Судзьдзяў 14 разьдзел

 

 

І зыйшоў Самсон у Тымну, і ўбачыў там жанчыну з дачок Філістынскіх.

 

Единого же дня иде Самсонъ во градъ Фамнатъ, и видевъ тамъ жену от дщеръ Филистымскихъ,

І вярнуўся, і паведаміў бацьку свайму і маці: «У Тымне бачыў я жанчыну з дачок Філістынскіх. Цяпер вазьміце мне яе за жонку».

 

навратися в домъ свой и рече отцу своему и матери своей: «Видехъ жену во граде Фамнате от дщеръ Филистымских. Прошу васъ, возмите ми ю за жену».

Бацька і маці сказалі яму: «Ці ж няма жынчыны між дачок братоў тваіх і ў-ва ўсім народзе маім, што захацеў ты ўзяць сабе жонку ў Філістынцаў неабрэзаных?» Сказаў Самсон бацьку свайму: «Вазьмі яе мне, бо ўпадабалі яе вочы мае».

 

Тогда отвещаша ему отець его и мати его: «Еда ли не доставается тобе жены межи дщерами братии твоей во всехъ людех твоихъ, яко хощеши поняти жену от иноплеменникъ, иже необрезаны суть?» Рече опять Самсонъ отцу своему: «Сию, молю ти ся, поими мне, понеже ест люба предъ очима моима».

Бацькі ж яго ня ведалі, што гэта справа ГОСПАДА і што Ён шукае прычыны выступіць супраць Філістынцаў, бо ў той час Філістынцы панавалі над Ізраілем.

 

И не разумеху родителе его, яко от Господа бе сее, абы ту да имелъ вину на Филистымлянъ, в то бо время Филистымляне владяху сынми Ізраилевыми.a

І пайшоў Самсон з бацькам і маці ў Тымну. І калі падыходзілі яны да вінаграднікаў гораду, выскачыў малады леў і стаў насупраць яго.

 

Тогда иде Самсонъ со отцемъ своим и с материю во градъ Фамнату. И егда идоша межи винограды, близко Фамнаты поткася с ними лев младый, велми лютый, рикая зело.

І зыйшоў тады на Самсона Дух ГОСПАДА, і ён разьдзёр маладого ільва як казьляня, бо нічога ня меў у руках. Але бацьку і маці не сказаў, што зрабіў.

 

И сниде духъ Божий на Самсона, и похвати того льва и разторгалъ его, якобы козля, на кусы и розсапалъ, не имея ничтоже в рукахъ своих. И не возвести того ни отцу своему, ани матери.

І ён прыйшоў, і размаўляў з жанчынай, якую ўпадабалі вочы ягоныя.

 

И приидоша к жене той, еже любляшеся ему, и розмовяше с нею.

Праз нейкі час, калі ён вяртаўся, каб забраць яе, калі зыйшоў у бок, убачыў парэшткі ільва, і рой пчолаў на целеягоным, і плястар мёду.

 

По неколико же днехъ, егда опять идяше по жену тую, абы узяли ее, уклонися мало с путя, абы погледел на льва того, егоже былъ розторгалъ; и се, рой пчелъ во встехъ львовыхъ и сотъ меду беше.

І ўзяў яго ў рукі, і еў мёд у дарозе. І вярнуўся да бацькі і маці, і даў ім частку, і яны пакаштавалі. Але не хацеў ім казаць, што мёд узяў з цела ільва.

 

Самсон же взявъ и в руце свое и яде, идяй путемъ. И пришедъ ко отцу своему и к матери, и далъ имъ меду того, и ядоша с нимъ. Сего же не поведа имъ, иже медъ той вынялъ изъ устъ львовыхъ.

І бацька ягоны пайшоў да той жынчыны, і справіў там Самсон банкет, які звычайна спраўляюць нарачоныя.

 

Тогда пришолъ естъ отець его к невесте и учинилъ сыну своему Самсону свадбу, якоже имели обычай чинити женихомъ.

А калі там убачылі яго, далі яму трыццаць вясельных сяброў, якія былі пры ім.

 

И егда узрели Самсона мещане града того, дали ему товаришов тридесеть, ижебы были с нимъ.

