Лукаша 17 разьдзел
Паводле Лукаша Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Дабравесця / «Спадчына»; Клышка
І сказаў Ісус да вучняў сваіх: спакусы ня могуць ня прыйсьці, але го́ра таму, праз каго яны прыходзяць:
І сказаў Ён сваім вучням: «Немажліва, каб не прыйшлі спакусы, але бяда таму, праз каго яны прыходзяць.
ле́пей было-б яму, калі б камень ад жорнаў паве́сілі яму на шыю і кінулі яго ў мора, чымся каб ён спакусіў аднаго з малых гэтых.
Лепш было б яму, калі б млынавы жарон павесілі яму на шыю і укінулі яго ў мора, чым каб ён спакусіў аднаго з гэтых малых.
Глядзіце-ж за сабою. Калі-ж саграшыць проці цябе́ брат твой, дакарай яго і, калі пакаецца, даруй яму;
Зважайце на сябе! Калі саграшыць твой брат, выгавары яму; і, калі пакаецца, даруй яму.
і калі сем разоў у дзе́нь саграшыць проці цябе́ і се́м разоў у дзе́нь зьве́рнецца да цябе́ ды скажа: «каюся», даруй яму.
І калі сем разоў у дзень саграшыць супроць цябе і сем разоў звернецца да цябе, кажучы: «Каюся», — даруй яму».
І сказалі апосталы Госпаду: дадай нам ве́ры.
І сказалі апосталы Госпаду: «Дадай нам веры!»
Госпад сказаў: калі-б вы ме́лі ве́ру з зе́рне гарчычнае і сказалі смакоўніцы гэтай: вы́караніся і перасадзіся ў мора, то яна паслухала-б вас.
А Госпад сказаў: «Калі б вы мелі веру з гарчычнае зерне, то сказалі б вы [гэтай] шаўкавіцы: «Вырвіся з коранем і перасадзіся ў мора» і яна паслухалася б вас.
А хто з вас, маючы слугу, што гарэ ці пасе́, калі ён прыдзе з поля, скажа яму: ідзі хутчэй, сядай за стол?
Хто з вас, маючы раба, што арэ ці пасе, пасля вяртання яго з поля скажа яму: «Зараз жа ідзі і узляж [за сталом]»?
Дык ці ж ня скажа яму: прырыхтуй мне́ павячэраць і, падпераза́ўшыся, служы мне́, пакуль буду е́сьці ды піць, і пасьля еш і пі сам?
Але ці не скажа яму: «Падрыхтуй мне што павячэраць і, падперазаўшыся, паслужы мне пакуль ем і п’ю, а пасля гэтага будзеш ты есці і піць?»
Ці дзякуе ён слузе́ гэнаму за тое, што зрабіў загаданае яму? Ня думаю.
Ці ён дзякуе рабу за тое, што зрабіў загаданае яму?
Так і вы, калі вы́паўніце ўсё, што зага́дана вам, кажы́це: мы слугі нічога ня вартыя, бо зрабілі, што павінны былі зрабіць.
Гэтак і вы, калі зробіце ўсё, што вам загадалі, кажыце: «Мы ні на што не здатныя рабы; зрабілі тое, што павінны былі зрабіць».
І сталася, як ішоў да Ерузаліму, праходзіў між Самарыяй і Галілеяй.
І было: па дарозе ў Ерусалім, ішоў Ён уздоўж граніцы Самары і Галілеі.
І, калі ўваходзіў Ён у адно сяло, спаткалі Яго дзесяцёра пракажоных, якія затрымаліся здалёк.
І калі ўваходзіў Ён у адно сяло, перастрэлі Яго дзесяць пракажоных, што сталі здалёку.
і моцным голасам гаварылі: Ісус Настаўнік! памілуй нас.
І, узняўшы голас, яны казалі: «Ісусе, Заступніку, злітуйся над намі!»
Убачыўшы іх, Ён сказаў ім: ідзе́це, пакажэцеся сьвяшчэньнікам. І калі яны йшлі, ачысьціліся.
І, убачыўшы, Ён сказаў ім: «Пайдзіце і пакажыцеся святарам». І было: пакуль яны ішлі, ачысціліся.
Адзін жа з іх, бачучы, што паздараве́ў, вярнуўся, моцным голасам сла́вючы Бога,
Адзін жа з іх, убачыўшы, што вылечаны, вярнуўся, моцным голасам славячы Бога.
і паваліўся да ног Яго, дзякуючы Яму, і гэта быў Самаранін.
І ўпаў ніцма да Яго ног, дзякуючы Яму; а быў ён самаранін.
Тады Ісус сказаў: ці ня дзе́сяць ачысьціліся? дзе́-ж дзе́вяць?
