Судзьдзяў 7 разьдзел

 

 

І ўстаў раніцаю Еруббаал або Гідэон, і ўвесь народ, які з ім, і разлажыліся табарам каля крыніцы Харод. А табар Мадыянцаў быў на поўнач ад яго, каля ўзгорка Морэ, у лагчыне.

 

Тогда Еровааль, онже инымъ именемъ называшеся Гедеонъ, въставъ вночи, и вси людие с нимъ, прииде ко кладезю, именем Аредъ. Войско же Мадиамле лежало в долине, ко стране полуночной горы высокое.

І сказаў ГОСПАД Гідэону: «Залішне народу пры табе, каб у рукі ягоныя Я выдаў Мадыянцаў, бо Ізраіль можа ўзьвялічваць сябе, кажучы: “Рука мая вызваліла мяне”.

 

И рече Господь ко Гедеону: «Много естъ людей с тобою, не предамъ Мадиамлянъ в руце их, да бы ся потомъ не хвалили предо Мною людие Ізраилевы, глаголюще: Своею силою спасохомся.

І цяпер скажы ў вушы народу, кажучы: “Хто баіцца і палахлівы, той няхай вернецца і зыйдзе з гары Гілеад”». І вярнулася з народу дваццаць дзьве тысячы, а засталося дзесяць тысячаў.

 

Протожъ рекни ныне к людем, да слышать вси, и поведи имъ, естъли же кто страшливый и боязливый межи ними, да навратится домовъ».a И навратилося ихъ до домовъ своихъ от горы Галаадъ двадесеть и две тысещи и толико остало их десеть тысещей.

І сказаў ГОСПАД да Гідэона: «Яшчэ зашмат народу. Завядзі яго да вады, і Я выспрабую яго. Пра каго табе скажу, каб ішоў з табою, той няхай пойдзе, а каму ісьці забараню, той няхай ня пойдзе».

 

И рече паки Господь ко Гедеону: «Еще с тобою много естъ людей. Веди их к водамъ, да ту искушу е. И имже рекну, да идуть с тобою, сии пойдуть, а коимъ не повелю ити, да навратятся домовъ».

І зыйшоў народ да вады, і сказаў ГОСПАД Гідэону: «Хто языком сваім будзе хлёбаць ваду, як сабакі хлёбаюць, тых пастаў асобна, а тых, якія ўкленчыўшы на калені свае будуць піць ваду, [асобна]».

 

И егда пришли суть людие к водамъ, рече Господь ко Гедеону: «Которыи людие рукою и языком, яко пси, хлебтати будуть воду, отделиши их на страну едину, и которыи пакъ поклякнувши на колена своя пити будуть, техъ поставиши на другой стране».

І тых, якія хлёбалі ваду рукой, [падносячы] да вуснаў, было трыста чалавек. А ўсе астатнія пілі ўкленчыўшы.

 

И было естъ тыхъ, иже рукою мечущи во уста воду сребтали, мужев триста; инии пакъ вси людие пили сут, поклякнувши на колена своя.

І сказаў ГОСПАД Гідэону: «Трыма сотнямі людзей, якія хлёбалі ваду, Я збаўлю вас, і аддам Мадыянцаў у руку тваю, а ўвесь народ няхай ідзе, кожны на месца сваё».

 

Тогда рече Господь ко Гедеону: «Во трехъстехъ мужехъ, ониже руками сребтали суть воду, избавлю васъ и предамъ Мадиамлянъ в руце твое. Иные пакъ вси людие да навратятся в домы своя».

І ўзяў народ ежу ў руку сваю і трубы. І ўсім іншым загадаў [Гідэон] вярнуцца ў намёты свае, а тых трыста чалавек затрымаў пры сабе. Табар жа Мадыянцаў быў пад ім у лагчыне.

 

Тогда, набравши стравы и трубъ, еже могло досыть быти на триста мужев, инымъ всем казали навратитися домовъ, Гедеон же со тремисты иде к бою. А войско Мадиамское лежало естъ под ними в доле.

У тую ноч ГОСПАД сказаў яму: «Устань і ідзі ў табар, бо Я аддаю яго ў рукі твае.

 

Тое нощи рече Господь ко Гедеону: «Въстани и ступи доловъ, к войску Мадиамскому, яко предахъ е в руце твои.

Калі баішся ісьці адзін, няхай ідзе з табою ў табар Пура, слуга твой.

 

Пакли же сам не смеешъ ити, то да идеть с тобою отрокъ твой Фара.

Калі ты пачуеш, што яны гавораць, тады ўмацуюцца рукі твае, і ты пойдзеш на табар [ворагаў]». І зыйшоў ён і слуга ягоны Пура да самых вартаўнікоў табару.

 

И егда услышишь тамъ речи, еже неприатели будуть молвити, укрепится серце твое, и тымъ смелей снидеши на них». Тогда ступилъ естъ Гедеонъ и Фара, отрокъ его, на то место, игдеже бе сторожа войска неприательскаго.

А Мадыянцы, Амалек і ўсе сыны Усходу разьмясьціліся ў лагчыне, шматлікія, як саранча. І вярблюдаў іхніх было бяз ліку, як пяску, які на беразе мора.

 

Мадиамляне же и Амалехитяне, и вси инии, иже беша от востоку солнца, розно лежаху в долине, яко множество кобылокъ, прикривши землю. Вельблюдов пакъ тыхъ естъ было безъ числа, яко песку по брегу морском.

І прыйшоў [туды] Гідэон, і вось, чалавек расказваў сон бліжняму свайму і казаў: «Я меў сон. І вось, бохан хлеба ячменнага прыкаціўся да табару Мадыянцаў, і калі дакаціўся да намёту, ударыў у яго і перавярнуў яго, і намёт разваліўся».