І зьвярнуўся да іх Самсон: «Загадаю я вам загадку. Калі разгадаеце мне яе за сем дзён банкету, я дам вам трыццаць шатаў ільняных і трыццаць зьменаў вопратак.

 

К ним же рече Самсонъ: «Выдам вамъ загадку, и естли же ми ю отгаднете в седми днехъ свадбы сея, то дамъ вамъ тридцеть чехловъ и тридцеть сукний.

А калі ня зможаце разгадаць, вы дасьцё мне трыццаць шатаў ільняных і трыццаць зьменаў вопратак». Яны адказалі яму: «Загадвай загадку сваю, а мы будзем слухаць».

 

[А естли же не отгаднете, тогда вы дадите ми тридцеть чехловъ и тридцеть сукний.]b» Они же рекли к нему: «Поведь намъ загадку, да слышимъ ю».

І ён сказаў ім: «З таго, хто есьць, выйшла тое, што [можна] зьесьці, а з дужага выйшла слодыч». І тры дні не маглі яны адгадаць загадкі.

 

И рече имъ Самсонъ: «Что естъ то? От ядущего изыйде ядение и от силнаго сладкость». И не могли суть за три дни загади тое отгадати.

Калі надыйшоў чацьвёрты дзень, сказалі яны жонцы Самсона: «Угавары мужа твайго, каб ён разгадаў нам загадку, а іначай спалім цябе і дом бацькі твайго. Ці вы на тое запрасілі нас сюды, каб абрабаваць нас?»

 

И егда ся приближивалъ день седмый, рекоша к жене Самсонове: «Льсти мужу своему и выпытай на немъ, да исповесть тобе, что знаменуеть загадка сия. Не учиниши ли жъ того, то спалим тебе и домъ отца твоего. Еда ли прото позвали есте нас на свадбу, абысте обнажили насъ?»

І плакала жонка Самсона перад ім, і казала: «Ненавідзіш ты мяне і не кахаеш, і таму загадкі, якую загадаў сынам народу майго, ня хочаш мне разгадаць». А ён сказаў: «Нават бацьку свайму і маці я не разгадаў бы яе. А як магу табе выявіць?»

 

Тогда жена плакаше предъ Самсономъ и глаголаше ему: «Се, ты имаши мя в ненависти и не милуеши мя, яко не хощеши мне поведити загадки, юже загадалъ есь сыномъ людей моихъ». И рече к ней Самсонъ: «Отцу моему и матери моей не хотехъ поведити сего. И како пакъ тобе повемъ сее?»

І яна плакала перад ім сем тых дзён, калі спраўлялі банкет. У сёмы дзень нарэшце разгадаў ёй, бо яна вельмі дакучала яму. А яна як найхутчэй перадала гэта сынам народу свайго.

 

И такъ по седмъ дней свадбы уставичне плакала пред ним. По тому же и в день седмый, егда велми докучала ему, поведилъ ей, а она скоро поведила гражаномъ своимъ.

І яны ў сёмы дзень перад заходам сонца сказалі яму: «Што саладзейшае за мёд, і хто дужэйшы за льва». Ён жа ім сказаў: «Калі б вы не аралі ялаўкай маёй, не разгадалі б загадкі маёй».

 

Тогда тые, имъже былъ выдалъ загадку Самсонъ, рекли к нему в день седмый первей, нежели солнце зашло: «И что сладшего надъ мед или что силнейшего над льва!» И рече к нимъ Самсонъ: «Аще бы есте не орали на юници моей, не отгадали бысте загадки моея».

І зыйшоў на яго Дух ГОСПАДА, і ён пайшоў у Ашкелён, і забіў там трыццаць чалавек, зьняў з іх адзеньне і аддаў тым, якія разгадалі загадку. І, разгневаны вельмі, вярнуўся ў дом бацькі свайго.

 

И паде духъ Божий на Самсоне, и внииде во градъ Ашкалон, и забилъ ту тридесеть мужевъ, ихже сукни и чехлы побрав, далъ тымъ, ониже были отгадали загадку. И разгневався зело, навратися в домъ отца своего.

А жонка Самсона выйшла за вясельнага сябра ягонага, які быў пры ім.

 

Жена пакъ его поняла иного мужа, единого от товаришовъ и сватовъ Самсоновыхъ.