Лукаша 1 разьдзел
Паводле Лукаша Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Чарняўскага 1999
Як ужо многія намагаліся напісаць аповесьць пра падзеі, якія ў нас адбыліся,
Многія ўжо спрабавалі ўдакладніць падзеі, якія ў нас адбыліся,
як пераказалі нам тыя, што былі ад пачатку відавочцамі і сталіся паслугачамі Слова,
як пераказалі нам тыя, што ад пачатку былі вачавідцамі і слугамі Слова.
надумаў і я, прайшоўшы ўсё нанова, дакладна па парадку апісаць табе, вяльможны Тэафілю,
Таксама і я, старана разгледзеўшы ўсё ад пачатку, рашыўся па парадку апісаць табе, дастойны Тэафілю,
каб ты пазнаў надзейнасьць словаў, у якіх быў навучаны.
каб ты пераканаўся ў праўдзівасьці словаў, у якіх ты быў навучаны.
Сталася ў дні Ірада, валадара Юдэйскага, [быў] сьвятар з Абіявае чаргі, на імя Захарыя, і жонка ягоная з дачок Аарона, і імя яе — Альжбета.
У дні Герода, караля Юдэі, жыў адзін сьвятар на імя Захарыя з Абіявае чаргі. Ён меў жонку, з дачок Ааронавых, імя яе Альжбета.
Былі яны абое праведныя перад Богам, ходзячы паводле прыказаньняў і пастановаў Госпада беззаганна.
Яны абое былі справядлівымі перад Богам, беззаганна спаўняючы ўсе прыказаньні і пастановы Госпадавы.
І не было ў іх дзіцяці, таму што Альжбета была няплодная, і абое яны былі пажылыя ў гадах сваіх.
Ды ня мелі сына, бо Альжбета была няплоднай, а абое былі ўжо ў пажылым веку.
І сталася, калі ў парадку чаргі сваёй ён спаўняў абавязак сьвятарскі перад Богам,
І сталася, калі ён адбываў службу сьвятарскую перад Богам у сваёй чарзе,
выпала яму паводле звычаю сьвятароў кадзіць, увайшоўшы ў бажніцу Госпадаву.
па жэрабю, як быў звычай у сьвятароў, выпала яму ўвайсьці ў сьвятыню Госпадаву для каджэньня,
І ўсё мноства народу звонку малілася ў час каджэньня.
а ўсё мноства народу ў час каджэньня малілася навонкі.
І зьявіўся яму анёл Госпада, які стаў з правага боку кадзільнага ахвярніку.
І зьявіўся перад ім анёл Госпадаў, стоячы па правым баку аўтара каджэньня,
І ўстрывожыўся Захарыя, убачыўшы яго, і ахапіў яго страх.
дык Захарыя стрывожыўся, бачачы гэта, ды вялікі страх ахапіў яго.
Анёл жа сказаў яму: «Ня бойся, Захарыя! Бо пачутая просьба твая, і жонка твая Альжбета народзіць табе сына, і дасі яму імя Ян.
Тады анёл прамовіў да яго: "Ня бойся, Захарыя, бо выслухана маленьне тваё, вось жа жана твая Альжбета народзіць табе сына, і назавеш яго імем Ян.
І будзе табе радасьць і вясёласьць, і многія ўзрадуюцца нараджэньню ягонаму.
Ён будзе табе радасьцяй і пацехай, ды многія будуць радавацца з яго нараджэньня.
Бо ён будзе вялікі перад Госпадам, і ня будзе піць віно і сікеру, і Духам Сьвятым напоўніцца яшчэ ва ўлоньні маці сваёй.
Ён будзе вялікім на віду Госпада, і ня будзе піць віна і сікеры, ды ад улоньня маці будзе напоўнены Духам Сьвятым,
І многіх з сыноў Ізраіля зьверне да Госпада, Бога іхняга.
