттафіеў, Амосаў, Навумаў, Эсьлімаў, Наггеяў;

Маафаў, Матафіеў, Семяінаў, Іасіхаў, Іадаеў,

 

Маафаў, Маттафіеў, Сэміеў, Язэпаў, Юдаў;

Іаананаў, Рысаеў, Дзарававелеў, Салафіілеў, Нірыеў,

 

Йананаў, Рысаеў, Зарававеляў, Саляфіілаў, Нірыеў;

Мялхіеў, Аддзеў, Касамаў, Элмадамаў, Іраў,

 

Мэлхіеў, Аддзіеў, Касамаў, Элмадамаў, Іраў;

Ісусаў, Эліедзераў, Іарымаў, Матфатаў, Лявіеў,

 

Йасіеў, Эліезэраў, Йарымаў, Матфатаў, Левіеў;

Сімяонаў, Іудаў, Іосіфаў, Іананаў, Эліякімаў,

 

Сымеонаў, Юдаў, Язэпаў, Йананаў, Эліякімаў;

Меляаеў, Мяннаеў, Матафаеў, Нафанаў, Давідаў,

 

Мелеаеў, Майнанаў, Маттафаеў, Нафанаў, Давыдаў;

Іессееў, Авідаў, Ваозаў, Салаў, Наасонаў,

 

Йессееў, Авідаў, Ваозаў, Салмонаў, Наасонаў;

Амінадаваў, Адмінаў, Арніеў, Гесромаў, Фарэсаў, Іудаў,

 

Амінадаваў, Арамаў, Йарамаў, Эсромаў, Фарэсаў, Юдаў;

Іякаваў, Ісаакаў, Аўраамаў, Фараў, Нахораў,

 

Якубаў, Ісакаў, Абрагамаў, Фаранаў, Нахораў;

Сярухаў, Рагаваў, Фалекаў, Эвераў, Салаў,

 

Сэрухаў, Рагаваў, Фалекаў, Эвераў, Саланаў;

Каінамаў, Арфаксадаў, Сімаў, Ноеў, Ламехаў,

 

Кайнанаў, Арфаксадаў, Сімаў, Ноеў, Ламехаў;

Мафусалаў, Энохаў, Іярэтаў, Малеляілаў, Каінамаў,

 

Мафусалаў, Янохаў, Йарэдаў, Малеляілаў, Кайнанаў;

Эносаў, Сіфаў, Адамаў, Божы.

 

Эносаў, Сіфаў, Адамаў, Божы.