Судзьдзяў 14 разьдзел

 

 

І пайшоў Самсон у Тымнату і ўбачыў у Тымнаце жанчыну з дачок Філістымскіх.

 

Единого же дня иде Самсонъ во градъ Фамнатъ, и видевъ тамъ жену от дщеръ Филистымскихъ,

Ён пайшоў і абвясьціў бацьку свайму і маці сваёй і сказаў: я бачыў у Тымнаце жанчыну з дачок Філістымскіх; вазьмеце мне яе за жонку.

 

навратися в домъ свой и рече отцу своему и матери своей: «Видехъ жену во граде Фамнате от дщеръ Филистымских. Прошу васъ, возмите ми ю за жену».

Бацька і маці яго сказалі яму: хіба няма жанчын сярод дочак братоў тваіх і ва ўсім народзе маім, што ты ідзеш узяць жонку ў Філістымлянаў неабрэзаных? І сказаў Самсон бацьку свайму: яе вазьмі мне, бо яна мне спадабалася.

 

Тогда отвещаша ему отець его и мати его: «Еда ли не доставается тобе жены межи дщерами братии твоей во всехъ людех твоихъ, яко хощеши поняти жену от иноплеменникъ, иже необрезаны суть?» Рече опять Самсонъ отцу своему: «Сию, молю ти ся, поими мне, понеже ест люба предъ очима моима».

Бацька яго і маці яго ня ведалі, што гэта ад Госпада, і што ён шукае выпадку адпомсьціць Філістымлянам. А ў той час Філістымляне панавалі над Ізраілем.

 

И не разумеху родителе его, яко от Господа бе сее, абы ту да имелъ вину на Филистымлянъ, в то бо время Филистымляне владяху сынми Ізраилевыми.a

І пайшоў Самсон з бацькам сваім і з маці сваёю ў Тымнату, і калі падыходзілі да вінаграднікаў Тымнаты, вось, малады леў рыклівы ідзе яму насустрач.

 

Тогда иде Самсонъ со отцемъ своим и с материю во градъ Фамнату. И егда идоша межи винограды, близко Фамнаты поткася с ними лев младый, велми лютый, рикая зело.

І сышоў на яго Дух Гасподні, і ён разадраў ільва, бы казьляня; і ў руцэ ў яго нічога ня было. І не сказаў бацьку свайму і маці сваёй, што ён зрабіў.

 

И сниде духъ Божий на Самсона, и похвати того льва и разторгалъ его, якобы козля, на кусы и розсапалъ, не имея ничтоже в рукахъ своих. И не возвести того ни отцу своему, ани матери.

І прыйшоў і пагутарыў з жанчынаю, і яна спадабалася Самсону.

 

И приидоша к жене той, еже любляшеся ему, и розмовяше с нею.

Празь некалькі дзён зноў пайшоў ён, каб узяць яе і зайшоў паглядзець на труп ільва, і вось, рой пчол на трупе ільвіным і мёд.

 

По неколико же днехъ, егда опять идяше по жену тую, абы узяли ее, уклонися мало с путя, абы погледел на льва того, егоже былъ розторгалъ; и се, рой пчелъ во встехъ львовыхъ и сотъ меду беше.

Ён узяў яго ў рукі свае і пайшоў і еў дарогаю; і калі прыйшоў да бацькі свайго і маці сваёй, даў і ім, і яны елі; але не сказаў ім, што зь ільвінага трупа ўзяў мёд гэты.

 

Самсон же взявъ и в руце свое и яде, идяй путемъ. И пришедъ ко отцу своему и к матери, и далъ имъ меду того, и ядоша с нимъ. Сего же не поведа имъ, иже медъ той вынялъ изъ устъ львовыхъ.

І прыйшоў бацька ягоны да жанчыны, і зладзіў там Самсон гасьціну, як звычайна робяць жаніхі.

 

Тогда пришолъ естъ отець его к невесте и учинилъ сыну своему Самсону свадбу, якоже имели обычай чинити женихомъ.

І калі там убачылі яго, выбралі трыццаць вясельных дружкаў, каб яны былі пры ім.

 

И егда узрели Самсона мещане града того, дали ему товаришов тридесеть, ижебы были с нимъ.

