Лукаша 24 разьдзел
Паводле Лукаша Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Праваслаўнай Царквы → Дабравесця / «Спадчына»; Клышка
А ў першы дзень тыдня, вельмі рана, несучы́ падрыхтава́ныя духмя́насці, яны прыйшлí да магілы, і іншыя з імі;
А ў першы дзень тыдня вельмі рана прыйшлі яны да магілы, несучы падрыхтаваныя духмянасці.
але знайшлі, што ка́мень адва́лены ад магілы,
Але знайшлі, што камень адвалены ад магілы
і, увайшо́ўшы, не знайшлі це́ла Госпада Іісуса.
і, увайшоўшы, не знайшлі цела Госпада Ісуса.
І ста́лася: калі яны былí ў недаўме́нні ад гэтага, вось з’явіліся перад імі два мужы́ ў бліску́чым адзе́нні.
І было: калі яны не ведалі, што пра гэта думаць, вось паўсталі пры іх два мужы ў зіхатлівых шатах.
Калі ж яны спалохаліся і схілíлі тва́ры да зямлі, тыя сказалі ім: што́ вы шука́еце жывога сярод мёртвых?
Калі ж яны спалохаліся і схіпялі твары да зямлі, тыя сказалі ім: «Што вы шукаеце жывога сярод мёртвых?
Яго няма тут, Ён уваскрэс; успо́мніце, як Ён гаварыў вам, калі быў яшчэ ў Галіле́і,
Яго няма, але Ён устаў. Успомніце, як Ён гаварыў вам, калі яшчэ быў у Галілеі,
ка́жучы, што Сын Чалавечы ма́е быць адда́дзены ў ру́кі людзей грэшных, і быць распя́ты, і на трэці дзень ўваскрэ́снуць.
кажучы пра Чалавечага Сына: «Трэба Яму быць выдадзеным у рукі грэшных людзей і быць укрыжаваным і трэцяга дня ўваскрэснуць».
І ўспомнілі яны словы Яго,
І яны ўспомнілі Яго словы.
і, вярну́ўшыся ад магілы, паве́дамілі ўсё гэта адзіна́ццаці і ўсім іншым.
І, вярнуўшыся ад магілы, абвясцілі ўсё гэта Адзінаццаці і ўсім астатнім.
Былí ж гэта Магдалíна Марыя, і Іаанна, і Марыя, маці Іакава, і іншыя з імі, якія сказалі пра гэта Апосталам.
А былі: Магдалена Марыя, і Іаанна, і Марыя Якаўлева (маці) і астатнія з імі. Яны расказалі гэта апосталам,
І здалíся ім пусты́мі сло́вы гэтыя, і не паве́рылі ім.
і паказаліся ім трызненнем гэтыя словы, і не паверылі ім.
Але Пётр, устаўшы, пабег да магілы і, нахілíўшыся, убачыў, што толькі пало́тны ляжаць; і пайшоў назад, здзіўля́ючыся ў сабе таму, што адбыло́ся.
Але Пятро, устаўшы, пабег да магілы і нахіліўшыся, бачыць адны кужэльныя палосы; і ён пайшоў да сябе, дзівячыся, што адбылося.
І вось двое з іх у той жа дзень ішлі ў пасе́лішча, якое знахо́дзілася ста́дыях у шасцíдзесяці ад Іерусаліма і называ́лася Эмау́с;
І вось двое з іх у гэты ж дзень ішлі ў сяло, што ляжала шэсцьдзесят стадыяў ад Ерусаліма, назва яму Эмаус.
і яны размаўля́лі між сабою пра ўсё тое, што адбылося.
І яны размаўлялі між сабою пра ўсе гэтыя падзеі.
І ста́лася: калі яны размаўлялі і разважа́лі, Сам Іісус, наблíзіўшыся, пайшоў з імі,
І было: калі яны размаўлялі і абмяркоўвалі, сам Ісус, наблізіўшыся, пайшоў з імі,
але вочы іх былí стры́маны, так што яны не пазналі Яго.
вочы ж іх былі стрыманы, так што яны не пазналі Яго.
Ён жа сказаў ім: пра што гэта вы, ідучы́, разважа́еце між сабою і чаму такія засму́чаныя?
І Ён сказаў ім: «Пра што гэта вы гутарыце між сабою ў дарозе?» І яны спыніліся сумныя.
У адказ адзін, імя́ якога Клео́па, сказаў Яму: Ты адзíны з падаро́жных у Іерусаліме не ведаеш пра тое, што адбыло́ся ў ім у гэтыя дні?
