Лукаша 3 разьдзел

 

 

На пятнаццаты год панавання цэзара Тыберыя, калі Понцкі Пілат кіраваў у Юдэі, а Ірад быў тэтрархам Галілеі, а брат яго Піліп — тэтрархам Ітурэі і Траханіцкай краіны, а Лісанія — тэтрархам Абіліны,

 

У пятнаццатае лета панаваньня Тыберыя цэзара, калі Пілат Понтыцкі гаспадарыў у Юдэі, Ірад быў чацьвертаўладнікам у Галілеі, Піліп — брат ягоны — чацьвертаўладнікам у Ітурэі й Траханіцкай краіне, а Лізані — чацьвертаўладнікам у Авілінеі;

пры першасвятарах Анну і Каяфу было слова Бога да Яна, сына Захарыі, у пустыні.

 

Пры архісьвятарах Ганьне й Кайяфе, быў голас Божы да Яна, сына Захарыя ў пустыні.

І прайшоў ён усю зямлю вакол Ярдана, прапаведуючы хрост навяртання дзеля адпушчэння грахоў,

 

І ён прайходзіў па ўсіх ваколіцах Йарданскіх, абвяшчаючы хрышчэньне пакаяньня дзеля адпушчэньня грахоў.

як напісана ў кнізе прамоў Ісаі прарока, які гаворыць: «Голас лямантуючага ў пустыні: “Рыхтуйце дарогу Госпаду, прастуйце сцежкі Яму.

 

Як напісана ў кнізе слоў прароцтва Ісайі прарока: — голас усклікаючага ў пустыні: прыгатуйце шлях Госпаду, прастуйце сьцежкі Яму.

Хай усякая яма будзе засыпана, і кожная гара і ўзгорак хай будуць паніжаны, і крывізны хай стануць роўнымі, а церні — гладкімі дарогамі,

 

Усякі дол няхай выпаўніцца і ўсякая гара й пагорак няхай зьнізяцца, крывізны выпрастаюцца і ўхабы згладзяцца.

і ўбачыць усякая плоць збаўленне Бога”».

 

І ўбачыць усякае цела збавеньне Божае.

І натоўпам, што прыходзілі да яго атрымаць хрост, гаварыў: «Змяінае племя, хто паказаў вам, што пазбегнеце будучага гневу?

 

І гаварыў людзям, калі прыйходзілі хрысьціцца да яго: — параджэньне гадаўя? хто паказаў вам уцякаць ад надыходзячага гневу?

Чыніце належныя плады навяртання, і перастаньце хваліцца між сабой: “Маем бацьку Абрагама”; бо кажу вам, што Бог можа з гэтых камянёў падняць сыноў Абрагаму.

 

Утварэце плён годны пакаяньня, і не пачынайце гаварыць сабе: — маем айца Абрагама; бо кажу вам — з камяньня гэтага Бог можа ўзьняць дзяцей Абрагаму.

Ужо, вось, сякера прыстаўлена да карэнняў дрэў, кожнае дрэва, што не дае добрага плода, будзе ссечана і кінута ў агонь».

 

Ужо й сякера пры карані дрэваў паложана: усякае дрэва, якое ня прыносіць добраго плёну, будзе сьсечана і ў агонь укінена.

Дык пыталіся ў яго натоўпы: «Што тады маем рабіць?»

 

І пыталі людзі ў яго: што-ж нам рабіць?

Адказваючы, ён гаварыў ім: «Хто мае дзве вопраткі, хай дасць таму, хто не мае. І хто мае ежу, хай зробіць падобна».

 

Ён-жа ў адказ ім казаў: — хто мае дзьве адзежыны, падзяліся з тым, хто ня мае; і хто мае ежу, няхай робіць таксама.

Прыходзілі таксама мытнікі, каб атрымаць хрост, і яны сказалі яму: «Вучыцелю, што мы маем рабіць?»

 

Прыйшлі й мытнікі хрысьціца й сказалі яму: — вучыцель! што нам рабіць?

А ён ім сказаў: «Нічога не патрабуйце больш таго, што вам прызначана».

 

Ён-жа сказаў ім: — нічога больш таго, што вам вызначана.

Пыталіся ў яго таксама жаўнеры, кажучы: «А што мы маем рабіць?» А ён ім казаў: «Нікога не біце, не нагаворвайце і будзьце задаволены сваёю платаю».

 

Пыталіся ў яго таксама й войны, кажучы: — а мы? што мы маем рабіць? і сказаў ім: — нікога не абірайце, нікога не абмаўляйце, і задавальняйцеся сваею заплатаю.

А калі народ сумняваўся ды ўсе ў душы пачыналі разважаць пра Яна, ці ён часам не Хрыстос,

 

Народу-ж, які быў тады ў надзеі, і ўсе думалі ў сэрцах сваіх пра Яна — ці ня Хрыстос ён, —

Ян адказваў, кажучы ўсім: «Я хрышчу вас вадою. Але ідзе дужэйшы за мяне, Катораму я не варты развязаць рамень Яго пасталоў. Ён будзе вас хрысціць Духам Святым і агнём.