І сказаў ім Самсон: загадаю я вам загадку; калі вы адгадаеце мне яе за сем дзён гасьціны і адгадаеце правільна, дык я даю вам трыццаць сіндонаў і трыццаць перамен вопраткі;

 

К ним же рече Самсонъ: «Выдам вамъ загадку, и естли же ми ю отгаднете в седми днехъ свадбы сея, то дамъ вамъ тридцеть чехловъ и тридцеть сукний.

а калі ня здолееце адгадаць мне, дык вы дайце мне трыццаць сіндонаў і трыццаць перамен вопраткі. Яны сказалі яму: загадай загадку тваю, паслухаем.

 

[А естли же не отгаднете, тогда вы дадите ми тридцеть чехловъ и тридцеть сукний.]b» Они же рекли к нему: «Поведь намъ загадку, да слышимъ ю».

І сказаў ім: зь едака выйшла еднае, і з дужага выйшла салодкае. І не маглі адгадаць загадкі за тры дні.

 

И рече имъ Самсонъ: «Что естъ то? От ядущего изыйде ядение и от силнаго сладкость». И не могли суть за три дни загади тое отгадати.

На сёмы дзень сказалі яны жонцы Самсонавай: угавары мужа твайго, каб ён разгадаў нам загадку; інакш спалім агнём цябе і дом бацькі твайго; хіба ж вы паклікалі нас, каб абабраць нас?

 

И егда ся приближивалъ день седмый, рекоша к жене Самсонове: «Льсти мужу своему и выпытай на немъ, да исповесть тобе, что знаменуеть загадка сия. Не учиниши ли жъ того, то спалим тебе и домъ отца твоего. Еда ли прото позвали есте нас на свадбу, абысте обнажили насъ?»

І плакала жонка Самсонава перад ім і казала: ты ненавідзіш мяне і не кахаеш; ты загадаў загадку сынам народу майго, а мне не разгадваеш яе. Ён сказаў ёй: бацьку майму і маці маёй не разгадаў яе; ці ж табе разгадаю?

 

Тогда жена плакаше предъ Самсономъ и глаголаше ему: «Се, ты имаши мя в ненависти и не милуеши мя, яко не хощеши мне поведити загадки, юже загадалъ есь сыномъ людей моихъ». И рече к ней Самсонъ: «Отцу моему и матери моей не хотехъ поведити сего. И како пакъ тобе повемъ сее?»

І плакала яна перад ім сем дзён, колькі доўжылася ў іх гасьціна. Нарэшце на сёмы дзень разгадаў ёй, бо яна вельмі моцна прасіла яго. А яна разгадала загадку сынам народу свайго.

 

И такъ по седмъ дней свадбы уставичне плакала пред ним. По тому же и в день седмый, егда велми докучала ему, поведилъ ей, а она скоро поведила гражаномъ своимъ.

І на сёмы дзень да захаду сонца сказалі яму грамадзяне: што саладзей за мёд, і што дужэй за ільва! Ён сказаў ім: калі б вы не аралі на маёй цялушцы, дык не адгадалі б маёй загадкі.

 

Тогда тые, имъже былъ выдалъ загадку Самсонъ, рекли к нему в день седмый первей, нежели солнце зашло: «И что сладшего надъ мед или что силнейшего над льва!» И рече к нимъ Самсонъ: «Аще бы есте не орали на юници моей, не отгадали бысте загадки моея».

І сышоў на яго Дух Гасподні, і пайшоў ён у Аскалон, і, забіўшы там трыццаць чалавек, зьняў зь іх вопратку, і аддаў перамены вопраткі тым, што разгадалі загадку ягоную. І запалаў гнеў ягоны, і пайшоў ён у дом да бацькі свайго.

 

И паде духъ Божий на Самсоне, и внииде во градъ Ашкалон, и забилъ ту тридесеть мужевъ, ихже сукни и чехлы побрав, далъ тымъ, ониже были отгадали загадку. И разгневався зело, навратися в домъ отца своего.

А жонка Самсонава выйшла за вясельнага дружка ягонага, які быў пры ім за дружка.

 

Жена пакъ его поняла иного мужа, единого от товаришовъ и сватовъ Самсоновыхъ.