У адказ жа адзін, на імя Кляопа, сказаў Яму: «Ты хіба адзін прышлы ў Ерусаліме не ведаеш, што адбылося ў ім у гэтыя дні?»
І сказаў ім: пра што́ Яны ж сказалі Яму: пра тое, што адбыло́ся з Іісусам Назаранíнам, Які быў прарок, моцны ў справе і слове перад Богам і ўсім народам,
І сказаў ім: «Што ж такое?» Яны ж сказалі Яму: «Пра Ісуса Назараніна, Які быў прарок, магутны ў справе і ў слове перад Богам і ўсім народам;
і як вы́далі Яго першасвятары́ і начальнікі нашы для асуджэ́ння на смерць і распя́лі Яго;
і як выдалі Яго першасвятары і нашы начальнікі на смяротны прысуд і ўкрыжавалі Яго.
а мы спадзява́ліся, што Ён Той, Хто павíнен вы́бавіць Ізра́іля, але пры ўсім гэтым, сёння трэці дзень, як гэта ста́лася;
А мы спадзяваліся, што Ён Той, Які павінен выбавіць Ізраіля. А да ўсяго гэтага ідзе трэці дзень з таго часу, як гэта адбылося.
але і некаторыя жанчыны з нашых ура́зілі нас: пабыва́ўшы ра́на каля магілы
Але і некаторыя з нашых жанчын здзівілі нас: прыйшоўшы рана да магілы
і не знайшо́ўшы це́ла Яго, яны прыйшлі і казалі, што бачылі і яўле́нне Ангелаў, якія кажуць, што Ён жывы́;
І не знайшоўшы Яго цела, яны прыйшлі кажучы, што бачылі і з’яўленне анёлаў, якія кажуць, што Ён жывы.
і пайшлі некаторыя з нашых да магілы і знайшлі ўсё так, як і жанчыны сказалі, але Яго не бачылі.
І пайшлі некаторыя з нашых да магілы і знайшлі так, як і жанчыны сказал; Яго ж не бачылі».
І Ён сказаў ім: о, неразва́жлівыя і мару́длівыя сэ́рцам, каб верыць усяму, што гаварылі прарокі!
І Ён сказаў ім: «О безразважныя і лянівыя сэрцам, каб верыць ва ўсё што сказалі Прарокі!
ці не так нале́жала адпаку́таваць Хрысту і ўвайсці ў славу Сваю?
Ці не гэта трэба быпо перацярпець Хрысту і ўвайсці ў Сваю славу?»
І, пачаўшы ад Маісея і ад прарокаў, тлума́чыў ім ва ўсім Пісанні тое, што ска́зана пра Яго.
І, пачаўшы ад Майсея і ад ўсіх Прарокаў, тлумачыў ім ва ўсіх Пісаннях, што было пра Яго.
І наблíзіліся яны да пасе́лішча, у якое ішлі; і Ён рабіў вы́гляд, што пойдзе дале́й;
І наблізіліся яны да сяла, куды ішлі, і Ён зрабіў выгляд, што ідзе далей.
а яны затры́млівалі Яго, ка́жучы: заста́нься з намі, бо вечарэ́е і дзень на зыхо́дзе. І Ён увайшоў, каб застацца з імі.
Але яны затрымлівалі Яго, кажучы: «Застанься з намі бо надвечар і дзень ужо схіліўся. І Ён увайшоў, каб застацца з імі.
І ста́лася: калі Ён узляжа́ў з імі, то, узяўшы хлеб, благаславíў і, пераламíўшы, даваў ім.
І было: калі Ён узпёг з імі, то ўзяўшы хлеб, дабраславіў, і ламаючы, падаваў ім.
І адкры́ліся ў іх вочы, і яны пазна́лі Яго, ды Ён стаў няба́чны для іх.
І ім адкрыліся вочы, і пазналі Яго, але Ён стаў ім нябачны.
І сказалі яны адзін аднаму: хіба́ не гарэ́ла наша сэрца ў нас, калі гаварыў Ён з намі па дарозе і калі тлума́чыў нам Пісанне?
І сказалі яны адзін аднаму: «Ці не палала наша сэрца [ў нас], калі Ён казаў нам у дарозе, калі Ён раскрываў нам Пісанні?»
І, уста́ўшы ў той жа час, яны вярну́ліся ў Іерусалім і знайшлí сабра́ных разам адзіна́ццаць і тых, што былí з імі,
І, устаўшы ў тую ж гадзіну, вярнуліся яны у Ерусалім і знайшлі ў зборы Адзінаццаць і тых, што з імі,
якія гаварылі, што Гасподзь сапраўды́ ўваскрэ́с і явíўся Сíману.
