Лукаша 3 разьдзел

 

 

А ў пятнаццаты год кіравання кесара Тыберыя, калі Понцій Пілат быў намеснікам Іудзеі, а чацвёртаўладальнікам Галілеі быў Ірад, Філіп жа, яго брат, быў чацвёртаўладальнікам Ітурэі і Траханіцкай зямлі, а Лісаній чацвёртаўладальнікам Авіліны,

 

Пятнанцатага году дзяржавы цэсара Тыбэра, як Понт Пілат быў намесьнікам Юдэі, Гірад быў чацьвертнікам у Ґалілеі, а Піліп, брат ягоны, чацьвертнікам Ітурэі а Трахоніцкае краіны, а Лізан чацьвертнікам Абіленеі,

пры першасвятары Ганну і Каіяфе, было слова Божае да Іаана, сына Захарыевана, у пустэльні.

 

За найвышшых сьвятароў Ганны а Каяпы, было слова Божае да Яана Захаронка на пустыні.

І ён прайшоў усё наваколле Іардана, абвяшчаючы хрышчэнне пакаяння дзеля адпушчэння грахоў,

 

І ён праходзіў па ўсёй краіне ля Ёрдану, абяшчаючы хрэст каяты дзеля дараваньня грахоў,

як напісана ў кнізе слоў прарока Ісаіі: «Голас прапаведніка ў пустэльні: «Падрыхтуйце дарогу Госпаду, простымі зрабіце Яму сцежкі;

 

Як напісана ў кнізе словаў Ісаі прарокі, кажучы: «Голас гукаючага на пустыні: гатуйце дарогу Спадарову, прастайце сьцелжі Ягоныя;

кожны дол няхай напоўніцца, а кожная гара і пагорак няхай панізяцца, і крывое няхай выпрастаецца, і выбоістыя дарогі стануць гладкімі;

 

Кажная даліна напоўніцца, і кажная гара а ўзгорак паніжыцца, і скрыўленыя выпрастаюцца, і драгкія дарогі стануць гладкімі;

і ўбачыць кожнае стварэнне выратаванне Божае».

 

І кажнае цела абача спасеньне Божае».

Дык ён казаў натоўпам, што выходзілі, каб хрысціцца ў яго: Гадзючыя выпадкі, хто паказаў вам уцякаць ад будучага гневу?

 

Тады сказаў ён гурбе, што прыходзіла хрысьціцца ў яго: «Родзе яшчарыны! хто перасьцярог вас уцякаць ад надыходзячага гневу?

Дык стварыце годныя плады пакаяння і не пачынайце казаць самім сабе: «Бацька ў нас Аўраам». Бо кажу вам, што Бог можа з гэтых камянёў узняць дзяцей Аўрааму.

 

Дык радзіце плады гожыя каяты. І не пачынайце гукаць сабе: "Айцец у нас Абрагам"; бо кажу вам, што Бог можа з камянёў гэтых узьняць дзеці Абрагаму.

Ужо ж і сякера ляжыць пры корані дрэў; дык кожнае дрэва, што добрага плоду не родзіць, ссякаюць і кідаюць у агонь.

 

Ужо й сякіра да караня дзерваў прыложана; дык кажнае дзерва, што ня родзе добрага плоду, сякуць а кідаюць у цяпло».

І натоўпы пыталіся ў яго, кажучы: Дык што нам рабіць?

 

І пыталіся ў яго гурбы, кажучы: «Дык што маем рабіць?»

Ён жа ў адказ ім казаў: Хто мае два хітоны, няхай дасць таму, хто не мае, і хто мае ежу, няхай гэтак жа зробіць.

 

Ён, адказуючы, сказаў ім: «Хто мае дзьве адзежы, дай нямаючаму; і хто мае ежу, рабі тое самае».

Прыйшлі ж і зборшчыкі падаткаў хрысціцца і сказалі яму: Настаўніку, што нам рабіць?

 

Тады прышлі таксама мытнікі хрысьціцца і сказалі яму: «Вучыцелю, што мы маем рабіць?»

І ён ім сказаў: Не спаганяйце нічога больш, чым вызначана вам.

 

І сказаў ім: «Нічога не вымагайце балей за прызначанае вам».

Пыталіся ж у яго і воіны, кажучы: А нам што рабіць? — І сказаў ім: Ні ў кога нічога не вымагайце, не даносьце і задавальняйцеся сваёю платаю.

 

І пыталіся ў яго таксама жаўнеры, кажучы: «А мы што маем рабіць?» І ён адказаў ім: «Не рабіце ўсілства нікому ані вінуйце хвальшыва, і будзьце здаволіўшыся з платы свае».

Калі ж народ чакаў і ўсе разважалі ў сваіх сэрцах пра Іаана, ці не Хрыстос ён,

 

І як люд спадзяваўся, і думалі ўсі ў сэрцах сваіх празь Яана, ці ня быў можа ён Хрыстос,

Іаан адказаў, кажучы ўсім: Я вадою хрышчу вас; а ідзе Мацнейшы за мяне, у Якога я няварты развязаць раменьчык Яго сандаляў; Ён вас будзе хрысціць Святым Духам і агнём;

 

Яан адказаў, кажучы ўсім: «Я запраўды хрышчу вас вадою, але йдзець дужшы за мяне, у Каторага я ня гожы разьвязаць рэменьчыка ў вобую Ягоным; Ён будзе хрысьціць вас Духам Сьвятым а агнём.

