Да Галятаў 4 разьдзел

Пасланьне да Галятаў
Пераклад Праваслаўнай Царквы → Пераклад Л. Дзекуць-Малея

 
 

Яшчэ скажу: спадкае́мец у той час, пакуль ён дзіця, нічым не адрозніваецца ад раба, хоць ён і гаспадар усяго:
 
Кажу-ж: пакуль насьле́днік — дзіця, ён нічым ня розьніцца ад раба́, хаця і гаспадар усяго,

ён пад апекунамі і домаўпра́ўнікамі да часу, прызна́чанага ба́цькам.
 
але ён пад апякунамі і аканомамі аж да вы́значанага айцом часу.

Гэтак і мы, калі былí дзе́цьмі, то былí ў рабстве ў стыхій свету;
 
Гэтак і мы, калі былі дзяцьмі, былі паняволены матэряльнымі зачаткамі сьве́ту;

а калі прыйшла паўната́ часу, Бог паслаў Сына Свайго Адзінароднага, Які нарадзіўся ад жанчыны, нарадзіўся пад законам,
 
калі-ж прыйшла поўня часу, Бог паслаў сына Свайго, які нарадзіўся ад жанчыны і быў пад законам,

каб выкупіць падзаконных, каб мы атрымалі ўсынаўле́нне.
 
каб адкупіць тых, што пад законам, каб нам узяць усынаўле́ньне.

А паколькі вы — сыны, то паслаў Бог у сэрцы вашы Духа Сына Свайго, Які ўсклікае: Авва, Ойча!
 
А як вы — сыны, дык Бог паслаў у сэрцы вашыя Духа Сына Свайго, які галосе: Авва, Ойча!

Таму ты ўжо не раб, а сын; калі ж сын, то і спадкае́мец Божы праз Іісуса Хрыста.
 
Дзеля гэтага ты ўжо ня раб, але сын; а калі сын, дык і насьле́днік Божы праз Хрыста.

Але тады, не ведаючы Бога, вы былі рабамі тых, што па прыродзе не багі;
 
Але тагды, ня ве́даючы Бога, вы служылі тым, што не па прыродзе богі;

цяпер жа, спазна́ўшы Бога, а лепш сказаць, спазна́ныя Богам, навошта вы вярта́ецеся зноў да сла́бых і нікчэмных стыхій, у якіх хочаце зноў, як раней, стаць рабамí
 
цяпе́р-жа, пазнаўшы Бога, а бале́й — пазнаныя Богам, я́к вы варочаецеся ізноў да бяссільных і бе́дных матэр’яльных зачаткаў, якім хочаце служыць нанова?

Вы зважа́еце на дні, месяцы, поры і гады.
 
Вы пілнуеце дні, ме́сяцы, часы і годы.

Баюся за вас, ці не ма́рна я працаваў для вас.
 
Баюся за вас, ці не надарма я працаваў у вас.

Прашу вас, браты, будзьце, як я, таму што і я, як вы. Вы нічым не пакрыўдзілі мяне:
 
Малю вас, браты, будзьце, як і я; бо і я, як вы. Вы нічым ня скрыўдзілі мяне́;

вы ведаеце, што я ў немачы плоці дабраве́сціў вам першы раз,
 
ве́даеце-ж, што я ў бяссільлі це́ла прапаве́дываў вам Эвангельле пе́ршы раз,

але вы да спакушэння майго ў плоці маёй не аднесліся з пага́рдай і не пагрэбавалі, а прынялí мяне як Ангела Божага, як Хрыста Іісуса.
 
і вы не пага́рдзілі спакусай мае́й, што ў це́ле маім, і не адапхнулі, але прынялі мяне́, як Ангела Божага, як Хрыста Ісуса.

Якімі ж вы былі блажэннымі! Сведчу пра вас, што, калі б можна было, вы б вочы свае вырвалі і аддалí мне.
 
Якое-ж было шчасьце вашае! Сьве́дчу-ж вам, што, калі-б было магчыма, вырваўшы вочы вашыя, аддалі-б вы мне́.

