1 да Карынфянаў 12 разьдзел

 

 

Не хачу пакідаць вас, браты, каб ня ведалі вы і пра дары духоўныя.

 

Аб духоўных-жа, браты, не хачу, каб вы няве́далі.

Ведаеце, што, калі вы былі язычнікамі, дык хадзілі да безгалосых ідалаў — так, быццам вялі вас.

 

Ве́даеце, што, як былі вы паганамі, дык да ідалаў безгалосных хадзілі, быццам вялі вас.

Таму маўляю вам, што ніхто, гаворачы ў Духу Божым, ня вымавіць анафэмы на Ісуса, і ніхто ня можа назваць Ісуса Госпадам, як толькі ў Духу Сьвятым.

 

Дзеля гэтага кажу вам, што ніхто, гаворачы Духам Божым, ня скажа праклёну на Ісуса; і ніхто ня можа назваць Ісуса Госпадам, як толькі Духам Сьвятым.

Дары ёсьць розныя, а Дух адзін і той самы;

 

Ёсьць розьніцы ў дараваньнях, але Дух той самы;

і служэньні розныя, а Гасподзь адзін і той самы;

 

і розьніцы ў служэньні, а Госпад той самы;

і дзеяньні розныя, а Бог адзін і той самы, Які дзее ўсё ва ўсіх.

 

і розьніцы ў дзе́яньні, а Бог той самы, што ўсё і ў-ва ўсіх робіць.

Але кожнаму даецца выяўленьне Духа на карысьць:

 

Але кожнаму дае́цца выяўле́ньне духа на карысьць:

аднаму даецца Духам слова мудрасьці, другому слова веданьня, тым самым Духам;

 

аднаму дае́цца Духам слова мудрасьці, другому слова ве́ды тым-жа Духам;

іншаму вера, тым самым Духам; іншаму дар ацаленьня, тым самым Духам;

 

іншаму ве́ра тым жа духам; іншаму дар азрадаўляньня тым-жа Духам;

іншаму цудадзействы, іншаму прароцтва, іншаму распазнаньне духаў, іншаму розныя мовы, іншаму тлумачэньне моваў.

 

іншаму рабіць цуды, іншаму прароцтва, іншаму распазнаваньне духаў, іншаму розныя мовы, іншаму тлумачэньне моваў.

А ўсё гэта дзее адзін і той самы Дух, надзяляючы кожнага асобна, як Яму заўгодна.

 

Усё-ж гэтае робіць адзін і той-жа Дух, надзяляючы кожнага асобна, як Яму хочацца.

Бо, як цела адно, але мае многа чэлесаў, і ўсе чэлесы аднаго цела, хоць іх многа, складаюць адно цела, — так і Хрыстос.

 

Бо, як це́ла адно, але ма́е многа чле́наў, і ўсе чле́ны аднаго це́ла, хаця іх і многа, ёсьць адно це́ла, — гэтак і Хрыстос.

Бо ўсе мы адным Духам хрысьціліся ў адно цела, Юдэі альбо Эліны, рабы альбо вольнікі, і ўсе напоены адным Духам.

 

Бо ўсе́ адным Духам ахрышчаны ў адно це́ла, Юдэі ці Грэкі, рабы ці вольныя, і ўсе́ напоены адным Духам.

А цела не з аднаго чэлеса, а з многіх.

 

Це́ла-ж не адзін чле́н, але многа.

Калі нага кажа: я не належу да цела, бо я ня рука, дык няўжо яна таму не належыць да цела?

 

Калі скажа нага́: я — ня рука, я не ад це́ла, дык ці-ж яна і не ад це́ла?

І калі вуха скажа: я не належу да цела, бо я ня вока, дык няўжо яно таму не належыць да цела?

 

І калі скажа вуха: я ня — вока, я не ад це́ла, дык няўжо-ж яно і не ад це́ла?

Калі ўсё цела — вока, дык дзе слых? Калі ўсё — слых, дык дзе нюх?

