Выслоўяў Саламонавых 18 разьдзел
Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Антонія Бокуна
Зручных выпадкаў шукае той, хто жадае пазбавіцца сябра; раздражняе яго ўсякая парада.
Свавольны шукае жаданьня [свайго] і кожнай цьвярозай думцы працівіцца.
Бязглузды не адчувае асалоду ад разважлівасці — а толькі ад паказу ўласнага розуму.
Дурань ня хоча застанаўляцца, а толькі каб выявіць розум свой.
Калі прыйдзе бязбожнік — прыйдзе і пагарда, а з ганьбай — знявага.
Калі прыходзіць бязбожнік, прыходзіць пагарда, і разам з сорамам — ганьба.
Словы з вуснаў чалавека — глыбокая вада, а крыніца мудрасці — багатая плынь.
Словы вуснаў чалавечых — глыбокія воды, крыніца мудрасьці — бурлівы ручай.
Нядобра прымаць чалавека бязбожнага, каб пахіснуць справядлівага ў законнасці яго.
Нядобра зважаць на аблічча бязбожнага, каб паваліць праведнага на судзе.
Вусны бязглуздага змешваюцца са сваркамі, а рот яго выклікае пабоі.
Словы дурня прыводзяць да спрэчкі, і вусны ягоныя выклікаюць бойку.
Рот бязглуздага — яго пагібель, а вусны яго — пастка для душы яго.
Вусны дурня — загуба ягоная, а мова ягоныя — пастка для душы яго.
Словы плеткара — быццам салодкія, і самі даходзяць да глыбіні чэрава.
Словы пляткара́ — як прысма́кі, яны зыходзяць у глыб нутра.
Той, хто ў працы сваёй млявы і нядбайны, той — брат знішчыцеля.
Нядбайны ў рабоце сваёй — брат нішчыцеля.
Наймацнейшая цытадэль — імя Госпада; да яе спяшаецца справядлівы, і там ён узвысіцца.
Імя ГОСПАДА — магутная вежа, пабяжыць туды праведнік і будзе ў бясьпецы.
Маёмасць багатага — трывалы горад яго, яна — быццам мур высокі ў думцы яго.
Маёмасьць багатага — умацаваны горад для яго, уяўляецца яна яму як муры́ высокія.
Перад знішчэннем узвышаецца сэрца чалавечае, і перад услаўленнем — уціхамірваецца.
Перад загубай вывышаецца сэрца чалавека, а ўпакораньне папераджа́е славу.
Хто спярша гаворыць, а потым слухае, — таму бязглуздасць і ганьба.
Хто дае адказ раней, чым выслухае, той неразумны, і сорам яму.
Дух чалавечы пераносіць немач сваю, але хто зможа падтрымаць зруйнаваны дух?
Дух чалавека пераносіць немач сваю, але дух маркотны хто можа ўзьняць.
Сэрца разважлівае будзе валодаць ведамі, і вуха мудрых шукае ведаў.
Сэрца разважнае набывае веды, і вуха мудрых шукае веданьня.
Дар чалавека пашырае дарогу яго і да кіраўнікоў даводзіць яго.
Падарунак чалавека дае яму прастору і да вялікіх прывядзе яго.
Хто першы гаворыць у спрэчцы — лічыцца справядлівым, а прыходзіць сябар яго і выкрые яго.
Першы ў спрэчцы сваёй [падаецца] справядлівым, але прыйдзе бліжні ягоны і выспрабуе яго.
Жэрабя спыняе спрэчкі і таксама вырашае паміж магутнымі.
Жэрабя спыняе сваркі і дзеліць між магутнымі.
Брат, якога абражаюць, мацнейшы за моцны горад, а сваркі — як крэпасці гарадоў.
Пакрыўджаны брат — як умацаваны горад, а сваркі — як зава́лы ў замку́.
З плода вуснаў чалавека насыціцца чэрава яго, а спараджэнні ўласных вуснаў уволю накормяць яго.
З плоду вуснаў сваіх насыціць чалавек нутро сваё, з прыбыткаў губаў сваіх насыціцца.
Смерць і жыццё ў руцэ языка; хто яго любіць — будзе есці плады яго.
Сьмерць і жыцьцё ў руцэ языка; хто любіць яго, будзе есьці плады ягоныя.
Хто знайшоў добрую жонку — знайшоў дабро і атрымаў ласку ад Госпада.
Хто знайшоў жонку, той знайшоў добрае і атрымаў ласку ад ГОСПАДА.
Калі бедны гаворыць з маленнямі, то багаты будзе гаварыць жорстка.
Бедны гаворыць, умольваючы, а багаты адказвае груба.
Чалавек можа быць паранены сябрамі, але ёсць сябар, які бліжэй за брата.
Чалавек, які мае сяброў, сам павінен быць сяброўскі, і бывае, што сябар больш любіць, чым брат.
