1 да Карынфянаў 12 разьдзел

 

 

А што да духоўных дароў, браты, я не хачу, каб вы засталíся ў няве́данні.

 

Хачу вас, браты, навучыць пра духоўныя дары.

Ведаеце, што, калі вы былі язычнікамі, то да ідалаў нямых хадзілі, быццам хто вёў вас.

 

Бо вы ведаеце, калі вы былі яшчэ паганамі, дык хадзілі да нямых ідалаў, быццам вялі вас.

Таму даво́джу вам, што ніхто, у Духу Божым гаворачы, не прамаўляе ана́фемы на Іісуса, і ніхто не можа назваць Іісуса Госпадам, як толькі ў Духу Святым.

 

Дзеля таго даводжу вам, што ніхто, хто гаворыць у Духу Божым, не кажа: «Анатэма Ісусу!» Ды ніхто не можа сказаць: «Госпад Ісус», як толькі ў Духу Святым.

Розныя ёсць дары́, а Дух — той самы;

 

Розныя дары ласкі, але адзін і той самы Дух.

і розныя служэ́нні, а Гасподзь — той самы;

 

І адрозненні ў служэннях, але той самы Госпад.

і розныя дзе́янні, а Бог — той самы, Які здзяйсня́е ўсё ва ўсіх.

 

І адрозненні ў дзейнасці, але той самы Бог, Які ўсё ва ўсіх робіць.

Але кожнаму даецца праяўле́нне Духа на карысць:

 

Кожнаму даецца аб’яўленне Духа для карысці.

аднаму даецца Духам слова мудрасці, другому — слова ведаў, тым самым Духам;

 

Аднаму даецца Духам слова мудрасці, другому даецца тым самым Духам слова ведання,

іншаму — вера, тым самым Духам; іншаму — дары ацаленняў, тым самым Духам;

 

яшчэ іншаму даецца вера тым жа Духам, іншаму — дары аздараўлення тым самым Духам,

іншаму — цудатварэ́нні, іншаму — прароцтва, іншаму — распазнаванне духаў, іншаму — розныя мовы, іншаму — тлумачэнне моў.

 

іншаму — чыніць цуды, іншаму — праракаванне, іншаму — распазнаванне духаў, іншаму — розныя мовы, іншаму — тлумачэнне моў.

Усё гэта здзяйсня́е адзін і той самы Дух, раздаючы́ кожнаму асобна, як Ён жадае.

 

Усё гэта робіць адзін і той самы Дух, даючы кожнаму, як Ён хоча.

Бо як цела адно, але ма́е многа членаў, і ўсе члены аднаго цела, хоць іх і многа, з’яўляюцца адным целам, — так і Хрыстос.

 

Як адно цела мае многа членаў, а ўсе члены цела, хоць іх многа, твораць адно цела, так і Хрыстос.

Бо ўсе мы адным Духам ахры́шчаны ў адно цела: ці то Іудзеі, ці Эліны, ці рабы, ці свабодныя, і ўсе адным Духам напо́ены.

 

Мы бо ўсе адным Духам ахрышчаны ў адно цела, ці то юдэі, ці то грэкі, ці то нявольнікі, ці то свабодныя, і ўсе напоены адным Духам.

Цела ж не з аднаго члена, а з многіх.

 

А цела складаецца не з аднаго члена, але з многіх.

Калі нага скажа: «я не належу да цела, бо я не рука», то няўжо яна з-за гэтага не належыць да цела?

 

Калі б нага сказала: «Я не ад цела, бо я не рука», дык няўжо яна таму і не ад цела?

І калі вуха скажа: «я не належу да цела, бо я не вока», то няўжо яно з-за гэтага не належыць да цела?

 

Або калі вуха скажа: «Я не ад цела, бо я не вока», дык няўжо яно і не ад цела?

Калі ўсё цела — вока, то дзе слых? Калі ўсё — слых, то дзе нюх?

 

Калі б усё цела было вокам, дзе ж слых? А калі б усё цела было б слых, дык дзе нюх?

Але Бог змясціў члены, кожны з іх, у целе, як Ён пажадаў.

 

Але цяпер Бог размясціў члены так, што кожны з іх у целе, як Ён захацеў.

А калі б усе былі адным членам, то дзе цела?

 

А калі б усе былі адным членам, дык дзе ж цела?

Дык вось, членаў многа, а цела адно.

 

Вось цяпер членаў многа, а цела — адно.

Не можа вока сказаць руцэ: «ты мне не патрэбна»; альбо таксама галава нагам: «вы мне не патрэбны».

 

Не можа вока сказаць руцэ: «Ты мне непатрэбна!» або галава нагам: «Вы мне не патрэбны!»

Наадварот, члены цела, якія здаюцца слабейшымі, значна больш патрэбныя,

 

Наадварот, члены цела, якія падаюцца слабейшымі, больш патрэбныя,

і тым, якія здаюцца нам менш пава́жнымі ў целе, мы ўдзяляем больш увагі;

 

ды тыя, якія мы лічым менш пачэснымі ў целе, мы акружаем асаблівай пашанай, а тыя, што лічацца непрыстойнымі, маюць асаблівае ўшанаванне,

і непрыстойным нашым больш добрапрыстойны выгляд надаём, а добрапрыстойныя нашы не маюць у гэтым патрэбы. Але Бог так склаў цела, што менш дасканаламу надаў больш увагі,

 

а нашы прыстойныя не патрабуюць нічога. Так Бог уфармаваў цела, даўшы большую пашану таму, якому не хапае,

каб не было раздзялення ў целе, а члены аднолькава клапаціліся адзін пра аднаго.

 

каб не было ў целе раздзялення, але каб паасобныя члены рупіліся адзін аб адным.

Таму, калі пакутуе адзін член, то з ім пакутуюць усе члены; і калі славіцца адзін член, то з ім радуюцца ўсе члены.

 

Такім чынам, калі церпіць адзін член, церпяць з ім усе члены. Падобна, калі славіцца адзін член, радуюцца з ім усе члены.

І вы — цела Хрыстова, а паасобку — члены.

 

Вы — Цела Хрыстова, а паасобна — члены.

І адных Бог паставіў у Царкве, па-першае, Апосталамі, па-другое, прарокамі, па-трэцяе, настаўнікамі; затым, іншым даў сілы цудатварэння, затым, дары ацаленняў, дапамогі, кіравання, розныя мовы.

 

І адных Бог паставіў у Царкве па-першае — апосталамі, па-другое — прарокамі, па-трэцяе — настаўнікамі, нарэшце тых, што маюць моц чынення цудаў, потым дары аздараўлення, дар успамогі, дар гаспадаравання, дар усялякіх моў.

Хіба ўсе Апосталы? хіба ўсе прарокі? хіба ўсе цудатворцы?

 

А ці ўсе апосталы? Ці ўсе прарокі? Ці ўсе настаўнікі? Ці ўсе сілы?

хіба ўсе маюць дары ацаленняў? хіба ўсе гавораць мовамí хіба ўсе могуць тлумачыць іх?

 

Ці ўсе маюць дары аздараўлення? Ці ўсе гавораць мовамі? Ці ўсе тлумачаць?

Імкнíцеся да дароў бо́льшых, і я пакажу вам шлях яшчэ даскана́лейшы.

 

Дабівайцеся дароў большых, а я вам пакажу шлях яшчэ больш дасканалы.