Псалтыр 73 псалом

Псалтыр
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Чарняўскага 1999

 
 

Псальм Асафа. Які добры Бог для Ізраіля, для тых, якія чыстыя сэрцам!
 

А ў мяне амаль не спатыкнуліся ногі мае, ледзь не пакаўзнуліся крокі мае.
 

Бо я пазайздросьціў тым, што хваляць сябе, убачыўшы супакой бязбожнікаў,
 

бо яны ня маюць гора аж да сьмерці і добра ўскормлена цела іхняе,
 

нядолі людзкой яны ня маюць, і [кары], як у іншых лю-дзей, няма для іх.
 

Дзеля гэтага атачае шыю іхнюю пыха, ліхадзейства нібы шатамі атуляе іх.
 

Ад тлустасьці павылазілі вочы іхнія, прыходзіць [ім] больш за ўяўленьні сэрца [іхняга].
 

Яны зьдзекуюцца і гавораць зласьліва; звысака гавораць пра крыўду.
 

Да неба ўзьнімаюцца вуснамі сваімі, а язык іхні па зямлі гуляе.
 

Дык туды і народ Ягоны паварочваецца, і шчодрыя воды выліваюцца на іх.
 

І яны кажуць: «Як Бог даведацца? І ці мае веданьне [пра гэта] Найвышэйшы?»
 

Вось, гэткія ёсьць бязбожнікі, і ў спакоі вечным зьбіраюць яны багацьці.
 

Дык ці-ж зусім надарма я захоўваў у чыстасьці сэрца маё і абмываў у нявіннасьці рукі мае,
 

і білі мяне ўвесь дзень, і каралі мяне кожную раніцу?
 

Калі б я сказаў: «Буду думаць, як яны!» — я б гэтым адрокся ад пакаленьня сыноў Тваіх.
 

І я разважаў, каб зразумець [усё] гэта, і нядоляй гэта [здавалася] ў вачах маіх,
 

аж пакуль не ўвайшоў я ў сьвятыню Божую, і тады зразумеў канец іхні.
 

Сапраўды, на коўзкім груньце Ты ставіш іх і пасылаеш на пагібель!
 

Як жа імгненна яны спустошаныя, загінулі, счэзьлі ад жаху!
 

Як сном пасьля абуджэньня, Ты, Госпадзе, збудзіўшыся, грэбуеш вобразам іхнім.
 

Бо згоркла сэрца маё і курчыліся ныркі мае,
 

я стаўся дурнем і ня ведаў нічога, і быў перад Табой, як жывёла,
 

але я быў пры Табе заўсёды! Ты трымаеш мяне за правую руку маю,
 

Ты вядзеш мяне паводле рады Тваёй, і потым возьмеш мяне ў славу [Тваю].
 

Каго ж я маю ў небе? І на зямлі апроч Цябе мне [ніхто] не даспадобы.
 

Зьнікаюць цела маё і сэрца маё, але Бог — скала сэрца майго і частка мая на вякі.
 

Бо, вось, гінуць тыя, што ад Цябе адыходзяць; Ты вынішчаеш кожнага, хто чужаложыць, [выракаючыся] Цябе.
 

А для мяне блізкасьць Бога ёсьць дабро; я зрабіў у Госпадзе маім, ГОСПАДЗЕ, прыстанішча маё, каб абвяшчаць усе справы Твае.