Эстэр 8 разьдзел

 

 

Таго дня кароль Агасвер аддаў караліцы Естэры дом Гаманоў, уцісканьніка Юдэяў; а Мордэхай увыйшоў перад від караля, бо Естэр азнайміла, хто ён ёй.

 

Въ той день далъ естъ царь Асверъ Есферу-царици домъ Аманов, врага Іудейскаго. Мардохей пакъ вшолъ естъ предъ царя, понеже поведела царю Есферъ, иже естъ дядя ей.

І зьняў Кароль жуковіну сваю, каторую ён адняў у Гамана, і аддаў яе Мордэхаю; Естэр жа прызначыла Мордэхая над домам Гамановым.

 

Тогда взявъ царь перстень златый, иже былъ отнялъ Аманови, далъ и Мардохеови; Есферъ же поставила естъ Мардохея старейшиною надъ домом своим.

І гукала Естэр ізноў перад каралём, і пала ў ногі яму, і плакала й маліла яго адвярнуць ліха Гамана Аґаґяніна а замер ягоны, каторы выдумаў супроці Юдэяў.

 

И не имеаше досыть на том, но паде пред ногами царевыми и с плачем просила его, глаголющи, абы злость Амана Агаитскаго и лесть его превеликую, юже вымыслилъ былъ на Иудеи, казалъ зрушити.

І выцягнуў кароль да Естэры залаты ськіпетр; і ўстала Естэр, і стала перад каралём,

 

Царь же по обычаю своему протягнулъ на ню жезлъ свой златый на знамя милости; и тако воста Есферъ, и ста пред нимъ,

І сказала: «Калі каралю зьлюб, і калі я прыдбала ласку перад відам ягоным, і годная справа гэтая перад відам караля, і калі люба я ачом ягоным, то хай бы было напісана, каб былі зьвернены лісты, выдумка Гамана Гамэдафенка, Аґаґяніна, каторыя ён напісаў выгубіць Юдэяў у вусіх краінах каралеўскіх!

 

и рече: «Знашла ль есми ласку предъ очима твоима, и любит ли ся царю, и не естъ ли противна прозба моя, молю ти ся, да новыми листы твоими будуть зрушены старыи листы Амана, врага Іудейсъкаго, онже писалъ былъ по всехъ странахъ,

Бо як я магу бачыць ліха, каторае прыйдзе на люд мой, і як я магу бачыць згубу родных імне?»

 

да бы побиты были вси Іудеи во единъ день, не возмогу убо претерпети погибели людей моих».

І сказаў кароль Агасвер караліцы Естэр а Мордэхаю Юдэю: «Вось, я дом Гаманоў аддаў Естэры, і яго засілілі на шыбеніцы за тое, што ён накладаў руку сваю на Юдэяў;

 

Отвеща же царь ко Есферу и к Мардохеови: «Се, домъ Амановъ далъ есми Есферови-царици и самого казахъ повесити на шибеници прото, иже смеаше протягнути руку свою на Іудеовъ.

І вы напішыце празь Юдэяў, што вам зьлюб, ад караля і запячатуйце каралеўскаю жуковінаю; бо ліст напісаны ад караля й запячатаваны жуковінаю каралеўскаю, ня можна зьмяніць».

 

Сего для пишите вы листы ко всем Іудеомъ именемъ царевымъ и запечатайте е перстенем моим». Таковъ убо обычай былъ в ты часы: листы, иже беша писаны именемъ царевым и запечатаны перстенемъ его, то никтоже не смеаше съпротивитися имъ. Тогда позвали диаковъ и писаревъ царевыхъ.

І пагуканы былі тады пісары каралеўскія трэйцяга месяца, значыцца месяца Сывана, дваццаць трэйцяга дня, і напісалі ўсе так, як расказаў Мордэхай, да Юдэяў а да намесьнікаў а да вайводаў а да князёў краёў, што ад Інды аж да Ефіопы, да сто дваццаць сямёх краёў, да кажнага краю пісьмом яго й да кажнага народу моваю ягонаю, і да Юдэяў пісьмом іхным і моваю іхнаю.