у Яго руцэ веялка, каб ачысціць Свой умалот і сабраць пшаніцу ў Сваё сховішча, а мякіну спаліць незгасальным агнём.

 

Веялка Ягоная ў руццэ Ягонай, і Ён ачысьце такаўню Сваю, і пшонку зьбярэць у сьвіран, а ўмецьце спале агнём няўгасным».

Дык, і шмат у чым іншым настаўляючы, ён дабравесціў народу.

 

І шмат чаго іншага напамінаючы, даваў дабравесьць люду.

А Ірад, чацвёртаўладнік, выкрываны ім за Ірадыяду, жонку свайго брата, і за ўсё ліхое, што Ірад зрабіў,

 

Гірад жа чацьвертнік, ганены ім за Гіродзяду, жонку брата свайго Піліпа, і за ўсе ліха, што Гірад зрабіў,

дадаў да ўсяго і тое, што зняволіў Іаана ў турму.

 

Дадаў яшчэ да ўсяго тое, што пасадзіў Яана ў вязьніцу.

І сталася: калі хрысціўся ўвесь народ і Ісус, ахрысціўшыся, маліўся, расчынілася неба,

 

І сталася, як хрысьціўся ўвесь люд, і Ісус, ахрысьціўшыся, маліўся, нябёсы рашчыніліся,

і зышоў Святы Дух у цялесным выглядзе, як голуб на Яго, і голас з неба пачуўся: Ты Мой Сын Улюбёны, у Табе знайшоў Я задавальненне.

 

І ісступіў Дух Сьвяты на Яго ў цялесным выглядзе, як галуба, і прышоў голас ізь неба, кажучы: «Ты Сын Мой любовы; Цябе Я ўпадабаў!»

А Сам Ісус, пачынаючы Сваё служэнне, меў гадоў каля трыццаці, быў, як думалі, Сын Іосіфаў, Іліеў,

 

А Самому Ісусу, як пачынаў, было год трыццаць веку, будучы, як думалі, сынам Язэпа Гілянка,

Матфатаў, Лявіеў, Мялхіеў, Іяннаеў, Іосіфаў,

 

Матфацёнка, Левянка, Мельшанка, Янянка, Язэпенка,

Матафіеў, Амосаў, Навумаў, Гесліеў, Нагееў,

 

Маттафёнка, Амасёнка, Нагумёнка, Есьлянка, Наґґаёнка,

Маафаў, Матафіеў, Семяінаў, Іасіхаў, Іадаеў,

 

Маафёнка, Матгафёнка, Сэмеёнка, Язэпенка, Юдзянка,

Іаананаў, Рысаеў, Дзарававелеў, Салафіілеў, Нірыеў,

 

Яанёнка, Рысаёнка, Зэрувавеленка, Шэалфіеленка, Ніранка,

Мялхіеў, Аддзеў, Касамаў, Элмадамаў, Іраў,

 

Мельшанка, Адзьдзянка, Косамёнка, Елмодамёнка, Іранка,

Ісусаў, Эліедзераў, Іарымаў, Матфатаў, Лявіеў,

 

Ёсянка, Елезэранка, Ёрыменка, Матфацёнка, Левянка,

Сімяонаў, Іудаў, Іосіфаў, Іананаў, Эліякімаў,

 

Сыманёнка, Юдзянка, Язэпенка, Ёнанёнка, Елякімёнка,

Меляаеў, Мяннаеў, Матафаеў, Нафанаў, Давідаў,

 

Малеаёнка, Менанёнка, Маттафёнка, Нафанёнка, Давідзёнка,

Іессееў, Авідаў, Ваозаў, Салаў, Наасонаў,

 

Есянка, Овідзёнка, Воозёнка, Салмонёнка, Наасонёнка,

Амінадаваў, Адмінаў, Арніеў, Гесромаў, Фарэсаў, Іудаў,

 

Амінадавенка, Арамёнка, Есромёнка, Фарэсёнка, Юдзянка,

Іякаваў, Ісаакаў, Аўраамаў, Фараў, Нахораў,

 

Якавёнка, Ісачонка, Абрагаменка, Фаранка, Нахаронка,

Сярухаў, Рагаваў, Фалекаў, Эвераў, Салаў,

 

Сэрушонка, Раґавёнка, Фалечонка, Еверонка, Салянка,

Каінамаў, Арфаксадаў, Сімаў, Ноеў, Ламехаў,

 

Каінанёнка, Арфаксадзенка, Сэмянка, Ноянка, Ламёшанка,

Мафусалаў, Энохаў, Іярэтаў, Малеляілаў, Каінамаў,

 

Мефусаленка, Енашонка, Ярэдзёнка, Малелееленка, Каінанёнка,

Эносаў, Сіфаў, Адамаў, Божы.

 

Еносёнка, Сыфянка, Адамёнка, каторы быў Божы.