Выслоўяў Саламонавых 4 разьдзел
Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Антонія Бокуна
Слухайце, дзеці, настаўленьня бацькавага, і зважайце, каб навучыцца розуму;
Слухайце, дзеці, настаўленьне ба́цькі і ўважайце, каб навучыцца розуму,
бо я дам вам добрую навуку. Не адкідайце наказу майго.
бо я даю вам добрую навуку; не пакідайце закону майго.
Бо і я быў сын у бацькі майго, пяшчотна любімы і адзіны ў маці маёй.
Бо і я быў сы́нам у ба́цькі майго, пешчаны і адзіны ў маці маёй.
І ён вучыў мяне і казаў мне: хай будуць у сэрцы тваім словы мае; захоўвай наказы мае і жыві.
І ён вучыў мяне, і казаў мне: «Няхай трымаецца сэрца тваё словаў маіх, захоўвай прыказаньні мае і жыві.
Здабывай мудрасьць, набывай розум; не забывай гэтага і ня цурайся слоў маіх, а кіруйся імі!
Набывай мудрасьць, набывай розум, не забывайся і не ўхіляйся ад словаў вуснаў маіх.
Не адкідай яе, і яна будзе ахоўваць цябе; любі яе, і яна будзе цябе берагчы.
Не пакідай яе, і яна захавае цябе, любі яе, і яна будзе пільнаваць цябе.
Аснова мудрасьці: набывай мудрасьць і за ўсё, што маеш, набывай розум.
Галоўнае — мудрасьць; набывай мудрасьць, і за ўсю маёмасьць тваю набывай розум.
Высока цані яе, і яна ацэніць цябе; яна акрые славай цябе, калі ты прыгорнеш яе;
Узьвяліч яе, і яна падыме цябе, яна праславіць цябе, калі ты ўхопішся за яе,
ускладзе на галаву тваю прыгожы вянок, падаруе табе цудоўны вянок.
ускладзе на галаву тваю вянок ласкі, аздобіць цябе каронаю славы».
Слухай, сыне мой, і прымі словы мае, — і памножацца гады твайго жыцьця.
Слухай, сыне мой, і прыймі словы мае, і памножацца гады жыцьця твайго.
Я паказваю табе шлях мудрасьці, вяду цябе па сьцежках простых.
Я паказваю табе шлях мудрасьці, вяду цябе сьцежкамі праведнасьці.
Калі пойдзеш, крокам тваім ня будзе завады, і калі пабяжыш, не спатыкнешся.
Калі пойдзеш імі, ня будуць блытацца ногі твае, калі пабяжыш, не спатыкнешся.
Моцна трымайся наказу, не адкідай, захоўвай яго; бо ён — жыцьцё тваё.
Трымайся настаўленьня, не занядбоўвай, захоўвай яго, бо яно — жыцьцё для цябе.
Ня выходзь на сьцежку бязбожнікаў, і не хадзі па дарозе ліхіх;
Не ўзыходзь на сьцежку бязбожнікаў і не хадзі па шляху ліхотнікаў,
пакінь яе, не хадзі ёю, ухіляйся ад яе і праходзь міма.
пазьбягай яго і не хадзі па ім, ухіляйся ад яго і абмінай яго,
бо яны не заснуць, пакуль ня ўчыняць ліхога; прападзе сон у іх, пакуль яны не давядуць каго да падзеньня;
бо не заснуць яны, калі ня ўчыняць благога, і сон іх ня возьме, калі не давядуць каго да падзеньня.
бо яны ядуць хлеб беззаконьня і п’юць віно рабунку.
Бо ядуць яны хлеб беззаконьня і п’юць віно гвалту.
Сьцежка праведных — як сьвяціла прамяністае, якое болей і болей сьвятлее да поўнага дня.
Але сьцежка праведных — як сьвятло зараніцы, што ўзыходзіць і расьце аж да поўнага дня.
А шлях бязбожных — як цемра; яны ня ведаюць, на што спатыкнуцца.
Шлях бязбожнікаў цёмны, яны ня ведаюць, дзе спатыкнуцца.
Сыне мой! слоў маіх слухайся, і да прамоваў маіх нахілі тваё вуха;
Сыне мой, зважай на словы мае, прыхілі вуха тваё да прамоваў маіх.
хай не адыдуць яны ад вачэй тваіх; захоўвай іх усярэдзіне сэрца твайго:
Няхай не зыходзяць яны з вачэй тваіх, захоўвай іх у глыбіні сэрца твайго,
бо яны жыцьцё таму, хто знайшоў іх, і ацаленьне ўсяму яго целу.
бо яны — жыцьцё для таго, хто знайшоў іх, і здароўе для ўсяго цела яго.
Больш за ўсё запаветнае захоўвай сэрца тваё; бо ў ім — крыніца жыцьця.
З усёй стараннасьцю захоўвай сэрца тваё, бо з яго крыніца жыцьця.
Адкінь ад сябе ілжывасьць вуснаў, і круцельства языка адхісьні ад сябе.
Адкінь ад сябе вусны хлусьлівыя, аддалі ад сябе язык крывадушны.
Вочы твае хай наперад глядзяць, і позірк твой хай скіраваны будзе перад табою.
Вочы твае няхай глядзяць проста, а павекі твае няхай скіраваныя будуць перад табою.
Абдумай сьцежку назе тваёй, і ўсе дарогі твае хай будуць пэўныя.
Абдумай сьцежку для ног тваіх, і ўсе шляхі твае няхай будуць пэўныя.
Ня ўхіляйся ні направа, ні налева; адвядзі нагу тваю ад ліхога.
Не зыходзь ані направа, ані налева, аддалі нагу тваю ад ліхоцьця.
