Лукаша 17 разьдзел
Паводле Лукаша Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Праваслаўнай Царквы → Дабравесця / «Спадчына»; Клышка
Сказаў жа Ён вучням Сваім: немагчы́ма, каб не прыйшлí спаку́сы, але гора таму, праз каго яны прыхо́дзяць;
І сказаў Ён сваім вучням: «Немажліва, каб не прыйшлі спакусы, але бяда таму, праз каго яны прыходзяць.
лепш было б яму́, калі б жаро́н млынавы́ павесілі на шы́ю яму́ ды ўкíнулі ў мора, чым каб ён спакусíў аднаго з малы́х гэтых.
Лепш было б яму, калі б млынавы жарон павесілі яму на шыю і укінулі яго ў мора, чым каб ён спакусіў аднаго з гэтых малых.
Будзьце ўва́жлівымі да сябе. Калі саграшы́ць су́праць цябе брат твой, вы́гавары яму, і калі пака́ецца, дару́й яму;
Зважайце на сябе! Калі саграшыць твой брат, выгавары яму; і, калі пакаецца, даруй яму.
і калі сем разоў на дзень саграшы́ць су́праць цябе, і сем разоў на дзень зве́рнецца, ка́жучы: ка́юся, — дару́й яму.
І калі сем разоў у дзень саграшыць супроць цябе і сем разоў звернецца да цябе, кажучы: «Каюся», — даруй яму».
І сказалі Апосталы Госпаду: прымно́ж нам веру.
І сказалі апосталы Госпаду: «Дадай нам веры!»
Гасподзь жа сказаў: калі б вы ме́лі веру з гарчы́чнае зе́рне і сказалі шаўко́ўніцы гэтай: вы́рвіся з ко́ранем і перасадзíся ў мора, — і яна паслу́халася б вас.
А Госпад сказаў: «Калі б вы мелі веру з гарчычнае зерне, то сказалі б вы [гэтай] шаўкавіцы: «Вырвіся з коранем і перасадзіся ў мора» і яна паслухалася б вас.
Хто з вас, ма́ючы раба́, які арэ́ ці пасе́, пасля вярта́ння яго з поля, скажа яму: адразу ж ідзі за стол?
Хто з вас, маючы раба, што арэ ці пасе, пасля вяртання яго з поля скажа яму: «Зараз жа ідзі і узляж [за сталом]»?
А хіба́ не скажа яму: прыгату́й мне павячэ́раць і, падпераза́ўшыся, служы́ мне, паку́ль буду есці і піць, а потым еж і пі сам?
Але ці не скажа яму: «Падрыхтуй мне што павячэраць і, падперазаўшыся, паслужы мне пакуль ем і п’ю, а пасля гэтага будзеш ты есці і піць?»
Ці падзякуе ён рабу гэтаму, што зрабіў зага́данае? Не думаю.
Ці ён дзякуе рабу за тое, што зрабіў загаданае яму?
Так і вы, калі зробіце ўсё зага́данае вам, кажыце: мы нічога не ва́ртыя рабы, бо зрабілі тое, што павінны зрабіць.
Гэтак і вы, калі зробіце ўсё, што вам загадалі, кажыце: «Мы ні на што не здатныя рабы; зрабілі тое, што павінны былі зрабіць».
І ста́лася: ідучы́ ў Іерусалім, Ён прахо́дзіў паміж Самары́яй і Галіле́яй.
І было: па дарозе ў Ерусалім, ішоў Ён уздоўж граніцы Самары і Галілеі.
І калі ўваходзіў Ён у нейкае паселішча, сустрэлі Яго дзесяць чалавек пракажоных, якія спыніліся воддаль;
І калі ўваходзіў Ён у адно сяло, перастрэлі Яго дзесяць пракажоных, што сталі здалёку.
і яны голасна казалі: Іісусе Настаўнік, памілуй нас.
І, узняўшы голас, яны казалі: «Ісусе, Заступніку, злітуйся над намі!»
І, убачыўшы, Ён сказаў ім: ідзіце, пакажыцеся святарам. І сталася: калі яны ішлі — ачы́сціліся.
І, убачыўшы, Ён сказаў ім: «Пайдзіце і пакажыцеся святарам». І было: пакуль яны ішлі, ачысціліся.
Адзін жа з іх, убачыўшы, што ацаліўся, вярнуўся, голасна славячы Бога,
Адзін жа з іх, убачыўшы, што вылечаны, вярнуўся, моцным голасам славячы Бога.
і ўпаў ніц да ног Яго, дзякуючы Яму, і гэта быў Самаранíн.
І ўпаў ніцма да Яго ног, дзякуючы Яму; а быў ён самаранін.
І ў адказ Іісус сказаў: ці не дзесяць ачысціліся? а дзе ж дзевяць?