 

И былъ естъ тогда часъ месеца априля. Во двадцеть третий день того же месеца писаны были листы ко Иудеомъ подле воли Мардохеовы, и теже ко всемъ княземъ, и врядникомъ, и судьямъ, иже были поставлены во сту и въ двадцети и в седми странахъ, от Индии даже до Ефиопии, людемъ и людемъ, народу и народу подле языковъ и грамотъ ихъ, Іудеомъ теже, яко вси могли чести и разумети.

І напісаў ён ад караля Агасвера, і запячатаваў жуковінаю каралеўскаю, і паслаў лісты ганцамі конна на конях, на вярблюдох, мулах а на жаробках-вярблюдзіцах, —

 

И к тому тые листы, еже именемъ царевымъ писаны были, его жъ перстенем запечатаны быша, и посланы суть послами и гонцами, ониже по всехъ странахъ скоро сходиша и первыи листы Аманавыa новыми зрушиша.

Праз тое, што кароль дазваляе Юдэям, каторыя ў якім-колечы месьце, зьберціся й стаць на абарону жыцьця свайго, зьнішчыць, забіць а загубіць усіх дужых у людзе і ў краіне, уцісканьнікаў іх, дзецяняты а жонкі, і маемасьць іхную разглабаць,

 

Им же былъ приказалъ царь, да бы созвали Іудеи по всихъ местехъ и вкупу ся имъ сойти казали, абы боронили животовъ своихъ и всехъ враговъ своихъ съ женами, и з детьми, и з домы ихъ погубили и сказили.

За адзін дзень па ўсіх краінах караля Агасвера, трынанцатага дня двананцатага месяца, значыцца месяца Адара.

 

И поставленъ былъ по странахъ царства единъ день отмщения, то естъ въ четырнадесятый день месеца дванадесятого, марта.

Адпіс рукапісу даецца, як расказаньне кажнай краіне, на агалашэньне ўсім людам, і каб Юдэі гатовыя былі да тога дня імсьціцца варагом сваім.

 

Розумъ пакъ листовъ царевыхъ сей беше: да бы во всехъ странахъ и земляхъ и в народехъ, иже власти царя Асвера были подданы, ознамено было, иже готови суть Іудеи помститися надъ всеми враги своими.

Ганцы, што ехалі на вярблюдох, мулах, выехалі падганяныя а націсканыя словам каралеўскім. І расказаньне было дана ў Сусе, сталічным месьце.

 

Тогда изыйдоша гонци скоро с листы царевыми, заповедь теже царева повешена естъ во граде Зузе.

І Мордэхай вышаў ад караля ў вадзецьцю каралеўскім, сінім і белым, і ў вялікай залатой кароне, і ахіліме цянюсенькага палата а пурпуры. І места Суса весялілася а цешылася.

 

Мардохей пакъ егда выхожаше от царя с полаты царевы, блищашеся ризою царскою синего цвету и белого, неся венець златый на главе своей, одеаный во плащь шолковый, тканый со златомъ. И весь градъ возвеселися и возрадовася.

У Юдэяў была сьвятліня а радасьць а весялосьць а чэсьць.

 

Іудеомъ пакъ новый светъ восиялъ естъ, радость, честь и скакание. 17 Во всехъ народехъ, градехъ и странахъ, игдеже аще царевы листы пришли суть, предивное веселие, пиры, склады и празнования тако, иже многые поганы, оставивши кумиры своя, прилучишеся к нимъ и празноваху с ними, понеже великий страхъ и боязнь имени Іудейскаго в ты часы нападе на вси народы.

І ў кажнай краіне, і ў кажным месьце, на ўсялякім месцу, куды прышло слова каралеўскае а расказаньне ягонае, у Юдэяў была весялосьць, а радасьць а чэсьць а сьвята. І шмат хто зь людаў зямлі сталі Юдэямі, бо страх Юдэяў паў на іх.