Дык што, няўжо я стаў ворагам вашым, гаворачы вам праўду́
 
Дык ці-ж я стаўся ворагам вашым, кажучы вам праўду?

Ру́пяцца пра вас не на дабро, а хочуць вас адасо́біць, каб вы ру́піліся пра іх.
 
Рупяцца аб вас нягодна, а хочуць адлучыць вас, каб вы рупіліся аб іх.

Добра б ру́піцца пра добрае заўсёды, а не толькі тады, калі я прысу́тны сярод вас.
 
Добра-ж рупіцца аб добрым заўсёды, а ня толькі, як я прыходжу да вас,

Дзеткі мае́, якіх я зноў у пакутах нараджа́ю, пакуль вобраз Хрыста не вы́явіцца ў вас!
 
дзе́ткі мае́, якімі ізноў мучуся ў радзінах, пакуль ня зно́йдзе абраз свой у вас Хрыстос!

Хацеў бы я цяпер быць у вас і па-іншаму ве́сці размову, бо я ў недаўме́нні адносна вас.
 
Хаце́ў бы я цяпе́р быць у вас і зьмяніць голас мой, бо я ў недаўме́ньні аб вас.

Скажыце мне вы, якія хочаце быць пад законам: хіба вы не слухаеце закона́
 
Скажэце мне́ вы, што жадаеце быць пад законам: ці-ж вы ня слу́хаеце закону?

Бо напісана: «Аўраам меў двух сыноў, аднаго ад рабыні, а другога ад свабоднай».
 
Бо напісана, што Аўраам ме́ў двох сыноў: аднаго ад рабыні, а другога ад вольнай (Быцьцё 16:15; 21:3).

Але той, што ад рабыні, нарадзіўся па плоці, а той, што ад свабоднай, — паводле абяцання.
 
Але, каторы ад рабыні, той народжаны водле це́ла, а каторы ад вольнай, той водле прырачэньня.

Тут ёсць іншасказа́нне. Гэта два запаветы: адзін ад гары Сінай, які нараджае для рабства, гэта Агар,
 
Гэта ёсьць інасказ. Бо гэта два запаве́ты: адзін ад гары Сынайскае, што родзіць на рабства, якое ёсьць Ага́ра;

бо Агар азначае гару Сінай у Аравіі і адпавяда́е цяперашняму Іерусаліму, бо ён з дзе́цьмі сваімі ў рабстве;
 
бо Ага́ра ёсьць гара́ Сынай у Арабіі і адпавядае цяперашняму Ерузаліму, ды з дзяцьмі сваімі ў рабстве;

а вышні Іерусалім свабодны: ён — маці ўсім нам.
 
а вышэйшы Ерузалім свабодны, які ёсьць маці ўсім нам.

Бо напісана: «узвесяліся, няплодная, якая не нараджа́ла; усклікні і вы́гукні, ты, якая не паку́тавала ў родах; бо намнога больш дзяцей у пакінутай, чым у той, якая ма́е мужа».
 
Бо напісана: Узьвесяліся, няплодная, якая не раджа́еш; загука́й і загаласі ты, якая ня мучылася, родзячы. Бо ў пакіненай шмат бале́й дзяце́й, чымся ў маючай мужа (Ісая 54:1).

Мы, браты, — дзеці абяцання, як Ісаак.
 
Мы-ж, браты, — водле Ізаака, дзе́ці прырачэньня.

Але як тады народжаны па плоці гнаў народжанага па духу, гэтак і цяпер.
 
Але, як тагды́ народжаны водле це́ла перасьле́даваў таго, што водле духа, гэтак і цяпе́р.

Што ж кажа Пісанне́ «Выгані рабыню і сына яе, бо сын рабыні не будзе спадкае́мцам разам з сынам свабоднай».
 
Што-ж кажа Пісаньне? Вы́жані рабыню і сына яе́, бо сын рабыні ня будзе насьле́днікам разам з сынам свабоднай (Быцьцё 21:10).

Дык вось, браты, мы дзеці не рабыні, а свабоднай.
 
Вось-жа, браты, мы дзе́ці не рабыні, а свабоднай.