Лукаша 10 разьдзел
Паводле Лукаша Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Дабравесця / «Спадчына»; Клышка
Пасьля гэтага выбраў Госпад і другіх се́мдзесят вучняў і паслаў іх па двох перад абліччам Сваім у кожнае ме́ста і ме́сца, куды Сам ме́ўся йсьці.
Пасля ж таго прызначыў Госпад і іншых семдзесят [двух] і паслаў іх па двух перад Сабою ў кожны горад і месца, куды Сам намерваўся прыйсці.
І сказаў ім: жніво бага́тае, а работнікаў мала; дык прасе́це Гаспадара жніва, каб выслаў работнікаў на жніво Сваё.
Сказаў жа ім: «Жніво вялікае, а работнікаў мала; дык прасіце Гаспадара жніва, каб выслаў работнікаў на Сваё жніво.
Ідзе́це! Я пасылаю вас, як ягня́т сярод ваўкоў.
Ідзіце! Вось пасылаю вас як ягнят паміж ваўкоў.
Не бярэце ні мяшка, ні торбы, ні абутку і нікога ў дарозе ня вітайце.
Не насіце з сабою ні каліты, ні торбы, ні сандаляў, і нікога ў дарозе не вітайце!
У якую-ж хату ўво́йдзеце, пе́рш кажэце: мір дому гэтаму!
І ў які б вы дом ні ўвайшлі, найперш кажыце: «Спакой гэтаму дому!»
І калі будзе там сын міру, то супачыне на ім мір ваш; а калі не́, то да вас ве́рнецца.
І калі будзе там сын спакою, то спачыне на ім ваш спакой калі ж не, то да вас вернецца.
У доме-ж тым аставайцеся, е́шце і піце, што ў іх ёсьць; бо работнік варт платы сваёй. Не пераходзьце з дому ў дом.
І ў гэтым самым доме заставайцеся, ядучы і п’ючы, што яны маюць; бо варты работнік сваёй платы. Не пераходзьце з дому ў дом!
І калі пры́дзеце ў якое ме́ста, і прымуць вас, е́шце, што вам дадуць;
І ў які б вы горад ні ўваходзілі — калі прыймаюць вас, ешце, што вам пададуць.
і адзараўляйце ў іх хворых, і кажэце ім: падыйшло да вас Царства Божае.
І вылечвайце ў ім хворых і кажыце ім: «Наблізілася да вас Божае Царства».
Калі-ж пры́дзеце ў якое ме́ста, і ня прымуць вас, то, выйшаўшы на вуліцу, скажэце:
І ў які б вы горад ні ўвайшлі, — калі не прыймаюць вас, то, выйшаўшы на яго вуліцы, скажьце:
і пыл, што прыліп да нас ад вашага ме́ста, абтрасаем вам: аднак жа ве́дайце, што падыйшло да вас Царства Божае.
«Нават пыл, што прыліп да нашых ног з вашага горада, мы страсаем вам. Ды гэта ведайце, што блізка Божае Царства».
Кажу-ж вам, што Садому ў дзе́нь той ле́пей будзе, чымся ме́сту гэткаму.
Кажу вам, што Садому ў той дзень будзе лягчэй, чым таму гораду.
Гора табе́, Харазін! гора табе́, Віфсаіда! Бо калі-б у Тыры й Сідоне сталіся цуды, што дзе́яліся ў вас, то даўно-б яны пака́яліся, се́дзячы ў валася́ніцы ды по́пелі;
Бяда табе, Харадзіне! Бяда табе, Віфсаіда! Бо калі б у Тыры і Сідоне адбыліся цуды, што адбыліся ў вас, яны б даўно, седзячы ў валасяніцы і попеле, пакаяліся.
але Тыру й Сідону ле́пш будзе на судзе́, чым вам.
Але Тыру і Сідону будзе лягчэй на судзе, чым вам.
І ты, Капэрнаум, да не́ба ўзьнёсшыся, да пе́кла спадзе́ш.
І ты, Капернауме, ці аж да неба ўзнясешся? Ажно ў пекла сыдзеш.
Хто слухае вас — Мяне́ слухае, і хто вас цураецца, той Мяне́ цураецца; а хто цураецца Мяне́, цураецца і Пасла́ўшага Мяне́.