У адказ жа Ісус сказаў: «Ці не дзесяць ачысціліся? дзе ж дзевяць?
яны не вярнуліся аддаць славу Богу, апрача гэтага чужынца.
Не знайшлося нікога, хто б вярнуўся аддаць хвалу Богу, толькі гэты чужынеціц?»
І сказаў яму: устань, ідзі; ве́ра твая спасла цябе́.
І сказаў яму: «Устань і ідзі; твая вера ўратавала цябе».
Запытаны-ж фарысэямі, калі прыйдзе Царства Божае, адказаў ім: ня прыйдзе Царства Божае відавочна.
Спытаны ж фарысеямі, калі прыйдзе Божае Царства, Ён у адказ ім сказаў «Божае Царства не прыходзіць прыкметна,
і ня скажуць: вось яно тут, ці вось там. Бо вось, Царства Божае ўнутры вас ёсьць.
і не скажуць: «Вось тут» або: «Там», бо вось Божае Царства усярэдзіне вас».
Вучням жа сказаў: прыйдуць дні, калі захо́чаце бачыць хоць адзін дзень Сына Чалаве́чага, і ня ўбачыце;
І сказаў Ён вучням: «Прыйдуць дні калі захочаце ўбачыць адзін з дзён Чалавечага Сына і не ўбачыце.
і скажуць вам: »вось тут», ці »вось там», — ды не хадзіце й не ганяйцеся,
І скажуць вам: «Вось там [ці] вось тут», — не хадзіце і не ганяйцеся.
бо як бліскавіца, мільгануўшы з аднаго краю не́ба, да другога краю не́ба сьве́ціць, так будзе Сын Чалаве́чы ў дзе́нь свой.
Бо як бліскавіца, бліскаючы, свеціць ад аднаго края неба да другога, так будзе Чалавечы Сын [у Свой дзень].
Але мусіць Ён многа працярпе́ць, і адцураецца яго род гэты.
Але спярша належыць Яму шмат перацярпець і быць адкінутым гэтым родам.
І, як было ў дні Ноя, так будзе ў дні Сына Чалаве́чага:
І як было у Ноевы дні, так будзе і ў дні Чалавечага Сына:
е́лі, пілі, жаніліся, выходзілі замуж да таго дня, як Ной увайшоў у човен, і прыйшоў патоп, і загубіў усіх.
елі, пілі жаніліся, выходзілі замуж аж да дня, калі Ной увайшоў у каўчэг і прыйшоў патоп і загубіў усіх.
Таксама, як было ў дні Лота: е́лі, пілі, куплялі, прадавалі, садзілі, будавалі;
Гэтак жа, як было ў Лотавы дні елі, пілі, куплялі прадавалі, саджалі, будавалі,
але ў дзе́нь, калі Лот выйшаў з Садому, лінуў агонь ды з се́ркаю з не́ба і зьнішчыў усіх.
а ў дзень, калі Лот выйшаў з Садома, лінулі дажджом агонь і серка з неба і загубілі ўсіх.
Так будзе і ў той дзе́нь, калі прыйдзе Сын Чалаве́чы.
Так будзе і ў той дзень, калі з’явіцца Чалавечы Сын.
У той дзе́нь, хто будзе на страсе́, а рэчы яго ў доме, няхай ня зыходзе ўзяць іх; і хто будзе ў полі, таксама няхай не варо́чаецца.
Спо́мніце жонку Лотаву.
Помніце пра Лотаву жонку.
Хто будзе старацца захоўваць душу сваю, той загубіць яе́; а хто загубіць яе́, той ажы́віць яе́.
Хто будзе старацца захаваць сваю душу, той загубіць яе, і хто загубіць, той захавае яе ў жывых.
Кажу вам: у тую ноч будзе двое на аднэй пасьце́лі: аднаго возьмуць, а другога пакінуць;
Кажу вам: у гэтую ноч будуць два на адной пасцелі: адзін будзе узяты, а другі пакінуты.
і дзьве́ будуць малоць разам: адна будзе ўзята, а другая пакінена;
Дзве будуць разам маліцца: адна будзе ўзята, а другая пакінута .
і двое будуць у полі; адзін узяты будзе, а другі пакінены.
[Два на полі: адзін будзе ўзяты, а другі пакінуты.]
І, пытаючыся, казалі Яму: дзе́, Госпадзе? Ён жа сказаў ім: дзе́ толькі це́ла, там зьбяруцца і арлы.
І ў адказ яны яму кажуць: «Дзе, Госпадзе?» Ён жа сказаў ім: «Дзе цела, там і арлы збяруцца».