 

И егда пришолъ естъ Гедеонъ ко сторожи войска, слышалъ, ано единъ другому поведаеть сонъ, сице глаголя: «Виделъ есми во сне, и се печень хлеба, упеченый изъ ечменя, валяшеся до войска Мадиамскаго, и егда ся прикотил к полкомъ, поразилъ их и стеръ даже во прахъ».

І адказаў бліжні ягоны, кажучы: «Гэта нішто іншае, як меч Гідэона, сына Ёаша, Ізраільцяніна. Аддаў Бог у рукі ягоныя Мадыянцаў і ўвесь табар іхні».

 

Отвещалъ той, емуже поведаше: «Несть сее иное, толико мечь Гедеоновъ, сына Іоасова, мужа Ізраилева, яко предалъ естъ Господь в руце его Мадиамлянъ и вся полки их».

Калі Гідэон пачуў аповед пра сон і тлумачэньне ягонае, пакланіўся [Богу] і вярнуўся ў табар Ізраіля, і сказаў: «Устаньце! Бо ГОСПАД аддаў у рукі вашыя табар Мадыянцаў».

 

И егда услышалъ Гедеонъ сон и исказание его, поклонися и подякова Господу, и навратися к людем Ізраилевым, и рече: «Востаньте! Предал убо воистинну Господь Богъ войско Мадиамское в руце наше».

І падзяліў ён трыста чалавек на тры аддзелы, і даў кожнаму з іх трубы і пустыя збаны, і паходні ўнутры збаноў.

 

И розделилъ естъ тыхъ триста мужей на три полкы, и далъ естъ имъ трубы в руце и лагвице празныи, в нихже посреди были суть свещи горящие,

І сказаў ім: «Глядзіце на мяне, і рабіце тое самае, што я. Калі я дайду да табару, што я буду рабіць, тое і вы рабіце.

 

и рече имъ: «Гледите на мене, и яко я буду чинити, тако и вы чинте.b Се, пойду напредъ, до войска неприятелскаго, и что тамъ уделаю, по тому жъ и вы уделайте без мешкания.

Калі я затрублю ў рог, і вы трубіце ў рогі кругом табару і крычыце: “[Меч] ГОСПАДА і Гідэона!”»

 

Егда я затрублю, и вы теже около войска затрубите и кричьте: “Богу и Гедеону!”»

І дайшоў Гідэон і сто мужчынаў, якія былі з ім, да самага табару на пачатку сярэдняй начной варты, калі толькі паставілі вартаўнікоў. І затрубілі яны ў рогі, і пабілі збаны, якія [былі] ў руках іхніх.

 

Тогда внииде Гедеонъ, и триста мужей с нимъ, в часть войска Мадиамскаго ополунощи и, сторожу попудивши, начаша трубити и троскотати межи собою лагвицеми.

І затрубілі ў рогі тры аддзелы, і пабілі збаны, і ўзялі ў левую руку паходні, а ў правую — рогі, каб імі трубіць, і крычалі: «Меч ГОСПАДА і Гідэона!»

 

И внегда так на трехъ местехъ трубили около войска и лагвицами гримели, держаще в левыхъ рукахъ свещи горящие, а у правыхъ трубы, и трубиша, и кричаша: «Мечь Божий и Гедеоновъ!»,

І стаяў кожны на месцы сваім вакол табару, а ў-ва ўсім табары пачалі бегаць і крычаць, і кінуліся ўцякаць.

 

стоячи вси на местехъ своихъ около войска неприательскаго. И смутися все войско вражие, и вопиюще и кричаще побегоша,

І калі тыя трыста чалавек трубілі ў рогі, скіраваў ГОСПАД меч аднаго на другога ў-ва ўсім табары. І табар уцёк аж да Бэт-Гашыты ў кірунку Царэтану і Абэль-Мэхолы каля Табаты.

 

а ниже трубити престаша тыхъ триста мужей, иже беша съ Гедеоном. И пустилъ естъ Господь Богъ мечь не неприателевъ, и сами межи собою убивахуся, утекающи даже до Веф-Сека и даже до страны Авел-Мевля во Бетбефе.c

І сабраліся Ізраільцяне з [каленаў] Нэфталі і Асэра і з усяго [калена] Манасы, і гналіся за Мадыянцамі.

 

Тогда, созвавшися, сынове Ізраилевы с поколения Асерофа, Нефталимля и Манасиина гонили суть Мадиамлянъ. И далъ естъ Господь Богъ звытяжство людемъ Ізраилевым в той день.

І Гідэон паслаў пасланцоў на ўсе горы Эфраіма, кажучы: «Выходзьце супраць Мадыянцаў і перахапіце ў іх [броды] праз воды Ярдану аж да Бэт-Бары». І сабраліся ўсе сыны Эфраіма, і заступілі броды на Ярдане аж да Бэт-Бары.

 

В то время послал естъ Гедеонъ послы во вся горы Ефраимля, глаголя: «Изыйдите на Мадиамлян и заступите вся броды у рек даже до Бет-Бера и Іордана». И поспешили суть вси людие Ефраимли и осадили броды у рекъ даже до Бет-Бера.

І захапілі яны двух князёў Мадыянскіх, Арэба і Зээба, і забілі Арэба ў Цур-Арэбе, а Зээба забілі ў Экэб-Зээбе. І гналіся за Мадыянцамі, а галовы Арэба і Зээба прынесьлі Гідэону за Ярдан.

 

И поимали суть дву князей Мадиамских, Орива и Зива, и убиша Орива на скале Оривъ и Зиваd — на гумне Зивъ. И гнашеся за Мадиамляны, несуще с собою главу Орива и Зива, ко Гедеонови, за Іорданъ.