і многіх сыноў Ізраэля наверне да Госпада, Бога іхняга.
І будзе ісьці перад Ім у духу і сіле Ільлі, каб вярнуць сэрцы бацькоў дзецям, і непаслухмяным — лад думак праведнікаў, каб падрыхтаваць Госпаду народ падрыхтаваны».
І пройдзе перад Ім у духу і моцы Гальяша, каб вярнуць сэрцы бацькоў да дзяцей, а няверучых — да мудрасьці справядлівых, каб прырыхтаваць Госпаду народ дасканалы".
І сказаў Захарыя анёлу: «З чаго даведаюся я гэтае? Бо я — стары, і жонка мая ў гадах пажылых».
І сказаў Захарыя анёлу: "З чаго я магу гэта ведаць? Я бо стары, і жонка мая пажылая ў гадах сваіх".
І, адказваючы, сказаў яму анёл: «Я — Габрыэль, які стаю перад Богам, і я пасланы гаварыць з табою і дабравесьціць табе гэтае.
У адказ сказаў яму анёл: "Я — Габрыель, каторы стаю перад Богам, і пасланы Ім гаварыць з табою, і абвясьціць табе радасную вестку.
І вось, будзеш ты маўчаць, і ня зможаш гаварыць да дня, калі гэта станецца, за тое, што не паверыў словам маім, якія споўняцца ў свой час».
І вось станешся нямым ды ня будзеш магчы гаварыць аж да дня, у які гэта зьдзейсьніцца, таму што ты не паверыў словам маім, якія споўняцца ў свой час".
І чакаў народ Захарыю, і дзівіўся, што ён марудзіць у бажніцы.
І народ чакаў Захарыю, і дзівіліся, што ён так доўга прабывае ў сьвятыні.
А ён, выйшаўшы, ня мог гаварыць да іх; і зразумелі, што бачыў відзеж у бажніцы; і ён ківаў ім, і застаўся немы.
Выйшаўшы, ён ня мог да іх гаварыць, дык пазналі, што ён бачыў зьяву ў сьвятыні. А ён даваў ім знакі і застаўся нямым.
І сталася, калі скончыліся дні службы ягонай, ён вярнуўся ў дом свой.
І сталася, калі скончыліся дні службы ягонай, ён вярнуўся ў дом свой.
Пасьля гэтых дзён зачала Альжбета, жонка ягоная, і хавала гэта пяць месяцаў, кажучы:
Па нейкім часе жонка яго, Альжбета, пачала дзіця і праз пяць месяцаў скрывалася, кажучы:
«Гэтак учыніў мне Госпад у дні, калі глянуў на мяне, каб зьняць з мяне ганьбу між людзьмі».
"Так учыніў мне Госпад ў дні, у якія ўзглянуў на мяне, каб зьняць ганьбу маю на віду ў людзей".
А ў шосты месяц быў пасланы анёл Габрыэль ад Бога ў горад Галілейскі, называны Назарэт,
А ў шосты месяц быў пасланы Богам анёл Габрыель у горад у Галілеі, званы Назарэт,
да дзяўчыны, заручанай з мужам на імя Язэп, з дому Давіда; а імя дзяўчыны — Марыя.
да Дзевы, заручанай мужу, які меў імя Язэп, з дому Давіда, а імя Дзевы — Марыя.
І, увайшоўшы да яе, анёл сказаў: «Радуйся, дабрадатная! Госпад з табою; дабраслаўлёная ты між жанчынамі».
Увайшоўшы да яе, анёл прывітаў: "Вітай, поўная ласкі, Госпад з табою".
Яна ж, убачыўшы яго, устрывожылася ад словаў ягоных і разважала, што гэта было за прывітаньне.
А яна ж стрывожылася дзеля словаў ягоных ды думала сабе, што гэта за прывітаньне такое?
І сказаў ёй анёл: «Ня бойся, Марыя! Бо ты знайшла ласку ў Бога.
