1 да Карынфянаў 12 разьдзел

 

 

А што да духоўных дароў, браты, я не хачу, каб вы засталíся ў няве́данні.

 

Аб духоўных-жа, браты, не хачу, каб вы няве́далі.

Ведаеце, што, калі вы былі язычнікамі, то да ідалаў нямых хадзілі, быццам хто вёў вас.

 

Ве́даеце, што, як былі вы паганамі, дык да ідалаў безгалосных хадзілі, быццам вялі вас.

Таму даво́джу вам, што ніхто, у Духу Божым гаворачы, не прамаўляе ана́фемы на Іісуса, і ніхто не можа назваць Іісуса Госпадам, як толькі ў Духу Святым.

 

Дзеля гэтага кажу вам, што ніхто, гаворачы Духам Божым, ня скажа праклёну на Ісуса; і ніхто ня можа назваць Ісуса Госпадам, як толькі Духам Сьвятым.

Розныя ёсць дары́, а Дух — той самы;

 

Ёсьць розьніцы ў дараваньнях, але Дух той самы;

і розныя служэ́нні, а Гасподзь — той самы;

 

і розьніцы ў служэньні, а Госпад той самы;

і розныя дзе́янні, а Бог — той самы, Які здзяйсня́е ўсё ва ўсіх.

 

і розьніцы ў дзе́яньні, а Бог той самы, што ўсё і ў-ва ўсіх робіць.

Але кожнаму даецца праяўле́нне Духа на карысць:

 

Але кожнаму дае́цца выяўле́ньне духа на карысьць:

аднаму даецца Духам слова мудрасці, другому — слова ведаў, тым самым Духам;

 

аднаму дае́цца Духам слова мудрасьці, другому слова ве́ды тым-жа Духам;

іншаму — вера, тым самым Духам; іншаму — дары ацаленняў, тым самым Духам;

 

іншаму ве́ра тым жа духам; іншаму дар азрадаўляньня тым-жа Духам;

іншаму — цудатварэ́нні, іншаму — прароцтва, іншаму — распазнаванне духаў, іншаму — розныя мовы, іншаму — тлумачэнне моў.

 

іншаму рабіць цуды, іншаму прароцтва, іншаму распазнаваньне духаў, іншаму розныя мовы, іншаму тлумачэньне моваў.

Усё гэта здзяйсня́е адзін і той самы Дух, раздаючы́ кожнаму асобна, як Ён жадае.

 

Усё-ж гэтае робіць адзін і той-жа Дух, надзяляючы кожнага асобна, як Яму хочацца.

Бо як цела адно, але ма́е многа членаў, і ўсе члены аднаго цела, хоць іх і многа, з’яўляюцца адным целам, — так і Хрыстос.

 

Бо, як це́ла адно, але ма́е многа чле́наў, і ўсе чле́ны аднаго це́ла, хаця іх і многа, ёсьць адно це́ла, — гэтак і Хрыстос.

Бо ўсе мы адным Духам ахры́шчаны ў адно цела: ці то Іудзеі, ці Эліны, ці рабы, ці свабодныя, і ўсе адным Духам напо́ены.

 

Бо ўсе́ адным Духам ахрышчаны ў адно це́ла, Юдэі ці Грэкі, рабы ці вольныя, і ўсе́ напоены адным Духам.

Цела ж не з аднаго члена, а з многіх.

 

Це́ла-ж не адзін чле́н, але многа.

Калі нага скажа: «я не належу да цела, бо я не рука», то няўжо яна з-за гэтага не належыць да цела?

 

Калі скажа нага́: я — ня рука, я не ад це́ла, дык ці-ж яна і не ад це́ла?

І калі вуха скажа: «я не належу да цела, бо я не вока», то няўжо яно з-за гэтага не належыць да цела?

 

І калі скажа вуха: я ня — вока, я не ад це́ла, дык няўжо-ж яно і не ад це́ла?

