Эстэр 8 разьдзел

 

 

У той дзень валадар Ахашвэрош аддаў валадарцы Эстэр дом Амана, прыгнятальніка Юдэяў; а Мардэхай прыйшоў перад аблічча валадара, бо Эстэр паведаміла, хто ён для яе.

 

Въ той день далъ естъ царь Асверъ Есферу-царици домъ Аманов, врага Іудейскаго. Мардохей пакъ вшолъ естъ предъ царя, понеже поведела царю Есферъ, иже естъ дядя ей.

І зьняў валадар сыгнэт свой, які ён забраў у Амана, і аддаў яго Мардэхаю; і паставіла Эстэр Мардэхая над домам Амана.

 

Тогда взявъ царь перстень златый, иже былъ отнялъ Аманови, далъ и Мардохеови; Есферъ же поставила естъ Мардохея старейшиною надъ домом своим.

І працягнула Эстэр, і гаварыла перад абліччам валадара, і ўпала ля ног ягоных, і плакала, і маліла яго, каб адвярнуў ліха Амана Агагяніна і намер ягоны, які ён надумаў супраць Юдэяў.

 

И не имеаше досыть на том, но паде пред ногами царевыми и с плачем просила его, глаголющи, абы злость Амана Агаитскаго и лесть его превеликую, юже вымыслилъ былъ на Иудеи, казалъ зрушити.

І выцягнуў валадар да Эстэр скіпетр залаты, і ўстала Эстэр, і стала перад абліччам валадара,

 

Царь же по обычаю своему протягнулъ на ню жезлъ свой златый на знамя милости; и тако воста Есферъ, и ста пред нимъ,

і сказала: «Калі добрым [падаецца] валадару, і калі я знайшла ласку перада абліччам ягоным, і адпаведная справа гэтая перад абліччам валадара, і калі я добрая ў вачах ягоных, няхай будзе напісана, каб былі вернуты лісты, прыдумка Амана, сына Гамэдата, Агагяніна, якія ён напісаў, каб выгубіць Юдэяў у-ва ўсіх акругах валадарскіх.

 

и рече: «Знашла ль есми ласку предъ очима твоима, и любит ли ся царю, и не естъ ли противна прозба моя, молю ти ся, да новыми листы твоими будуть зрушены старыи листы Амана, врага Іудейсъкаго, онже писалъ былъ по всехъ странахъ,

Бо як я магу глядзець на ліха, якое прыйдзе на народ мой, і як я магу глядзець на загубу родзічаў маіх?»

 

да бы побиты были вси Іудеи во единъ день, не возмогу убо претерпети погибели людей моих».

І сказаў валадар Ахашвэрош валадарцы Эстэр і Мардэхаю Юдэю: «Вось, дом Амана я аддаў Эстэр, і яго павесілі на дрэве за тое, што ён выцягнуў руку сваю на Юдэяў.

 

Отвеща же царь ко Есферу и к Мардохеови: «Се, домъ Амановъ далъ есми Есферови-царици и самого казахъ повесити на шибеници прото, иже смеаше протягнути руку свою на Іудеовъ.

І вы напішыце пра Юдэяў, што добра ў вачах вашых, у імя валадара, і запячатайце сыгнэтам валадарскім; бо ліст, напісаны ў імя валадара і запячатаны сыгнэтам валадарскім, нельга зьмяніць».

 

Сего для пишите вы листы ко всем Іудеомъ именемъ царевымъ и запечатайте е перстенем моим». Таковъ убо обычай былъ в ты часы: листы, иже беша писаны именемъ царевым и запечатаны перстенемъ его, то никтоже не смеаше съпротивитися имъ. Тогда позвали диаковъ и писаревъ царевыхъ.

І былі пакліканыя пісары валадарскія ў той час у трэці месяц, значыцца ў месяц Сіван, у дваццаць трэці дзень, і напісалі ўсё так, як загадаў Мардэхай, да Юдэяў і сатрапаў, і да ваяводаў, і князёў акругаў, якія ад Індыі аж да Куша, да ста дваццаці сямі акругаў, у кожную акругу пісьмом ейным і да кожнага народу моваю ягонаю, і да Юдэяў пісьмом іхнім і моваю іхняю.