І сказаў ёй анёл: "Ня бойся, Марыя, бо знайшла Ты ласку ў Бога.
І вось, ты зачнеш ва ўлоньні і народзіш Сына, і дасі Яму імя Ісус.
Вось жа пачнеш ва ўлоньні і народзіш Сына, і дасі Яму імя Езус.
Ён будзе вялікі і Сынам Найвышэйшага назавецца, і дасьць Яму Госпад Бог пасад Давіда, бацькі Ягонага.
Ён будзе вялікім і Сынам Узвышняга будзе названы. І дасьць Яму Госпад Бог пасад Давіда, бацькі Ягонага;
І Ён будзе валадарыць над домам Якуба на вякі, і Валадарству Ягонаму ня будзе канца».
і будзе Ён валадарыць над домам Якуба вечна, і валадарству Ягонаму ня будзе канца".
А Марыя сказала анёлу: «Як гэта будзе, калі я не спазнала мужа?»
Марыя ж сказала анёлу: "Як жа гэта можа стацца, калі я мужа ня знаю?"
І, адказваючы, анёл сказаў ёй: «Дух Сьвяты зыйдзе на цябе, і сіла Найвышэйшага ахіне цябе. І дзеля гэтага тое, што народзіцца Сьвятое, Сынам Божым назавецца.
У адказ анёл сказаў ёй: "Дух Сьвяты зыйдзе на Цябе, і моц Узвышняга агарне Цябе. Таму, што народзіцца сьвятое, Сынам Божым назавецца.
Вось і Альжбета, сваячка твая, і яна зачала сына ў старасьці сваёй, і вось ужо шосты месяц у яе, якую называюць няплоднай.
Вось сваячка Твая Альжбета, і яна пачала дзіця ў сваёй старасьці, і ўжо шосты месяц у той, каторую завуць бясплоднай,
Бо ў Бога ніводнае слова ня будзе бяз сілы».
бо ў Бога ня будзе немагчымым ніводнае слова".
І сказала Марыя: «Вось я — служка Госпада; няхай станецца мне паводле слова твайго». І адыйшоў ад яе анёл.
Марыя ж сказала: "Вось жа Я — служанка Госпадава, хай Мне станецца паводле Твайго слова". І анёл адыйшоў ад Яе.
Устаўшы, Марыя ў тыя дні шпарка пайшла ў горную краіну, у горад Юды,
У тыя дні Марыя, устаўшы, пайшла з пасьпехам у горы, у горад (пакаленьня) Юды.
і ўвайшла ў дом Захарыі, і прывітала Альжбету.
І ўвайшла ў дом Захарыі, і прывітала Альжбету.
І сталася, калі Альжбета пачула прывітаньне Марыі, узварухнулася дзіцятка ва ўлоньні яе, і Альжбета напоўнілася Духам Сьвятым.
І калі Альжбета пачула прывітаньне Марыі, падскочыла дзіцятка ў ейным улоньні, і Дух Сьвяты напоўніў Альжбету,
І ўсклікнула яна моцным голасам, і сказала: «Дабраслаўлёная ты між жанчынамі, і дабраслаўлёны плод улоньня твайго.
і загаманіла яна моцным голасам, кажучы: "Багаслаўленая Ты між жанчынаў, і багаслаўлены плод улоньня Твайго.
І адкуль гэта мне, што прыйшла маці Госпада майго да мяне?
А скуль жа мне гэта ласка, што Маці Госпада майго прыйшла да мяне?
Бо вось, як голас вітаньня твайго дайшоў да вушэй маіх, узварухнулася вясёла дзіцятка ва ўлоньні маім.
Бо як толькі загучэў голас прывітаньня Твайго ў вушах маіх, падскочыла з радасьцяй дзіцятка ў маім улоньні.
І шчасьлівая тая, якая паверыла, бо зьдзейсьніцца сказанае ёй ад Госпада».
