Выслоўяў Саламонавых 18 разьдзел
Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Антонія Бокуна
Сваволі шукае прымхлівы, паўстае супроць усяго разумнага.
Свавольны шукае жаданьня [свайго] і кожнай цьвярозай думцы працівіцца.
Неразумны ня любіць думаць, а толькі паказаць бы свой розум.
Дурань ня хоча застанаўляцца, а толькі каб выявіць розум свой.
З прыходам бязбожнага прыходзіць і пагарда, а з вартым пагарды — ганьба.
Калі прыходзіць бязбожнік, прыходзіць пагарда, і разам з сорамам — ганьба.
Слова з вуснаў чалавечых — глыбокія воды; крыніца мудрасьці — бруісты паток.
Словы вуснаў чалавечых — глыбокія воды, крыніца мудрасьці — бурлівы ручай.
Нядобра быць ласкавым зь бязбожным, каб абвергнуць праведнага ў судзе.
Нядобра зважаць на аблічча бязбожнага, каб паваліць праведнага на судзе.
Вусны бязглуздага цягнуць у незлагадзь, а словы яго выклікаюць бойку.
Словы дурня прыводзяць да спрэчкі, і вусны ягоныя выклікаюць бойку.
Язык бязглуздага — пагібель яму, а вусны яго — сетка на душу ягоную.
Вусны дурня — загуба ягоная, а мова ягоныя — пастка для душы яго.
Словы нагаворшчыка — як прысмакі, і яны гладка ўваходзяць у нутро чалавека.
Словы пляткара́ — як прысма́кі, яны зыходзяць у глыб нутра.
Нядбалы ў працы сваёй — брат марнатраўцы.
Нядбайны ў рабоце сваёй — брат нішчыцеля.
Імя Госпада — моцная вежа: убягае ў яе праведнік, і ў бясьпецы.
Імя ГОСПАДА — магутная вежа, пабяжыць туды праведнік і будзе ў бясьпецы.
Маёмасьць багатага — як моцны горад ягоны, і высокім мурам здаецца яму.
Маёмасьць багатага — умацаваны горад для яго, уяўляецца яна яму як муры́ высокія.
Перад падзеньнем узносіцца сэрца чалавека, а сьціпласьць ідзе наперадзе славы.
Перад загубай вывышаецца сэрца чалавека, а ўпакораньне папераджа́е славу.
Хто дае адказ, ня выслухаўшы, той неразумны і брыдка яму.
Хто дае адказ раней, чым выслухае, той неразумны, і сорам яму.
Дух чалавека пераносіць яго немачы; а прыгнечаны дух — хто можа ўмацаваць яго.
Дух чалавека пераносіць немач сваю, але дух маркотны хто можа ўзьняць.
Сэрца разумнага набывае веды, і вуха мудрых шукае ведаў.
Сэрца разважнае набывае веды, і вуха мудрых шукае веданьня.
Дарунак дае чалавеку прастору і да вяльможаў давядзе яго.
Падарунак чалавека дае яму прастору і да вялікіх прывядзе яго.
Першы ў цяжбіне сваёй мае рацыю, але прыходзіць супернік ягоны і паняверыць яе.
Першы ў спрэчцы сваёй [падаецца] справядлівым, але прыйдзе бліжні ягоны і выспрабуе яго.
Жэрабя спыняе спрэчкі і вырашае паміж моцнымі.
Жэрабя спыняе сваркі і дзеліць між магутнымі.
Азлоблены брат няпрыступнейшы за моцны горад, і свары падобныя на замкі замка.
Пакрыўджаны брат — як умацаваны горад, а сваркі — як зава́лы ў замку́.
Ад плоду вуснаў чалавека напаўняецца чэрава ягонае; вытворамі вуснаў сваіх ён насычаецца.
З плоду вуснаў сваіх насыціць чалавек нутро сваё, з прыбыткаў губаў сваіх насыціцца.
Сьмерць і жыцьцё — ва ўладзе языка, і хто любіць яго, скаштуе ад плоду яго.
Сьмерць і жыцьцё ў руцэ языка; хто любіць яго, будзе есьці плады ягоныя.
Хто знайшоў жонку, той знайшоў дабро і атрымаў мілату ад Госпада.
Хто знайшоў жонку, той знайшоў добрае і атрымаў ласку ад ГОСПАДА.
З мальбою гаворыць убогі, а багаты адказвае груба.
Бедны гаворыць, умольваючы, а багаты адказвае груба.
Хто хоча мець сяброў, той і сам павінен быць прыязны; і бывае сябар больш прыязны за брата.
Чалавек, які мае сяброў, сам павінен быць сяброўскі, і бывае, што сябар больш любіць, чым брат.