 

Ян адказаў, гаворачы да усіх: — я вас хрышчу вадою, але йдзе Мацнейшы за мяне, у Яко я недастойны разьвязаць рамень абутку Ягонага; Ён будзе хрысьціць вас Духам Сьвятым і агнём;

Ён трымае ў руцэ Сваёй веялку і ачысціць ток Свой, ды збярэ пшаніцу ў свіран Свой, а салому спаліць у агні незгасальным».

 

Веялка Яго ў руцэ Ягонай, і Ён ачысьціць гумно Сваё й зьбярэ пшаніцу ў сьвіран Свою, мякіну-ж спаліць агнём незгасальным.

Многаму таксама іншаму навучаючы, абвяшчаў народу добрую вестку.

 

І шмат чаго іншага навучальнага дабравесьціў людзям.

Але Ірад, тэтрарх, які дакараўся Янам дзеля Ірадыяды, жонкі брата яго, ды дзеля іншых ліхіх учынкаў, якія ўчыніў Ірад,

 

Ірад-жа чацьвертаўладнікам, якому Ян дакараў за Ірадыяду, жонку брата свайго, і за ўсё, што Ірад учыніў ліхое,

дадаў да ўсяго і тое, што пасадзіў Яна ў вязніцу.

 

Прылажыў да ўсяго іншага й тое, што замкнуў Яна ў вязьніцу.

І сталася, калі ўвесь народ хрысціўся і Ісус быў ахрышчаны і маліўся, адкрылася неба,

 

Было-ж, калі хрысьціўся ўвесь народ, і Ісус таксама хрысьціўся й маліўся, — разчынілася неба;

і Дух Святы цялесна ў выглядзе голуба сышоў на Ісуса. І азваўся голас з неба: «Ты — Сын Мой улюбёны, у Табе Маё ўпадабанне».

 

І Дух Сьвяты зыйшоў на Яго ў цялесным выглядзе, як голуб, і быў голас з неба, прамаўляючы: Ты Сын Мой улюбены, у Табе Маё дабраволеньне.

Ісус меў каля трыццаці гадоў, калі пачынаў Сваё служэнне, і быў, як лічылася, сынам Язэпа, сынам Гэлі,

 

Сам-жа Ісус, калі пачынаў Сваё служэньне, быў у веку лет трыццацёх, і быў, як думалі: сын Язэпаў, Іліеў;

сынам Матата, сынам Леві, сынам Мэльха, сынам Яная, сынам Язэпа,

 

Матфатаў, Левіін, Мелхіеў, Йанаеў, Язэпаў;

сынам Мататыі, сынам Амоса, сынам Навума, сынам Эслі, сынам Нагі,

 

Маттафіеў, Амосаў, Навумаў, Эсьлімаў, Наггеяў;

сынам Маата, сынам Мататыі, сынам Сямэя, сынам Язэха, сынам Ёды,

 

Маафаў, Маттафіеў, Сэміеў, Язэпаў, Юдаў;

сынам Ёана, сынам Рэсы, сынам Зарабабэля, сынам Салатыэля, сынам Нэра,

 

Йананаў, Рысаеў, Зарававеляў, Саляфіілаў, Нірыеў;

сынам Мэльха, сынам Адзі, сынам Касама, сынам Эльмадама, сынам Гэра,

 

Мэлхіеў, Аддзіеў, Касамаў, Элмадамаў, Іраў;

сынам Ешуа, сынам Эліязэра, сынам Ярыма, сынам Матата, сынам Леві,

 

Йасіеў, Эліезэраў, Йарымаў, Матфатаў, Левіеў;

сынам Сімяона, сынам Юды, сынам Язэпа, сынам Ёны, сынам Эліякіма,

 

Сымеонаў, Юдаў, Язэпаў, Йананаў, Эліякімаў;

сынам Мэлея, сынам Мэны, сынам Матата, сынам Натана, сынам Давіда,

 

Мелеаеў, Майнанаў, Маттафаеў, Нафанаў, Давыдаў;

сынам Ясэя, сынам Абэда, сынам Баоза, сынам Салмона, сынам Наасона,

 

Йессееў, Авідаў, Ваозаў, Салмонаў, Наасонаў;

сынам Амінадаба, сынам Адміна, сынам Арні, сынам Эсрома, сынам Пэрэса, сынам Юды,

 

Амінадаваў, Арамаў, Йарамаў, Эсромаў, Фарэсаў, Юдаў;

сынам Якуба, сынам Ізаака, сынам Абрагама, сынам Тэраха, сынам Нахора,

 

Якубаў, Ісакаў, Абрагамаў, Фаранаў, Нахораў;

сынам Сэруга, сынам Рагава, сынам Пэлега, сынам Гебэра, сынам Салы,

 

Сэрухаў, Рагаваў, Фалекаў, Эвераў, Саланаў;

сынам Кайнана, сынам Арпаксада, сынам Сэма, сынам Ноя, сынам Ламэха,

 

Кайнанаў, Арфаксадаў, Сімаў, Ноеў, Ламехаў;

сынам Мэтусалаха, сынам Гэноха, сынам Ярэда, сынам Малаліэля, сынам Кайнана,

 

Мафусалаў, Янохаў, Йарэдаў, Малеляілаў, Кайнанаў;

сынам Эноса, сынам Сэта, сынам Адама, сынам Бога.

 

Эносаў, Сіфаў, Адамаў, Божы.