І шчасьлівая тая, што ўверыла, бо споўніцца сказанае Ёй ад Госпада".
І сказала Марыя: «Узьвялічвае душа мая Госпада,
І сказала Марыя: "Узьвялічвае душа Мая Госпада,
і ўзрадаваўся дух мой у Богу, Збаўцы маім,
і ўзрадаваўся дух Мой у Богу, Збаўцы Маім,
бо Ён глянуў на паніжэньне служкі Сваёй. Бо вось, адгэтуль шчасьліваю будуць называць мяне ўсе пакаленьні,
бо ўзглянуў Ён на пакорнасьць служанкі сваёй. Вось адгэтуль шчасьлівай называць Мяне будуць усе роды,
бо вялікае ўчыніў мне Магутны, і сьвятое імя Яго,
бо зрабіў Мне вялікія рэчы Магутны, і сьвятое імя Яго,
і міласэрнасьць Ягоная з пакаленьня ў пакаленьне для тых, якія баяцца Яго.
і міласэрдзе Ягонае з пакаленьня ў пакаленьне тым, што баяцца Яго.
Ён зьявіў уладу рамяном Сваім, расьсеяў ганарыстых думкамі сэрца іхняга;
Выявіў магутнасьць пляча свайго, разагнаў пыхлівых у намерах сэрцаў сваіх,
скінуў моцных з пасадаў і ўзьвялічыў пакорных;
спіхнуў моцных з пасадаў і ўзвысіў пакорных.
галодных насыціў дабром, а багатых адпусьціў ні з чым.
Галодных насыціў даброцьцем, а багатых адправіў ні з чым.
Падтрымаў Ізраіля, юнака Свайго, успомніў пра міласэрнасьць,
Прытуліў Ізраэля, слугу свайго, памятаючы на міласэрдзе,
як гаварыў адносна бацькоў нашых, адносна Абрагама і насеньня ягонага на вякі».
як прадказаў бацькам нашым, Абрагаму і нашчадкам ягоным навекі".
Прабыла ж Марыя з ёю каля трох месяцаў і вярнулася ў дом свой.
Ды заставалася з ёю Марыя каля трох месяцаў, і вярнулася ў свой дом.
А Альжбеце настаў час нараджаць, і яна нарадзіла сына.
А Альжбеце настаў час радзіць, і яна нарадзіла сына.
І пачулі суседзі і сваякі ейныя, што ўзьвялічыў Госпад міласэрнасьць Сваю над ёю, і цешыліся з ёю.
Яе суседзі і сваякі, пачуўшы, што Госпад аказаў ёй сваё вялікае міласэрдзе, радаваліся разам з ёю.
І сталася, у восьмы дзень прыйшлі абрэзаць дзіцятка і хацелі назваць яго паводле імя бацькі ягонага Захарыям.
У восьмы дзень сабраліся яны абрэзаць хлапчука ды назваць яго імем бацькі ягонага, Захарыям.
І, адказваючы, маці ягоная сказала: «Не, але ён будзе называцца Янам».
І, запытаная, маці яго адказала: "Ніякім чынам, але будзе названы Ян".
І сказалі ёй: «Нікога няма ў родзічаў тваіх, хто называецца гэтым імем».
Сказалі ёй: "У родзе тваім няма нікога, хто б называўся гэтым імем".
І пыталіся на мігах у бацькі ягонага, як бы ён хацеў назваць яго.
Дык пыталі на мігі ў бацькі яго, як ён хацеў бы назваць яго.
І, папрасіўшы дошчачку, ён напісаў, кажучы: «Ян імя яму». І ўсе зьдзівіліся.
А той запатрабаваў табліцы і напісаў словамі: "Ян імя яго". Дык зьдзівіліся ўсе.
І адразу расчыніліся вусны ягоныя і язык ягоны, і ён стаў гаварыць, дабраслаўляючы Бога.
