Судзьдзяў 12 разьдзел

 

 

Яфрэмавыя сабраліся і перайшлі ў Сэвіну і сказалі Ефтаю: навошта ты хадзіў ваяваць з Аманіцянамі, а нас не паклікаў з сабою? мы спалім дом твой агнём і з табою разам.

 

Егда же сия быша, и се, в поколении Ефраимли стался ест сваръ, понеже идущи ко стране полуночной молвили суть Ептаеви, глаголюще: «Прочто еси насъ не понялъ с собою, идучи к бою противъ сыновъ Ам[м]оних, абыхомъ были посполу шли? Сего для созжемъ домъ твой».

Ефтай сказаў ім: я і народ мой мелі з Аманіцянамі вялікую зваду; я клікаў вас, але вы не ўратавалі мяне ад рукі іхняй;

 

Отвеща имъ Ептай: «Розделение великое и брань была естъ межи мною и людми моими сыновъ для Ам[м]оновых. И посылал есми по васъ, абы пришли мне на помощъ, и не хотели есте.

бачачы, што ты не ратуеш мяне, я паставіў пад пагрозу жыцьцё маё і пайшоў на Аманіцянаў, і аддаў іх Гасподзь у рукі мае; навошта ж вы прыйшлі сёньня ваяваць са мною?

 

Протож, видячи тое, выдал ся есми самъ на погибель и воевахся со сынми Ам[м]оновыми, и предал ест их Господь в руце мое. Ныне пакъ что жъ ест за проступка моя, яко браните со мною?»

І сабраў Ефтай усіх жыхароў Галаадскіх і біўся зь Яфрэмлянамі, і пабілі жыхары Галаадскія Яфрэмавых, кажучы: вы ўцекачы Яфрэмавыя, а Галаад сярод Яфрэма і сярод Манасіі.

 

И собрал ест Епътай мужей Галаадских, и биеся со Ефраимляны, и поразиша Ефраимлян, понеже рекли были: «Побегоша мужи Галаадстии и вселишеся посреди Манасия и Ефъраима».

І перахапілі Галаадыцяне пераправу церазь Ярдан у Яфрэмавых, і калі хто з ацалелых Яфрэмавых казаў: «дазвольце мне пераправіцца», дык жыхары Галаадскія казалі яму: ці не Яфрэмаў ты? Той казаў: не.

 

И осадили суть мужи Галаадовы броды у Іордана, куды бежаху Ефраимляне. И егда на ты броды некто от Ефраимлян прибежаше и глаголаше: «Прошу васъ, пустите мя убродъ, да иду на другую страну», тогда пыташа его Галаадстии: «Еда ли Ефраимлянинъ еси?» Он же отвещаваше: «Несмъ».

Яны казалі яму: «скажы: «шыбалет», а ён казаў: «сыбалет», і ня мог інакш вымавіць. Тады яны, узяўшы яго, заколвалі каля пераправы церазь Ярдан. І загінула тым часам зь Яфрэмавых сорак дзьве тысячы.

 

Рекоша к нему: «Рци жъ тое слово — цевволех», еже по-рускии сказуется «класъ». Той же глаголаше «теволех»: тымъ словомъ, не можа вымолвити «цевволех», познали его. Тогда скоро иняли и убили и ту, у броду Іорданскаго. И побито естъ часу того от людей Ефраимлих четыредесят тысещей и две тысещи.

Ефтай быў судзьдзёю Ізраіля шэсьць гадоў, і памёр Ефтай Галаадыцянін і пахаваны ў адным з гарадоў Галаадскіх.

 

И судилъ ест Ептай людей Ізраилевы шесть летъ, и умре, и погребоша и во граде его въ Галааде.

Пасьля яго быў судзьдзя Ізраіля Эсэвон зь Віфляема.

 

По нем же судилъ естъ людей Ізраилевых Авесай от Вефлиома.

У яго было трыццаць сыноў, і трыццаць дочак адпусьціў ён з дому, а трыццаць дочак узяў збоку за сыноў сваіх, і быў судзьдзя Ізраіля сем гадоў.

 

Той имелъ ест тридесеть сыновъ и тридесеть дщеръ, онъ дщеры свое от себе за муже подавалъ и сыномъ своимъ жены к собе понялъ. И судилъ людей Ізраилевыхъ седмъ летъ,

І памёр Эсэвон і пахаваны ў Віфляеме.

 

и потомъ умре, и погребоша и во Вефлиоме.

Пасьля яго быў судзьдзя Ізраіля Элон Завулонаў і судзіў Ізраіля дзесяць гадоў.

 

По немъ былъ ест Агилонъ Завулонский, онже судилъ людей Ізраилевыхъ десеть летъ.

І памёр Элон Завулонаў і пахаваны ў Аялоне, у зямлі Завулонавай.

 

И умре, и погребен ест в Завулоне.

Пасьля яго быў судзьдзя Ізраіля Аўдон, сын Гілелаў, Піратанянін.

 

По том же судил людей Ізраилевых Авдон, сынъ Геллюев, Фаратоницкий.

У яго было сорак сыноў і трыццаць унукаў, якія езьдзілі на сямідзесяці маладых аслах; ён судзіў Ізраіля восем гадоў.

 

Той имеаше четырдесет сынов и тридесет внуков, ездящих на седмидесяти ослех. И справовал ест сынов Ізраилевых осмъ летъ.

І памёр Аўдон, сын Гілела, Піратанянін, і пахаваны ў Піратоне ў зямлі Яфрэмавай, на гары Амалікавай.

 

Потом умре и погребоша и во граде Фаратоне, в земли Ефраимли, на горе Амалехове.