Выслоўяў Саламонавых 4 разьдзел

Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Антонія Бокуна

 
 

Слухайце, дзеці, бацькоўскае настаўленне і слухайце, каб навучыцца разважлівасці;
 
Слухайце, дзеці, настаўленьне ба́цькі і ўважайце, каб навучыцца розуму,

я дам вам добрае навучанне, не пагарджайце запаветам маім.
 
бо я даю вам добрую навуку; не пакідайце закону майго.

Бо і я быў сынам бацькі майго, пешчаны і адзіны — у маці маёй;
 
Бо і я быў сы́нам у ба́цькі майго, пешчаны і адзіны ў маці маёй.

вучыў ён мяне і казаў мне: «Хай прымае сэрца тваё словы мае, беражы настаўленні мае — і будзеш жыць.
 
І ён вучыў мяне, і казаў мне: «Няхай трымаецца сэрца тваё словаў маіх, захоўвай прыказаньні мае і жыві.

Набывай мудрасць, набывай разважлівасць, не забывайся і не ўхіляйся ад слоў вуснаў маіх.
 
Набывай мудрасьць, набывай розум, не забывайся і не ўхіляйся ад словаў вуснаў маіх.

Не пакідай яе, і яна зберажэ цябе, любі яе, а яна выратуе цябе.
 
Не пакідай яе, і яна захавае цябе, любі яе, і яна будзе пільнаваць цябе.

Пачатак мудрасці: валодай мудрасцю і набывай разважлівасць ва ўсякай тваёй маёмасці.
 
Галоўнае — мудрасьць; набывай мудрасьць, і за ўсю маёмасьць тваю набывай розум.

Набывай яе, і яна ўзвысіць цябе, яна праславіць цябе, калі будзеш любіць яе.
 
Узьвяліч яе, і яна падыме цябе, яна праславіць цябе, калі ты ўхопішся за яе,

Ускладзе на галаву тваю вянок ласкі, абароніць цябе ўслаўленым вянцом».
 
ускладзе на галаву тваю вянок ласкі, аздобіць цябе каронаю славы».

Слухай, сыне мой, і ўспрымай словы мае, каб памножыліся гады жыцця твайго.
 
Слухай, сыне мой, і прыймі словы мае, і памножацца гады жыцьця твайго.

Паказаў я табе шлях мудрасці; вяду цябе сцежкамі справядлівымі,
 
Я паказваю табе шлях мудрасьці, вяду цябе сьцежкамі праведнасьці.

калі ўступіш на іх, не будуць сціснутыя крокі твае, і, калі пабяжыш, не сустрэнеш перашкоду.
 
Калі пойдзеш імі, ня будуць блытацца ногі твае, калі пабяжыш, не спатыкнешся.

Трымай настаўленне і не адпускай яго; беражы яго, бо яно — жыццё тваё.
 
Трымайся настаўленьня, не занядбоўвай, захоўвай яго, бо яно — жыцьцё для цябе.

Не ўступай на сцежкі бязбожнікаў і не хадзі па дарозе ліхіх людзей.
 
Не ўзыходзь на сьцежку бязбожнікаў і не хадзі па шляху ліхотнікаў,

Пазбягай яе і не хадзі па ёй; ухіляйся і адступіся ад яе.
 
пазьбягай яго і не хадзі па ім, ухіляйся ад яго і абмінай яго,

Бо не спяць яны, пакуль благога не зробяць, і сон іх не ахоплівае, калі не дадуць камусьці падножку.
 
бо не заснуць яны, калі ня ўчыняць благога, і сон іх ня возьме, калі не давядуць каго да падзеньня.

Бо ядуць яны хлеб бязбожнасці і п’юць віно несправядлівасці.
 
Бо ядуць яны хлеб беззаконьня і п’юць віно гвалту.

А сцежка справядлівых — быццам святло ззяючае ўзыходзіць і расце аж да поўнага дня.
 
Але сьцежка праведных — як сьвятло зараніцы, што ўзыходзіць і расьце аж да поўнага дня.

Шлях бязбожнікаў — цёмны, і не ведаюць яны, дзе зваляцца.
 
Шлях бязбожнікаў цёмны, яны ня ведаюць, дзе спатыкнуцца.

Сыне мой, слухай уважліва размовы мае і схіляй вуха сваё да размоў маіх;
 
Сыне мой, зважай на словы мае, прыхілі вуха тваё да прамоваў маіх.

хай не знікаюць яны з вачэй тваіх, беражы іх у глыбіні сэрца свайго;
 
Няхай не зыходзяць яны з вачэй тваіх, захоўвай іх у глыбіні сэрца твайго,

бо яны — жыццё для тых, хто знаходзіць іх, і здароўе — для ўсяго цела.
 
бо яны — жыцьцё для таго, хто знайшоў іх, і здароўе для ўсяго цела яго.

Усялякім наглядам сцеражы сэрца сваё, бо з яго жыццё ўзнікае.
 
З усёй стараннасьцю захоўвай сэрца тваё, бо з яго крыніца жыцьця.

Адхілі ад сябе крывадушны язык, і хай будуць далёка ад цябе шкодныя вусны.
 
Адкінь ад сябе вусны хлусьлівыя, аддалі ад сябе язык крывадушны.

Вочы твае хай глядзяць прама, а павекі хай накіраваны будуць перад сабой.
 
Вочы твае няхай глядзяць проста, а павекі твае няхай скіраваныя будуць перад табою.

Сачы за сцежкай ног тваіх, і ўсе дарогі твае будуць цвёрдыя.
 
Абдумай сьцежку для ног тваіх, і ўсе шляхі твае няхай будуць пэўныя.

Не паварочвай ані направа, ані налева, беражы нагу сваю ад ліха.
 
Не зыходзь ані направа, ані налева, аддалі нагу тваю ад ліхоцьця.