 

И былъ естъ тогда часъ месеца априля. Во двадцеть третий день того же месеца писаны были листы ко Иудеомъ подле воли Мардохеовы, и теже ко всемъ княземъ, и врядникомъ, и судьямъ, иже были поставлены во сту и въ двадцети и в седми странахъ, от Индии даже до Ефиопии, людемъ и людемъ, народу и народу подле языковъ и грамотъ ихъ, Іудеомъ теже, яко вси могли чести и разумети.

І напісаў ён у імя валадара Ахашвэроша, і запячатаў сыгнэтам валадарскім, і паслаў лісты праз рукі ганцоў конных, якія езьдзяць на дрыгантах хуткіх і на мулах маладых,

 

И к тому тые листы, еже именемъ царевымъ писаны были, его жъ перстенем запечатаны быша, и посланы суть послами и гонцами, ониже по всехъ странахъ скоро сходиша и первыи листы Аманавыa новыми зрушиша.

пра тое, што валадар дазваляе Юдэям у кожным горадзе сабрацца і стаць на абарону жыцьця свайго, каб зьнішчыць, забіць і загубіць усіх ваяроў у народзе і ў акрузе, якія прыгнятаюць іх, дзяцей і жанчынаў, і маёмасьць іхнюю разрабаваць,

 

Им же былъ приказалъ царь, да бы созвали Іудеи по всихъ местехъ и вкупу ся имъ сойти казали, абы боронили животовъ своихъ и всехъ враговъ своихъ съ женами, и з детьми, и з домы ихъ погубили и сказили.

у адзін дзень у-ва ўсіх акругах валадара Ахашвэроша ў трынаццаты [дзень] дванаццатага месяца, значыць месяца Адар.

 

И поставленъ былъ по странахъ царства единъ день отмщения, то естъ въ четырнадесятый день месеца дванадесятого, марта.

Водпіс пісаньня гэтага даецца як закон у акрузе і абвяшчаецца ўсім народам, і каб Юдэі былі гатовыя ў той дзень адпомсьціць ворагам сваім.

 

Розумъ пакъ листовъ царевыхъ сей беше: да бы во всехъ странахъ и земляхъ и в народехъ, иже власти царя Асвера были подданы, ознамено было, иже готови суть Іудеи помститися надъ всеми враги своими.

Ганцы, якія ехалі на дрыгантах хуткіх, выехалі, падганяныя і прысьпешваныя словам валадара. І закон быў абвешчаны ў Шушане сталіцы.

 

Тогда изыйдоша гонци скоро с листы царевыми, заповедь теже царева повешена естъ во граде Зузе.

А Мардэхай выйшаў ад аблічча валадара ў шаце валадарскай, блакітнай і белай, і [на ім] — вялікая залатая карона і плашч з вісону і пурпуру. І горад Шушан радаваўся і весяліўся.

 

Мардохей пакъ егда выхожаше от царя с полаты царевы, блищашеся ризою царскою синего цвету и белого, неся венець златый на главе своей, одеаный во плащь шолковый, тканый со златомъ. И весь градъ возвеселися и возрадовася.

У Юдэяў была яснасьць і радасьць, і вясёласьць, і ўшанаваньне.

 

Іудеомъ пакъ новый светъ восиялъ естъ, радость, честь и скакание. 17 Во всехъ народехъ, градехъ и странахъ, игдеже аще царевы листы пришли суть, предивное веселие, пиры, склады и празнования тако, иже многые поганы, оставивши кумиры своя, прилучишеся к нимъ и празноваху с ними, понеже великий страхъ и боязнь имени Іудейскаго в ты часы нападе на вси народы.

І ў кожнай акрузе, і ў кожным горадзе на [ўсякім] месцы, куды прыйшло слова валадара і загад ягоны, у Юдэяў была вясёласьць, і радасьць, і банкет, і сьвята. І шмат хто з народаў зямлі сталі Юдэямі, бо страх перад Юдэямі ахапіў іх.