якія казалі, што Госпад сапраўды ўваскрос і паказаўся Сіману.
А яны расказвалі, што́ было́ ў дарозе і як яны пазна́лі Яго пры пераламле́нні хле́ба.
А яны расказалі, што было ў дарозе, і як пазналі Яго ў ламанні хлеба.
Калі ж яны гаварылі пра гэта, Сам Іісус стаў пасяро́д іх і сказаў: мір вам.
А калі яны гаварылі пра гэта, ён Сам стаў сярод іх і кажа ім: «Мір вам!»
Яны ж, суме́ўшыся і спало́хаўшыся, думалі, што бачаць духа;
Яны ж, зжахнуўшыся і перапалохаўшыся, думай, што бачаць духа.
а Ён сказаў ім: чаго вы збянтэ́жаныя і чаму сумне́нні ўвахо́дзяць у сэ́рцы вашы?
І Ён сказаў ім: «Чаго вы збянтэжыліся і чаму сумненні ўваходзяць у вашы сэрцы?
паглядзíце на рукі Мае́ і на ногі Мае́: гэта Я Сам; дакранíцеся да Мяне і паглядзíце: дух не ма́е пло́ці і касце́й, што, як бачыце, Я ма́ю.
Паглядзіце на Мае рукі і на Мае ногі: гэта Я Сам: памацайце Мяне і паглядзіце: дух цела і касцей не мае, Я ж, як бачыце, маю».
І, сказаўшы гэта, паказаў ім ру́кі і ногі.
І, гэта сказаўшы, Ён паказаў ім рукі і ногі.
Калі ж яны яшчэ не верылі ад радасці і здзіўля́ліся, Ён сказаў ім: ці ёсць у вас тут якая ежа?
Калі ж яны ад радасці яшчэ не верылі і здзіўляліся, Ён сказаў ім: «Ці ёсць у вас тут якая яда?»
Яны ж падалí Яму кавалак пе́чанай рыбы і мёду ў сотах.
І яны падалі Яму кавалак печанай рыбы; [і мёду ў сотах]
І, узяўшы, Ён перад імі з’еў
І, узяўшы, Ён перад імі з’еў.
і сказаў ім: вось словы, якія Я гаварыў вам, калі яшчэ быў з вамі, што павінна здзе́йсніцца ўсё, напíсанае ў законе Маісеевым і ў прарокаў, і ў псалма́х пра Мяне.
І сказаў ім: «Гэта Мае словы, што Я казаў вам, калі яшчэ быў з вамі: трэба, каб спраўдзілася усё, што напісана ў Майсеевым законе, і ў Прарокаў, і Псалмах пра Мяне».
Тады Ён адкрыў ім розум для разуме́ння Пісанняў
Тады Ён адкрый ім розум для зразумення Пісанняў.
і сказаў ім: так напíсана і так нале́жала адпаку́таваць Хрысту і ўваскрэ́снуць з мёртвых на трэці дзень,
І сказаў ім: «Так напісана, каб цярпець Хрысту і ўваскрэснуцщь з мёртвых трэцяга дня,
і каб было прапаве́дана ў імя́ Яго пакая́нне і адпушчэ́нне грахоў ва ўсіх народах, пачына́ючы з Іерусаліма;
і каб было абвешчана ў Яго імя пакаянне дзеля адпушчэння грахоў ва ўсіх народаў, пачынаючы з Ерусаліма.
вы ж све́дкі гэтага;
Вы сведкі гэтаму.
і вось Я пашлю́ абяца́нае Айцом Маім на вас; а вы застава́йцеся ў горадзе Іерусаліме, пакуль не апра́нецеся сілаю з вышынí.
І [вось] Я пасылаю абяцанае Маім Бацькам на вас; вы ж аставайцеся ў горадзе аж пакуль не апранецеся сілаю з вышыні».
І Ён вы́веў іх да Віфа́ніі і, узня́ўшы ру́кі Свае, благаславíў іх.
І Ён вывеў іх з горада да Віфаніі і, падняўшы рукі Свае, добраславіў іх.
І ста́лася: калі Ён благаслаўля́ў іх, то пачаў аддаля́цца ад іх і ўзно́сіцца на неба.
І было: калі добраславіў іх, Ён аддзяліўся ад іх і ўзнёсся ў неба.
І яны пакланíліся Яму і вярну́ліся ў Іерусалім з радасцю вялікаю,
І яны, пакланіўшыся Яму, вярнуліся ў Ерусалім з вялікаю радасцю,
і былí заўсёды ў храме, хва́лячы і благаслаўля́ючы Бога. Амінь.
і былі ўвесь час у святыні, добраславячы Бога. [Амін].
