Выслоўяў Саламонавых 10 разьдзел
Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Антонія Бокуна
Выслоўі Саламона. Сын мудры радуе бацьку, а сын бязглузды — засмучэньне маці ягонай.
Прыповесьці Салямона. Мудры сын — радасьць для ба́цькі, а дурны сын — смутак для маці.
Не даюць карысьці скарбы няправедныя, а праўда ратуе ад сьмерці.
Не прыносяць карысьці скарбы бязбожныя, а праведнасьць ратуе ад сьмерці.
Не дапусьціць Гасподзь, каб галадала душа праведнага, а зьдзірства бязбожных адкіне.
Не дазволіць ГОСПАД галадаваць душы праведніка, але адкіне жаданьні бязбожнікаў.
Лянівая рука робіць бедным, а рука руплівая ўзбагачае.
Лянівая рука робіць бедным, а рука працавітая ўзбагачае.
Хто зьбірае летам — сын разумны, а хто сьпіць у жніва — сын шалапутны.
Хто летам зьбірае, той сын разважлівы, а хто сьпіць у жніво — сын ганебны.
Дабраславеньні — на галаву праведнага, а вусны бязбожным затуліць насільле.
Дабраславенствы — на галаве праведнага, а вусны бязбожнікаў хаваюць няправасьць.
Памяць пра праведнага дабраславёная будзе, а імя бязбожных спаганьбіцца.
Памяць пра праведніка дабраслаўлёная, а імя бязбожнікаў спарахнее.
Мудры сэрцам прымае запаведзі, а бязглузды вуснамі спатыкнецца.
Мудры сэрцам прыймае прыказаньні, а той, хто мае вусны неразумныя, упадзе.
Хто ходзіць у беззаганнасьці, той ходзіць бясьпечна; а хто скрыўляе шляхі свае, той будзе выкрыты.
Хто ходзіць беззаганна, той ходзіць бясьпечна, а хто кры́віць шляхі свае, будзе выяўлены.
Хто міргае вачыма, той чыніць прыкрасьць, а бязглузды вуснамі спатыкнецца.
Хто міргае вачыма, той робіць прыкрасьць, і той, хто мае вусны неразумныя, упадзе.
Вусны праведніка — крыніца жыцьця, а вусны бязбожным затуліць насільле.
Вусны праведніка — крыніца жыцьця, а вусны бязбожнікаў хаваюць няправасьць.
Нянавісьць будзіць разлад, любоў акупае ўсе грахі.
Нянавісьць выклікае сваркі, а любоў пакрывае ўсе правіны.
На вуснах у разумнага мудрасьць, а на целе ў дурнога — дубец.
У вуснах разумнага знаходзіцца мудрасьць, а кій — на сьпіне бязглуздага.
Мудрыя зьберагаюць веды, а вусны немысьля — блізкая пагібель.
Мудрыя захоўваюць веданьне, а вусны неразумнага вядуць да загубы.
Маёмасьць багатага — моцны горад яго, бяда бедным — іхняе ўбоства.
Маёмасьць багатага — умацаваны горад для яго, загуба для бедных —галеча іхняя.
Праца праведнага — на жыцьцё, прыбытак бязбожнага — на грэх.
Праца праведніка вядзе да жыцьця, набытак бязбожніка — да грэху.
Хто захоўвае настаўленьне, той на дарозе да жыцьця; а хто пагарджае засьцярогай — блукае.
На сьцежцы жыцьця той, хто прыймае настаўленьне, а хто адкідае дакараньне — блукае.
Хто хавае нянавісьць, у таго вусны ілжывыя; і хто пашырае паклёпы — неразумны.
Хто хавае нянавісьць, у таго вусны хлусьлівыя, а хто паклёп разносіць, той дурань.
Пры шматслоўі ня ўнікнуць грэху, а хто стрымлівае вусны свае — разумны.
У мностве словаў не пазьбегнеш грэху, а хто стрымлівае вусны свае, той разважлівы.
Чыстае срэбра — язык праведнага, а сэрца бязбожных — нікчэма.
Язык праведніка — адборнае срэбра, а сэрца бязбожніка нічога ня вартае.
Вусны праведнага пасьвяць многіх, а неразумныя мруць ад нястачы глузду.
Вусны праведнага пасьвяць многіх, а бязглуздыя паміраюць ад нястачы розуму.
Дабраславеньне Гасподняе — яно ўзбагачае і смутку з сабой ня прыносіць.
Дабраславенства ГОСПАДАВА, яно ўзбагачае, і смутку з сабою не прыносіць.
Радуе немысьля — учынак ганебны, а чалавека разумнага — мудрасьць.
Радасьць для дурня — учынкі ганебныя, а для чалавека разумнага — мудрасьць.
Чаго баіцца бязбожнік, тое спасьцігне яго, а жаданьне праведнікаў збудзецца.
Тое, чаго баіцца бязбожнік, прыйдзе на яго, а прагненьні праведных споўняцца.
Як падымецца бура, так і няма бязбожнага; а ў праведніка — аснова вечная.
Калі пранясецца віхор, дык ня будзе больш бязбожніка, а праведнік мае вечны падмурак.
Што воцат зубам і дым вачам, тое гультай тым, хто пасылае яго.
Як воцат для зубоў і як дым для вачэй, так гультай для тых, што яго пасылаюць.
Страх Гасподні дадае дзён, а гады бязбожных скароцяцца.
Страх ГОСПАДАЎ памнажае дні, а гады бязбожнікаў скароцяцца.
Спадзяваньне праведнікам — радасьць, а надзея бязбожных загіне.
Чаканьне праведнікаў — радасьць, а спадзяваньне бязбожнікаў загіне.
Шлях Гасподні — цьвярдыня нявінным і пагібель бязбожным.
Шлях ГОСПАДАЎ — апора для беззаганных і загуба для злачынцаў.
Праведнік вавек не пахісьнецца, а бязбожныя не пажывуць на зямлі.
Праведнік не пахісьнецца навекі, а бязбожнікі ня будуць жыць на зямлі.
З вуснаў праведніка крынічыць мудрасьць, а язык шкодлівы будзе вырваны.
Вусны праведніка памнажаюць мудрасьць, а язык падступны будзе адсечаны.
Вусны праведніка любяць богаспадобнае, а вусны бязбожных — разбэшчанае.
Вусны праведніка ведаюць, што даспадобы [Богу], а вусны бязбожнікаў — падступнасьць.
