1 Яна 3 разьдзел
Першае пасланьне Яна
Пераклад П. Татарыновіча → Пераклад Антонія Бокуна
Глядзеце, якую любасьць даў нам Айцец, што мы называемся і ёсьць дзяцьмі Божымі. Сьвет ня знае нас таму, што не пазнаў Яго.
Глядзіце, якую любоў даў нам Айцец, каб нам называцца дзецьмі Божымі. Сьвет дзеля таго не пазнае́ вас, што не пазнаў Яго.
Найдаражэйшыя! Цяпер мы дзеці Божыя, а яшчэ не аказалася, чым мы будзем; ведаем толькі, што як акажацца, дык будзем падобныя да Яго, бо убачым Яго, так як ёсьць.
Улюбёныя! Мы цяпер дзеці Божыя, і яшчэ ня выявілася, што́ мы будзем, а ведаем, што, калі выявіцца, будзем падобныя да Яго, бо ўгледзім Яго, як Ён ёсьць.
І кажны, хто мае гэту надзею на Яго, усьвячвае сябе, так як Ён сьвяты.
І ўсякі, хто ма́е гэтую надзею на Яго, ачышчае сябе, бо Ён чысты.
Кажны, хто робіць грэх, робіць беспраўе, і грэх ёсьць беспраўем.
Усякі, хто робіць грэх, робіць і беззаконьне, і грэх ёсьць беззаконьне.
А ведаеце, што Ён зьявіўся, каб зыгладзіць грахі нашы і што ў Ім граху няма.
І вы ведаеце, што Ён зьявіўся, каб узяць грахі нашыя, і што ў Ім няма грэху.
Кажны, хто прабывае ў Ім, ня грэшыць; а кажны хто грэшыць, ня бачыў Яго ды не пазнаў Яго.
Усякі, хто ў Ім застаецца, не грашыць; усякі, хто грашыць, ня бачыў Яго і не пазнаў Яго.
Дзеткі! Хайжа ніхто вас ня зводзіць. Хто паступае справядліва, той ёсьць справядлівы, так як і Ён справядлівы ёсьць.
Дзеткі! Няхай ніхто вас не падмане. Хто чы́ніць праведнасьць, той праведны, як і Ён праведны.
А хто робіць грэх, той зь дзьябла ёсьць, бо дзьябал ад пачатку грэшыць. Натоеж зьявіўся й Сын Божы, каб скрышыць дзьяблавы дзела.
Хто чы́ніць грэх, той ад д’ябла, бо ад пачатку д’ябал грашыць. Дзеля гэтага і зьявіўся Сын Божы, каб зьнішчыць справы д’яблавы.
Кажны, хто нарадзіўся з Бога, граху ня робіць, бо засьнітак Божы трывае ў ім і ня можа грашыць, дзеля таго, што з Бога народжаны.
Усякі, хто народжаны ад Бога, грэху ня робіць, таму што насеньне Ягонае застаецца ў ім, і ён ня можа грашыць, бо народжаны ад Бога.
Праз гэта выяўляюцца сыны Божыя й сыны дзьяблавы: кажны несправядлівы й нялюбячы свайго брата ня ёсьць з Бога.
Дзеці Божыя і дзеці д’яблавы выяўляюцца гэтак: усякі, хто ня робіць праведнасьць, ня ёсьць ад Бога, і той, хто ня лю́біць брата свайго.
Бо-ж гэткая ёсьць дабравесьць, якую чулі вы ад пачатку, каб мы любіліся ўзаемна;
Бо гэткая ёсьць вестка, якую вы чулі ад пачатку, каб мы любілі адзін аднаго.
ня гэтак, як Каін, што быў зь ліхога ды забіў свайго брата. А чаму забіў яго?81 Таму, што паступкі яго былі благія, а брата ягонага — справядлівыя.
Ня гэтак, як Каін, што быў ад злога і замардава́ў брата свайго. І дзеля чаго замардава́ў яго? Бо ягоныя ўчынкі былі злыя, а брата ягонага — праведныя.
Ня дзівецеся, браты мае, калі сьвет вас ненавідзіць.
Не зьдзіўляйцеся, браты мае́, калі сьвет ненавідзіць вас.
Мы ведаем, што перайшлі ад сьмерці да жыцьця, бо любім братоў; хто ня любіць, трывае ў сьмерці.
Мы ведаем, што перайшлі ад сьмерці ў жыцьцё, бо любім братоў; хто ня лю́біць брата, застаецца ў сьмерці.
Кажны, хто ненавідзіць брата свайго, ёсьць душагубец; а вы ведаеце, што ніводзін душагубец ня мае ў сабе жыцьця вечнага.
Усякі, хто ненавідзіць брата свайго, ёсьць чалавеказабойца; і вы ведаеце, што ніводзін чалавеказабойца ня ма́е жыцьця вечнага, якое ў ім застаецца.
Мы праз тое пазналі любасьць, што Ён аддаў за нас жыцьцё сваё; і мы павінны жыцьцё сваё аддаваць за братоў.
У гэтым пазналі мы любоў, што Ён паклаў за нас душу́ Сваю; і мы павінны пакладаць ду́шы свае за братоў.
А хтоб меў дастатак гэтага сьвету і відзеўбы брата свайго ў бядзе ды зачыніўбы ад яго сваё сэрца — якжа можа прабываць у ім любасьць Божая?
А хто ма́е маёмасьць у сьвеце, і бачыць брата свайго ў патрэбе, і зачыняе ад яго нутро сваё, дык як любоў Божая застаецца ў ім?
Сыночкі мае! Любем ня словам, ці языком, але дзелам і праўдай.
Дзеткі мае́! Будзем любі́ць ня словам ці языком, але ўчынкам і праўдаю!
І з гэтага пазнаем, што мы з праўды й успакоім перад Ім сэрцы нашы;
І з гэтага даведаемся, што мы ад праўды, і супакоім перад Ім сэрцы нашыя.
Бо калі навет сэрца асуджае нас, то тым-болей Бог, большы за сэрца нашае і ведаючы ўсё.
Бо калі сэрца нас га́ніць, дык Бог большы за сэрца нашае і ведае ўсё.
Дарагія мае! Калі сэрца нашае нас не асуджае, дык маем надзею на Бога
Улюбёныя! Калі сэрца нашае ня га́ніць нас, мы маем адвагу перад Богам,
і што толькі папросім, атрымаем ад Яго,, бо-ж спаўняем прыказанні Ягоныя і робім тое, што Яму падабаецца.
і чаго ні папросім, атрымаем ад Яго, бо захоўваем прыказаньні Ягоныя і тое, што падабаецца [Яму], робім перад Ім.
А прыказанне Яго вось гэтае: каб мы ўверылі ў імя Сына Ягонага Езуса Хрыстуса ды любілі адзін другога, як нам загадаў.
І гэткае прыказаньне Яго, каб мы верылі ў імя Сына Ягонага Ісуса Хрыста і любілі адзін аднаго, як Ён даў нам прыказаньне.
І хто захоўвае прыказанні Ягоныя, той прабывае ў Ім, а Ён у тым. А што Ён прабывае ў нас, даведваемся праз Духа, якога нам даў.
І хто захоўвае прыказаньні Ягоныя, той застаецца ў Ім, і Ён у тым. І што Ён застаецца ў нас, даведваемся паводле Духа, Якога Ён нам даў.
