Выслоўяў Саламонавых 21 разьдзел
Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Антонія Бокуна
Сэрца цара ў руцэ Госпада — як ручаі водаў: Ён паверне яго, куды пажадае.
Сэрца валадара ў руцэ ГОСПАДА, як ручаі водаў, Ён скіроўвае яго, куды хоча.
Усякая дарога чалавека здаецца яму вернай, але Госпад узважвае сэрцы.
Усе шляхі чалавека слушныя ў вачах ягоных, але ГОСПАД узважвае сэрцы.
Тварыць міласэрнасць і законнасць больш падабаецца Госпаду, чым крывая ахвяра.
Праведнасьць і суд даспадобы ГОСПАДУ больш, чым ахвяра.
Гордасць вачэй і фанабэрыстасць сэрца — светач бязбожнікаў — грэх.
Узьнесеныя вочы і надзьмутае сэрца — баразна бязбожных, [і гэта] грэх.
Намеры кемлівага — заўсёды для прыбытку, а ўсякі паспешлівы — заўсёды ў галечы.
Думкі руплівага [прыносяць] прыбытак, а кожнага нецярплівага — нястачу.
Хто збірае скарбы падманным языком, той будзе кінуты ў пасткі смерці.
Зьбіраньне скарбаў языком падманлівым — па́ра, што зьнікае, шуканьне сьмерці.
Раз’ятранасць бязбожнікаў скіне іх, бо не пажадалі яны тварыць законнасць.
Злачыннасьць бязбожнікаў зьвернецца на іх, бо яны грэбуюць чыніць суд [справядлівы].
Нясталы шлях — чужы для чалавека; а хто чысты, таго справа верная.
Крывы шлях чалавека нягоднага, а справы чыстага — простыя.
Лепей сядзець у кутку гарышча, чым са сварлівай [жонкай] — у агульным доме.
Лепей жыць у куце на даху, чым са сварліваю жонкаю ў прасторным доме.
Душа бязбожніка жадае ліха; над ім не злітуецца блізкі яго.
Душа бязбожніка жадае зла, ня знойдзе [ласкі] ў вачах ягоных бліжні яго.
Калі пакараюць насмешніка, просты чалавек паразумнее; а калі вучаць мудрага — ён набудзе веды.
Калі караюць насьмешніка, неразумны стаецца мудрэйшым, і калі мудрага вучаць, ён здабывае веданьне.
Справядлівы назірае за домам бязбожніка: як упадаюць бязбожныя у няшчасце.
Разважае праведнік пра дом бязбожніка, як гінуць бязбожнікі ў ліхоцьці сваім.
Хто вуха сваё затыкае на лямант беднага, той і сам будзе лямантаваць, але не будзе выслуханы.
Хто вушы свае затыкае на крык убогага, той сам будзе клікаць, але ня будзе адказу.
Падарунак патаемны спыняе гнеў, а падарунак за пазухай — найвялікшае абурэнне.
Падарунак таемны тушыць гнеў, а гасьцінец у заўлоньне — вялікую ярасьць.
Тварыць законнасць — гэта радасць для справядлівага і пагібель для тых, хто чыніць несправядлівасць.
Правасудзьдзе — радасьць для праведніка і загуба для злачынцаў.
Чалавек, які сыдзе з дарогі разважлівасці, прабудзе на сходзе мёртвых.
Чалавек, што зьбіваецца са шляху розуму, супачы́не ў грамадзе́ памёршых.
Хто любіць балі — будзе ў галечы, не ўзбагаціцца, хто любіць віно і тлустую ежу.
Хто любіць весяліцца, будзе ў няста́чы, а хто любіць віно і алей, ня будзе багатым.
Збаўленне за справядлівага — бязбожнік, а за прастадушных — несправядлівы.
Вы́купам за праведніка [будзе] бязбожнік, а за правага — ліхадзей.
Лепей жыць на пустыннай зямлі, чым з жонкай сварлівай і запальчывай.
Лепш жыць у зямлі пустыннай, чым з жонкай гняўлівай і сварлівай.
Жаданы скарб і тлушч у жыллі мудрага, а неразважлівы чалавек прамантачыць яго.
Прывабныя скарбы і алей у жытле мудрага, а бязглузды чалавек змарнуе іх.
Хто ідзе ўслед за справядлівасцю і міласэрнасцю, той знойдзе жыццё, і справядлівасць, і славу.
Хто імкнецца да праведнасьці і міласэрнасьці, знойдзе жыцьцё, праведнасьць і славу.
Уваходзіць мудры ў горад дужых і знішчае цытадэль іх упэўненасці.
Мудры ўвойдзе ў горад магутных і зрыне моц, у якой яны мелі пэўнасьць.
Хто беражэ вусны свае і язык свой, той беражэ душу сваю ад бед.
Хто захоўвае вусны свае і язык свой, захоўвае душу́ сваю ад бедаў.
Пыхлівы і фанабэрысты завецца насмешнікам, што дзейнічае ў пыхлівым гневе.
Свавольны і дзёрзкі, называны блюзьнерам, робіць усё ў шале нахабства.
Жаданні гультая забіваюць, бо рукі яго не жадаюць нічога рабіць:
Жаданьне гультая заб’е яго, бо ру́кі ягоныя адмаўляюцца працаваць.
увесь дзень ён жадае і прагне; а справядлівы — той, хто раздае і не шкадуе.
Кожны дзень ён жадае і прагне, а праведнік дае і не шкадуе.
Ахвяры бязбожнікаў — агідныя, тым болей, што прапаноўваюцца яны са злачынства.
Ахвяра бязбожнікаў — брыдота, тым больш тыя, якія складаюць яе з падступнасьцю.
Ілжэсведка загіне, чалавек пакорлівы будзе гаварыць на перамогу.
Сьведка хлусьлівы згіне, а чалавек, які слухае, будзе гаварыць заўсёды.
Бязбожны чалавек упарціцца ў поглядзе сваім; а той, хто верны, — выпраўляе дарогу сваю.
Чалавек бязбожны ўпарты абліччам сваім, а пра́вы разумее шлях свой.
Няма мудрасці, ані разважлівасці, ані законнасці супраць Госпада.
Няма мудрасьці, і няма розуму, і няма ра́ды насуперак ГОСПАДУ.
Каня рыхтуюць на дзень вайны, але выратоўвае Госпад.
Каня рыхтуюць на дзень бітвы, але перамога — ад ГОСПАДА.