У адказ жа Ісус сказаў: «Ці не дзесяць ачысціліся? дзе ж дзевяць?
хіба́ не знайшлося з іх нікога, хто б вярнуўся аддаць хвалу Богу, акрамя гэтага іншародца?
Не знайшлося нікога, хто б вярнуўся аддаць хвалу Богу, толькі гэты чужынеціц?»
І сказаў яму: устань і ідзі, вера твая ўратавала цябе.
І сказаў яму: «Устань і ідзі; твая вера ўратавала цябе».
А як спыталіся фарысеі, калі пры́йдзе Царства Божае, Ён, адка́зваючы ім, сказаў: не пры́йдзе Царства Божае прыкме́тна,
Спытаны ж фарысеямі, калі прыйдзе Божае Царства, Ён у адказ ім сказаў «Божае Царства не прыходзіць прыкметна,
і не скажуць: «вось, яно тут», ці: «вось, там». Бо вось, Царства Божае ўнутры́ вас.
і не скажуць: «Вось тут» або: «Там», бо вось Божае Царства усярэдзіне вас».
Сказаў жа вучням Сваім: пры́йдуць дні, калі пажада́еце ўба́чыць хоць бы адзін з дзён Сына Чалавечага, і не ўбачыце;
І сказаў Ён вучням: «Прыйдуць дні калі захочаце ўбачыць адзін з дзён Чалавечага Сына і не ўбачыце.
і скажуць вам: «вось, тут», ці: «вось, там», — не выходзьце і не ганяйцеся;
І скажуць вам: «Вось там [ці] вось тут», — не хадзіце і не ганяйцеся.
бо як маланка, блíскаючы, ад аднаго краю нябёс да другога свеціць, так будзе Сын Чалавечы ў дзень Свой.
Бо як бліскавіца, бліскаючы, свеціць ад аднаго края неба да другога, так будзе Чалавечы Сын [у Свой дзень].
Але перш нале́жыць Яму многа адпаку́таваць і быць адры́нутым родам гэтым.
Але спярша належыць Яму шмат перацярпець і быць адкінутым гэтым родам.
І як было́ ў дні Ноя, так будзе і ў дні Сы́на Чалавечага:
І як было у Ноевы дні, так будзе і ў дні Чалавечага Сына:
елі, пілí, жаніліся, выхо́дзілі за́муж да таго дня, як увайшоў Ной у каўчэг; і прыйшоў патоп і вы́нішчыў усіх.
елі, пілі жаніліся, выходзілі замуж аж да дня, калі Ной увайшоў у каўчэг і прыйшоў патоп і загубіў усіх.
Таксама, як было і ў дні Лота: елі, пілí, купля́лі, прадава́лі, садзíлі, будава́лі;
Гэтак жа, як было ў Лотавы дні елі, пілі, куплялі прадавалі, саджалі, будавалі,
а ў той дзень, калі вы́йшаў Лот з Садо́ма, пралілíся дажджом з неба агонь і се́ра і вы́нішчылі ўсіх;
а ў дзень, калі Лот выйшаў з Садома, лінулі дажджом агонь і серка з неба і загубілі ўсіх.
так будзе і ў той дзень, калі Сын Чалавечы я́віцца.
Так будзе і ў той дзень, калі з’явіцца Чалавечы Сын.
У той дзень хто будзе на да́ху, а рэ́чы яго ў доме, няхай не сыхо́дзіць узяць іх; і хто будзе на полі, таксама няхай не вярта́ецца назад.
Па́мятайце пра жонку Лотаву.
Помніце пра Лотаву жонку.
Хто будзе старацца ўратава́ць душу́ сваю, той загу́біць яе, а хто загу́біць яе, той ажы́віць яе.
Хто будзе старацца захаваць сваю душу, той загубіць яе, і хто загубіць, той захавае яе ў жывых.
Кажу вам: у тую ноч будуць двое на адной пасцелі: адзін будзе ўзя́ты, а другі пакíнуты;
Кажу вам: у гэтую ноч будуць два на адной пасцелі: адзін будзе узяты, а другі пакінуты.
будуць дзве разам малоць: адна будзе ўзя́та, а другая пакíнута;
Дзве будуць разам маліцца: адна будзе ўзята, а другая пакінута .
двое будуць на полі: адзін будзе ўзя́ты, а другі пакíнуты.
[Два на полі: адзін будзе ўзяты, а другі пакінуты.]
І ў адказ сказалі яму: дзе, Госпадзí Ён жа сказаў ім: дзе це́ла, там збяру́цца і арлы.
І ў адказ яны яму кажуць: «Дзе, Госпадзе?» Ён жа сказаў ім: «Дзе цела, там і арлы збяруцца».