Калі ўсё цела — вока, то дзе слых? Калі ўсё — слых, то дзе нюх?

 

Калі ўсе це́ла — вока, дык гдзе́ слых? Калі ўсе слых, дык гдзе́ нюх?

Але Бог змясціў члены, кожны з іх, у целе, як Ён пажадаў.

 

Але-ж Бог разлажыў чле́ны, кожны з іх па адным, у це́ле, як Сам хаце́ў.

А калі б усе былі адным членам, то дзе цела?

 

А калі-б усе́ былі адзін чле́н, дык гдзе́ це́ла?

Дык вось, членаў многа, а цела адно.

 

Але цяпе́р чле́наў многа, а це́ла адно.

Не можа вока сказаць руцэ: «ты мне не патрэбна»; альбо таксама галава нагам: «вы мне не патрэбны».

 

Ня можа-ж вока сказаць руцэ: ты мне́ непатрэбна; ці таксама галава нага́м: вы мне́ непатрэбныя.

Наадварот, члены цела, якія здаюцца слабейшымі, значна больш патрэбныя,

 

Але-ж чле́ны це́ла, якія здаюцца слабе́йшымі, шмат патрабне́йшыя,

і тым, якія здаюцца нам менш пава́жнымі ў целе, мы ўдзяляем больш увагі;

 

і, якія нам здаюцца больш непачэснымі ў целе, тых бале́й у чэсьці ма́ем, і нашыя няпрыстойныя больш прыстойны выгляд маюць,

і непрыстойным нашым больш добрапрыстойны выгляд надаём, а добрапрыстойныя нашы не маюць у гэтым патрэбы. Але Бог так склаў цела, што менш дасканаламу надаў больш увагі,

 

а нашыя прыстойныя ня маюць патрэбы. Але Бог склаў це́ла, даўшы ме́нш дасканалым большую чэсьць,

каб не было раздзялення ў целе, а члены аднолькава клапаціліся адзін пра аднаго.

 

каб ня было падзе́лу ў це́ле, а ўсе́ чле́ны аднолькава адзін аб адным каб рупіліся.

Таму, калі пакутуе адзін член, то з ім пакутуюць усе члены; і калі славіцца адзін член, то з ім радуюцца ўсе члены.

 

Дзеля гэтага, калі це́рпіць адзін член, церпяць з ім усе́ чле́ны; калі славіцца адзін чле́н, з ім радуюцца ўсе́ чле́ны.

І вы — цела Хрыстова, а паасобку — члены.

 

Вы-ж — це́ла Хрыстовае, а паасобна — чле́ны.

І адных Бог паставіў у Царкве, па-першае, Апосталамі, па-другое, прарокамі, па-трэцяе, настаўнікамі; затым, іншым даў сілы цудатварэння, затым, дары ацаленняў, дапамогі, кіравання, розныя мовы.

 

І адных Бог паставіў у Царкве́ напе́рш Апосталамі, потым прарокамі, трэціх вучыцялямі; дале́й (цудоўныя) сілы, затым дары аздараўляньня, дапамаганьня, гаспадараваньня, розныя мовы.

Хіба ўсе Апосталы? хіба ўсе прарокі? хіба ўсе цудатворцы?

 

Ці ўсе́ Апосталы? ці ўсе́ прарокі? ці ўсе́ вучыцялі? Ці ўсе́ (цудоўныя) сілы?

хіба ўсе маюць дары ацаленняў? хіба ўсе гавораць мовамí хіба ўсе могуць тлумачыць іх?

 

Ці ўсе́ маюць дар аздараўляньня? ці ўсе́ гавораць мовамі? ці ўсе́ тлумачы?

Імкнíцеся да дароў бо́льшых, і я пакажу вам шлях яшчэ даскана́лейшы.

 

Рупцеся аб дарох большых, і я пакажу вам шлях яшчэ ле́пшы.