Хто спухае вас, Мяне слухае, а хто вас адкідае, Мяне адкідае, хто ж Мяне адкідае, адкідае Таго, Хто паслаў Мяне.
Семдзесят вучняў вярнуліся з радасьцю ды гаварылі: Госпадзе! і чарты́ слухаюцца нас дзеля іме́ньня Твайго.
Вярнуліся ж семдзесят [два] з радасцю, кажучы: «Госпадзе, і дэманы паддаюцца нам у Тваё імя».
Ён жа сказаў ім: Я бачыў шатана́, спаўшага з не́ба як мало́ньня;
Ён жа сказаў ім: «Я бачыў сатану, што як маланка спадаў з неба.
вось даю вам уладу наступаць на зьме́яў і скарпіёнаў, і на ўсю сілу варожую, і нішто не пашкодзіць вам;
Вось, Я даў вам уладу наступаць на змеяў і скарпіёнаў і на ўсю варожую сілу, і нішто не зашкодзіць вам.
аднак жа з таго ня це́шцеся, што духі вам пакараюцца; але це́шцеся з таго, што іме́ньні вашыя запісаны на нябёсах.
Але не цешцеся з таго, што духі вам паддаюцца, а цешцеся, што вашы імёны запісаны ў нябёсах».
У той час узрадаваўся духам Ісус і сказаў: Хвала́ Табе, Ойча, Госпадзе не́ба й зямлі, што ты ўтаіў гэтае ад мудрых і разумных і адкрыў малым. Запраўды, Ойча; бо так яно ўпадабалася прад абліччам Тваім.
У гэты самы час узрадаваўся Ён Святым Духам і сказаў: «Слаўлю Цябе, Бацька, Госпадзе неба і зямлі, што Ты закрыў гэта ад мудрых і разумных і адкрыў гэта малым; так, Бацька, бо гэтак было Табе даспадобы.
І, зьвярнуўшыся да вучняў, сказаў: усё Мне́ адда́на Айцом Маім; і Хто ёсьць Сын, ня ве́дае ніхто, апрача Айца, і Хто ёсьць Аце́ц, ня ве́дае ніхто, апрача Сына і каму Сын хоча адкрыць.
Усё перададзена Мне Маім Бацькам; і ніхто не ведае, хто ёсць Сын, толькі Бацька, і хто ёсць Бацька — толькі Сын і каму Сын хоча адкрыць».
І, зьвярнуўшыся да вучняў, сказаў ім асобна: шчасьлівыя во́чы, бачучы тое, што вы бачыце!
І, звярнуўшыся да вучняў, на адзіноце сказаў: «Шчаслівыя вочы, якія бачаць тое, што вы бачыце.
бо кажу вам, што многія прарокі й цары хаце́лі бачыць, што́ вы бачыце, і ня бачылі; і слышаць, што́ вы чуеце, і ня слышалі.
Бо кажу вам: «Шмат прарокаў і цароў хацелі ўбачыць тое, што бачыце вы, а не ўбачылі, і пачуць, што чуеце вы, а не пачулі.
І вось адзін законьнік устаў і, спакуша́ючы Яго, сказаў: Вучыцель! што мне́ рабіць, каб унасьле́даваць жыцьцё ве́чнае?
І вось устаў адзін законнік і, выпрабоўваючы Яго, сказаў: «Настаўніку, што я павінен зрабіць, каб атрымаць у спадчыну вечнае жыццё?»
А Ён сказаў яму: у законе што напісана? як чытаеш?
Ён жа сказаў яму: «У Законе што напісана? Як чытаеш?»
Ён сказаў у адказ: узьлюбі Госпада Бога твайго ўсім сэрцам тваім, і ўсе́ю душою тваёю, і ўсёю моцаю тваёю, і ўсім разуменьнем тваім, і бліжняга твайго, як самога сябе́.
Той жа ў адказ сказаў: «Любі Госпада Бога свайго, усім сэрцам сваім, і ўсёю душою сваёю, і усёю моцай сваёю, і ўсім розумам сваім», і: «свайго бліжняга, як самога сябе».
Ісус сказаў яму: справядліва ты адказаў; так рабі, і будзеш жыць.
Ён жа сказаў яму: «Ты правільна адказаў: рабі гэта і будзеш жыць».