А ў гэты момант расчыніліся вусны яго ды язык яго і стаў гаварыць, багаславячы Бога.
І стаўся страх на ўсіх, што жылі побач, і гаварылі адзін аднаму словы гэтыя па ўсёй горнай краіне Юдэйскай.
Дык ахапіў страх усіх іхніх суседзяў, і па ўсіх гарах Юдэі разьнеслася вестка пра гэта здарэньне.
І ўсе, якія чулі, складалі [гэта] ў сэрцы сваім, кажучы: «Што ж гэта будзе за дзіця?» І рука Госпада была з ім.
А ўсе, што пра гэта пачулі, разважалі ў сэрцы сваім, кажучы: "Кім жа будзе гэта дзіця?" Бо рука Госпадава была з ім.
І Захарыя, бацька ягоны, напоўніўся Духам Сьвятым, і прарочыў, кажучы:
І Захарыя, бацька яго, напоўнены Духам Сьвятым, праракаваў у гэтыя словы:
«Дабраслаўлёны Госпад, Бог Ізраіля, што адведаў народ Свой і даў выбаўленьне [яму],
"Багаслаўлены Госпад, Бог Ізраэля, бо наведаў і адкупіў народ свой,
і падняў рог збаўленьня нашага ў доме Давіда, слугі Свайго,
і падняў рог збаўленьня нашага ў доме Давіда, слугі свайго,
як абвясьціў вуснамі сьвятых прарокаў Сваіх, што былі адвеку,
як прадказаў вуснамі сьвятых прарокаў сваіх, якія жылі ад вякоў,
збавіць [нас] ад ворагаў нашых і ад рукі ўсіх, якія ненавідзяць нас,
збаўленьне ад ворагаў нашых, ды з рук тых, што ненавідзяць нас;
учыніць міласэрнасьць бацькам нашым і ўзгадаць сьвяты запавет Свой,
каб аказаць міласэрдзе бацькам нашым, помнячы на сьвяты запавет свой,
прысягу, якой кляўся Абрагаму, бацьку нашаму, даць нам
і на прысягу, якую даў Абрагаму, бацьку нашаму, даць нам,
бяз страху, выбавіўшы нас з рукі ворагаў нашых,
каб без страху, асвабоджаныя з рук непрыяцеляў, служылі Яму
служыць Яму ў сьвятасьці і праведнасьці перад Ім у-ва ўсе дні жыцьця нашага.
ў сьвятасьці і справядлівасьці перад Ім у-ва ўсе дні нашыя.
І ты, дзіцятка, будзеш названы прарокам Найвышэйшага, бо будзеш ісьці наперадзе перад абліччам Госпада падрыхтаваць шляхі Яму,
І ты, юнача, названы будзеш прарокам Узвышняга, бо пойдзеш перад воблікам Госпада, правячы дарогі Ягоныя,
даць народу пазнаць збаўленьне ў адпушчэньні грахоў іхніх,
каб даць народу Ягонаму навуку збаўленьня для адпушчэньня грахоў іхніх,
праз унутраную міласэрнасьць Бога нашага, у якой адведаў нас Усход з вышыні,
праз міласэрдзе бязмежнае Бога нашага, каторы наведаў нас, зыходзячы з вышыняў,
зьявіць [сьвятло] тым, што сядзяць у цемры і ў ценю сьмяротным, накіраваць ногі нашыя на шлях супакою».
каб асьвяціць тых, што сядзяць ў поцемках ды ў засеню сьмерці, каб накіраваць ногі нашыя на шлях супакою".
А дзіцятка ўзрастала і ўмацоўвалася духам, і было ў пустыні да дня зьяўленьня свайго Ізраілю.
А дзіця расло і ўзмацоўвалася у духу, ды прабывала ў пустыні аж да дня свайго паяўленьня перад Ізраэлем.