 

Калі ўсе це́ла — вока, дык гдзе́ слых? Калі ўсе слых, дык гдзе́ нюх?

Бог разьмеркаваў чэлесы, кожнаму ў целе, як Яму было заўгодна.

 

Але-ж Бог разлажыў чле́ны, кожны з іх па адным, у це́ле, як Сам хаце́ў.

А калі б усе былі адным чэлесам, дык дзе было б цела?

 

А калі-б усе́ былі адзін чле́н, дык гдзе́ це́ла?

А цяпер чэлесаў многа, а цела адно.

 

Але цяпе́р чле́наў многа, а це́ла адно.

Ня можа вока сказаць руцэ: ты мне не патрэбная; альбо ж таксама галава нагам: вы мне не патрэбныя.

 

Ня можа-ж вока сказаць руцэ: ты мне́ непатрэбна; ці таксама галава нага́м: вы мне́ непатрэбныя.

Наадварот, чэлесы цела, якія здаюцца слабейшымі, намнога больш патрэбныя,

 

Але-ж чле́ны це́ла, якія здаюцца слабе́йшымі, шмат патрабне́йшыя,

і якія нам здаюцца меней высакароднымі ў целе, іх мы якраз і атачаем найбольшым дбаньнем;

 

і, якія нам здаюцца больш непачэснымі ў целе, тых бале́й у чэсьці ма́ем, і нашыя няпрыстойныя больш прыстойны выгляд маюць,

і няпрыстойныя нашыя чэлесы патрабуюць асаблівага ўпрыстойваньня, а прыстойныя нашыя чэлесы ня маюць патрэбы ў гэтым. Але Бог так суразьмерыў цела, што менш дасканаламу чэлесу наказаў большае дбаньне,

 

а нашыя прыстойныя ня маюць патрэбы. Але Бог склаў це́ла, даўшы ме́нш дасканалым большую чэсьць,

каб ня было падзелу ў целе, а ўсе чэлесы аднолькава рупіліся адзін пра аднаго.

 

каб ня было падзе́лу ў це́ле, а ўсе́ чле́ны аднолькава адзін аб адным каб рупіліся.

Таму, калі пакутуе адзін чэлес, пакутуюць разам зь ім усе чэлесы; славіцца адзін чэлес, зь ім радуюцца ўсе чэлесы.

 

Дзеля гэтага, калі це́рпіць адзін член, церпяць з ім усе́ чле́ны; калі славіцца адзін чле́н, з ім радуюцца ўсе́ чле́ны.

І вы — цела Хрыстовае, а паасобку — чэлесы.

 

Вы-ж — це́ла Хрыстовае, а паасобна — чле́ны.

І адных Бог паставіў у Царкве, па-першае, апосталамі, па-другое, прарокамі, па-трэйцяе, настаўнікамі; далей адным даў сілу цудадзейную, таксама дары ацаленьня, дапамогі, кіраваньня, розныя мовы.

 

І адных Бог паставіў у Царкве́ напе́рш Апосталамі, потым прарокамі, трэціх вучыцялямі; дале́й (цудоўныя) сілы, затым дары аздараўляньня, дапамаганьня, гаспадараваньня, розныя мовы.

Ці ўсе апосталы? ці ўсе прарокі? ці ўсе настаўнікі? ці ўсе цудадзеі?

 

Ці ўсе́ Апосталы? ці ўсе́ прарокі? ці ўсе́ вучыцялі? Ці ўсе́ (цудоўныя) сілы?

ці ўсе маюць дар ацаленьня? ці ўсе гавораць мовамі? ці ўсе тлумачаць?

 

Ці ўсе́ маюць дар аздараўляньня? ці ўсе́ гавораць мовамі? ці ўсе́ тлумачы?

Дбайце пра дары большыя, і я пакажу вам шлях яшчэ лепшы.

 

Рупцеся аб дарох большых, і я пакажу вам шлях яшчэ ле́пшы.