Але ён, хочучы апраўдаць сябе́, сказаў Ісусу: а хто мой бліжні?
Той жа, хочучы апраўдаць сябе, сказаў Ісусу: «А хто мой блліжні?»
На гэтае сказаў Ісус: не́йкі чалаве́к ішоў з Ерузаліму да Ерыхону і папаўся разбойнікам, каторыя зьнялі з яго вопратку, ранілі яго і пайшлі, пакінуўшы яго ле́дзь жывым.
У адказ Ісус сказаў: «Адзін чалавек спускаўся з Ерусаліма ў Ерыхон і трапіў разбойнікам, якія раздзелі яго, і паранілі, і пайшлі, пакінуўшы ледзь жывога.
Здарэньнем адзін сьвяшчэньнік ішоў гэтай дарогай і, угле́дзіўшы яго, прайшоў міма.
Выпадкам спускаўся тою дарогаю адзін святар, і убачыўшы яго, перайшоў на другі бок.
Таксама й лявіт, быўшы на тым ме́сцы, падыйшоў, паглядзе́ў і прайшоў міма.
Гэтак жа і левіт, прыйшоўшы на тое месца і ўбачыўшы, перайшоў на другі бок.
Самаранін жа не́йкі, ідучы, найшоў на яго і, угле́дзіўшы, зьлітаваўся,
А адзін самаранін, быўшы ў дарозе, натрапіў на яго і, убачыўшы, злітаваўся
і, падыйшоўшы, перавязаў яму ра́ны, паліўшы але́ем і віном; і, пасадзіўшы яго на свайго асла, прывёз яго ў зае́зд і паклапаціўся аб ім;
І падышоўшы, перавязаў яму раны, узліваючы алеем і віном; і пасадзіўшы яго на сваю жывёліну, прывёз яго ў гасцініцу і паклапаціўся пра яго.
а на другі дзе́нь, ад’яжджаючы, дастаў два дынары, даў гаспадару зае́зду і сказаў яму: даглядай яго і, калі выдаш што бале́й, я, вярнуўшыся, аддам табе́.
І на другі дзень, выняўшы два дынарыі, даў гаспадару гасцініцы і сказаў: «Заапекуйся ім, а што больш патраціш, я, вяртаючыся, аддам табе».
Хто з гэтых трох, думаеш ты, быў бліжні таму, што папаўся разбойнікам?
Хто з гэтых трох, думаецца табе, быў бліжні таму, што трапіўся разбойнікам?»
Ён сказаў: той, што зьлітаваўся над ім. Тады Ісус сказаў яму: ідзі й ты рабі гэтак.
Ён жа сказаў: «Той, хто ўчыніў міласэрнасць над ім». Сказаў жа яму Ісус: «Ідзі і ты рабі гэтак».
І сталася ў часе дарогі іх, прыйшоў Ён у вадно сяло; тут жанчына, іме́ньнем Марта, прыняла Яго ў дом свой;
ў часе іх дарогі прыйшоў Ён у адно сяло. І пэўная жанчына, на імя Марта, прыняла Яго.
у яе́ была сястра, на імя Марыя, якая се́ла ля ног Ісусавых і слухала слова Яго.
Была ж у яе сястра — звалася Марыя, седзячы ў нагах у Ісуса, яна слухала Яго слова.
Марта-ж клапацілася аб вялікай паслузе і, падыйшоўшы, сказала: Госпадзе! ці-ж Табе́ ня рупіць, што сястра мая адну мяне́ пакінула паслугоўваць? скажы ёй, каб памагла мне́.
Марта ж завіхалася ў розных паслугах. І, падышоўшы, сказала: «Госпадзе, ці ж не абыходзіць Табе, што мая сястра адну мяне пакінула прыслугоўваць? Скажы ёй, каб яна мне дапамагла».
Ісус жа сказаў ёй у адказ: Марта! Марта! ты турбуешся і клапоцішся аб многае,
ў адказ жа сказаў ёй Госпад: «Марта, Марта, турбуешся ты і непакоішся пра многае,
а адно толькі патрэбна. Марыя-ж выбрала добрую частку, якая не адымецца ў яе́.
а патрэбна адно; Марыя ж выбрала добрую частку, якая не адымецца ў яе».
